Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εάλω η πόλις

Ένα αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα μας βύθισε όλους σε σκέψεις και απορίες, στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε;
Σε μια πρώτη ανάγνωση των αποτελεσμάτων, όλα δείχνουν πως εμείς είμαστε οι λίγοι και οι άλλοι οι πολλοί. Λίγοι είμαστε οι ρομαντικοί που εμμένουμε στις πατριωτικές αξίες, στην πίστη στον ελληνισμό, στην επιλογή να λιμοκτονήσουμε παρά να πουλήσουμε την γη μας σε ξένους, στην επάξια συνέχιση της παρακαταθήκης των προγόνων μας.
Η Χιμάρα οδεύει πλέον στα χνάρια της πόλης των Αγίων Σαράντα με την ευλογία των κατοίκων της. Σε λίγο καιρό, θα μιλάμε για ελληνισμό στην πόλη μας και θα κοιτάμε αριστερά δεξιά να μην μας ακούει κανείς, ταυτόχρονα η ανάπτυξη θα ευνοήσει τους ξένους που θα κατέχουν τις μεγάλες επιχειρήσεις και τα τουριστικά θέρετρα. Τότε όμως θα είναι αργά. Θα διηγούμαστε τα κατορθώματα της κάποτε ελληνικής Χιμάρας και των κατοίκων της που εναντιώθηκαν στο αλβανικό κατεστημένο και τους υπερεθνικιστές αλβανούς πρωθυπουργούς. Και όταν τα χρόνια περάσουν αυτό θα γίνει μια μακρινή ανάμνηση και όσοι θα επιδιώξουν να το επαναλάβουν θα χαρακτηριστούν ονειροπόλοι.
Παρατυπίες αρκετές, όπως περιμέναμε άλλωστε. Εξαγορά ψήφων με την ταρίφα να ξεκινάει απο 50€, η συντριπτική πλειοψηφία της εφορευτικής επιτροπής ήταν άνθρωποι της αριστερής συμμαχίας και μόλις ένας του ΚΕΑΔ με αποτέλεσμα κάθε αμφισβητούμενη ψήφος των σοσιαλιστών να προσμετράτε ενώ του ΚΕΑΔ να ακυρώνετε, οι ηλικιωμένοι που θα ψήφιζαν την αριστερή συμμαχία συνοδεύτηκαν απ' τα παιδιά τους στα παραβάν και ψήφισαν κάτι που δεν έγινε στις περιπτώσεις ανθρώπων που υποστήριζαν ΚΕΑΔ.
Αν σταθούμε μόνο στις ψήφους στον παλαιό δήμο Χιμάρας, η διαφορά ήταν στις 770. Σε δυο περιοχές όπου το κόμμα ήταν ανύπαρκτο, στο Λούκοβο και την Βράνισα, τελικά το ΚΕΑΔ κατέλαβε την δεύτερη θέση.
Αυτό που αρκετοί δεν έχουν καταλάβει, είναι πως και χωρίς την νέα διοικητική διαίρεση αντιμετωπίζουμε ένα μεγάλο πρόβλημα για το οποίο πολλά χρόνια πριν κρούαμε τον κώδωνα του κινδύνου. Τότε λέγαμε πως με σκοπό την πληθυσμιακή αλλοίωση της περιοχής μας, το αλβανικό κράτος έστελνε οικογένειες απ' τη βάθη της χώρας να εγκατασταθούν μόνιμα στην Χιμάρα και στην πορεία να μεταφέρουν τα εκλογικά τους δικαιώματα. Ε αυτό λοιπόν έχει ήδη γίνει, αυτό που φοβόμασταν έγινε πράξη και δείχνει μη αναστρέψιμο.
Καταδικάσαμε τα παιδιά μας και τον τόπο μας για τριάκοντα αργύρια (πεντήκοντα) και είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Δεν έχασε ο Μπελέρης σε αυτές τις εκλογές, έχασε η Χιμάρα.
Εμείς συνεχίζουμε ακάθεκτοι...
- See more at: http://himara.gr/4594-ealo-i-polis#sthash.pOjpz3rR.dpuf

Πηγή: www.himara.gr

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ηπειρώτες Ευεργέτες της Τουρκοκρατίας και Ελληνοκρατίας

Αποκαλύπτουμε : Αίτημα στον ΟΗΕ για την εδαφική αποκατάσταση της Αλβανίας με Ελληνικά εδάφη, ετοιμάζει ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Το αίτημα αυτό προς ΟΗΕ και Διεθνείς Οργανισμούς έχουν ήδη υπογράψει όλοι οι βουλευτές που ¨ελέγχει ¨ ο Έντιι Ράμ , Αλβανοί βουλευτές των Σκοπίων, αλλά και του Μαυροβουνίου . 


Το αίτημα αυτό θα συνοδεύεται από χιλιάδες υπογραφές Αλβανών που θα δηλώνουν μόνιμη κατοικία ή τόπο εργασίας "Ελλάδα¨ και φυσικά από τους "Τσάμηδες" που υπογράφουν από τους πρώτους, ως "δεδιωγμένοι" από τις "αλύτρωτες" εστίες τους. 


Μην ξεχνάμε ότι , το 52% των αλλοδαπών ̟ που διαµένουν στην Ελλάδα έχουν Αλβανική υπηκοότητα. ( δεν θέλουμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη ). 


Οι οπαδοί της ¨Μεγάλης Αλβανίας ¨ και του Αλβανικού Μεγαλοϊδεατισμού , με τις ευλογίες και την ενθάρρυνση του Αλβανού πρωθυπουργού ¨γυρίζουν¨ στα προς προσάρτηση "Αλβανικά εδάφη" και συλλέγουν χιλιάδες υπογραφές. 


Ξυπνήστε ! 
Το πρόβλημα που θα ανακύψει εξαιτίας της αδράνειά μας , κρίνεται εξαιρετικά σοβαρό , αφού , θα δημιουργήσει ¨προ ανάχωμα¨ υπέρ της Αλβανίας στο διεθνές δίκαιο με σκοπό να γίνει πεπ…

Αναμνήσεις από το άνοιγμα των εκκλησιών στη Β. Ήπειρο και η πρώτη ελεύθερη Ανάσταση το 1992

Ἡ Ἀλβανία κάτω ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὑπῆρξε τό μοναδικό συνταγματικά ἀθεϊστικό κράτος στόν κόσμο, κατά τήν περίοδο 1967-1990. Τήν περίοδο αὐτή ἀπαγορεύθηκε κάθε θρησκευτική ἱεροπραξία, καταστράφηκαν ἐκ θεμελίων οἱ περισσότεροι τόποι λατρείας, ἐνῶ ἀπεσχηματίστηκαν ὅλοι οἱ ἱερεῖς, καί πολλοί ἀπό αὐτούς ἐξορίστηκαν ἤ πέθαναν μαρτυρικά στίς φυλακές. Ἀπό τό 1976 ἐπίσης ἀπαγορεύθηκαν διά νόμου ὅλα τα χριστιανικά ὀνόματα. Ἡ ἀπαγόρευση αὐτή ἔπληξε ὅλους τούς ἀλβανούς πολίτες, ἀλλά ἰδιαίτερα τούς βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας, γιά τούς ὁποίους ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἦταν βασικό συστατικό τῆς ἐθνικῆς τους ἰδιοπροσωπίας. Βασική ἀρχή τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας ἦταν: «Κύριος σκοπός τοῦ κράτους εἶναι ἡ παραγωγή. Ὅποιος δέν παράγει, ὅπως οἱ ἱερεῖς, δέν ἔχει θέση στή νέα μας κοινωνία». Ἔτσι μέχρι τό 1990 οἱ ἀδελφοί μας ἔμεναν ἀβάπτιστοι, ἀστεφάνωτοι, ἀλειτούργητοι, ἀκήδευτοι, (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις ἱερέων πού μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους τελούσανν κρυφά κάποια μυστήρια).          …