Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μήνυμα Λεωνίδα Παππά για την επέτειο ίδρυσης της Ομόνοιας

Σαν σήμερα πριν από 26 χρόνια, στη Δερβιτσάνη, συναντήθηκαν η ελευθερία, η ελπίδα, το όραμα, η αγωνία, ο φόβος και φυσικά δε θα μπορούσε να λείπει η διαφωνία και η καχυποψία.
Οι περισσότεροι από εμάς θα ακούσαμε ή συμμετείχαμε σε συζητήσεις για το ρόλο κάποιων πρωτεργατών, για την παρουσία ή την απουσία κάποιων άλλων. Για το αν κάποιοι ήταν παρόντες γιατί τους κάλεσε η εθνική υποχρέωση ή τους έστειλαν οι αλβανικές υπηρεσίες. Δεν πρόκειται ποτέ να συμφωνήσουμε για το ρόλο του καθενός αλλά θα συμφωνήσουμε πως δεν έχει καμία σημασία πόσοι, ποιοι και γιατί ήταν γιατί η ουσία είναι αλλού.
Οι ιδρυτές της Ομόνοιας ήταν οι απόστολοι μιας κοινότητας, που διψούσε να πιστέψει και να εκφραστεί. Η παρομοίωση με τους αποστόλους δεν είναι τυχαία. Στους δώδεκα υπήρχε ο Ιούδας, ο άπιστος Θωμάς, ο οξύθυμος Πέτρος, ο δύσπιστος Ναθαναήλ, οι αγράμματοι ψαράδες όπως ο Ιάκωβος και ο Ανδρέας αλλά και οι γραφιάδες Ματθαίος και Ιωάννης και άλλοι τέσσερις. Όποιες και να ήταν οι προθέσεις και οι γνώσεις τους καθενός ή ιδέα ήταν καταδικασμένη να πετύχει και να αγκαλιαστεί απ όλους τους Έλληνες.
Η εξουδετέρωση της Ομόνοιας ήταν διακαής πόθος όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευση στην Αλβανία. Οι πρακτικές δεν ήταν πάντα ίδιες. Την πρώτη δεκαετία υπήρχε μία μετωπική σύγκρουση. Αρχικά η Ομόνοια ως κόμμα τίθεται εκτός νόμου, μετά φυλακίζονται στελέχη της και δεν σταματούν οι διάφορες πιέσεις σε άλλα στελέχη για να εγκαταλείψουν το καράβι της οργάνωσης. Μετά την πρώτη δεκαετία αλλάζει η τακτική. Οι μειονοτικοί πολιτευτές των μεγάλων αλβανικών κομμάτων έχουν απλόχερα τη στήριξη των κρατικών και κυβερνητικών μηχανισμών, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να μειώσει την ανεξάρτητη πολιτική εκπροσώπηση της ΕΕΜ. Μία πρακτική που συνεχίζει μέχρι σήμερα και μάλιστα τα προνόμια και οι εκβιασμοί να αυξάνονται.
Η «Ομόνοια» που μας πλήγωσε και πληγώσαμε, είναι ακόμα εδώ, τραυματισμένη άλλα μάχιμη.
Η Ομόνοια δεν έγινε και δε θα γίνει ζητιάνα για λίγη εξουσία σε καμία αλβανική κυβέρνηση αλλά έχει τις δικές της προτάσεις με τον ειλικρινή διάλογο που επιδιώκει, χωρίς να κάνει καμία έκπτωση στα δίκαια του ελληνισμού.
Η Ομόνοια είναι ο συνομιλητής του εθνικού μας κέντρου και είναι παρούσα στον οικουμενικό ελληνισμό
Η Ομόνοια δεν αγνοείται από διεθνή παράγοντα αλλά λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, όπως συνέβη πρόσφατα στην συζήτηση της Κομισιόν για την πορεία της Αλβανίας προς τις δομές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν έφτασε μέχρι εκεί η έκθεση μας για το περιουσιακό ζήτημα της ΕΕΜ.
Αυτό που χαράχθηκε την 11η Ιανουαρίου του 1991 στη Δερβιτσάνη, δεν ήταν ένα κατασκεύασμα αλλά μια ιδέα την οποία καλούμαστε όλοι να υπηρετήσουμε. Καμία διαφωνία, καμία πικρία, δεν μπορεί να μας κρατά μακριά από αυτήν.
Η Ομόνοια θα συνεχίσει την αποστολή της με μόνο εφόδιο την παρακαταθήκη της ιστορίας.
Χρόνια πολλά, υγιή και δημιουργικά σε όλους

Λεωνίδας Παππάς 
Γενικός Πρόεδρος ΔΕΕΕΜ – «ΟΜΟΝΟΙΑ»

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ηπειρώτες Ευεργέτες της Τουρκοκρατίας και Ελληνοκρατίας

Αποκαλύπτουμε : Αίτημα στον ΟΗΕ για την εδαφική αποκατάσταση της Αλβανίας με Ελληνικά εδάφη, ετοιμάζει ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Το αίτημα αυτό προς ΟΗΕ και Διεθνείς Οργανισμούς έχουν ήδη υπογράψει όλοι οι βουλευτές που ¨ελέγχει ¨ ο Έντιι Ράμ , Αλβανοί βουλευτές των Σκοπίων, αλλά και του Μαυροβουνίου . 


Το αίτημα αυτό θα συνοδεύεται από χιλιάδες υπογραφές Αλβανών που θα δηλώνουν μόνιμη κατοικία ή τόπο εργασίας "Ελλάδα¨ και φυσικά από τους "Τσάμηδες" που υπογράφουν από τους πρώτους, ως "δεδιωγμένοι" από τις "αλύτρωτες" εστίες τους. 


Μην ξεχνάμε ότι , το 52% των αλλοδαπών ̟ που διαµένουν στην Ελλάδα έχουν Αλβανική υπηκοότητα. ( δεν θέλουμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη ). 


Οι οπαδοί της ¨Μεγάλης Αλβανίας ¨ και του Αλβανικού Μεγαλοϊδεατισμού , με τις ευλογίες και την ενθάρρυνση του Αλβανού πρωθυπουργού ¨γυρίζουν¨ στα προς προσάρτηση "Αλβανικά εδάφη" και συλλέγουν χιλιάδες υπογραφές. 


Ξυπνήστε ! 
Το πρόβλημα που θα ανακύψει εξαιτίας της αδράνειά μας , κρίνεται εξαιρετικά σοβαρό , αφού , θα δημιουργήσει ¨προ ανάχωμα¨ υπέρ της Αλβανίας στο διεθνές δίκαιο με σκοπό να γίνει πεπ…

Αναμνήσεις από το άνοιγμα των εκκλησιών στη Β. Ήπειρο και η πρώτη ελεύθερη Ανάσταση το 1992

Ἡ Ἀλβανία κάτω ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὑπῆρξε τό μοναδικό συνταγματικά ἀθεϊστικό κράτος στόν κόσμο, κατά τήν περίοδο 1967-1990. Τήν περίοδο αὐτή ἀπαγορεύθηκε κάθε θρησκευτική ἱεροπραξία, καταστράφηκαν ἐκ θεμελίων οἱ περισσότεροι τόποι λατρείας, ἐνῶ ἀπεσχηματίστηκαν ὅλοι οἱ ἱερεῖς, καί πολλοί ἀπό αὐτούς ἐξορίστηκαν ἤ πέθαναν μαρτυρικά στίς φυλακές. Ἀπό τό 1976 ἐπίσης ἀπαγορεύθηκαν διά νόμου ὅλα τα χριστιανικά ὀνόματα. Ἡ ἀπαγόρευση αὐτή ἔπληξε ὅλους τούς ἀλβανούς πολίτες, ἀλλά ἰδιαίτερα τούς βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας, γιά τούς ὁποίους ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἦταν βασικό συστατικό τῆς ἐθνικῆς τους ἰδιοπροσωπίας. Βασική ἀρχή τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας ἦταν: «Κύριος σκοπός τοῦ κράτους εἶναι ἡ παραγωγή. Ὅποιος δέν παράγει, ὅπως οἱ ἱερεῖς, δέν ἔχει θέση στή νέα μας κοινωνία». Ἔτσι μέχρι τό 1990 οἱ ἀδελφοί μας ἔμεναν ἀβάπτιστοι, ἀστεφάνωτοι, ἀλειτούργητοι, ἀκήδευτοι, (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις ἱερέων πού μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους τελούσανν κρυφά κάποια μυστήρια).          …