Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αποκαθιστώντας τον «προδότη» Νίκο Ακριβογιάννη

Σάββας Χ. Ιακωβίδης*Ακριβογιάννης εξώφυλλο
Σταύρος Γ. ΝΤΑΓΙΟΣ
“Ο Νίκος Ακριβογιάννης και η δίκη των αεροπόρων: Μέσω απόρρητων αλβανικών αρχείων”
Εκδόσεις Literatus 2017
Σελίδες 336
ISBN 978-618-82114-3-8
Διαστάσεις 14,5Χ20,6 εκ.


Το άρτι εκδοθέν βιβλίο δεν είναι ούτε μία ακραιφνής ιστορική μελέτη ούτε ένα αστυνομικό μυθιστόρημα. Στην πραγματικότητα, το παραπάνω έργο, υπερβαίνει και τα δύο είδη, ενσωματώνοντάς τα, με απαράμιλλη επιδεξιότητα, χωρίς επ’ουδενί να υπολείπεται σε ιστορική τεκμηρίωση, καθώς είναι απαύγασμα πρωτογενούς, αδημοσίευτου έως σήμερα, απόρρητου αρχειακού υλικού, από τα αλβανικά αρχεία αλλά και άλλων ελληνικών τεκμηρίων (Αρχείο Υπουργείου Εξωτερικών, προσωπική επιστολογραφία του Νίκου Ακριβογιάννη κ.ά.). Μπορεί να αναγνωσθεί με την ίδια ευκολία και ενδιαφέρον τόσο από τον εξειδικευμένο επιστήμονα και τον ιστοριοδίφη, όσο και από το πολυάριθμο αναγνωστικό κοινό που προτιμά τη λογοτεχνία.
Πρόκειται για την εξαίρετη μονογραφία του έγκριτου ιστορικού, Σταύρου Ντάγιου, ειδικού στα ζητήματα των ελληνοαλβανικών σχέσεων, αλλά και του ευρύτερου βαλκανικού χώρου, με έμφαση την περίοδο του κομμουνισμού στα Βαλκάνια. Κεντρικός ήρωας, όπως ο τίτλος μαρτυρεί, ο Νίκος Ακριβογιάννης. «Ίκαρος» της ελληνικής Αεροπορίας και κατάσκοπος, στρατολογημένος από τις ελληνικές υπηρεσίες, ο οποίος κυριολεκτικά θυσιάσθηκε από και όχι για την πατρίδα του, στο βωμό της, αυθαίρετης και με αστήρικτα στοιχεία, απόπειρας «εκκαθάρισης» της Αεροπορίας από τα δημοκρατικά μετριοπαθή στελέχη, στο πλαίσιο της ψυχροπολεμικής αντικομμουνιστικής υστερίας.
Την περίοδο εκείνη είχε μόλις προηγηθεί, το Φεβρουάριο-Μάρτιο 1952, η δίκη, η καταδίκη και η εκτέλεση, τεσσάρων εκ των έξι μελών, της «ομάδας Μπελογιάννη», σχετικά με την «υπόθεση των ασυρμάτων», με την κατηγορία της κατασκοπείας εις βάρος της Ελλάδας και καθώς ο αντικομμουνισμός βρισκόταν σε έξαρση, θύλακες του παρακράτους στο στρατό, συνεπικουρούμενοι από τη CIΑ, εξύφαιναν τη σκευωρία της κατοπινής «δίκης των Αεροπόρων», άρρηκτα συνυφασμένης με την αποστολή του Ακριβογιάννη στην Αλβανία. Ο Ακριβογιάννης στρατολογήθηκε για να αποσταλεί, στις 7 Απριλίου 1952, με αεροπλάνο τύπου «Χάρβαρντ», στην Αλβανία, με το «πέπλο» του φυγά κομμουνιστή, όπου θα δήλωνε κομμουνιστής και θα ερχόταν σε επαφή με τους εξόριστους του Δημοκρατικού Στρατού (ΔΣΕ) σε μία «εθνική», αλλά αβέβαιη αποστολή με βέβαιη όμως κατάληξη, τον θάνατο. Οι αλβανικές αρχές, χωρίς να πείθονται για το σκοπό της αποστολής του, αφού τον συνέλαβαν, τον ανέκριναν, τον βασάνισαν, τον φυλάκισαν, τον καταδίκασαν, τελικά τον εκτέλεσαν.
Από τη μακρόχρονη και εξαντλητική έρευνα του συγγραφέα στα αλβανικά αρχεία, όπου σταχυολογήθηκαν τεκμήρια και ντοκουμέντα εκατοντάδων σελίδων προανακριτικού και ανακριτικού υλικού, αλλά και την επιστολογραφία του Ακριβογιάννη με συγγενικά και φιλικά του πρόσωπα, δεν προκύπτει η παραμικρή μνεία για συσχετισμό του τελευταίου με την κομμουνιστική ιδεολογία ή η όποια εμπλοκή του σε κάποια από τις μυστικές υπηρεσίες του ανατολικού συνασπισμού, καθότι στην Ελλάδα κατηγορήθηκε ως διπλός πράκτορας. Ουσιαστικά ο συγγραφέας αποτολμά και τελικά κατορθώνει, μέσω πλήθους τεκμηρίων, να αποκαταστήσει, αν όχι εν όλω, τουλάχιστο εν μέρει, τη μνήμη και την υστεροφημία ενός διπλά εκτελεσθέντος Έλληνα αεροπόρου. Από τις αλβανικές αρχές κυριολεκτικά, αλλά και από τη μητέρα-πατρίδα του, την Ελλάδα, μεταφορικά, καθώς είχε άδικα «χρεωθεί» το στίγμα του «προδότη κομμουνιστή φυγά».
*Υπ. Δρ. Βαλκανικής Ιστορίας, ΠΑ.ΜΑΚ.
 http://blog.literatus.gr/?p=764

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ηπειρώτες Ευεργέτες της Τουρκοκρατίας και Ελληνοκρατίας

Αποκαλύπτουμε : Αίτημα στον ΟΗΕ για την εδαφική αποκατάσταση της Αλβανίας με Ελληνικά εδάφη, ετοιμάζει ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Το αίτημα αυτό προς ΟΗΕ και Διεθνείς Οργανισμούς έχουν ήδη υπογράψει όλοι οι βουλευτές που ¨ελέγχει ¨ ο Έντιι Ράμ , Αλβανοί βουλευτές των Σκοπίων, αλλά και του Μαυροβουνίου . 


Το αίτημα αυτό θα συνοδεύεται από χιλιάδες υπογραφές Αλβανών που θα δηλώνουν μόνιμη κατοικία ή τόπο εργασίας "Ελλάδα¨ και φυσικά από τους "Τσάμηδες" που υπογράφουν από τους πρώτους, ως "δεδιωγμένοι" από τις "αλύτρωτες" εστίες τους. 


Μην ξεχνάμε ότι , το 52% των αλλοδαπών ̟ που διαµένουν στην Ελλάδα έχουν Αλβανική υπηκοότητα. ( δεν θέλουμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη ). 


Οι οπαδοί της ¨Μεγάλης Αλβανίας ¨ και του Αλβανικού Μεγαλοϊδεατισμού , με τις ευλογίες και την ενθάρρυνση του Αλβανού πρωθυπουργού ¨γυρίζουν¨ στα προς προσάρτηση "Αλβανικά εδάφη" και συλλέγουν χιλιάδες υπογραφές. 


Ξυπνήστε ! 
Το πρόβλημα που θα ανακύψει εξαιτίας της αδράνειά μας , κρίνεται εξαιρετικά σοβαρό , αφού , θα δημιουργήσει ¨προ ανάχωμα¨ υπέρ της Αλβανίας στο διεθνές δίκαιο με σκοπό να γίνει πεπ…

Αναμνήσεις από το άνοιγμα των εκκλησιών στη Β. Ήπειρο και η πρώτη ελεύθερη Ανάσταση το 1992

Ἡ Ἀλβανία κάτω ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὑπῆρξε τό μοναδικό συνταγματικά ἀθεϊστικό κράτος στόν κόσμο, κατά τήν περίοδο 1967-1990. Τήν περίοδο αὐτή ἀπαγορεύθηκε κάθε θρησκευτική ἱεροπραξία, καταστράφηκαν ἐκ θεμελίων οἱ περισσότεροι τόποι λατρείας, ἐνῶ ἀπεσχηματίστηκαν ὅλοι οἱ ἱερεῖς, καί πολλοί ἀπό αὐτούς ἐξορίστηκαν ἤ πέθαναν μαρτυρικά στίς φυλακές. Ἀπό τό 1976 ἐπίσης ἀπαγορεύθηκαν διά νόμου ὅλα τα χριστιανικά ὀνόματα. Ἡ ἀπαγόρευση αὐτή ἔπληξε ὅλους τούς ἀλβανούς πολίτες, ἀλλά ἰδιαίτερα τούς βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας, γιά τούς ὁποίους ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἦταν βασικό συστατικό τῆς ἐθνικῆς τους ἰδιοπροσωπίας. Βασική ἀρχή τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας ἦταν: «Κύριος σκοπός τοῦ κράτους εἶναι ἡ παραγωγή. Ὅποιος δέν παράγει, ὅπως οἱ ἱερεῖς, δέν ἔχει θέση στή νέα μας κοινωνία». Ἔτσι μέχρι τό 1990 οἱ ἀδελφοί μας ἔμεναν ἀβάπτιστοι, ἀστεφάνωτοι, ἀλειτούργητοι, ἀκήδευτοι, (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις ἱερέων πού μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους τελούσανν κρυφά κάποια μυστήρια).          …