Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Cilat janë synimet e Shqipërisë me çështjen çame?**



Το άρθρο στα ΕΛΛΗΝΙΚΆ θα το διαβάσετε πατώντας εδώ. 


Postuar në 20 Janar, 2016 12:59
Alexandros Mallias/Ish-ambasadori i Greqisë në Shqipëri
Rrugët e daljes nga moçali ku gjenden marrëdhëniet shqiptaro-greke pas vitit 2009 janë një e përpjetë e madhe. Deklaratat me nota optimiste që janë bërë në të shkuarën janë produkt i politikave konjukturale dhe partiake si në Athinë ashtu edhe në Tiranë.
Artikulohen kryesisht në Greqi, në kohën kur Shqipëria ndodhet në periudha para dhe paszgjedhore për shkak të prirjeve të kahershme të qeverive të Athinës për të parë një ndryshim në qëndrimet e Tiranës. Për më tepër, ky është sezoni që zakonisht lulëzojnë të ashtuquajturit emisarë engjëllorë midis dy kryeqyteteve.
Megjithatë pritshmëritë për rikuperim të marrëdhënieve nuk bazohen në gnosticizëm, por thjesht në ambicje dhe iluzione të kota. Ato kanë emër dhe firmë. Në Athinë duhet të kuptojmë se në kufijtë e Greqisë janë disa vende që kanë një politikë të qëndrueshme dhe ndjekin një strategji afatgjatë në përmbushje të qëllimeve dhe objektivave të tyre. Pavarësisht dobësive, fqinjët tanë nuk e bazojnë politikën e tyre në identitetin politik apo emrin e kryeministrit.
Ne në Athinë duhet të kuptojmë po ashtu se deklaratat që kemi dëgjuar shpesh vitet e fundit nga zyrtarët grekë të tipit “hapet një kapitull i ri në marrëdhëniet mes dy vendeve” prezantojnë më shumë një dëshirë të paplotësuar sesa një realitet konkret. Përveç kësaj, leximi shqiptar i takimeve bilaterale është orientuar në një frymë dhe një kontekst tjetër edhe në diskursin publik. Të tjera gjëra themi ne, të tjera gjëra thonë ata. Tjetër thuhet në memot tona, tjetër në memot e tyre.
Interpretimi që pala shqiptare i bën situatës vitet e fundit, duke e konsideruar veten në pozita superiore karshi Greqisë, për shkak të mungesës së stabilitetit, është se Athina ka më shumë nevojë se Tirana për normalizimin e marrëdhënieve mes dy vendeve. Mbështetja pa kushte e Greqisë për statusin kandidat të Shqipërisë në qershor të 2014 ishte një tregues që përgënjeshtroi frikën e Tiranës, ndonëse u humb një mundësi e mirë për të vendosur një kuadër marrëdhëniesh që në kushte të caktuara mund të prodhonte rezultate konkrete. Për çështjen e statusit kandidat Greqia ka ndjekur politika të ndryshme për Turqinë, për ish-Republikën Jugosllave të Maqedonisë dhe për Shqipërinë.
Frikë dhe dyshime nga të dyja palët
Greqia si një shtet i konsoliduar dhe opinioni publik grek janë ballafaquar dhe vazhdojnë të ballafaqohen me Shqipërinë dhe shqiptarët të shoqëruar nga frika dhe dyshimi. Edhe në Shqipëri, në veçanti establishmenti mediatik dhe politik, si dhe institucionet shtetërore e kanë parë po ashtu Greqinë me ndjenjat kontradiktore të frikës, dyshimit dhe pasigurisë.
Vitet e fundit për shkak të rrokullisjes së Greqisë në korrupsion, mes Eurozonës dhe kaosit, prestigjit dhe mungesës së dinjitetit, Tirana pavarësisht kryeministrave, partive apo qeverive ka vlerësuar se fqinji i saj jugor është dobësuar dhe ka humbur terren, duke shtuar edhe retorikën e arrogancës.
Greqia me të drejtë ngre pyetjen, çfarë kërkon të arrijë Shqipëria me shndërrimin e çështjes çame në çështje kryesore të axhendës së saj politike dhe kombëtare si brenda vendit ashtu dhe në politikën e jashtme? Nga ana e saj Shqipëria nuk është e bindur se Greqia nuk ka një axhendë të fshehtë në raport me fqinjët, duke ruajtur paqartësi në lidhje me heqjen e ligjit të luftës dhe vlefshmërinë ligjore të pasojave të tij. Heqja e Ligjit të Luftës është bërë me një vendim të Këshillit të Ministrave më 28 gusht 1987, por që kurrë nuk mori formë ligjore ose të Dekretit të Presidentit.
Ky vendim iu njoftua zyrtarisht palës shqiptare në formën e një note verbale. Nuk do doja të ndalesha më tepër në këtë pikë. Mirë është që Greqia të kuptojë krizën e raporteve dhe përmbysjen që solli një notë verbale e Ministrisë së Jashtme greke drejtuar ambasadës shqiptare në Athinë, në prill të vitit 1999. Asokohe isha ambasador i Greqisë në Tiranë.
Nuk e kuptova pse krejt papritur Shqipëria hapi çështjen e abrogimit të Ligjit të Luftës me Greqinë në një kohë po zhvillohej lufta e Kosovës, derisa një zyrtar i lartë i shtetit shqiptar më dorëzoi një kopje të dokumentit tonë të klasifikuar si "Top Secret" ku specifikoheshin pasojat në marrëdhëniet tona.
16 vjet më vonë, pala shqiptare i referohet vazhdimisht kësaj shkrese në takimet e rregullta me zyrtarët grekë, duke këmbëngulur që vendimi i Kabinetit në gusht 1987 të marrë formë ligjore...(vijon).
*Kjo është një pjesë e artikullit të botuar nga ish-ambasadori grek në Tiranë, Aleksandros Malias, për revistën "Mbrojtja dhe Diplomacia", numri i Janarit.
**Titulli është i redaksisë së "ResPublica"

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ηπειρώτες Ευεργέτες της Τουρκοκρατίας και Ελληνοκρατίας

Αποκαλύπτουμε : Αίτημα στον ΟΗΕ για την εδαφική αποκατάσταση της Αλβανίας με Ελληνικά εδάφη, ετοιμάζει ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Το αίτημα αυτό προς ΟΗΕ και Διεθνείς Οργανισμούς έχουν ήδη υπογράψει όλοι οι βουλευτές που ¨ελέγχει ¨ ο Έντιι Ράμ , Αλβανοί βουλευτές των Σκοπίων, αλλά και του Μαυροβουνίου . 


Το αίτημα αυτό θα συνοδεύεται από χιλιάδες υπογραφές Αλβανών που θα δηλώνουν μόνιμη κατοικία ή τόπο εργασίας "Ελλάδα¨ και φυσικά από τους "Τσάμηδες" που υπογράφουν από τους πρώτους, ως "δεδιωγμένοι" από τις "αλύτρωτες" εστίες τους. 


Μην ξεχνάμε ότι , το 52% των αλλοδαπών ̟ που διαµένουν στην Ελλάδα έχουν Αλβανική υπηκοότητα. ( δεν θέλουμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη ). 


Οι οπαδοί της ¨Μεγάλης Αλβανίας ¨ και του Αλβανικού Μεγαλοϊδεατισμού , με τις ευλογίες και την ενθάρρυνση του Αλβανού πρωθυπουργού ¨γυρίζουν¨ στα προς προσάρτηση "Αλβανικά εδάφη" και συλλέγουν χιλιάδες υπογραφές. 


Ξυπνήστε ! 
Το πρόβλημα που θα ανακύψει εξαιτίας της αδράνειά μας , κρίνεται εξαιρετικά σοβαρό , αφού , θα δημιουργήσει ¨προ ανάχωμα¨ υπέρ της Αλβανίας στο διεθνές δίκαιο με σκοπό να γίνει πεπ…

Αναμνήσεις από το άνοιγμα των εκκλησιών στη Β. Ήπειρο και η πρώτη ελεύθερη Ανάσταση το 1992

Ἡ Ἀλβανία κάτω ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὑπῆρξε τό μοναδικό συνταγματικά ἀθεϊστικό κράτος στόν κόσμο, κατά τήν περίοδο 1967-1990. Τήν περίοδο αὐτή ἀπαγορεύθηκε κάθε θρησκευτική ἱεροπραξία, καταστράφηκαν ἐκ θεμελίων οἱ περισσότεροι τόποι λατρείας, ἐνῶ ἀπεσχηματίστηκαν ὅλοι οἱ ἱερεῖς, καί πολλοί ἀπό αὐτούς ἐξορίστηκαν ἤ πέθαναν μαρτυρικά στίς φυλακές. Ἀπό τό 1976 ἐπίσης ἀπαγορεύθηκαν διά νόμου ὅλα τα χριστιανικά ὀνόματα. Ἡ ἀπαγόρευση αὐτή ἔπληξε ὅλους τούς ἀλβανούς πολίτες, ἀλλά ἰδιαίτερα τούς βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας, γιά τούς ὁποίους ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἦταν βασικό συστατικό τῆς ἐθνικῆς τους ἰδιοπροσωπίας. Βασική ἀρχή τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας ἦταν: «Κύριος σκοπός τοῦ κράτους εἶναι ἡ παραγωγή. Ὅποιος δέν παράγει, ὅπως οἱ ἱερεῖς, δέν ἔχει θέση στή νέα μας κοινωνία». Ἔτσι μέχρι τό 1990 οἱ ἀδελφοί μας ἔμεναν ἀβάπτιστοι, ἀστεφάνωτοι, ἀλειτούργητοι, ἀκήδευτοι, (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις ἱερέων πού μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους τελούσανν κρυφά κάποια μυστήρια).          …