Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιατί ευλογούνται τα σταφύλια κατά τη Μεταμόρφωση;- Pse bekohen rrushtë gjatë festës së Metamorfozës?

σταφύλια




Στις αγροτικές περιοχές συνηθίζεται ανήμερα της Μεταμόρφωσης να προσκομίζονται στις εκκλησίες για να ευλογηθούν με ειδική ευχή τα πρώτα σταφύλια της χρονιάς, τα οποία στη συνέχεια διανέμονται στο εκκλησίασμα.
Η ευλογία τν σταφυλιν κατά τ Μεταμόρφωση κατανοεται μέσα π τς θεολογικές, νθρωπολογικς κα κοσμολογικς διαστάσεις τς ορτς ατς.
Ο Κύριος «μέρας ξ» «σε μέρας κτώ», μετ τν πρόρρηση το Πάθους Του,«ες ρος ψηλόν… μετεμορφώθη μπροσθεν ατν (Πέτρου, ᾿Ιακώβου κα ᾿Ιωάννου), κα λαμψε τ πρόσωπον ατο ς λιος,τ δ μάτια ατο γένετο λευκ ς τ φς».
Ατς εναι Δημιουργς το κόσμου,λλ κα κυρίαρχος τν σχάτων. Ατς εναι μπελος «ν ορανος μν χουσα τν ρίζαν, π γς δ τ κλήματα·μπελος κλαδευομένη τ σμα, λλ᾿ ο τν ρίζαν· μπελος μετ τρίτην μέραν το κλαδευθναι βλαστάνουσα τν βότρυντς ναστάσεως».
Εναι φυσικό, λοιπόν, μ τ Μεταμόρφωση το Κυρίου ν φωτίζεται κα ν δοξάζεται λόκληρος κόσμος.
Η κτίση φαιδρύνεται κα ποκτ τ λαμπρότητα πο εχε κατ τ χρόνο τς δημιουργίας.Γι᾿ ατν κριβς τ λόγο κα κτίση, νταποκρινόμενη δοξολογικ σ᾿ ατ τ δωρε κα τν λπίδα, ναφέρεται πρς τ Δημιουργό της κα τν εχαριστε, λλ κα ᾿Εκκλησία στν πι κατάλληλη ορτή, τς Δημιουργίας κα τν ᾿Εσχάτων τς νανέωσης κα τς λπίδας, συνηθίζει ν ελογε τν κόσμο κα τς παρχές του, πιβεβαιώνοντας τσι τι νανέωση ρχίζει π τ Θεό, περν μέσα π τ φύση κα καταλήγει στ σωτηρία το νθρώπου.
Η ελογία τν σταφυλιν, τν ντιπροσωπευτικν ατν παρχν το κόσμου, εναι μία λειτουργικ πράξη πο τονίζει–διαίτερα τ δοξολογικ κα εχαριστιακ προσφορ τς λης κα τν καρπν τς γς στ Δημιουργ Θε κα κτίστη τν πάντων. Πολύ περισσότερο μάλιστα, ταν  καρπς ατς τς μπέλου μς δίδει τ κρασί, πο Χριστς ελόγησε στν Καν, γι ν τονίσει τν ν Χριστ μεταμόρφωση το κόσμου,λλ κα μς τ παρέδωσε στ Μυστικ Δεπνο, ς τ στοιχεο κενο, πο μαζ μ τ ψωμί, τν ρα τς θείας Λειτουργίας φθαρτοποιονται χαρισματικά, μεταποιούμενα σ Κυριακ «σμα κα αμα», θεία Εχαριστία.
᾿Εκτς τούτων, ελογία τν σταφυλιν τονίζει κα τν νάγκη συνεχος πνευματικς καρποφορίας κα μεταμορφωτικς πορείας το νθρώπου, καθόσον «ο τ ψει τν ρετν διαπρέψαντες, κα τς νθέου δόξης ξιωθήσονται»
Καθηγητού Γ. Σκαλτσή, «᾿Εφημέριος», Σεπτέμβριος 2000, σελ. 11-14.

Në zonat bujqësore kanë si zakon që ditën e Metamorfozës të çohen në kishë dhe të bekohen me një uratë të veçantë veshulët e parë të rrushit për atë vit, të cilët më pas ndahen tek besimtarët.
Bekimi i rrushit gjatë Metamorfozës kuptohet nëpërmjet dimensioneve teologjike, humane dhe globale të kësaj feste.
Zoti ynë “gjashtë ditë” ose “deri tetë ditë” , pas parathënies së Pësimit të Tij “në mal të lartë... u shndërrua para atyre (Pjetrit, Jakovit dhe Joanit), dhe  ndriçoi fytyra e tij si djell, ndërsa rrobat e tij u bënë të bardha si dritë”.
Ky ishte Krijuesi i botës, por dhe mbizotëruesi i kohëve të fundit. Ai është vreshti “që e ka rrënjën në qiell, në tokë degët e rrushit që sharrton trupin por jo rrënjën, vresht që të tretën ditë pas sharrtimit lulëzon ngjalljen buçuese”.
Është natyrale pra, me Metamorfozën e Zotit që të ndriçohet dhe të lavdërohet e gjithë bota.
Krijesa zgjerohet dhe përfiton ndriçimin që kishte gjatë kohës së krijimit. Për këtë pikërisht arsye dhe krijimi duke u përgjigjur në mënyrë të lavdërueshme kësaj dhurate dhe shprese i dedikohet Krijuesit të saj dhe e falenderon, por dhe Kisha në festën më të përshtatëshme, të Krijimit dhe të Kohërave të Fundit të rinovimit dhe shpresës ka si zakon që të bekojë botën dhe principet e saj, duke konfirmuar kështu se rinovimi fillon nga Zoti, kalon nëpërmjet natyrës dhe përfundon në shpëtimin e njeriut.

Bekimi i rrushëve, i këtij fruti përfaqësues të denjë të fillimit të kohërave, është një veprim liturgjik i cili thekson në veçanti ofrimin lavdërues dhe dedikues të materies dhe të frutave të tokës tek Krijuesi Zot dhe ndërtues të gjithçkaje. Sidomos kur ky frut i vreshtit është ai që na fal verën, që Krishti e bekoi në Kana, që të theksojë shpërfytyrimin, metamorfozën e botës, por dhe na fali Darkën Mistike, si atë element që bashkë me bukën, gjatë Meshës Hyjnore bëhen të pacënueshme nga pikpamja e hirit, duke u kthyer në “trup dhe gjak”, gjatë Eukaristisë të së Djelës.

Përveç këtyre, bekimi i vreshtave thekson dhe nevojën e një frutdhënieje të vazhdueshme shpirtërore dhe shndërruese të njeriut, pasi “ata që pëparuan në stadin e virtyteve, dhe të lavdërimit më Zot do të bëhen të denjë”.

Profesori G Skaltzis , revista “Famulltari” Shtator 2000 fq 11-14

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ηπειρώτες Ευεργέτες της Τουρκοκρατίας και Ελληνοκρατίας

Αποκαλύπτουμε : Αίτημα στον ΟΗΕ για την εδαφική αποκατάσταση της Αλβανίας με Ελληνικά εδάφη, ετοιμάζει ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Το αίτημα αυτό προς ΟΗΕ και Διεθνείς Οργανισμούς έχουν ήδη υπογράψει όλοι οι βουλευτές που ¨ελέγχει ¨ ο Έντιι Ράμ , Αλβανοί βουλευτές των Σκοπίων, αλλά και του Μαυροβουνίου . 


Το αίτημα αυτό θα συνοδεύεται από χιλιάδες υπογραφές Αλβανών που θα δηλώνουν μόνιμη κατοικία ή τόπο εργασίας "Ελλάδα¨ και φυσικά από τους "Τσάμηδες" που υπογράφουν από τους πρώτους, ως "δεδιωγμένοι" από τις "αλύτρωτες" εστίες τους. 


Μην ξεχνάμε ότι , το 52% των αλλοδαπών ̟ που διαµένουν στην Ελλάδα έχουν Αλβανική υπηκοότητα. ( δεν θέλουμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη ). 


Οι οπαδοί της ¨Μεγάλης Αλβανίας ¨ και του Αλβανικού Μεγαλοϊδεατισμού , με τις ευλογίες και την ενθάρρυνση του Αλβανού πρωθυπουργού ¨γυρίζουν¨ στα προς προσάρτηση "Αλβανικά εδάφη" και συλλέγουν χιλιάδες υπογραφές. 


Ξυπνήστε ! 
Το πρόβλημα που θα ανακύψει εξαιτίας της αδράνειά μας , κρίνεται εξαιρετικά σοβαρό , αφού , θα δημιουργήσει ¨προ ανάχωμα¨ υπέρ της Αλβανίας στο διεθνές δίκαιο με σκοπό να γίνει πεπ…

Αναμνήσεις από το άνοιγμα των εκκλησιών στη Β. Ήπειρο και η πρώτη ελεύθερη Ανάσταση το 1992

Ἡ Ἀλβανία κάτω ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὑπῆρξε τό μοναδικό συνταγματικά ἀθεϊστικό κράτος στόν κόσμο, κατά τήν περίοδο 1967-1990. Τήν περίοδο αὐτή ἀπαγορεύθηκε κάθε θρησκευτική ἱεροπραξία, καταστράφηκαν ἐκ θεμελίων οἱ περισσότεροι τόποι λατρείας, ἐνῶ ἀπεσχηματίστηκαν ὅλοι οἱ ἱερεῖς, καί πολλοί ἀπό αὐτούς ἐξορίστηκαν ἤ πέθαναν μαρτυρικά στίς φυλακές. Ἀπό τό 1976 ἐπίσης ἀπαγορεύθηκαν διά νόμου ὅλα τα χριστιανικά ὀνόματα. Ἡ ἀπαγόρευση αὐτή ἔπληξε ὅλους τούς ἀλβανούς πολίτες, ἀλλά ἰδιαίτερα τούς βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας, γιά τούς ὁποίους ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἦταν βασικό συστατικό τῆς ἐθνικῆς τους ἰδιοπροσωπίας. Βασική ἀρχή τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας ἦταν: «Κύριος σκοπός τοῦ κράτους εἶναι ἡ παραγωγή. Ὅποιος δέν παράγει, ὅπως οἱ ἱερεῖς, δέν ἔχει θέση στή νέα μας κοινωνία». Ἔτσι μέχρι τό 1990 οἱ ἀδελφοί μας ἔμεναν ἀβάπτιστοι, ἀστεφάνωτοι, ἀλειτούργητοι, ἀκήδευτοι, (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις ἱερέων πού μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους τελούσανν κρυφά κάποια μυστήρια).          …