Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το αλβανικό «σύνδρομο»

Του Σταύρου Τζίμας
Αρχές Νοεμβρίου συναντώνται στην Κρήτη ο Νίκος Κοτζιάς και ο Αλβανός ομόλογός του Ντιτμίρ Μπουσάτι, σε μια προσπάθεια να βελτιώσουν τις διακρατικές σχέσεις που, εδώ και πολύ καιρό, έχουν πάψει να κινούνται σε πνεύμα καλής γειτονίας. Θα περίμενε κανείς ότι ενόψει της συνάντησης θα διαμορφωνόταν ένα κλίμα που θα διευκόλυνε τις συζητήσεις ή τουλάχιστον δεν θα τις δυσκόλευε. Αντ’ αυτού, έχουμε συνεχείς αντεγκλήσεις (και) στο διπλωματικό πεδίο, με αφορμή συμπεριφορές της αλβανικής πλευράς σε θέματα της ελληνικής μειονότητας. Τα Τίρανα δίνουν την εντύπωση ότι έχουν ανοίξει βεντέτα με τους Ελληνες στον Νότο. Διακατέχονται από μια μόνιμη καχυποψία ότι η μειονότητα αποτελεί τον «δούρειο ίππο» διά του οποίου η Ελλάδα επιδιώκει τον ακρωτηριασμό της Αλβανίας. Παρότι πέρασαν 35 χρόνια από την πτώση του καθεστώτος Χότζα, το σύνδρομο της εχθρικής περικύκλωσης δείχνει να κατατρύχει ακόμα τη γειτονική χώρα. Ετσι οι αντιδράσεις του ελληνικού στοιχείου, υπερβολικές κάποιες φορές, σε κυβερνητικές επιλογές όταν αισθάνεται ότι πλήττουν τα μειονοτικά του δικαιώματα, διαβάζονται ως κατευθυνόμενες από την Αθήνα, στην οποία δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα να συμπαραστέκεται στους ομοεθνείς της. Δεν ισχύει, φυσικά, το ίδιο για τα Τίρανα, που διατηρούν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν ανοικτά υπέρ των Αλβανών της FYROM ή να εξοπλίζουν τον UCK, όπως έγινε στο Κόσοβο.
Η κυβέρνηση Ράμα θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η ελληνική μειονότητα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο στις σχέσεις με την Ελλάδα. Με το να μεθοδεύει διαρκώς τη συρρίκνωσή της και την εις βάθος χρόνου εθνολογική αλλοίωση των περιοχών στις οποίες υπάρχει από την αρχαιότητα, οι σχέσεις δεν πρόκειται να βελτιωθούν. Καμία κυβέρνηση στην Αθήνα δεν θα ανεχθεί πολιτικές που οδηγούν στον ξεριζωμό της ομογένειας. Με τον πρόσφατο νόμο για της μειονότητες, «φυλάκισε» την ελληνική, τη μοναδική στην πραγματικότητα υπαρκτή, στις περιοχές που είχε καθορίσει ο Χότζα, ενώ αναγνώρισε επισήμως άλλες, ανύπαρκτες, όπως π.χ. τη βουλγαρική.
Παζάρεψε επ’ αυτού με τη Βουλγαρία, που από τις αρχές του χρόνου θα έχει την προεδρία της Ε.Ε., για να στηρίξει η Σόφια το θέμα του καθορισμού ημερομηνίας ένταξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Γνωρίζει ασφαλώς ο κ. Ράμα ότι για να κάνει αυτό το σημαντικό βήμα η χώρα του, θα πρέπει να συναινέσει και η Ελλάδα. Δείχνει όμως να αδιαφορεί (;), ίσως για να δοκιμάσει τις αντοχές της Αθήνας. Σε τέτοια ατμόσφαιρα τι μπορεί να περιμένει κανείς από τη συνάντηση της Κρήτης;
Kathimerini.gr

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ηπειρώτες Ευεργέτες της Τουρκοκρατίας και Ελληνοκρατίας

Αποκαλύπτουμε : Αίτημα στον ΟΗΕ για την εδαφική αποκατάσταση της Αλβανίας με Ελληνικά εδάφη, ετοιμάζει ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Το αίτημα αυτό προς ΟΗΕ και Διεθνείς Οργανισμούς έχουν ήδη υπογράψει όλοι οι βουλευτές που ¨ελέγχει ¨ ο Έντιι Ράμ , Αλβανοί βουλευτές των Σκοπίων, αλλά και του Μαυροβουνίου . 


Το αίτημα αυτό θα συνοδεύεται από χιλιάδες υπογραφές Αλβανών που θα δηλώνουν μόνιμη κατοικία ή τόπο εργασίας "Ελλάδα¨ και φυσικά από τους "Τσάμηδες" που υπογράφουν από τους πρώτους, ως "δεδιωγμένοι" από τις "αλύτρωτες" εστίες τους. 


Μην ξεχνάμε ότι , το 52% των αλλοδαπών ̟ που διαµένουν στην Ελλάδα έχουν Αλβανική υπηκοότητα. ( δεν θέλουμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη ). 


Οι οπαδοί της ¨Μεγάλης Αλβανίας ¨ και του Αλβανικού Μεγαλοϊδεατισμού , με τις ευλογίες και την ενθάρρυνση του Αλβανού πρωθυπουργού ¨γυρίζουν¨ στα προς προσάρτηση "Αλβανικά εδάφη" και συλλέγουν χιλιάδες υπογραφές. 


Ξυπνήστε ! 
Το πρόβλημα που θα ανακύψει εξαιτίας της αδράνειά μας , κρίνεται εξαιρετικά σοβαρό , αφού , θα δημιουργήσει ¨προ ανάχωμα¨ υπέρ της Αλβανίας στο διεθνές δίκαιο με σκοπό να γίνει πεπ…

Αναμνήσεις από το άνοιγμα των εκκλησιών στη Β. Ήπειρο και η πρώτη ελεύθερη Ανάσταση το 1992

Ἡ Ἀλβανία κάτω ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὑπῆρξε τό μοναδικό συνταγματικά ἀθεϊστικό κράτος στόν κόσμο, κατά τήν περίοδο 1967-1990. Τήν περίοδο αὐτή ἀπαγορεύθηκε κάθε θρησκευτική ἱεροπραξία, καταστράφηκαν ἐκ θεμελίων οἱ περισσότεροι τόποι λατρείας, ἐνῶ ἀπεσχηματίστηκαν ὅλοι οἱ ἱερεῖς, καί πολλοί ἀπό αὐτούς ἐξορίστηκαν ἤ πέθαναν μαρτυρικά στίς φυλακές. Ἀπό τό 1976 ἐπίσης ἀπαγορεύθηκαν διά νόμου ὅλα τα χριστιανικά ὀνόματα. Ἡ ἀπαγόρευση αὐτή ἔπληξε ὅλους τούς ἀλβανούς πολίτες, ἀλλά ἰδιαίτερα τούς βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας, γιά τούς ὁποίους ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἦταν βασικό συστατικό τῆς ἐθνικῆς τους ἰδιοπροσωπίας. Βασική ἀρχή τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας ἦταν: «Κύριος σκοπός τοῦ κράτους εἶναι ἡ παραγωγή. Ὅποιος δέν παράγει, ὅπως οἱ ἱερεῖς, δέν ἔχει θέση στή νέα μας κοινωνία». Ἔτσι μέχρι τό 1990 οἱ ἀδελφοί μας ἔμεναν ἀβάπτιστοι, ἀστεφάνωτοι, ἀλειτούργητοι, ἀκήδευτοι, (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις ἱερέων πού μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους τελούσανν κρυφά κάποια μυστήρια).          …