Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Να γνωρίσουμε τα χωριά της Βορείου Ηπείρου: Η Κοσιοβίτσα


582183_406674426023660_1982777065_nΗ Κοσσοβίτσα ή Κοσιοβίτσα είναι ένα από τα πιο όμορφα χωριά της Δρόπολης. Είναι το νοτιότερο χωριό της Δρόπολης χτισμένο στους πρόποδες της Μουργκάνας κοντά στις πηγές του Ξεριά, παρασπόταμο του Δρίνου, ανάμεσα σε βαθύσκιωτα οπωροφόρα δένδρα, τα οποία ποτίζονται από τα γάργαρα και κρύα νερά που βγαίνουν από τα τρίσβαθα σπλάχνα του βουνού. Και οι πλαγιές των γύρω βουνών είναι σκεπασμένες με πυκνά και αδιαπέραστα δάση, από έλατα, κουμαριές ρείκια και βελανιδιές, όπου ζουν και κινούνται ξένοιαστα αγριόγιδα, αγριοχοίροι και τσαλαπετινοί.

Βάση μαρτυριών προκύπτει πως η Κοσιοβίτσα ιδρύθηκε πριν από το 1361.
Η γλωσσική καταγωγή της λέξης Κοσιοβίτσα, δεν είναι εξακριβωμένη. Υπάρχουν εικασίες ότι ονομάστηκε μ’ αυτό το όνομα, επειδή τα δάση της είναι γεμάτα κοτσύφια. Μια άλλη εκδοχή είναι ότι η ονομασία της είναι κατάλοιπο της φραγκοκρατίας, και έχει σχέση με τους αγριόχοιρους που ευδοκιμούν στα δάση της. Μια τρίτη εκδοχή έχει να κάνει με την τούρκικη λέξη “κοσιέ”=γωνία, επειδή η Κοσιοβίτσα είναι χτισμένη σε μια γωνία περιορισμένη από τα βουνά.
Το γραφικό τούτο χωριό αποτελείται από δυο συνοικίες. Την κεντρική συνοικία του άγιου Γεωργίου και τη συνοικία Βατσουνιά. Η συνοικία Βατσουνιά αποχωρίστικε από την υπόλοιπη Κοσιοβίτσα το 1923. Ενσωματώθηκε με την Ελλάδα και αποτελεί από τότε ιδιαίτερο χωριό με το όνομα Αγία Μαρίνα. Το όνομα τούτο το πήρε από την ομώνυμη εκκλησία της την Αγία Μαρίνα.
Η ίδρυση της. Το έτος κατά το οποίο ιδρύθηκε η Κοσιοβίτσα δεν είναι γνωστό. Φαίνεται όμως, ότι είναι παλιό χωριό. Τούτο αποδεικνύεται από αρκετές μαρτυρίες: α) Το αναφέρει ο Δεσπότης Συμεών Παλαιολόγος ο Σέρβος στο χρυσόβουλο που έστειλε το 1361 μ.Χ. στον «σύντεκνον της βασιλείας του Κοντόσταυλον, Κύριον Ιωάννην Τσάφα Ούρσινον Δούκαν», στον οποίων αναγνωρίζει δικαιώματα επί διαφόρων χωριών, ανάμεσα στα οποία είναι «η Σωτήρα και η Κόσσοβα», δηλαδή η σημερινή Κοσιοβίτσα και η γειτονική Σωτήρα.
β) Κατά την πρώτη απογραφή που έκαμαν οι Τούρκοι στην Ήπειρο το 1431, γράφουν ότι η Κοσιοβίτσα, «που είχε άλλοτε 15 οικογένειες», την ημέρα της απογραφής την ηύραν διαλυμένη. Οι κάτοικοι της δηλαδή είχαν διασκορπιστεί. Φαίνεται πολεμικά γεγονότα που η τοπική ιστορία και παράδοση δεν μας διέσωσαν, ανάγκασαν τους Κοσιοβιτσινούς να διασκορπιστούν προσωρινά.
γ) Στην παλιά τρίφυλλη ξύλινη πλάκα του Μοναστηρίου Δρυάνου, που είναι χτισμένο ανάμεσα στα χωριά Βουλιαράτη, Δρόβιανη και Ζερβάτη, επάνω στην οποία οι καλόγεροι έγραφαν τους δωρητές, αναγράφονται και δωρητές από την Κοσιοβίτσα.
δ) Στις τοιχογραφίες του τρούλου της εκκλησίας του Μοναστηρίου διακρίνεται μέχρι σήμερα η χρονολογία 1468. .
Μας χώρισαν οι ...Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ηπειρώτες Ευεργέτες της Τουρκοκρατίας και Ελληνοκρατίας

Αποκαλύπτουμε : Αίτημα στον ΟΗΕ για την εδαφική αποκατάσταση της Αλβανίας με Ελληνικά εδάφη, ετοιμάζει ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Το αίτημα αυτό προς ΟΗΕ και Διεθνείς Οργανισμούς έχουν ήδη υπογράψει όλοι οι βουλευτές που ¨ελέγχει ¨ ο Έντιι Ράμ , Αλβανοί βουλευτές των Σκοπίων, αλλά και του Μαυροβουνίου . 


Το αίτημα αυτό θα συνοδεύεται από χιλιάδες υπογραφές Αλβανών που θα δηλώνουν μόνιμη κατοικία ή τόπο εργασίας "Ελλάδα¨ και φυσικά από τους "Τσάμηδες" που υπογράφουν από τους πρώτους, ως "δεδιωγμένοι" από τις "αλύτρωτες" εστίες τους. 


Μην ξεχνάμε ότι , το 52% των αλλοδαπών ̟ που διαµένουν στην Ελλάδα έχουν Αλβανική υπηκοότητα. ( δεν θέλουμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη ). 


Οι οπαδοί της ¨Μεγάλης Αλβανίας ¨ και του Αλβανικού Μεγαλοϊδεατισμού , με τις ευλογίες και την ενθάρρυνση του Αλβανού πρωθυπουργού ¨γυρίζουν¨ στα προς προσάρτηση "Αλβανικά εδάφη" και συλλέγουν χιλιάδες υπογραφές. 


Ξυπνήστε ! 
Το πρόβλημα που θα ανακύψει εξαιτίας της αδράνειά μας , κρίνεται εξαιρετικά σοβαρό , αφού , θα δημιουργήσει ¨προ ανάχωμα¨ υπέρ της Αλβανίας στο διεθνές δίκαιο με σκοπό να γίνει πεπ…

Αναμνήσεις από το άνοιγμα των εκκλησιών στη Β. Ήπειρο και η πρώτη ελεύθερη Ανάσταση το 1992

Ἡ Ἀλβανία κάτω ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὑπῆρξε τό μοναδικό συνταγματικά ἀθεϊστικό κράτος στόν κόσμο, κατά τήν περίοδο 1967-1990. Τήν περίοδο αὐτή ἀπαγορεύθηκε κάθε θρησκευτική ἱεροπραξία, καταστράφηκαν ἐκ θεμελίων οἱ περισσότεροι τόποι λατρείας, ἐνῶ ἀπεσχηματίστηκαν ὅλοι οἱ ἱερεῖς, καί πολλοί ἀπό αὐτούς ἐξορίστηκαν ἤ πέθαναν μαρτυρικά στίς φυλακές. Ἀπό τό 1976 ἐπίσης ἀπαγορεύθηκαν διά νόμου ὅλα τα χριστιανικά ὀνόματα. Ἡ ἀπαγόρευση αὐτή ἔπληξε ὅλους τούς ἀλβανούς πολίτες, ἀλλά ἰδιαίτερα τούς βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας, γιά τούς ὁποίους ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἦταν βασικό συστατικό τῆς ἐθνικῆς τους ἰδιοπροσωπίας. Βασική ἀρχή τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας ἦταν: «Κύριος σκοπός τοῦ κράτους εἶναι ἡ παραγωγή. Ὅποιος δέν παράγει, ὅπως οἱ ἱερεῖς, δέν ἔχει θέση στή νέα μας κοινωνία». Ἔτσι μέχρι τό 1990 οἱ ἀδελφοί μας ἔμεναν ἀβάπτιστοι, ἀστεφάνωτοι, ἀλειτούργητοι, ἀκήδευτοι, (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις ἱερέων πού μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους τελούσανν κρυφά κάποια μυστήρια).          …