Κορυτσά, η πόλη που πεθαίνει!- Korça, qyteti që po vdes!

 

Korça, qyteti që po vdes   Kur shoh shkrime për turizmin në Korçë, për mirëqenien, për investimet dhe dal te pij kafen e mëngjesit, me zymtësinë e kohës sot dhe pak hapa njerëzish që të gjithë njihen me njëri-tjetrin, përshëndeten me buzëqeshjen e shtirur të karakterizuar si koha sot, thashë të shkruaj dy rreshta jo me chatgpt, siç bëjnë shumica, që e profesionin po duan të na i marrin, por atë po shoh sot. Miq, Korça në vitin 2011 si qytet kishte 51.152 banorë në bazë të Census ndërsa bashkë me njësitë administrative numëronte 73.900 banorë. Në 2023, kur u bënë regjistrimet (në gjykimin tim u frynë numrat) rezultojnë të jetojnë në këtë qytet vetëm 41 mijë banorë ndërsa bashkë me njësitë administrative rreth 60.000 banorë. Pra, për afro 10 vite qyteti ka rreth 10.000 banorë më pak ndërsa bashkë me njësitë administrative ka rreth 14.000 banorë. Me këtë trend, për 40 vite, i bie që ky qytet të vdesë. Gjë të cilën nuk e besoj. Por teksa kam vendosur të ndërtoj të ardhmen në këtë qytet të bukur e të paqtë, sot u tremba. U tremba për veten time, për problemin në mikro sesa në makro. Kjo është e vërteta. Sepse kur sot ulem në dy tre kafe që të gjithë i njoh kush janë, çfarë punë bëjnë, sa fëmijë kanë madje e sa e kanë nivelin e diabetit, mendoni pas 10-20 vitesh. Telefonoj ish dekanen time për ta pyetur për shifrat e universitetit të Korçës. Në 2011 me përafërsi ka patur rreth 7000 studentë të regjistruar ndërsa sot jo më shumë se 2500 të tillë. Pra, pas 10 vitesh, i bie që universiteti i Korçës, në bazë të kurbës, mos ekzistojë. Madje akoma më e frikshme fakti që edhe numri i turistëve është në rënie, kjo jo vetëm për faj të këtyre pronarëve të hoteleve që të bëjnë sikur të flesh në Korçë të të duket sikur fle në Singapor. Psh, në Romë vitin e kaluar fjeta në një hotel me 60 euro përballë Coloseut ndërsa përballë katedrales se Korçës dhoma kushton 150 euro. E të jesh nga Tirana, me 15-20 euro merr avionin e ikën në Venecia dhe nuk ngelesh 2 orë në trafikun e Elbasanit që të vish të hash lakrorin dhe në fund të dy ditëve të kesh harxhuar 400-500 euro. Nejse, për të qenë i sinqertë, në drekë kam planifikuar të marr prindërit e t'u jap drekë në Strugë. Që të iki të mbushem me naftë, se andej kushton 125 lekë sot ndërsa këtu 200 lekë të reja. Futemi e supermarket, i marrim disa ushqime me çmim më të lirë e më mirë. Mos mendoni se u gënjej. Pyesni korçarët që e kanë bërë Kosturin si të jetë lagje e Korçës. Kështu o kështu. Ditë e zymtë sot... Xhensil Shkembi

Κορυτσά, η πόλη που πεθαίνει   Όταν βλέπω άρθρα για τον τουρισμό στην Κορυτσά, για την ευημερία, για τις επενδύσεις, και βγαίνω να πιώ τον πρωινό καφέ, με τη σημερινή μουντάδα και τα λίγα βήματα ανθρώπων που όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους, χαιρετιούνται με ένα προσποιητό χαμόγελο – όπως και ο καιρός σήμερα – είπα να γράψω δυο γραμμές, όχι με το ChatGPT όπως κάνουν οι περισσότεροι (που θέλουν να μας πάρουν και το επάγγελμα), αλλά με αυτά που βλέπω σήμερα. Φίλοι, η Κορυτσά το 2011 ως πόλη είχε 51.152 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή, ενώ μαζί με τις διοικητικές ενότητες έφτανε τους 73.900 κατοίκους. Το 2023, όταν έγινε η απογραφή (κατά τη γνώμη μου οι αριθμοί είναι φουσκωμένοι), προκύπτει ότι στην πόλη ζουν μόλις 41.000 κάτοικοι, ενώ μαζί με τις διοικητικές ενότητες περίπου 60.000. Δηλαδή, σε περίπου 10 χρόνια η πόλη έχει γύρω στους 10.000 κατοίκους λιγότερους, ενώ μαζί με τις διοικητικές ενότητες έχει περίπου 14.000 λιγότερους. Με αυτή την τάση, σε 40 χρόνια σημαίνει ότι αυτή η πόλη θα πεθάνει. Κάτι που δεν το πιστεύω. Αλλά ενώ έχω αποφασίσει να χτίσω το μέλλον μου σε αυτή την όμορφη και ήσυχη πόλη, σήμερα φοβήθηκα. Φοβήθηκα για τον εαυτό μου, περισσότερο σε μικρο-επίπεδο παρά σε μακρο-επίπεδο. Αυτή είναι η αλήθεια. Γιατί όταν σήμερα κάθομαι σε δυο-τρεις καφετέριες και γνωρίζω όλους ποιοι είναι, τι δουλειά κάνουν, πόσα παιδιά έχουν, ακόμα και ποιο είναι το επίπεδο του διαβήτη τους, σκεφτείτε μετά από 10–20 χρόνια. Παίρνω τηλέφωνο την πρώην κοσμήτορά μου για να τη ρωτήσω για τα στοιχεία του πανεπιστημίου της Κορυτσάς. Το 2011 περίπου είχε γύρω στους 7.000 εγγεγραμμένους φοιτητές, ενώ σήμερα δεν ξεπερνούν τους 2.500. Δηλαδή, μετά από 10 χρόνια, με βάση την καμπύλη, σημαίνει ότι το πανεπιστήμιο της Κορυτσάς μπορεί να μην υπάρχει. Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι και ο αριθμός των τουριστών είναι σε πτώση – και αυτό δεν οφείλεται μόνο στους ιδιοκτήτες των ξενοδοχείων που σε κάνουν να νιώθεις ότι το να κοιμηθείς στην Κορυτσά είναι σαν να κοιμάσαι στη Σιγκαπούρη. Για παράδειγμα, στη Ρώμη πέρσι έμεινα σε ξενοδοχείο με 60 ευρώ απέναντι από το Κολοσσαίο, ενώ απέναντι από τον καθεδρικό ναό της Κορυτσάς το δωμάτιο κοστίζει 150 ευρώ. Και αν είσαι από τα Τίρανα, με 15–20 ευρώ παίρνεις αεροπλάνο και πας στη Βενετία, αντί να μείνεις δύο ώρες στην κίνηση του Ελμπασάν για να έρθεις να φας λακρόρ (πίτα παραδοσιακή)  και στο τέλος δύο ημερών να έχεις ξοδέψει 400–500 ευρώ. Τέλος πάντων, για να είμαι ειλικρινής, το μεσημέρι έχω κανονίσει να πάρω τους γονείς μου και να τους πάω για φαγητό στη Στρούγκα. Να πάω να βάλω και καύσιμα εκεί, γιατί εκεί κοστίζουν 125 λεκ σήμερα, ενώ εδώ 200 νέα λεκ. Μπαίνουμε και σε σούπερ μάρκετ, παίρνουμε μερικά τρόφιμα πιο φθηνά και καλύτερα. Μην νομίζετε ότι λέω ψέματα. Ρωτήστε τους Κορυτσαίους που έχουν κάνει την Καστοριά σαν να είναι γειτονιά της Κορυτσάς. Έτσι έχουν τα πράγματα. Μουντή μέρα σήμερα Μετάφραση Πελασγός Κορυτσάς