Με μεγάλο σεβασμό για το έργο των διαχειριστών της σελίδας "ΠΕΛΑΣΓΟΣ ΚΟΡΥΤΣΑΣ"

Το παρακάτω σχόλια ήρθε ως μήνυμα στην ιστοσελίδα μας. Έχοντας ως χρέος να γίνουμε ένα βήμα όπου ο καθένας μπορεί να εκφράσει ελεύθερα την γνώμη του για τα θέματα που αφορούν την κοινότητα μας την δημοσιεύουμε. Ευχαριστούμε τον συντάκτη.

……………..

Με μεγάλο σεβασμό για το έργο των διαχειριστών της σελίδας "ΠΕΛΑΣΓΟΣ ΚΟΡΥΤΣΑΣ"  κάνω το παρακάτω σχόλιο ...

Ο ελληνισμός δεν χάνεται όπως δεν χάθηκε ποτέ! Εξάλλου όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαν ουκ ο λίγες φορές σκάνδαλα των μελών της Ομόνοιας (2010 βίζες ομογενών , 2012 κατηγορίες για κλοπή ρεύματος  και πολλά άλλα ).Αλίμονο αν πολιτικές κινήσεις ή σκάνδαλα είναι καθοριστικής σημασίας για την ύπαρξη του ελληνισμού στην Κορυτσά και στη Βόρειο  Ήπειρο! Ο ελληνικός πολιτισμός και πληθυσμός απλά θα πρέπει να οργανωθεί περισσότερο και να συμμετάσχει ενεργά στις εκλογές αρχικά εκπροσώπων μιας οργάνωσης που να την εκπροσωπεί δίκαια!!! Να υπάρχει ενημέρωση πολιτών για τις εκλογές που γίνονται στην Ομόνοια Κορυτσάς . Και όχι εικονικές (δεν υπήρξε ενημέρωση για τις φετινές εκλογές των μελών )  οικογενειοκρατικες (γαμπρός της Ερμιόνης πρώην προέδρου Ομόνοιας ...γραμματέας ) . Πριν της εκλογές της Ομόνοιας έψαχνα να ασχοληθώ με την Ομόνοια αλλά είναι τόσο " κλειστή " συντεχνία που ούτε το αίτημα φιλίας μου στο φβ δεν έχουν αποδεχθεί, πόσο μάλλον την ενασχόληση μου που θέλησα να προσφέρω ..αγανάκτηση προφανώς έχει δημιουργηθεί τόσο σε μένει όσο και στους ομογενείς της Κορυτσάς για αυτό και δεν ψηφίζουν εκπρόσωπο της Ομόνοιας. Ποτέ όμως ο ελληνισμός δεν μπορεί να αφανιστεί. Ποτέ δεν θα πάψουμε να είμαστε ομογενείς και να αγαπάμε την Κορυτσάς.. έστω και το βήμα απ την σελίδα σας , η οποία δεν ελέγχεται αρκεί να κρίνει και να τονίζει τα κακώς κείμενα που γίνονται εις βάρος της μειονότητας  και μάλιστα χρησιμοποιώντας την!!!

Συνεπώς η επιλογή Του Ντουλε δεν θα πρέπει να σταματήσει το έργο σας αλλά περισσότερο από ποτέ να είμαστε επικριτικοί.

Αγαπητέ Άρμπεν, τόλμα και παραδέξου την αλήθεια... - I dashur Arben, guxo dhe prano të vërtetën....

Αγαπητέ Άρμπεν, τόλμα και παραδέξου την αλήθεια... Κυκλοφόρησε στην αγγλική γλώσσα το βιβλίο του  Αλβανού αρθρογράφου και ιστορικού Άρμπεν Λάλα, που πρωτοεκδόθηκε στην πόλη Τέτοβο των Σκοπίων, όπου ο συγγραφέας – ο οποίος κατάγεται από το Ελμπασάν- ζει από το 2004, με τον τίτλο: "Τhe Greek collaborationists, designers and leaders of the genocide in Chameri (1944-1945)» [Οι Έλληνες συνεργάτες, σχεδιαστές και ηγέτες της γενοκτονίας στην Τσαμουριά (1944-1945)]. Αγαπητέ Άρμπεν.  Ο τίτλος και μόνο φανερώνει ότι το περιεχόμενο του βιβλίου σου, δεν έχει καμία σχέση με τα ιστορικά γεγονότα. Αγαπητέ Άρμπεν. Τα ελληνικά αρχεία, που παραθέτεις, τα χρησιμοποιείς και τα ερμηνεύεις διαστρεβλωμένα. Η έρευνά σου δεν είναι ρεαλιστική, αλλά σχετίζεται με έναν άγονο εθνικισμό, που δεν μπορεί να βγάλει πουθενά... Αγαπητέ Άρμπεν,  τόλμα και παραδέξου το τι πραγματικά συνέβη την ταραγμένη εκείνη εποχή και μη συγχέεις καταστάσεις και πρόσωπα. Οι Μουσουλμανοτσάμηδες σφαγίασαν τον χριστιανικό πληθυσμό στη Θεσπρωτία κατά την Κατοχή, γι' αυτό και καταδικάστηκαν ως εγκληματίες πολέμου, κάτι, που παραδέχεσαι και εσύ, με τη διευκρίνιση ότι "δεν ήταν όλοι οι Μουσουλμανοτσάμηδες δολοφόνοι και συνεργάτες των Γερμανών", όπως σημειώνεις. Αυτοί, που δεν ήταν και δεν είχαν ενοχές συνείδησης, συμβίωσαν αρμονικά με το ντόπιο στοιχείο, οι υπόλοιποι έφυγαν οικειοθελώς προς την Αλβανία, όπου το καθεστώς Χότζα τους αντιμετώπισε με μεγάλη καχυποψία. Αλλά αυτά έχουν κριθεί και ας ανακαλύψουμε τώρα ό,τι μας ενώνει δημιουργικά. Γράφεις, ελπίζουμε να μην το πιστεύεις, απλώς προπαγανδιστικά να το διατυπώνεις, ότι «χωρίς μια λύση στο ζήτημα του τσάμικου, ποτέ δεν θα υπάρξει ειλικρινή φιλία και καλή γειτονία μεταξύ των δύο λαών. Δεν γνωρίζουμε τι εκπλήξεις επιφυλάσσει το μέλλον, αλλά η αρχή του εικοστού πρώτου αιώνα,  δείχνει  ότι στα Βαλκάνια υπάρχουν περισσότεροι Αλβανοί από τους Έλληνες». Αγαπητέ Άρμπεν, δεν υπάρχει ζήτημα "Τσάμικο". Και επιπλέον οι λαοί δεν χρειάζονται εξτρεμιστικές φωνές, απαιτούν συνεργασία και φιλία, η οποία δεν μπορεί να οικοδομηθεί με στρατευμένα, ανιστόρητα και οργισμένα κείμενα, αλλά με το να έρθουν κοντά κοινωνικά, εμπορικά, τουριστικά, πολιτιστικά, πνευματικά, ψυχικά. Αγαπητέ Άρμπεν, το μόνο σίγουρο είναι πως στα Βαλκάνια το ελληνικό πνεύμα όχι μόνο είναι κυρίαρχο, αλλά είναι αυτό, που διασφαλίζει την ειρήνη και τη συνοχή στην περιοχή. Αγαπητέ Άρμπεν. Αυτό να επιδιώκεις και εσύ. Την ειρήνη, όχι την έχθρα, όχι την ένταση, όχι τις συγκρούσεις. Αυτός είναι ο ρόλος των ανθρώπων των γραμμάτων, των αρθρογράφων και ιστορικών... Αγαπητέ Άρμπεν. Μην ανάβεις φωτιές με αστήρικτους ισχυρισμούς για ανύπαρκτα θέματα. Αγαπητέ Άρμπεν. Μπορούν οι δύο λαοί να προχωρήσουν μπροστά χωρίς έριδες και άγονους φανατισμούς. Μπορούν να ωφεληθούν ο ένας από τον άλλον, όπως και συμβαίνει. Ας μην υψώνουμε "ξύλινα τείχη". Ας αναγνωρίσουμε την αξία του ελληνικού πολιτισμού, αυτού που φώτισε τον κόσμο και κρύβει πολλή δύναμη, χωρίς βέβαια να αρνούμαστε το σεβασμό στους πολιτισμούς των άλλων χωρών.  http://katoci.blogspot.al/

I dashur Arben, guxo dhe prano të vërtetën.... Qarkulloi në gjuhën angleze libri i gazetarit shqiptar dhe historianit Arben Llalla, që u botua për herë të parë në Tetovë të FYROM-it, ku dhe vetë shkrimtari- i cili ka prejardhje nga Elbasani- jeton prej 2004-ës, me titullin: “Τhe Greek collaborationists, designers and leaders of the genocide in Chameri (1944-1945)”. I dashur Arben. Titulli dhe vetëm tregon që përbërja e librit të tu, nuk ka lidhje me faktet historike. I dashur Arben. Arkivat greke, të cilat ti paraqet, i përdor dhe interpreton të shtermbëruara. Kërkimi yt nuk është realist, por lidhet me nacionalizmin shterp i cili nuk të nxjerr gjëkundi... I dashur Arben, guxo dhe prano ato sa realisht ndodhën në atë kohë që tronditur dhe mos ngatërro situata dhe personazhe. Çamët myslymanë masakruan popullatën e krishterë në Thesproti gjatë Pushtimit, për këtë dhe u dënuan si kriminelë lufte, diçka, që e pranon dhe ti, me shpjegimin se “nuk ishin të gjithë çamët myslymanë bashkëpunëtorë të gjermanëve”, siç shënon. Ata, të cilët nuk ishin dhe nuk ndjenin brenga në ndërgjegjien e tyre, bashkëjetuan në harmoni me elementin vendas, të tjerët u larguan me dëshirë drejt Shqipërisë, ku dhe rregjimi Hoxha i pëballonte me dyshim. Por, këto janë gjykuar tashmë dhe le të zbulojmë tani ato sa na bashkojnë në mënyrë harmonike. Shkruan , shpresojmë që të mos e besosh, se thjesht e ke formuluar në mënyrë propagandistike, se “pa një zgjidhje të çështjes çame, nuk do të ketë kurrë miqësi të sinqertë dhe fqinjësi të mirë ndërmjet dy popujve. Nuk e dimë se çfarë lloj surprizash na ka përgatitur e ardhmja, por fillimi i shekullit të 21-të , tregon se në Ballkan ekzistojnë më shumë Shqiptarë se Grekë”. I dashur Arben, nuk ekziston çështje “Çame. Për më tepër popujt nuk kanë nevojë për zërat ekstremë, kanë nevojë për bashkëpunim dhe miqësi, e cila nuk mund të ndërtohet me tekste johistorikë dhe plot zemërim, por duke erdhur pranë nga pikëpamja shoqërore, në fushën e tregëtisë, të turizmit, të kulturës si dhe nga pikëpamja shpirtërore. I dashur Arben, e vetmja gjë që është e sigurt është se në Ballkan shpirti helen jo vetëm është mbizotërues por, është ai që garanton paqen dhe kohezionin në të gjithë zonën. I dashur Arben. Këtë të kesh si qëllim, paqen, jo armiqësinë, jo tensionin, jo përplasjet. Ky është roli i njeriut të dijes, i gazetarëve dhe historianëve... I dashur Arben. Mos ndiz zjarre me pretendime të pabaza dhe çështje inekzistente. I dashur Arben. Munden dy popuj të ecin përpara pa luftëra dhe fanatizëm shterp. Mund të përfitojnë njëri nga tjetri, ashtu siç dhe ndodh në të vërtetë. Mund të ngrejmë “murre druri”. Le të pranojmë vlerën e kulturës helene, vlerën e asaj që ndriçoi botën  dhe fsheh shumë forcë, natyrisht pa mohuar respektin që ju takon dhe kulturave të tjera.

«Πατριωτική λογιστική» - Rreziku nga matrapazët e "patriotizmit"*

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ  «​​Αλβανοί πάτησαν την ελληνική σημαία» ουρλιάζει –και παραπλανά– ο τίτλος πάνω στη μικρή οθόνη, ενόσω η παρουσιάστρια του καναλιού συλλαβίζει μελοδραματικά την είδηση. «Αλβανοί κατέβασαν και ποδοπάτησαν την ελληνική σημαία» συμφωνούν και επαυξάνουν –παραπλανώντας– οι τίτλοι σε κάμποσες από τις λεγόμενες ενημερωτικές ιστοσελίδες. Πού η παραπλάνηση και η «πατριωτική λογιστική»; Στον πληθυντικό αριθμό: «οι Αλβανοί». Γιατί την ελληνική σημαία την κατέβασε και την πάτησε ένας Αλβανός. Και όχι κάποιος τυχαίος, «ένας απ’ όλους». Αλλά ο φανατικός σωβινιστής Ταχίρ Βελίου, επικεφαλής της «Ενωμένης Αλβανίας». Μπορεί, άλλοτε και αλλού, άλλοι Αλβανοί, ένας ή παρέα, να κατέβασαν και να πάτησαν ελληνική σημαία. Από τον ενικό όμως του συγκεκριμένου επεισοδίου έως τον πληθυντικό υπάρχει κάποια απόσταση. Κι όταν την καλύπτουν η αστόχαστη γενίκευση, η κουτοπόνηρη υπερβολή και η κινδυνολογία, ώστε να εξερεθιστεί το «πατριωτικό φρόνημα» του τηλεθεατή, τότε για το μόνο που δεν μπορούμε να μιλάμε είναι η υπεύθυνη δημοσιογραφία. Οταν, διά του δολίου πληθυντικού, καλλιεργείς την αντιπάθεια και την εχθρότητα απέναντι σε ολόκληρο λαό, ταυτίζοντάς τον συλλήβδην με κάποιον –έναν– σημαιοπατητή, τότε οφείλεις να ξαναρχίσεις να συλλαβίζεις την αλφαβήτα της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Την «πατρίδα της καρδιάς του» δεν την ονειρεύεται μόνο ο Ταγίπ Ερντογάν, την δε «Ενωμένη Πατρίδα» δεν την ονειρεύεται μόνο ο Ταχίρ Βελίου. Στα Βαλκάνια κυκλοφορούν πολλοί εδαφικώς αχόρταγοι εθνικιστές, που τους στενεύουν τα σημερινά σύνορα και θέλουν να διπλασιαστεί ή να τριπλασιαστεί ο τόπος τους εις βάρος των γειτόνων τους, οι οποίοι είναι πάντα «μοχθηροί» και «άρπαγες». Σε κάθε χώρα τους. Και στην Ελλάδα. Αλυτρωτιστές και μεγαλοϊδεάτες, χαρτογραφούν με την αχαλίνωτη φαντασιοπληξία τους τη «Μεγάλη Τουρκία», τη «Μεγάλη Σερβία», τη «Μεγάλη Αλβανία», τη «Μεγάλη Βουλγαρία», τη «Μεγάλη Ρουμανία», τη «Μεγάλη Ελλάδα», χυδαιολογούν κατά των εθνικών τους αντιπάλων, δέρνουν όποιον ξεμοναχιάσουν, μετατρέπουν τις κερκίδες των ποδοσφαιρικών και μπασκετικών γηπέδων σε «πατριωτικά μετερίζια». Εμποράκοι «πατριωτισμού», είτε φτιάχνουν «απελευθερωτικά» κομματίδια είτε όχι, που όσο κι αν φαίνεται ότι διαφωνούν μεταξύ τους, σε ένα θα συμφωνούσαν οπωσδήποτε: στην παράδοση στην πυρά του Ρήγα Φεραίου. Κι αν είχαν ακουστά την «Μπαλκανική Συμπολιτεία» του Κωστή Παλαμά, σίγουρα θα τον έκαιγαν κι αυτόν μαζί. http://www.kathimerini.gr/

Pandelis Bukalas “Shqiptarët shkelën flamurin grek” ulërin – dhe krijon ide të gabuar – titulli mbi ekranin e vogël, ndërkohë që prezantuesja e kanalit televiziv transmeton lajmin në mënyrë melodramatike. “Shqiptarët hoqën dhe shkelën me këmbë flamurin grek” bien dakord dhe ngrenë zërin edhe portalet informative. Ku ideja e gabuar dhe ku “retorika patriotike”? Në numrin shumës: “shqiptarët”, sepse flamurin grek e shkeli një shqiptar dhe jo një njeri i rastësishëm, një i zakonshëm, por shovinisti fanatik Tahir Veliu, kryetar i “Shqipërisë së Bashkuar”. Mund të ndodhë që dikush, diku tjetër, shqiptarë të tjerë, një ose disa të shkelin flamurin grek, por të kalosh nga numri njëjës në numrin shumës, ndryshimi është shumë i madh. Dhe kur e mbulojnë me një përgjithësim të pamend, ekzagjerim dinak dhe rrezikshmëri për të ngacmuar “frymën politike” të teleshikuesit, atëherë e vetmja gjë për të cilën nuk mund të flasim është gazetaria e përgjegjshme. Kur përdorimi i numrit shumës, shkakton antipati dhe armiqësi karshi një populli të tërë, duke identifikuar kolektivin me një të vetëm, një flamurshkelës, atëherë do të duhet të rifillojë përcaktimi i abëcësë së etikës së gazetarisë. “Atdheun e zemrës” nuk e ëndërron vetëm Taip Erdogani,”atdheun e bashkuar” nuk e ëndërron vetëm Tahir Veliu. Në Ballkan qarkullojnë shumë nacionalistë të pangopur me territor, të cilët i ngushtojnë kufijtë e sotëm dhe dëshirojnë të dyfishojnë apo trefishojnë vendin e tyre në kurriz të fqinjëve të tyre, të cilët janë gjithmonë “të egër” dhe “grabitqarë”. Në çdo vend të tyrin. Edhe në Greqi. Irridentistë dhe megaloideistë hartëzojnë me fantazinë më të shfrenuar “Turqinë e Madhe”. “Serbinë e Madhe”, “Shqipërinë e Madhe”, “Bullgarinë e Madhe”, “Rumaninë e Madhe”, “Greqinë e Madhe”, shajnë kundërshtarët e tyre etnikë, rrahin ata që janë të veçuar, kthejnë portat e futbollit dhe basketbollit në “bastione patriotike”. Matrapazë të vegjël “patriotizmi”, qoftë kur bëjnë parti të vogla “çlirimtare”, që megjithëse duket se nuk bien dakord ndërmjet tyre, për dicka do ishin patjetër dakord: me traditën në zjarr të Rigas Fereos. Dhe po të kishin të dëgjuar poezinë “konfederata ballkanike” të poetit Kostis Palamas, me siguri do ta digjnin edhe atë bashkë.   Përshtati në shqip nga "Kathimerini": Gerta Banushi Marrë nga "Vizion Plus"  *Titulli është i ResPublica