Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ΑΛΛΑΞΟΠΙΣΤΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΖΟΓΚ| - NDËRRIMI I BESIMIT FETAR NGA MBRETI ZOG


Φωτογραφία του Stavros Dagios.




Αυτές τις μέρες, Ο Αλβανός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ιλίρ Μέτα με Προεδρικό Διάταγμα ενέκρινε την αίτηση του Αρχιεπισκόπου της Αυτοκέφαλης Αλβανικής Εκκλησίας Αναστασίου Γιαννουλάτου, για την απόκτηση της αλβανικής ιθαγένειας, μία καθυστερημένη απόφαση, αλλά αποδεικνύουσα την πολιτική ωριμότητα της αλβανικής πολιτικής τάξης. Με την ευκαιρία, μερικές σκέψεις για την στάση των Αλβανών λειτουργών για τον κλήρο και τη θρησκεία. Κατά την εποχή της κομμουνιστικής τυραννικής επιβολής, η κατεστημένη θέση ότι ο αλβανικός λαός υπήρξε, ανά τους αιώνες, αθεϊστικός –κηρυγμένη πομπωδώς ενώπιων των φανατισμένων ακροατηρίων- ήταν θελκτική, γιατί σύμφωνα με την μαρξιστική ορθοδοξία η θρησκεία ήταν όπιο για το λαού. Ο Enver Hoxha κήρυξε έναν απηνή αγώνα κατά της θρησκευτικής πίστης, έως ότου απαγόρευε διά ροπάλου την άσκηση των θρησκευτικών δικαιωμάτων, αν και η θρησκεία κήρυττε την πανανθρώπινη ιδέα της αγάπης, της ανεκτικότητας και της άφεσης των αμαρτιών, δηλαδή τοποθετείτο κατά της βίας. Στην ουσία, αυτή η πολιτική συνιστούσε κατάφορη διάβρωση των αιώνιων αξιών, της παιδείας και της ηθικής που υπερασπίζουν την οικογένεια και την αγάπη του ανθρώπου για τον άνθρωπο. Το κομμουνιστικό καθεστώς κατέστειλε ανηλεώς τους κληρικούς, φυλακίζοντας και οδηγώντας τους στα στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων με δολερές και αστείες κατηγορίες για ύψιστη προδοσία. Ήταν παράλογο να πιστέψει κανείς ότι οι Καθολικός και ο Ορθόδοξος κλήρος ήταν μέρος των κατασκοπευτικών και πρακτορικών σχεδίων των Αμερικανών για τον εδαφικό ακρωτηριασμό και την εδαφική κατάρρευση της Αλβανίας. Αλλά ο Enver Hoxha επέλεγε αυτή τη στάση –ήτοι την κήρυξη της εκκλησίας ως φόβητρου - αφού ο κλήρος, ειδικά ο Καθολικός κλήρος, ανήκε στην εκλεπτυσμένη διανόηση της χώρας και επωμιζόταν λειτούργημα πνευματικού ταγού, παραβιάζοντας έτσι τον απολυταρχισμό της τυραννικής του εξουσίας. Ομοίως, για πολιτικό κεφάλαιο και κοινό εμπορικό και ωφελιμιστικό κέρδος - αλλά σε αντίθετη κατεύθυνση- κι ο βασιλιάς Ζογκ ήθελε τη θρησκεία και τον κλήρο, ο οποίος το 1958 μετονομάστηκε από Αχμέτ στον Αντωνίο με αντάλλαγμα ένα παχυλό χρηματικό ποσό, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής.


Atypari Presidenti i Republikës së Shqipërisë Ilir Meta dekretoi dhënien e shtetësisë shqiptare kryepeshkopit të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, Anastas Janullatos, një vendim i vonuar, por që tregon emancipimin e mendësisë politike të klases politike shqiptare. Me këtë rast disa mendime për qëndrimin e zyrtareve shqiptarë ndaj klerit në fillin e kohëve. Në kohën e sundimit tiranik komunist teza e institucionalizuar se populli shqiptar ishte ndër shekuj ateist, shpallur me bujë në auditorë, ishte mikluese, pasi sipas mendësisë marksiste feja ishte opium për popullin. Enver Hoxha i shpalli një luftë të pamëshirshme besimit fetar deri sa e ndaloi me ligj ushtrimin e të drejtëve fetare dhe të besimit, paçka se feja predikonte idenë e dashurisë, tolerancës dhe faljen e mëkateve, pra ishte kundër dhunës. Në thelb kjo politikë ishte një erozion ndaj vlerave, edukatës dhe etikës shumëshekullore të njerëzimit që mbronte familjen dhe dashurinë e njeriut ndaj njeriut. Ndoqi pa mëshirë klerikët, i burgosi dhe i zhduku pa ngurrim në kampe përqendrimi dhe në burgje me akuza çnjerëzore dhe pa baza për tradhti të lartë ndaj atdheut. Ishte absurde të mendoje se kleri katolik dhe ai ortodoks parashtronte plane diversioniste dhe komplotiste për cungimin territorial të Shqipërisë. Por Enver Hoxha e donte për kapital politik këtë qëndrim –d.m.th. trajtimin e fesë si gogol- pasi kleri, sidomos kleri katolik, i përkiste inteligjencës së kulturuar të vendit dhe luante rolin e udhëheqësit shpirtëror, pra i cenonte absolutizmin e pushtetit të tij tiranik. Po kështu për kapital politik dhe përfitime ordinere tregtare –por në sens tjetër- e donte fenë dhe klerin edhe mbreti Zog i cili në vitin 1958 ndërroi emrin nga Ahmet në Antonio në këmbim të një shume të madhe monetare, sipas shtypit te kohes.
Φωτογραφία του Stavros Dagios.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ηπειρώτες Ευεργέτες της Τουρκοκρατίας και Ελληνοκρατίας

Αποκαλύπτουμε : Αίτημα στον ΟΗΕ για την εδαφική αποκατάσταση της Αλβανίας με Ελληνικά εδάφη, ετοιμάζει ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Το αίτημα αυτό προς ΟΗΕ και Διεθνείς Οργανισμούς έχουν ήδη υπογράψει όλοι οι βουλευτές που ¨ελέγχει ¨ ο Έντιι Ράμ , Αλβανοί βουλευτές των Σκοπίων, αλλά και του Μαυροβουνίου . 


Το αίτημα αυτό θα συνοδεύεται από χιλιάδες υπογραφές Αλβανών που θα δηλώνουν μόνιμη κατοικία ή τόπο εργασίας "Ελλάδα¨ και φυσικά από τους "Τσάμηδες" που υπογράφουν από τους πρώτους, ως "δεδιωγμένοι" από τις "αλύτρωτες" εστίες τους. 


Μην ξεχνάμε ότι , το 52% των αλλοδαπών ̟ που διαµένουν στην Ελλάδα έχουν Αλβανική υπηκοότητα. ( δεν θέλουμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη ). 


Οι οπαδοί της ¨Μεγάλης Αλβανίας ¨ και του Αλβανικού Μεγαλοϊδεατισμού , με τις ευλογίες και την ενθάρρυνση του Αλβανού πρωθυπουργού ¨γυρίζουν¨ στα προς προσάρτηση "Αλβανικά εδάφη" και συλλέγουν χιλιάδες υπογραφές. 


Ξυπνήστε ! 
Το πρόβλημα που θα ανακύψει εξαιτίας της αδράνειά μας , κρίνεται εξαιρετικά σοβαρό , αφού , θα δημιουργήσει ¨προ ανάχωμα¨ υπέρ της Αλβανίας στο διεθνές δίκαιο με σκοπό να γίνει πεπ…

Αναμνήσεις από το άνοιγμα των εκκλησιών στη Β. Ήπειρο και η πρώτη ελεύθερη Ανάσταση το 1992

Ἡ Ἀλβανία κάτω ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὑπῆρξε τό μοναδικό συνταγματικά ἀθεϊστικό κράτος στόν κόσμο, κατά τήν περίοδο 1967-1990. Τήν περίοδο αὐτή ἀπαγορεύθηκε κάθε θρησκευτική ἱεροπραξία, καταστράφηκαν ἐκ θεμελίων οἱ περισσότεροι τόποι λατρείας, ἐνῶ ἀπεσχηματίστηκαν ὅλοι οἱ ἱερεῖς, καί πολλοί ἀπό αὐτούς ἐξορίστηκαν ἤ πέθαναν μαρτυρικά στίς φυλακές. Ἀπό τό 1976 ἐπίσης ἀπαγορεύθηκαν διά νόμου ὅλα τα χριστιανικά ὀνόματα. Ἡ ἀπαγόρευση αὐτή ἔπληξε ὅλους τούς ἀλβανούς πολίτες, ἀλλά ἰδιαίτερα τούς βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας, γιά τούς ὁποίους ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἦταν βασικό συστατικό τῆς ἐθνικῆς τους ἰδιοπροσωπίας. Βασική ἀρχή τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας ἦταν: «Κύριος σκοπός τοῦ κράτους εἶναι ἡ παραγωγή. Ὅποιος δέν παράγει, ὅπως οἱ ἱερεῖς, δέν ἔχει θέση στή νέα μας κοινωνία». Ἔτσι μέχρι τό 1990 οἱ ἀδελφοί μας ἔμεναν ἀβάπτιστοι, ἀστεφάνωτοι, ἀλειτούργητοι, ἀκήδευτοι, (μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις ἱερέων πού μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους τελούσανν κρυφά κάποια μυστήρια).          …