Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΣΑΜΗΔΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

,
Μετά την Μικρασιατική καταστροφή
……….Ήλθε όμως η μικρασιατική καταστροφή και άμεση προέβαλε η επιτακτική ανάγκη τής αγροτικής αποκαταστάσεως εκατοντάδων χιλιάδων προσφυγών και πολεμιστών. Τότε η Ελλάς γιά να αντιμετωπίσει το ιλιγγιώδες αυτό εθνικό και κοινωνικό πρόβλημα, προέκρινε την μόνην υπάρχουσα λύση: επέτρεψε στα 1923 την κατάληψη αγροκτημάτων από δικαιούχους ακτήμονας και ΠΡΟ τής καταβολής αποζημιώσεως. Η απόφαση εκείνη κατοχυρώθηκε αργότερα και στο νέο Σύνταγμα τού 1927 (αρθρ. 119).
……….Έτσι κηρύχθηκαν απαλλοτριωτέα όλα τα οπουδήποτε τής ελευθέρας Ελληνικής γης αγροκτήματα χωρίς καμμιά διάκριση φυλής, δόγματος ή και υπηκοότητος τού γαιοκτήμονος.
……….Η Θεσπρωτία δεν μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Σ’ εφαρμογή των ανωτέρω, ακτήμονες καλλιεργηταί εγκατεστάθησαν στα υπό κολληγικήν εκμετάλλευση αγροκτήματα τής Τσαμουριάς. Σε δύο μάλιστα χωριά, στον Άγιο Βλάσιο και την Νέα Σελεύκεια ήλθαν και πρόσφυγες, θύματα τής μικρασιατικής καταστροφής.
……….Αποτέλεσμα τού μέτρου αυτού, που απέρρευσε από αδήριτη Εθνική ανάγκη και συνετέλεσε αποφασιστική κοινωνική και οικονομική πρόοδο, υπήρξε η λύσσα των Τσάμηδων εναντίον τού Ελληνικού Κράτους και το ξαναφούντωμα τού μίσους των κατά του Ελληνικού στοιχείου. Δεν μπορούσε, φυσικά, να είναι διάφορη η αντίδραση των τσιφλικάδων αυτών, οι όποιοι έβλεπαν να καταργείται η εκμεταλλευτική, περίπου φεουδαρχική, εξουσία των πάνω στα αγροκτήματα, που γιά να τα αποκτήσουν ή διατηρήσουν οι πρόγονοί των, κατεπρόδωσαν Πίστη, Πατρίδα και Λαό και βουτήχθηκαν έως τον λαιμό στην ατιμία και το έγκλημα.
Ένα λάθος πού πληρώθηκε με αίμα
……….Τίποτε από όσα επηκολούθησαν δεν θα είχε συμβεί, εάν η Ελλάς αντί να εξαιρέσει τούς τουρκαλβανούς Τσάμηδες από την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών, όπως έκαμε «διά μονομερούς ρηματικής διακοινώσεως προς την Κοινωνίαν των Εθνών τω 1926», εφρόντιζε να απαλλαγεί από την παρουσία των —κυριολεκτικά— δίχως τιμή και δίχως πίστη εγκληματικών αυτών καθαρμάτων.
***
Πηγή: Το έργο τού Χαρίτωνος Λάμπρου, «Τσάμηδες και Τσαμουριά», εκδοθέν στην Αθήνα το 1949.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ηπειρώτες Ευεργέτες της Τουρκοκρατίας και Ελληνοκρατίας

Αποκαλύπτουμε : Αίτημα στον ΟΗΕ για την εδαφική αποκατάσταση της Αλβανίας με Ελληνικά εδάφη, ετοιμάζει ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Το αίτημα αυτό προς ΟΗΕ και Διεθνείς Οργανισμούς έχουν ήδη υπογράψει όλοι οι βουλευτές που ¨ελέγχει ¨ ο Έντιι Ράμ , Αλβανοί βουλευτές των Σκοπίων, αλλά και του Μαυροβουνίου . 


Το αίτημα αυτό θα συνοδεύεται από χιλιάδες υπογραφές Αλβανών που θα δηλώνουν μόνιμη κατοικία ή τόπο εργασίας "Ελλάδα¨ και φυσικά από τους "Τσάμηδες" που υπογράφουν από τους πρώτους, ως "δεδιωγμένοι" από τις "αλύτρωτες" εστίες τους. 


Μην ξεχνάμε ότι , το 52% των αλλοδαπών ̟ που διαµένουν στην Ελλάδα έχουν Αλβανική υπηκοότητα. ( δεν θέλουμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη ). 


Οι οπαδοί της ¨Μεγάλης Αλβανίας ¨ και του Αλβανικού Μεγαλοϊδεατισμού , με τις ευλογίες και την ενθάρρυνση του Αλβανού πρωθυπουργού ¨γυρίζουν¨ στα προς προσάρτηση "Αλβανικά εδάφη" και συλλέγουν χιλιάδες υπογραφές. 


Ξυπνήστε ! 
Το πρόβλημα που θα ανακύψει εξαιτίας της αδράνειά μας , κρίνεται εξαιρετικά σοβαρό , αφού , θα δημιουργήσει ¨προ ανάχωμα¨ υπέρ της Αλβανίας στο διεθνές δίκαιο με σκοπό να γίνει πεπ…

Αναμνήσεις από το άνοιγμα των εκκλησιών στη Β. Ήπειρο και η πρώτη ελεύθερη Ανάσταση το 1992

Ἡ Ἀλβανία κάτω ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὑπῆρξε τό μοναδικό συνταγματικά ἀθεϊστικό κράτος στόν κόσμο, κατά τήν περίοδο 1967-1990. Τήν περίοδο αὐτή ἀπαγορεύθηκε κάθε θρησκευτική ἱεροπραξία, καταστράφηκαν ἐκ θεμελίων οἱ περισσότεροι τόποι λατρείας, ἐνῶ ἀπεσχηματίστηκαν ὅλοι οἱ ἱερεῖς, καί πολλοί ἀπό αὐτούς ἐξορίστηκαν ἤ πέθαναν μαρτυρικά στίς φυλακές. Ἀπό τό 1976 ἐπίσης ἀπαγορεύθηκαν διά νόμου ὅλα τα χριστιανικά ὀνόματα. Ἡ ἀπαγόρευση αὐτή ἔπληξε ὅλους τούς ἀλβανούς πολίτες, ἀλλά ἰδιαίτερα τούς βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας, γιά τούς ὁποίους ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἦταν βασικό συστατικό τῆς ἐθνικῆς τους ἰδιοπροσωπίας. Βασική ἀρχή τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας ἦταν: «Κύριος σκοπός τοῦ κράτους εἶναι ἡ παραγωγή. Ὅποιος δέν παράγει, ὅπως οἱ ἱερεῖς, δέν ἔχει θέση στή νέα μας κοινωνία». Ἔτσι μέχρι τό 1990 οἱ ἀδελφοί μας ἔμεναν ἀβάπτιστοι, ἀστεφάνωτοι, ἀλειτούργητοι, ἀκήδευτοι, (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις ἱερέων πού μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους τελούσανν κρυφά κάποια μυστήρια).          …