Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΣΤΟ ΚΟΛΙΚΟΝΤΑΣΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ - PANAIR MADHESHTOR NË KOLKONDAS PER TE KREMTEN E SHEN KOZMAIT




Kryepiskopi Anastas: Shën Kozmai u nderua në trevat e Shqpërisë dhe kur jetoi, por edhe menjëherë pas fjetjes së tij martirike...

    Sot, më 24 gusht 2014, Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë kremtoi me madhështi kujtimin e Shën Kozma etolosit. Në manastirin që mban emrin e tij, në Kolkondas, u krye Liturgja Hyjnore Sinodike, që u kryesua nga Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë, Fortlumturia e Tij Anastasi, me pjesëmarrjen e të gjithë anëtarëve të Sinodit të Shenjtë: të Hirësive Mitropolitë, të Beratit Ignatit, të Korçës Joanit, të Gjrokastrës Dhimitrit, dhe Episkopëve, të Apolonisë Nikolla, të Krujës Andoni, të Amantias Nathanaili dhe Bylisit Asti, së bashku edhe me shumë priftërinj e dhjakonë. Qindra besimtarë orthodhoksë dhe jo vetëm, kryesisht nga zona e Fierit, por edhe nga i gjithë vendi, si dhe pelegrinë nga Greqia, mbushën kishën qendrore (katholikonin)të Manastirit dhe mjediset përreth, duke marrë pjesë në gjithë atmosferën adhuruese të ditës. Shumëprej tyre e kishin kaluar natën me lutje nëmanastirin e shenjtorit, siç është tradita shekullore.
    Për personin dhe veprimtarinë shpirtërore të Shën Kozmait foli Hirësia e tij Episkopi  i Apolonisë, Nikolla, i cili theksoi përkushtimin ndaj besimit dhe veprën e jashtëzakonshme të shenjtorit, që në një kohë të errët e të vështirë ktheu shpresën tek të krishterët orthodhoksë.
Në mbarim të Liturgjisë Hyjnore besimtarëve iu drejtua edhe Fortlumturia e Tij Anastasi, i cili në fjalën e tij iu referua veçanërisht kushteve historike në të cilat Shën Kozmai zhvilloi veprën e tij hierapostolike, rrjedhojë e së cilës ishte frenimi i valës të islamizimeve masive dhe shpëtimi i Orthodhoksisë në këto treva, një realitet i bukur për të cilin të krishterët e sotëm kaq shumë i detyrohen shenjtorit.
    Ditët e fundit pati artikuj në gazeta të ndryshme, me firma pseudohistorianësh dhe analistë shtrembërues, që arritën deri sa ta cilësojnë shenjtin “djall” dhe “antishqiptar”, duke tentuar, sikundër tha Kryepiskopi, ta varin përsëri shenjtorin në laqe prej letrash. Ata, tha ai, frymëzohen nga formimi ateist dhe duan të vazhdojnë t’i mbajnë të nënshtruar besimtarët orthodhoksë.
    Por këto kohë kanë kaluar dhe kur ofendojnë shenjtorët e Kishës, ose kur duan të imponojnë mënyrat sesi orthodhoksët do t’i nderojnë ata shenjtorë, mund të arrijnë vetëm të trondisin tolerancën dhe bashkëjetesën fetare, qëështënjë realitet, nga të paktët, që Shqipëria e paraqet me mburrje në familjen bashkëkohore europiane.
    Shën Kozmai ishte jo thjesht një klerik i përkushtuar orthodhoks dhe hierapostull i ndriçuar, por ishte edhe një faktor i progresit dhe për kushtet e epokës së tij synonte epancipimin shoqëror. I nxiste besimtarët të mësojnë greqisht jo si shprehje e nacionalizmit apo si përpjekje për helenizim, po si një mjet që ata të njiheshin me të vërtetën e Ungjillit dhe misteret e Kishës. Në atë kohë ende nuk kishte asgjë të shkruar apo përkthyer në shqip, ndërsa edhe vetë Ungjilli i Shenjtë u përkthye disa dhjetëvjeçarë më vonë. Me predikimin e tij Shën Kozmai emocionoi turmat e besimtarëve në trevat e Shqipërisë së sotme dhe besimtarët e vlerësuan dhe e deshën edhe për të gjthë veprën e tij për përparim shoqëror dhe arsimim të masave.
    Fortlumturia e Tij Anastasi foli me emocione edhe për vizitën që pati ditët e fundit në vendin e martirizimit me varje të Shën Kozmait (Kolkondasi është vendi ku u gjet dhe u varros lipsani i Shën Kozmait pas ekzekutimit të tij). Fjala është për fshatin Mujalli, në krah të lumit Seman, në bregun jugor të tij, ku në vendin e martirizimit  ekziston një pemë si ajo ku ishte vendosur laku.
    Në fund, besimtarët dhe klerikët morën pjesë edhe në litaninë me lipsanin e shenjtorit.
    Më pas, në kompleksin manastirial të rindërtuar plotësisht, Kryepiskopi dhe të gjithë kryepriftërinjtë pritën besimtarët dhe pelegrinët.

***

    Manastiri i Shën Kozmait është rikonstruktuar plotësisht me kujdesin dhe fondet e siguruara nga Kryepiskopi Anastas. Punimet e gërmimit dhe largimit të dherave nxorrën në dritë varrin e shenjtorit me pikturë murale të asaj kohe që mbi dy shekuj më parë, si dhe elemente të tjerë arkitekturorë me mjaft interes, që ishin mbuluar nga lymi i sjelle nga përmbytjet e lumit Seman. Gjithashtu, janë ngritur edhe katër kisha të reja në zona të ndryshme, që i dedikohenkujtimittëShenjtorit.

***

   Kohët e fundit ka pasur një fushatë të orkestruar shpifjesh kundër shenjtorit, me qëllim denigrimin e veprës së Kryepiskopit Anastas dhe të gjithë Kishës sonë Orthodhokse Autoqefale.
   P.sh.Një nga sajesat që përdoren, është ajo se nderimi i këtij martiri të madh nuk ka ekzistuar mes të krishterëve orthodhoksë shqiptarë; edhe n.q.s. ka filluar, ka filluar pas vitit 1961, kur me vendim të Patriarkanës Ekumenike u vu në listën e shenjtorëve të nderuar nga të gjitha Kishat Orthodhokse. Këto nuk janë vërteta, nderimi i tij si shenjtor lokal nisi nëshek. XVIII, në të gjitha ato zona ku ai dha një kontribut të jashtëzakonshëm për të zgjuar ndërgjegjen e shtypur të orthodhoksëve nga nata e gjatë osmane, duke frenuar dukshëm islamizimin e këtyre trevave. Këtë e dëshmojnë ndërgjegjja e popullit orthodhoks shqiptar, afresket e ikonat, shërbesa kishtare për shenjtorin, Manastiri i tij dhe kisha e ndërtuar me kujdesin e Ali PashëTepelenës (1814-1815) dhe mbitë gjitha, e dëshmon nderimi i madh i gjithë popullit edhe atij jo orthodhoks, kudo ku ai predikoi.
   Dëshmi e këtij nderimi para vitit 1961, që hedh poshtë ato që pretendojnë antiorthodhoksët, mes shumë të tjerave është ajo që kanë shkruar e botuar dy nga personalitet më të mëdha të Kishës sonë: Imzot Theofan Noli dhe Kryepiskopi i parë kanonik, Fortlumturia e Tij Kristofor Kisi.
   Imzot Theofan Noli, në vitin 1947, në Boston, botoi Kremtoren (Tëkremtet) e Kishës Orthodokse. Në parathënien e tij thotë se: “Përkthimin... e kemi bërë nga Gerqishtja, me përjashtimin e këndimeve të Shën Kozmait të Beratit, të cilin e parafrazuam nga versioni shqip i KryeHirësisë Tij, Imzot Kristofor Kisi, Kryepeshkopit të Shqipërisë”. Dhe në faqet 754-763 jep shërbesën kishtare të këtij shenjtori.
  Pra, Imzot Theofan Noli, që në 1947 (pra për para vitit 1961) e quan Shën Kozmai i Beratit dhe shërbesën e shenjtorit e merr nga botimi i vitit 1931 të Imzot Kristofor Kisit, i cili ka shkruar mjaft për Shën Kozmain.
  Pra, për Imzot Theofan Nolin dhe Imzot Kristoforin, si dhe për gjithë besimtarët orthodhoksë dhe më gjerë në shekuj, Shën Kozmai nuk ishte as antishqiptar e as "joshenjtor", siç trumbetojnë zotërinjtë antiorthodhoksë.
  Po kështu, i pa parecedent dhe i pa imagjinueshëm për arrogancen dhe frymën antiorthodhokse ishte dhe një deklaratë e disa shoqatave pa lidhje me besimin, e cila krijoi revoltë mes besimtarëve orthodhoks edhe shqetësim per frymën perçarëse që kërkontë të mbillte e tëpër hapte.



Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος: Ο Άγιος Κοσμάς τιμήθηκε στο χώρο της Αλβανίας και όταν έζησε αλλά και αμέσως μετά την μαρτυρική κοίμηση του…

   Με μεγαλοπρέπεια γιορτάστηκε σήμερα, απ’ την Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας,  η Μνήμη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Στην ομόνυμη ι. Μονή στο Κολικόντασι τελέστηκε Συνοδική Θεία Λειτουργία προεξάχοντος του Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. κ. Αναστασίου και μετεχόντων όλων των μελών της Ι Συνόδου: των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Βερατίου κ. Ιγνατίου, Κορυτσάς κ. Ιωάννη, Αργυροκάστρου κ. Δημητρίου καθώς και των Θεοφλεστάτων Επισκόπων: Απολλωνίας κ. Νικολάου, Κρούγιας κ. Αντωνίου, Αμαντείας κ. Ναθαναήλ και Βύλλιδος κ. Αστίου μαζί και πολλοι ιερείς και διακόνοι. Εκατοντάδες Ορθόδοξοι πιστοί και όχι μόνο, κυρίως απ’ την περιοχή του Φίερι αλλά και ευρύτερα απ’ την Αλβανία και προσκυνητές απ’ την Ελλάδα γέμησαν τόσο το Καθολικό της Μονής όσο και τον ευρύτερο χώρο μετέχοντας στην όλη λατρευτική ατμόσφαιρα της ημέρας.
   Για το πρόσωπο και το πνευματικό έργο του εορταζόμενου Αγίου Κοσμά μίλησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Απολλωνίας κ. Νικόλαος.
   Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος στο λόγο του αναφέρθηκε ειδικά στις ιστορικές συνθήκες υπό τις οποίες ο Άγιος Κοσμάς ανέπτυξε την ιεραποστολική του δράση, συνέπεια της οποίας ήταν η αναχαίτηση του κύματος μαζικών εξισλαμισμών και η διάσωση της Ορθοδοξίας στα μέρη αυτά, μια όμορφη πραγματικότητα για την οποία οι σημερινοί Χριστιανοί τόσα οφείλουν στον Άγιο.
   Τις τελευταίες ημέρες υπήρξαν δημοσιεύματα στον αλβανικό τύπο που έφτασαν να αποκαλούν τον Άγιο Κοσμά «διάβολο» και «αντιαλβανό», επιχειρώντας όπως είπε ο Αρχιεπίσκοπος να «απαγχονίσουν με χάρτινες αγχόνες και πάλι τον Άγιο». Εμπνέονται από αθεϊστικά κίνητρα και θέλουν να συνεχίσουν να κρατούν ακόμη υπόδουλους τους Ορθοδόξους.
   Οι καιροί αυτοί όμως έχουν περάσει και όταν προσβάλουν τους Αγίους της Εκκλησίας μας, ή όταν θέλουν να υποδείξουν τον τρόπο με τον οποίο οι Ορθόδοξοι θα τους τιμούν το μόνο που μπορούν να κατορθώσουν είναι να διαταράξουν την ανεκτικότητα κα τη διαθρησκευτική συμβίωση, μια πραγματικότητα απ’ τα ελλάχιστα που έχει με κάυχημα να παρουσιάζει η Αλβανία στη σημερινή ευρωπαϊκή οικογένεια. Ο Άγιος Κοσμάς ήταν όχι απλά ένας αφοσιωμένος Ορθόδοξος κληρικός και φωτισμένος ιεραπόστολος, ήταν και ένας παράγοντας προόδου και επιδίωκε για τα δεδομένα της εποχής του την κοινωνική χειραφέτηση. Παρότρυνε τους πιστούς Ορθοδόξους στην εκμάθηση της Ελληνικής ως μέσο για να γνωρίσουν την αλήθεια του Ευαγγελίου και τα μυστήρια της Εκκλησίας. Την εποχή εκείνη ακόμη στην αλβανική δεν είχε τίποτε γραπτό ή που να είχε μεταφραστεί, ενώ ακόμη και το ι. Ευαγγέλιο μεταφράστηκε αρκετές δεκαετίες αργότερα. Με το κήρυγμα του συνήγειρε τα πλήθη που τον άκουγαν σε όλη τη γεωγραφία της σημερινής Αλβανίας, ενώ αγαπήθηκε και για όλο του το φιλοπρόοδο και φιλεκπαιδευτικό έργο. 
   Συγκινημένος ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος μίλησε για την επίσκεψη που είχε τις τελευταίες μέρες στο σημείο του δι' απαγχονισμού μαρτυρίου του Αγίου Κοσμά (στο Κολικόντασι βρέθηκε και ενταφιάστηκε το Λείψανο του Αγίου Κοσμά, τρεις μέρες μετά την εκτέλεση του). Πρόκειται για το χωριό Μούγιαλι, δίπλα στον ποταμό Αψώ (Σέμαν) στη νότια ακτή του, και στη θέση του μαρτυρίου υπάρχει και πάλι ένα δέντρο όπως εκείνο της αγχόνης.
   Στο ανακαινισμένο μοναστικό συγκρότημα ο Αρχιεπίσκοπος και όλοι οι αρχιερείς δέχτηκαν τους πιστούς και τους προσκυνητές που είχαν έρθει από μακριά και προσφέρηκε κέρασμα.
***
   Να αναφερθεί ότι το Μοναστήρι του Αγίου Κοσμά έχει πλήρως αναστηλωθεί με τη φροντίδα του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου. Εργασίες ανασκαφής έχουν αναδείξει τον τάφο του Αγίου με τοιχογραφία της εποχής καθώς επίσης και άλλα ενδιαφέροντα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Επίσης έχουν ανεγερθεί τέσσερεις νέοι μεγαλοπρεπείς  ναοί σε διάφορα σημεία αφιερωμένοι στη μνήμη του.



Φωτογραφίες: Thoma Dhima  και Aleksandria Ritsi

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ηπειρώτες Ευεργέτες της Τουρκοκρατίας και Ελληνοκρατίας

Αποκαλύπτουμε : Αίτημα στον ΟΗΕ για την εδαφική αποκατάσταση της Αλβανίας με Ελληνικά εδάφη, ετοιμάζει ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Το αίτημα αυτό προς ΟΗΕ και Διεθνείς Οργανισμούς έχουν ήδη υπογράψει όλοι οι βουλευτές που ¨ελέγχει ¨ ο Έντιι Ράμ , Αλβανοί βουλευτές των Σκοπίων, αλλά και του Μαυροβουνίου . 


Το αίτημα αυτό θα συνοδεύεται από χιλιάδες υπογραφές Αλβανών που θα δηλώνουν μόνιμη κατοικία ή τόπο εργασίας "Ελλάδα¨ και φυσικά από τους "Τσάμηδες" που υπογράφουν από τους πρώτους, ως "δεδιωγμένοι" από τις "αλύτρωτες" εστίες τους. 


Μην ξεχνάμε ότι , το 52% των αλλοδαπών ̟ που διαµένουν στην Ελλάδα έχουν Αλβανική υπηκοότητα. ( δεν θέλουμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη ). 


Οι οπαδοί της ¨Μεγάλης Αλβανίας ¨ και του Αλβανικού Μεγαλοϊδεατισμού , με τις ευλογίες και την ενθάρρυνση του Αλβανού πρωθυπουργού ¨γυρίζουν¨ στα προς προσάρτηση "Αλβανικά εδάφη" και συλλέγουν χιλιάδες υπογραφές. 


Ξυπνήστε ! 
Το πρόβλημα που θα ανακύψει εξαιτίας της αδράνειά μας , κρίνεται εξαιρετικά σοβαρό , αφού , θα δημιουργήσει ¨προ ανάχωμα¨ υπέρ της Αλβανίας στο διεθνές δίκαιο με σκοπό να γίνει πεπ…

Αναμνήσεις από το άνοιγμα των εκκλησιών στη Β. Ήπειρο και η πρώτη ελεύθερη Ανάσταση το 1992

Ἡ Ἀλβανία κάτω ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὑπῆρξε τό μοναδικό συνταγματικά ἀθεϊστικό κράτος στόν κόσμο, κατά τήν περίοδο 1967-1990. Τήν περίοδο αὐτή ἀπαγορεύθηκε κάθε θρησκευτική ἱεροπραξία, καταστράφηκαν ἐκ θεμελίων οἱ περισσότεροι τόποι λατρείας, ἐνῶ ἀπεσχηματίστηκαν ὅλοι οἱ ἱερεῖς, καί πολλοί ἀπό αὐτούς ἐξορίστηκαν ἤ πέθαναν μαρτυρικά στίς φυλακές. Ἀπό τό 1976 ἐπίσης ἀπαγορεύθηκαν διά νόμου ὅλα τα χριστιανικά ὀνόματα. Ἡ ἀπαγόρευση αὐτή ἔπληξε ὅλους τούς ἀλβανούς πολίτες, ἀλλά ἰδιαίτερα τούς βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας, γιά τούς ὁποίους ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἦταν βασικό συστατικό τῆς ἐθνικῆς τους ἰδιοπροσωπίας. Βασική ἀρχή τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας ἦταν: «Κύριος σκοπός τοῦ κράτους εἶναι ἡ παραγωγή. Ὅποιος δέν παράγει, ὅπως οἱ ἱερεῖς, δέν ἔχει θέση στή νέα μας κοινωνία». Ἔτσι μέχρι τό 1990 οἱ ἀδελφοί μας ἔμεναν ἀβάπτιστοι, ἀστεφάνωτοι, ἀλειτούργητοι, ἀκήδευτοι, (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις ἱερέων πού μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους τελούσανν κρυφά κάποια μυστήρια).          …