Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι λιγότερο γνωστοί ευεργέτες- Bamirësit më pak të njohur


Ο αριθμός των ευεργετών από τη Βόρειο Ήπειρο είναι πολύ μεγάλος και δεν σταματά μόνο στα γνωστά ονόματα. Στα μικρά γράμματα της ιστορίας ανακαλύπτουμε περιπτώσεις ανθρώπων, που όπως έγραψε και ο Μπάγκας στον τάφο του, θεώρησαν κοινή περιουσία τα δικά τους αποκτήματα. Ο Αναστάσιος Αβραμίδης από την Κορυτσά χρηματοδότησε το μεγαλοπρεπή Ναό του Αγίου Γεωργίου στη γενέτειρά του, ενώ με δαπάνες του συντηρούντο δύο σχολεία και εδίδοντο φάρμακα σε άπορους συμπολίτες του. Ο Γεώργιος Αδάμ ίδρυσε Ορφανοτροφείο. Ο Δημήτριος Τσίσκας ίδρυσε νοσοκομείο και προσέφερε μεγάλα ποσά για το πολεμικό ναυτικό. Ο Ιωάννης Δήμας από τη Χειμάρρα φρόντισε για την παιδεία στην πατρίδα του, ενώ έκανε πολλές ευεργεσίες και στην ελληνική παροικία της Αιγύπτου όπου ζούσε. Ο Γκίκας Μιζίλης, επίσης από τη Χειμάρρα, εγκατεστημένος στην Οδησσό, προσέφερε ετήσια ενίσχυση στη σχολή Δρυμάδος. Ο Ζώτος Ντούρος, από την Πρεμετή, και ο οποίος ζούσε στη Βιέννη, κληροδότησε τα χρήματα για τη δημιουργία και λειτουργία του πρώτου ελληνικού σχολείου στην Πρεμετή το 1878. Ο Αναστάσης Καλαντζής, από τη Μοσχόπολη, εγκατεστημένος στην Τεργέστη συνέστησε μεγάλη βιβλιοθήκη στη Μοσχόπολη μαζί με τον Γ.Σίνα και τον Μ. Κιοπέκα, ενώ άφησε όλη του την περιουσία σε εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Numëri i bamirësve nga Epiri i Veriut ishte shumë i madhe dhe nuk ndalon vetëm në emrat e njohur. Në gërmat e vogla të historisë zbulojmë raste njerëzish, që siç shkroi dhe Banga në  varrin e tij, e konsideronin se arritjet e tyre ishin pasuri e përbashkët. Anastas Avramidhi nga Korça Financoi ngritjen e Kishës madhështore të Shën Gjergjit në vendlindjen e tij, ndërsa me financimin e tij mbaheshin dy shkolla dhe jepeshin ilaçe tek bashkëqytetarët e tij të varfër. Gjergj Adhami themeloi Jetimoren. Dhimitër Ciska themeloi spitalin dhe dhuroi shuma të mëdha për forcat detare. Joan Dhima nga Himara u kujdes për arsimin në atdheun e tij, ndërsa bënte shumë bamirësi për komunitetin helen në Egjipt ku dhe ai jetonte. Gjikë Mizili, sërish nga Himara, i vendosur në Odhiso, ofroi një përforcim vjetor për shkollën në Dhrimadhes. Zoto Duro nga Përmet i cili jetonte në Vienë, trashëgoi pasurinë e tij monetare për krijimin dhe funksionimin e shkollës së parë greke në Përmet në vitin 1878. Anastas Kallanxhi, nga Voskopoja, i vendosur në Trieste themeloi një bibliotekë të madhe në Voskopojë bashkë me J.Sinën dhe M. Qiopekën, ndërsa fali gjithë pasurinë e tij në institucionet arsimore.
 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ηπειρώτες Ευεργέτες της Τουρκοκρατίας και Ελληνοκρατίας

Αποκαλύπτουμε : Αίτημα στον ΟΗΕ για την εδαφική αποκατάσταση της Αλβανίας με Ελληνικά εδάφη, ετοιμάζει ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Το αίτημα αυτό προς ΟΗΕ και Διεθνείς Οργανισμούς έχουν ήδη υπογράψει όλοι οι βουλευτές που ¨ελέγχει ¨ ο Έντιι Ράμ , Αλβανοί βουλευτές των Σκοπίων, αλλά και του Μαυροβουνίου . 


Το αίτημα αυτό θα συνοδεύεται από χιλιάδες υπογραφές Αλβανών που θα δηλώνουν μόνιμη κατοικία ή τόπο εργασίας "Ελλάδα¨ και φυσικά από τους "Τσάμηδες" που υπογράφουν από τους πρώτους, ως "δεδιωγμένοι" από τις "αλύτρωτες" εστίες τους. 


Μην ξεχνάμε ότι , το 52% των αλλοδαπών ̟ που διαµένουν στην Ελλάδα έχουν Αλβανική υπηκοότητα. ( δεν θέλουμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη ). 


Οι οπαδοί της ¨Μεγάλης Αλβανίας ¨ και του Αλβανικού Μεγαλοϊδεατισμού , με τις ευλογίες και την ενθάρρυνση του Αλβανού πρωθυπουργού ¨γυρίζουν¨ στα προς προσάρτηση "Αλβανικά εδάφη" και συλλέγουν χιλιάδες υπογραφές. 


Ξυπνήστε ! 
Το πρόβλημα που θα ανακύψει εξαιτίας της αδράνειά μας , κρίνεται εξαιρετικά σοβαρό , αφού , θα δημιουργήσει ¨προ ανάχωμα¨ υπέρ της Αλβανίας στο διεθνές δίκαιο με σκοπό να γίνει πεπ…

Αναμνήσεις από το άνοιγμα των εκκλησιών στη Β. Ήπειρο και η πρώτη ελεύθερη Ανάσταση το 1992

Ἡ Ἀλβανία κάτω ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὑπῆρξε τό μοναδικό συνταγματικά ἀθεϊστικό κράτος στόν κόσμο, κατά τήν περίοδο 1967-1990. Τήν περίοδο αὐτή ἀπαγορεύθηκε κάθε θρησκευτική ἱεροπραξία, καταστράφηκαν ἐκ θεμελίων οἱ περισσότεροι τόποι λατρείας, ἐνῶ ἀπεσχηματίστηκαν ὅλοι οἱ ἱερεῖς, καί πολλοί ἀπό αὐτούς ἐξορίστηκαν ἤ πέθαναν μαρτυρικά στίς φυλακές. Ἀπό τό 1976 ἐπίσης ἀπαγορεύθηκαν διά νόμου ὅλα τα χριστιανικά ὀνόματα. Ἡ ἀπαγόρευση αὐτή ἔπληξε ὅλους τούς ἀλβανούς πολίτες, ἀλλά ἰδιαίτερα τούς βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας, γιά τούς ὁποίους ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἦταν βασικό συστατικό τῆς ἐθνικῆς τους ἰδιοπροσωπίας. Βασική ἀρχή τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας ἦταν: «Κύριος σκοπός τοῦ κράτους εἶναι ἡ παραγωγή. Ὅποιος δέν παράγει, ὅπως οἱ ἱερεῖς, δέν ἔχει θέση στή νέα μας κοινωνία». Ἔτσι μέχρι τό 1990 οἱ ἀδελφοί μας ἔμεναν ἀβάπτιστοι, ἀστεφάνωτοι, ἀλειτούργητοι, ἀκήδευτοι, (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις ἱερέων πού μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους τελούσανν κρυφά κάποια μυστήρια).          …