Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιατί κ. Κοτζιά σε τελευταία μοίρα τα θέματα των Βορειοηπειρωτών;


Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος

Με αφορμή δημοσίευμα του Epiruspost για την πρόκληση των Αλβανών εθνικιστών και του UCK και τη στοχοποίηση των προσκυνητών από την Ελλάδα για τη γιορτή του Αγίου Κοσμά, δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα σχετικά με τις «χλιαρές» αντιδράσεις του υπουργείου Εξωτερικών σε μια σειρά προκλητικών ενεργειών της γειτονικής μας χώρας, που δεν αφορούν μόνο στις διμερείς σχέσεις αλλά και στην ασφάλεια και ευημερία των Βορειοηπειρωτών ως μειονότητα αλλά και ως μεμονωμένα άτομα.
Είναι απολύτως αντιληπτό οτι το κέντρο βάρους της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ήταν το τελευταίο διάστημα το Κυπριακό. Πράγματι, η open-ended διαδικασία που υιοθετήθηκε από τις δύο κοινότητες και η προσέγγιση σε μια σειρά θεμάτων δημιούργησε μια δυναμική τόσο στη Γενεύη όσο και στο Κραν Μοντανά. Παρά την αποτυχία επίτευξης τελικής συμφωνίας η ελληνική πλευρά φάνηκε να έχει εποικοδομητική προσέγγιση, το οποίο είναι και το ζητούμενο σε ότι έχει να κάνει με τη διεθνή παρουσία της χώρας.
Ωστόσο, η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατη, ούτε φυσικά να αναλώνει πολύτιμο διπλωματικό κεφάλαιο σε ένα μόνο θέμα, τη στιγμή που υπάρχει μια βεντάλια ζητημάτων σε οτι αφορά την περιοχή μας, τα οποία μάλιστα τυχαίνει να συνδέονται οργανικά. Διότι, το Κυπριακό δεν είναι το μόνο μας θέμα με την γείτονα χώρα. Έχουμε συνηθίσει η τουρκική επιθετικότητα να εκτονώνεται σε παραβιάσεις και αερομαχίες στο Αιγαίο σε μια προσπάθεια προβολής ισχύος για εσωτερική κατανάλωση.  Πόσο μάλλον τη στιγμή που η Τουρκία εξελίσσεται διεθνώς σε έναν απρόβλεπτο παίκτη, με ασταθή συμπεριφορά και μια ρητορική η οποία έχει αποξενώσει σχεδόν το σύνολο των συμμάχων της, τόσο στην Ευρώπη όσο και στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, φαίνεται οτι η ατζέντα δεν εξαντλείται μόνο σε αυτά τα «παραδοσιακά» μέσα.
Σε όλο αυτό διάστημα έχουμε δει να εξελίσσεται μια σειρά γεγονότων και προκλήσεων η οποία αυτή τη φορά αφορά σε ένα άλλο μείζον εθνικό μας ζήτημα, αυτό των Βορειοηπειρωτών. Τους τελευταίους μήνες υπό το πρόσχημα της νομιμότητας ή των αστικών αναπλάσεων η αλβανική κυβέρνηση επιμένει να φέρνει σε δύσκολη θέση τους Βορειοηπειρώτες, είτε κατεδαφίζοντας χώρους λατρείας είτε απαλλοτριώνοντας σπίτια, με αποκορύφωμα την υπόθεση στις Δρυμάδες Χειμάρρας. Ακόμα και αν κάποιος ήταν εξαιρετικά καλόπιστος και πίσω από αυτές τις ενέργειες έβλεπε μια προσήλωση της Αλβανίας στη νομιμότητα και την οικιστική ανάπτυξη, η διαρκής κλιμάκωση αυτών των πράξεων σε συνδυασμό με τις θέσεις της χώρας για μια σειρά θεμάτων, δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού, πόσο μάλλον αντιμετώπισης ενός τόσο σοβαρού ζητήματος με όρους δεύτερης διαλογής.
Πριν από μερικές ημέρες το ισλαμοφασιστικό αλβανοτσάμικο κόμμα PDIU (Για τη Δικαιοσύνη, Ενσωμάτωση και Ενότητα), το οποίο διατηρεί στενές σχέσεις με την Άγκυρα, ζήτησε από την αλβανική Δικαιοσύνη την αφαίρεση της αλβανικής υπηκοότητας σε Βορειοηπειρώτες ως τιμωρία και αντίποινα γιατί είπαν το αυτονόητο – οτι η ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας περνά μέσα από τον σεβασμό των δικαιωμάτων της μειονότητας και πως η τήρηση των συνθηκών που προβλέπουν την αναγνώριση και τη διασφάλισή της θα θεωρηθούν ως προαπαιτούμενα από την Ελλάδα και την Κύπρο προκειμένου να ψηφίσουν θετικά.
Είναι προφανές οτι η μεταστροφή των Τιράνων σε μια σειρά θεμάτων που άπτονται των διμερών μας σχέσεων δεν είναι ούτε τυχαία ούτε αποσπασματική. Η αναφορά του πρώην πρωθυπουργού και προέδρου της Αλβανίας Σαλί Μπερίσα από το βήμα της Βουλής πως ο πρωθυπουργός  Έντι Ράμα μπλόκαρε την ελληνοαλβανική συμφωνία του 2009 για οριοθέτηση ΑΟΖ «λειτουργώντας για λογαριασμό τρίτης δύναμης» είναι ενδεικτική των μεγάλων στρατηγικών προκλήσεων που βρίσκονται μπροστά μας. Η Ελλάδα πρέπει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις διάσπασης του τόξου Άγκυρας-Τιράνων, το οποίο μπορεί να απειλήσει ουσιαστικά την ενεργειακή, οικονομική και στρατιωτική ασφάλεια της χώρας μας
Δυστυχώς για πολλά χρόνια η εξωτερική μας πολιτική παρέμεινε προκλητικά ανενεργή στο ζήτημα της διαβίωσης των Βορειοηπειρωτών και της εξασφάλισης των δικαιωμάτων τους, τα οποία αφορούν μειονότητα διεθνώς αναγνωρισμένη και κατοχυρώμένη με βάση το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας του 1914. Είναι προφανές πως οι ρηματικές ανακοινώσεις, οι διαμαρτυρίες και η έκκληση για σεβασμό των δικαιωμάτων αυτών αποτελούσαν και αποτελούν σταθερά εργαλεία άσκησης της εξωτερικής πολιτικής. Δεν αρκούν όμως.
Συνεπώς υπουργέ βρείτε τον δρόμο σας στα ζητήματα των Βορειοηπειρωτών. Kαι βρείτε τον γρήγορα.



http://www.rizopoulospost.com

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ηπειρώτες Ευεργέτες της Τουρκοκρατίας και Ελληνοκρατίας

Αποκαλύπτουμε : Αίτημα στον ΟΗΕ για την εδαφική αποκατάσταση της Αλβανίας με Ελληνικά εδάφη, ετοιμάζει ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Το αίτημα αυτό προς ΟΗΕ και Διεθνείς Οργανισμούς έχουν ήδη υπογράψει όλοι οι βουλευτές που ¨ελέγχει ¨ ο Έντιι Ράμ , Αλβανοί βουλευτές των Σκοπίων, αλλά και του Μαυροβουνίου . 


Το αίτημα αυτό θα συνοδεύεται από χιλιάδες υπογραφές Αλβανών που θα δηλώνουν μόνιμη κατοικία ή τόπο εργασίας "Ελλάδα¨ και φυσικά από τους "Τσάμηδες" που υπογράφουν από τους πρώτους, ως "δεδιωγμένοι" από τις "αλύτρωτες" εστίες τους. 


Μην ξεχνάμε ότι , το 52% των αλλοδαπών ̟ που διαµένουν στην Ελλάδα έχουν Αλβανική υπηκοότητα. ( δεν θέλουμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη ). 


Οι οπαδοί της ¨Μεγάλης Αλβανίας ¨ και του Αλβανικού Μεγαλοϊδεατισμού , με τις ευλογίες και την ενθάρρυνση του Αλβανού πρωθυπουργού ¨γυρίζουν¨ στα προς προσάρτηση "Αλβανικά εδάφη" και συλλέγουν χιλιάδες υπογραφές. 


Ξυπνήστε ! 
Το πρόβλημα που θα ανακύψει εξαιτίας της αδράνειά μας , κρίνεται εξαιρετικά σοβαρό , αφού , θα δημιουργήσει ¨προ ανάχωμα¨ υπέρ της Αλβανίας στο διεθνές δίκαιο με σκοπό να γίνει πεπ…

Αναμνήσεις από το άνοιγμα των εκκλησιών στη Β. Ήπειρο και η πρώτη ελεύθερη Ανάσταση το 1992

Ἡ Ἀλβανία κάτω ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὑπῆρξε τό μοναδικό συνταγματικά ἀθεϊστικό κράτος στόν κόσμο, κατά τήν περίοδο 1967-1990. Τήν περίοδο αὐτή ἀπαγορεύθηκε κάθε θρησκευτική ἱεροπραξία, καταστράφηκαν ἐκ θεμελίων οἱ περισσότεροι τόποι λατρείας, ἐνῶ ἀπεσχηματίστηκαν ὅλοι οἱ ἱερεῖς, καί πολλοί ἀπό αὐτούς ἐξορίστηκαν ἤ πέθαναν μαρτυρικά στίς φυλακές. Ἀπό τό 1976 ἐπίσης ἀπαγορεύθηκαν διά νόμου ὅλα τα χριστιανικά ὀνόματα. Ἡ ἀπαγόρευση αὐτή ἔπληξε ὅλους τούς ἀλβανούς πολίτες, ἀλλά ἰδιαίτερα τούς βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας, γιά τούς ὁποίους ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἦταν βασικό συστατικό τῆς ἐθνικῆς τους ἰδιοπροσωπίας. Βασική ἀρχή τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας ἦταν: «Κύριος σκοπός τοῦ κράτους εἶναι ἡ παραγωγή. Ὅποιος δέν παράγει, ὅπως οἱ ἱερεῖς, δέν ἔχει θέση στή νέα μας κοινωνία». Ἔτσι μέχρι τό 1990 οἱ ἀδελφοί μας ἔμεναν ἀβάπτιστοι, ἀστεφάνωτοι, ἀλειτούργητοι, ἀκήδευτοι, (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις ἱερέων πού μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους τελούσανν κρυφά κάποια μυστήρια).          …