Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι σχέσεις του Μπερίσα με τις Ισλαμικές χώρες και το μίσος προς του προς τους Ορθοδόξους!! - Lidhjet e Berishës me vendet islamike


Lidhjet e Berishës me vendet islamike
Nga fundi i vitit 1992, Shqipëria ishte angazhuar plotësisht ndaj Perëndimit, dhe në veçanti ndaj Shteteve të Bashkuara. Megjithatë, Berisha (Sali Berisha, në atë kohë president i Shqipërisë) i vinte rrotull qeverive arabe dhe organizatave islamike, të cilat kishin filluar të vinin në Shqipëri një vit më parë. Delegacionet e qeverisë shqiptare vizituan Egjiptin, Libinë, Kuvajti dhe Iranin për të kërkuar mbështetje financiare.
Në dhjetor të vitit 1992 Berisha udhëtoi për në Arabinë Saudite dhe papritur njoftoi se Shqipëria i ishte bashkuar Organizatës së Konferencës Islamike (OIC). Shqipëria kishte marrë statusin e vëzhguesit në konferencën e një vit më parë, kryesisht për të tërhequr ndihmë nga shtetet myslimane. Shumica e shqiptarëve u shprehën se ishin të tronditur. Për ta, Shqipëria bënte pjesë në kampin perëndimor. Ashtu siç një analist shkroi më vonë, Shqipëria në atë kohë po mbijetonte me ndihma humanitare katolike nga Italia dhe paratë që i dërgonin shqiptarët në Greqinë ortodokse. Parlamenti refuzoi ta ratifikonte marrëveshjen dhe disa nga intelektualët e vendit kërcënuan se do të ndërronin fe e do të bëheshin të krishterë.
Pjesërisht, vendimi i Berishës reflektoi ndarjen Lindje-Perëndim të Shqipërisë. Njësoj si një amerikan që kalon rrugën në Londër, vendi nuk e dinte çfarë drejtimi të merrte. Aleancat politike ishin me Perëndimin, por shumë prej traditave kulturore vinin nga Lindja.
Vendimi i Berishës reflektoi gjithashtu edhe një zgjedhje strategjike. Pavarësisht retorikës, Perëndimi po ofronte ndihmë të kufizuar dhe shtetet arabe kishin premtuar ndihmë. Kushti për mbështetje ekonomike, ashtu siç Berisha informoi qeverinë, ishte që Shqipëria t’i bashkohej Organizatës së Konferencës Islamike. Ai shpresonte se kjo do të siguronte ndihmën shumë të nevojshme dhe do ta nxiste Perëndimin të jepte më shumë.
“Nuk ka ndonjë tendencë për ta parë fenë të luajë një rol politik në Shqipëri,” tha Berisha në atë kohë. Për ta theksuar këtë, ai ftoi Papën Gjon Pali i II-të dhe Sekretarin e Përgjithshëm të NATO-s Manfred Werner në Shqipëri. Shqipëria së shpejti u bë vendi i parë ish-komunist që kërkoi anëtarësimin në aleancën e NATO-s.
Një tjetër arsye që Shqipëria t’i bashkohej Organizatën e Konferencës Islamike ishte lufta në Bosnjë, muslimanët boshnjakë kundër serbëve. Sipas Partisë Demokratike dhe zyrtarëve të qeverisë shqiptare, Berisha e ofroi Shqipërinë si një “portë” për myslimanët e Bosnjës për armë dhe luftëtarëve të huaj, pavarësisht embargos se OKB-së për armët në Jugosllavi, e cila ishte në fuqi që prej shtatorit të vitit 1991. Ai e ofroi këtë me dijenin e Shteteve të Bashkuara, thanë ata, të cilat po kërkonin mënyra për të mbështetur boshnjakët myslimanë dhe të vendosnin një ekuilibër pushteti midis palëve ndërluftuese.
Sipas mediave dhe dokumenteve të qeverisë së Shteteve të Bashkuara, takimi i OIC në Xhedah në dhjetor të vitit 1992, kur Shqipëria u bë anëtare e plotë, u mblodh specifikisht për të diskutuar luftën në Bosnjë dhe Hercegovinë. Presidenti boshnjak Alija Izetbegovi, i cili e kishte vizituar Shqipërinë dy muaj më parë, mori pjesë, njësoj si edhe kryenegociatorët e Perëndimit për luftën jugosllave, Cyrus Vance dhe David Owen.
Sipas një kabllori  diplomatik për Uashingtonin nga konsulli amerikan në Xhedah,  pothuajse çdo pjesëmarrës në konferencë po theksonte të njëjtën gjë: “Bosnja duhet të lejohet të marrë armë për të ndihmuar në mbrojtjen e saj.”
Kryeministri i qeverisë shqiptare të Kosovës në ekzil, Bujar Bukoshi, ishte gjithashtu në Xhedah  në atë kohë, dhe ai kishte marrë pjesë në takimet e mëparshme të OIC-it.
Mbreti Fahd i Arabisë Saudite hapi takimin, i rrethuar nga Izetbegovic dhe Berisha, duke thënë se Bosnja duhet të ketë mundësinë të marrë armët që i nevojiten për vetëmbrojtje.
Izetbegovic pasoi me një fjalim dhjetë minutësh, në të cilin ai pyeti nëse “indiferenca” e botës ishte për shkak se viktimat në Bosnjë ishin myslimane apo se botës nuk i interesonte. Duke iu referuar embargos së armëve për ish-Jugosllavinë, ai akuzoi ata që “na lidhnin duart” për të qenë bashkëpunëtorë në tragjedinë e Bosnjës, dhe pastaj kërkoi “sasi të kufizuara” armësh mbrojtëse.
Berisha pasoi me atë që kabllori amerikan e quajti “një fjalim i ashpër anti-serb”. Ai tha se forcat serbe u kishin prerë kokat fëmijëve dhe kishin përdhunuar gratë, dhe paralajmëroi se lufta në Kosovë “ishte shumë pranë”.
“Ndryshe nga fjalimi i Izetbegovicit, i cili u prit mirë, ishte fjalimi nga presidenti i Shqipërisë, Sali Berisha,” tha kabllori amerikanë nga Xhedahu. “Fjalimi i liderit shqiptar, i cili u mbajt në gjuhën angleze, ndonjëherë ishte i vështirë të deshifrohej, arriti në një gjuhë të ashpër kundër Serbisë dhe sidomos kur ai i quajti “fundamentalistët ortodoksë serbë”.
Në fund, një komunikatë në konferencë theksoi të drejtën e Bosnjës për vetëmbrojtje dhe i bëri thirrje Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara të heqë embargon e armëve. Ai u kërkoi vendeve anëtare “të zgjerojnë bashkëpunimin e tyre me Republikën e Bosnje-Hercegovinës në ushtrimin e të drejtës së saj të natyrshme për vetëmbrojtje individuale dhe kolektive.”
Pas skene, Shqipëria u bë një pikë tranziti për armët që i dërgoheshin myslimanëve të Bosnjës. Ashtu siç Berisha vonë pranoi në një intervistë për gazetën italiane “Corriere della Sera”, Shqipëria gjithashtu u kishte dhënë edhe disa nga municionet e saj në atë kohë atyre që ai i quajti “shtete miqësore”.
Disa luftëtarë islamikë gjithashtu kaluan përmes Shqipërisë gjatë rrugës së tyre për në Bosnjë në atë kohë.
Pas përfundimit të luftës në vitin 1995, disa nga këta luftëtarë erdhën në Shqipëri, duke shpresuar ta bënin atë një bazë evropiane.
*pjesë e shkëputur nga libri i ri “Shqipëria moderne: Nga diktatura në demokraci në Evropë” pergatiti BIRN
Οι  σχέσεις του Μπερίσα με τις Ισλαμικές χώρες.

Κατά το τέλος του 1992, η Αλβανία ήταν ολοκληρωτικά συγκεντρωμένη στην Δύση και ιδιαίτερα προς τις ΗΠΑ. Πέρα τούτου όμως, ο Μπερίσα, (όταν ήταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Αλβανίας)  τριγυρνούσε στις αραβικές κυβερνήσεις και τις ισλαμικές οργανώσεις, οι οποίες άρχισαν να έρχονται στην Αλβανία ένα χρόνο νωρίτερα. Οι  απεσταλμένοι της αλβανική κυβέρνησης επισκέφτηκαν την Αίγυπτο, το Λίβανο, το Κουβέιτ και το Ιράν  για να ζητήσουν οικονομική στήριξη.
Το Δεκέμβριο του 1992 ο Μπερίσα ταξίδεψε στην Σαουδική Αραβία και απρόσμενα ανακοίνωσε πως η Αλβανία συμμετείχε στον Οργανισμό Ισλαμικής Συνδιάσκεψης. Η Αλβανία είχε πάρει το στάτους του παρατηρητή στην Συνδιάσκεψη ένα χρόνο νωρίτερα, κυρίως για να μπορεί να πάρει την βοήθεια από τα μουσουλμανικά κράτη. Οι περισσότεροι από τους αλβανούς εκφράστηκαν συγκλονισμένοι. Γι’ αυτούς η Αλβανία άνηκε στη δύση Όπως έγραψε ένας αναλυτής αργότερα, η  Αλβανία κατά την εποχή εκείνη επιζούσε χάρη στην ανθρωπιστική βοήθεια των Καθολικών και τα λεφτά που έστελναν οι αλβανοί από την Ορθόδοξη Ελλάδα.
Η βουλή αρνήθηκε να  επικυρώσει την συμφωνία και μερικοί από τους διανοούμενους της χώρας απείλησαν πως θα αλλάξουν θρησκεία και θα γίνονταν χριστιανοί.
Η απόφαση του Μπερίσα ανέδειξε εν μέρει το διαχωρισμό Ανατολής- Δύσης στην Αλβανία. Το ίδιο όπως ένας αμερικανός που περνά το δρόμο στο Λονδίνο, η χώρα δεν ήξερε τι δρόμο να πάρει. Οι πολιτικές συμμαχίες ήταν με την Δύση, αλλά πολλές από τις παραδόσεις προέρχονταν από την ανατολή. Η απόφαση του Μπερίσα αντανακλούσε επίσης μία στρατηγική επιλογή. Ανεξάρτητα από την ρητορική, η Δύση πρόσφερε περιορισμένη βοήθεια και τα αραβικά κράτη είχαν υποσχεθεί βοήθεια.  Ο όρος για να λάβει την οικονομική υποστήριξη, όπως ο Μπερίσα ανέφερε κατά την  ενημέρωση της κυβέρνησης, ήταν η Αλβανία  να ενωθεί με τον Οργανισμό της Ισλαμική Συνδιάσκεψης. Αυτός ήλπιζε πως αυτό θα εξασφάλιζε την αναγκαία βοήθεια και θα παρακινούσε την Δύση να δώσει περισσότερο.
«Δεν υπάρχει τάση για να δουν την θρησκεία να παίζει ρόλο στην Αλβανία» είπε ο Μπερίσα τότε. Για να τονίσει αυτό ο ίδιος κάλεσε τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β’  και τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μάνφρετ Βέρνερ στην Αλβανία. Η Αλβανία σύντομα έγινε η πρώτη πρώην  κομμουνιστική χώρα που ζήτησε την ένταξη της στην Συμμαχία του ΝΑΤΟ.  
Ένας άλλος λόγος που η Αλβανία έπρεπε να ενωθεί στην Οργάνωση Ισλαμικής Συνδιάσκεψης, ήταν ο πόλεμος στην Βοσνία, τους βοσνίους μουσουλμάνους με τους σέρβους. Σύμφωνα με το Δημοκρατικό Κόμμα και τους υψηλούς αξιωματούχους της  Αλβανική Κυβέρνησης, ο Μπερίσα προσέφερε την Αλβανία ως μια «θύρα»  για τους μουσουλμάνους της Βοσνίας, για οπλισμό και ξένους μαχητές, ανεξάρτητα από το εμπάργκο των ΟΗΕ για τα όπλα στην Γιουγκοσλαβία, η οποία ήταν σε ισχύ από το Σεπτέμβριο του 1991. Αυτός την πρόσφερε εν γνώσει των ΗΠΑ, είπαν εκείνοι, οι οποίες (ΗΠΑ)  ζητούσαν τρόπους να στηρίζουν τους βοσνίους μωαμεθανούς, και να εδραίωναν μια ισορροπία εξουσίας μεταξύ των πλευρών που ήταν σε σύγκρουση.
Σύμφωνα με τα ΜΜΕ και τα έγραφα των ΗΠΑ, η συνάντηση με το Οργανισμό Ισλαμικής Συνδιάσκεψης στο Τζεχάντ το Δεκέμβριο του 1992, όταν η Αλβανία έγινε και μέλος με πλήρη δικαιώματα, συνεδρίασαν ειδικά για να συζητήσουν για το πόλεμο στην Βοσνία Ερζεγοβίνη. Ο βόσνιος Πρόεδρος Αλία Ιζετμπέγκοβιτς, ο οποίος είχε επισκεφτεί την Αλβανία  δύο μήνες νωρίτερα, έλαβε μέρος, όπως και οι διαμεσολαβητές της  Δύσης για το πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, Cyrus Vance και David Owen. Σύμφωνα με μια διπλωματική αλληλογραφία για το Ουάσιγκτον από το αμερικανό πρόξενο στο Τζεχάντ, σχεδόν κάθε  μέλος στο συνέδριο τόνιζε το ίδιο πράγμα: «Η Βοσνία πρέπει να πάρει όπλα για να βοηθηθεί στην υπεράσπιση της». Ο αλβανός πρωθυπουργός της εξόριστης κυβέρνησης του Κοσσόβου Μουγιάρ Μπουκόση, ήταν επίσης στο Τζεντάχ, εκείνη την περίοδο και αυτός είχε λάβει μέρος στις προηγούμενες συναντήσεις του Οργ. Ισλ.Συνδ.
Ο Βασιλιάς Φαχντ της Σαουδικής Αραβίας άνοιξε την συζήτηση, περικυκλωμένος από τον Ιζετμπέγκοβιτς και τον Μπερίσα, λέγοντας πως η Βοσνία πρέπει να έχει την δυνατότητα να εξοπλιστεί με όπλα που χρειάζεται για την υπεράσπιση της.
Ο Ιζετμπέγκοβις ακολούθησε με ένα 10 λεπτο λόγο, στο οποίο ρώτησε ένα η «αδιαφορία» του κόσμου ήταν επειδή τα θύματα στη Βοσνία ήταν μουσουλμάνοι ή απλώς δεν τους ενδιέφερε. Αναφερόμενος στο εμπάργκο των όπλων για την πρώην Γιουγκοσλαβία, αυτός κατηγόρησε αυτούς «που μας δένουν τα χέρια» για να είναι συνεργάτες στην τραγωδία της Βοσνίας, και μετά ζήτησε «περιορισμένες ποσότητες»  όπλων για υπεράσπιση.
Ο Μπερίσα συνέχυσε με αυτό που η διπλωματική αμερικανική επικοινωνία  την ονόμασε «άγριο αντί-σέρβικο λόγο». Αυτός είπε πως οι σέρβικες δυνάμεις είχαν κόψει τα κεφάλια των παιδιών και είχαν βιάσει τις γυναίκες και προειδοποίησε πως ο πόλεμος του Κοσσόβου «ήταν πολύ κοντά».
« Διαφορετικά από την ομιλία του Ιζετμπέγκοβιτς, η οποία και είχε καλή ανταπόκριση, η ομιλία του Σαλί Μπερίσα» αναφέρει η διπλωματική αλληλογραφία από Τζεντάχου «Ο λόγο του αλβανού ηγέτη, το οποίο εκφωνήθηκε στα αγγλικά, μερικές φορές ήταν δύσκολο να αποκωδικοποιηθεί, έφτασε στην χρίση άγριας γλώσσας εναντίων της Σερβίας ειδικά όταν τους ονόμασε «σέρβους ορθόδοξους φονταμενταλιστές»
Στο τέλος, μια ανακοίνωση του συνεδρίου τόνισε το δικαίωμα της Βοσνίας για να υπερασπίζεται τον εαυτό της και κάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να άρει το εμπάργκο όπλων. Αυτός ζήτησε από τις χώρες μέλη «να διευρύνουν την συνεργασία τους με την Δημοκρατία της Βοσνίας Ερζεγοβίνης στην άσκησης του φυσικού της δικαιώματος, της ατομικής και συλλογικής υπεράσπισης»
Δηλαδή στην σκηνή , η Αλβανία έγινε το σημείο  μεσολάβησης για τα όπλα που στέλνονταν στους μουσουλμάνους της Βοσνίας. Όπως ο ίδιος ο Μπερίσα παραδέχτηκε αργότερα σε μια συνέντευξη στην ιταλική εφημερίδα   “Corriere della Sera”,η Αλβανία επίσης είχε δώσει κάποιο από το στρατιωτικό της υλικό, τότε, σ’ αυτούς που ονόμασε «φιλικά κράτη».
Μερικοί από τους ισλαμιστές πολεμιστές πέρασαν επίσης από την Αλβανία κατά την διαδρομή τους τότε για να φτάσουν στην Βοσνία.
Μετά από το τέλος του πολέμου το 1995, μερικοί από αυτούς τους πολεμιστές ήρθαν στην Αλβανία, ελπίζοντας να φτιάξουν μια Ευρωπαϊκή Βάση.
«Μέρος από το νέο βιβλίο «Η Σύγχρονη Αλβανία: Από την δικτατορία στην δημοκρατία στην Ευρώπη» ετοίμασε BIRN

Μετάφραση Θ.
Η αναδημοσίευση να αναφέρει την πηγή.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι ΗΠΑ αποστέλλουν 950 τεθωρακισμένα οχήματα στην Αλβανία.

Οι ΗΠΑ αποστέλλουν εσπευσμένα 70 θωρακισμένα οχήματα στην Αλβανία (πρώτη  αποστολή) ενώ τους επόμενους  μήνες θα αποσταλούν άλλα 180 τα οποία  θα ανέλθουν συνολικά σε  950, εξοπλίζοντας τον αλβανικό στρατό για χερσαίες επιχειρήσεις . Πρόκειται για μια σαφή και κατηγορηματική κίνηση της Ουάσιγκτον στα τεκταινόμενα στο Κοσσυφοπέδιο και την ένταση  που έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες ημέρες.

Ηπειρώτες Ευεργέτες της Τουρκοκρατίας και Ελληνοκρατίας

Το Ισλαμικό Κράτος στρατολογεί «φουρνιές» Αλβανών από Σκόπια και Κοσσυφοπέδιο