Το σύμβολο της Τούρκικης σημαίας προέρχεται από αρχαιοελληνικό νόμισμα του Βυζαντίου - Simboli Kombëtar i Turqisë e ka prejardhjen nga simbolet Bizantine!






Η σημαία της Τουρκίας αποτελείται από μία λευκή ημισέληνο και ένα αστέρι σε κόκκινο φόντο. Ο όρος ημισέληνος στα Ελληνικά είναι λανθασμένος, αφού το σύμβολο δεν απεικονίζει «μισό» φεγγάρι, αλλά το ένα τέταρτο αυτού. Πιο σωστός θα ήταν ο όρος «αμφίκυρτος σελήνη». Επειδή όμως έχει καθιερωθεί, έστω και λανθασμένα θα το χρησιμοποιούμε και εμείς. Στα τουρκικά την ονομάζουν (περιγραφικά) ακόμα πιο λάθος ως «φεγγάρι-άστρο» (ay yıldız), σαν να ήταν ολόκληρο φεγγάρι. Το σύμπλεγμα της ημισελήνου (δηλ. το μισοφέγγαρο και το άστρο) έχει βαθιά σχέση στο χρόνο με την Ελληνική παράδοση και τον πολιτισμό.
Αρχαία Ελλάδα
Το αρχαιότερο ελληνικό νόμισμα πάνω στο οποίο υπάρχει η ημισέληνος είναι νόμισμα από την Κάτω Ιταλία που χρονολογείται στον 6ο αιώνα π.Χ. Στη συνέχεια το βρίσκουμε σε πολλές ελληνικές περιοχές του αρχαίου ελληνικού κόσμου από την Κρήτη μέχρι τη Μακεδονία και την Μικρά Ασία. Την ημισέληνο τη βρίσκουμε και στην αρχαία ελληνική αποικία του Βυζαντίου, πάνω στην οποία βρίσκεται η σημερινή Κωνσταντινούπολη.

Βυζάντιο
Στον 5ο αιώνα μ.Χ. σε νόμισμα του αυτοκράτορα Αναστασίου Ι (491-518 μ.Χ.), βρίσκουμε νόμισμα που στη μια μεριά έχει την προτομή του αυτοκράτορα και στην άλλη την ημισέληνο. Στη συνέχεια και για πολλούς αιώνες συναντούμε την ημισέληνο με πολλούς τρόπους σε απεικονίσεις στο Βυζάντιο. Όταν έφτασαν οι Οθωμανοί στην περιοχή της Μικράς Ασίας (κυρίως όμως οι Σελτζούκοι, οι οποίοι αντέγραψαν σε πάρα πολλά πράγματα το ανώτερο πολιτισμικά Βυζάντιο), «δανείστηκαν» την ημισέληνο από τους Βυζαντινούς και σταδιακά έγινε το έμβλημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σήμερα όσοι θέλουν να δουν την ημισέληνο σε βυζαντινά νομίσματα δεν έχουν παρά να επισκεφθούν τις νομισματικές συλλογές των Ελληνικών Μουσείων αλλά ακόμα και σε Βυζαντινές τοιχογραφίες στη Λακωνία (χωριό Γεράκι κ.α.), όπου υπάρχει πεντακάθαρο σε ασπίδα του Αγίου Γεωργίου. Μέχρι τον 18ο αι. το τουρκικό εθνόσημο ήταν η απλή ημισέληνος, χωρίς το άστρο. Το άστρο το πρόσθεσε ο σουλτάνος Σελίμ Γ΄ (1789-1808) και είχε οκτώ ακτίνες, ενώ ο σουλτάνος Αβδούλ Μετζίτ (1840-1861) το έκανε με πέντε ακτίνες. Φαίνεται λοιπόν ότι οι Οθωμανοί όπως αντέγραψαν το Βυζάντιο σε διοίκηση, θεσμούς, μοντέλα σκέψης και χίλια άλλα πράγματα έτσι και η ίδια η σημαία τους ήταν ένα κλεμμένο βυζαντινό σύμβολο.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/simvolo-tis-tourkikis-simeas-proerchete-apo-archeoelliniko-nomisma-tou-vizantiou/
Flamuri i Turqisë përbëhet nga një gjysmë hënë dhe një yll në sfond të kuq. Përkufizimi gjysmëhënë  është i gabuar pasi simboli nuk përfaqëson një “gjysmë” hëne, por një çerek të saj. Më e saktë do të ishte të thoshim “çerek hëne”. Por, mqs kështu ka mbetur e njohur, edhe pse është gabim, kështu do ta përdorim dhe ne. Në turqisht e quajnë (duke e përshkruar) në mënyrë akoma më të gabuar, “hënë-yll” (ay yıldız), sikur të ishte një hënë e plotë. Kompleksi i gjysmëhënës ka një lidhje të fortë me traditën dhe kulturën Helene.

Në Greqinë e Lashtë

Monedha më e lashtë helene e cila kishte një gjysmëhënë është monedha e Italisë së Poshtme e cila vendoset në kohë diku në shek e 6-të para Krishtit. Në vazhdimësi e gjejmë në shumë zona helene të botës së lashtë që nga Kreta deri në Maqedonia dhe Azia e Vogël. Gjysmëhënën e gjejmë dhe në koloninë e lashtë greke të Bizantit, mbi të cilin është ndërtuar Konstandinupoja e sotme.


Në Bizant

Në shek e 5-të në monedhë të Perandorit Anastas (491-518 pas Krishtit), gjejmë monedhë e cila në njërin  krah kishte figurën e perandorit dhe në anën tjetër gjysmëhënën. Në vazhdim dhe për shumë shekuj takojmë gjysmëhënën në shumë mënyra në Bizant. Kur Osmanët mbërritën në zonën e Azisë së Vogël  (kryesisht selxhukët, të cilët kopjuan shumë gjëra nga Bizanti i cili ishte shumë më lart nga pikëpamja kulturore), “huazuan” gjysmëhënën nga Bizantinët dhe gradualisht u bë dhe simbol i Perandorisë Osmane. Sot të gjithë sa duan të shikojnë gjysmëhënën në monedhat bizantine mund ta bëjnë duke vizituar koleksionet e Muzeve të ndryshëm në Greqi por dhe pikturat murale Bizantine në Lakoni (fshati Geraki) ku ekziston pastër në një mburrojë të Shën Gjergjit. Deri në shek e 18-të simboli kombëtar turk, ishte një gjysmëhënë e thjeshtë pa yll. Yllin ja shtoi sulltan Selimi i III-të (1789-1808) dhe kishte tetë rreze, ndërsa sulltani Abdyl  Mexhit (1840-1861) e bëri atë me pesë cepa. Me sa duket pra, Osmanët, ashtu siç kopjuan Bizantin në administrim, institucione, mënyrën e të menduarit dhe me mijëra gjëra të tjera kësht dhe vetë flamuri përbën një simbol bizantin të vjedhur.

Përgatiti, përktheu Pelasgos Koritsas 

Σχόλια