Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2015

Συνδιάσκεψη ΟΑΣΕ στη Βαρσοβία: Ο ΕΣΒΗ 1914 έθεσε το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα -"ENVI 1914" sends for the first time the Protocol of Corfu in OSCE


Στην Συνδιάσκεψη για την Εφαρμογή των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων 2015 του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Σταθερότητα στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), που πραγματοποιήθηκε στην Βαρσοβία της Πολωνίας, από τις 21 Σεπτεμβρίου έως τις 2 Οκτωβρίου, συμμετείχε ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914. 

Συγκεκριμένα την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο της 17ης Συνεδρίας, η οποία είχε ως θέμα τα Δικαιώματα των ατόμων που ανήκουν σε εθνικές μειονότητες, οι εκπρόσωποι του ΕΣΒΗ 1914 Άννα Γκάγκαλη και Θοδωρής Ασβεστόπουλος έθεσαν τα προβλήματα του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού τόσο κατά τη διάρκεια των εργασιών όσο και στο περιθώριο.

Η κυρία Άννα Γκάγκαλη, με καταγωγή από το χωριό Βουλιαράτες Αργυροκάστρου, κατά την τοποθέτηση της στην Εργασιακή Συνεδρία 17, που αποτελούσε το δεύτερο μέρος της θεματολογίας "Ανοχή και μη διάκριση", κατήγγειλε το αλβανικό κράτος και σημαντικό μέρος της αλβανικής κοινωνίας για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας. 

Ενδεικτικά ανέφερε την δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα στην Χιμάρα επειδή μιλούσε ελληνικά το 2010, την υφαρπαγή της ιδιοκτησίας των Ελλήνων με πλαστά έγγραφα, την  δημογραφική αλλοίωση των μειονοτικών περιοχών με αλλοεθνείς και αλλόθρησκους, την λεηλασία της αρχαίας ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, την τρομοκρατία των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών όπως συνέβη στην Δερβιτσάνη στις 14 Οκτωβρίου 2014, την κατεδάφιση του Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου στους Δρυμάδες στις 26 Αυγούστου 2015 και τον άγριο ξυλοδαρμό του ηλικιωμένου ιερέα Χρήστου Παπά, στους Άγιους Σαράντα, στις 7 Σεπτεμβρίου 2015.

Ολοκληρώνοντας την παρέμβαση της η εκπρόσωπος του ΕΣΒΗ 1914 ζήτησε τον σεβασμό της διεθνώς κατοχυρωμένης Εθνικής Ελληνικής  Μειονότητας της Αλβανίας, την άμεση εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας που υπέγραψε το αλβανικό κράτος  στις 17 Μαΐου 1914 και την απόδοση καθεστώτος αυτονομίας στους Έλληνες της περιοχής που ιστορικά ονομάζεται Βόρειος Ήπειρος.

Στο τέλος της συνεδρίας κατά τις παρεμβάσεις των εκπροσώπων των κρατών - μελών του ΟΑΣΕ, ο πρώτος γραμματέας της αλβανικής πρεσβείας στη Βαρσοβία Shkelzen Macukulli, απαντώντας στην εκπρόσωπο της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας ισχυρίστηκε με τα γνωστά γενικά και αόριστα επιχειρήματα ότι η χώρα του σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων. Μάλιστα σε κάποιο σημείο είπε ότι υπάρχει μία καλή παράδοση κατανόησης και ανοχής ανάμεσα στην πλειοψηφία και τις εθνικές μειονότητες. Η τοποθέτηση του όμως προκάλεσε τον γέλωτα και τον εκνευρισμό του προεδρείου και των υπολοίπων συνέδρων, αφού χρησιμοποίησε τον διπλάσιο χρόνο από τον επιτρεπόμενο (τέσσερα λεπτά από τα δύο που δόθηκαν σε κάθε εκπρόσωπο κράτους), στο οποίο συνέβαλε και η μετριότατη απόδοση του στην αγγλική γλώσσα.

Στο περιθώριο των εργασιών οι εκπρόσωποι του Συλλόγου μοίρασαν έντυπο υλικό που περιείχε την ιστορική πορεία του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού περιληπτικά και την σημερινή κατάσταση του, στα μέλη του προεδρείου της Συνεδρίασης, σε Πρέσβεις κρατών - μελών του ΟΑΣΕ και σε εκπροσώπους άλλων εθνικών μειονοτήτων, με αρκετούς από τους συνέδρους να δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον κατά τις συζητήσεις που ακολούθησαν. 

Ιδιαίτερη σημασία είχε η συνομιλία με την Ύπατη Εκπρόσωπο του ΟΑΣΕ για τις Εθνικές Μειονότητες Astrid Thors, η οποία ήταν ενήμερη από προηγούμενες μέρες για την κατεδάφιση του Ιερού Ναού του Αγίου Αθανασίου στους Δρυμάδες. 
Η κυρία Thors ζήτησε τακτική ενημέρωση και επικοινωνία με τον ΕΣΒΗ 1914 για τα ζητήματα που αφορούν την Εθνική Ελληνική Μειονότητα, ενώ οι εκπρόσωποι του Συλλόγου ζήτησαν να μεταφραστούν από τον ΟΑΣΕ στα ελληνικά τα εγχειρίδια του Οργανισμού που αφορούν τις εθνικές μειονότητες.     

Η παρουσία του ΕΣΒΗ 1914 μαζί με αυτήν της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών αποτέλεσαν στην Συνεδρία για τις Εθνικές Μειονότητες την εκπροσώπηση του αυτόχθονου Ελληνισμού που διαβιεί και αγωνίζεται εκτός συνόρων ελλαδικού κράτους. 

Να τονιστεί παράλληλα ότι ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 αποτέλεσε μετά από μία τουλάχιστον δεκαετία τον πρώτο φορέα που εκπροσώπησε τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό σε διεθνή οργανισμό. Αυτή ήταν και η αρχή της σειράς ανάλογων δράσεων για την προώθηση του Βορειοηπειρωτικού Ζητήματος σε διεθνές επίπεδο. 



Η τοποθέτηση της εκπροσώπου του ΕΣΒΗ 1914 Άννας Γκάγκαλη από το 32:07 έως το 34:07

Η απάντηση του εκπροσώπου της αλβανικής πρεσβείας στην Βαρσοβία από το 2:37:04 έως το 2:41:26


Η Έκθεση για την καταπάτηση των δικαιωμάτων του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου που καταχώρησε ο ΕΣΒΗ 1914 στα πρακτικά της Συνδιάσκεψης για την Εφαρμογή των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων 2015 του ΟΑΣΕ


Η τοποθέτηση της αλβανικής πρεσβείας στην Βαρσοβία η οποία δεν είχε προβλέψει την παρέμβαση του ΕΣΒΗ 1914, γι' αυτό και η σύγχυση του αλβανού διπλωμάτη κατά την απάντηση του στο τέλος. 




Οι εκπρόσωποι του ΕΣΒΗ 1914 στην Συνδιάσκεψη του ΟΑΣΕ στη Βαρσοβία  
για την Εφαρμογή των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων 2015, 
Θοδωρής Ασβεστόπουλος και Άννα Γκάγκαλη 


Η εκπρόσωπος του ΕΣΒΗ 1914 Άννα Γκάγκαλη στο μέσο της φωτογραφίας, 
δεξιά η εκπρόσωπος της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών Ελίζα Φερεκίδου


Το βιβλιαράκι του ΕΣΒΗ 1914 για την ιστορική πορεία 
και την σημερινή κατάσταση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού 
ανάμεσα στα έντυπα άλλων εκπροσώπων μειονοτήτων 


................................................................................................................................
 "ENVI 1914" opens the Northern Epirus Issue during OSCE Conference in Warsawia 


Concluding his intervention spokeswoman of "ENVI 1914" called for the respect of internationally matters of the National Greek Minority in Albania, the direct application of the Protocol of Corfu signed the Albanian state on May 17, 1914 and the return of autonomy to the Greeks of the region historically called North Epirus. 

In the meeting, after the speech of the representative of AlbaniaShkelzen Macukulli, who stressed "the greater religious tolerance in the country", then all the participants laughed at large, so that was interrupted by moderators. 

 "ENVI 1914" the National Association of Northern Epirus 1914, take a part at the Conference on the Implementation of Human Rights 2015 by the Organization for Security and Stability in Europe (OSCE), held in Warsaw, Poland, from 21 September to 2 October, 2015

Specifically Thursday, October 1, in the 17th Session, which was on the Rights of persons belonging to national minorities, representatives of ESVI 1914 Anna Gagales and Theodore Asvestopoulos raised the problems of Northern Epirus Hellenism both during the work as and marginalized.

Ms. Anna Gagales, a native of the village Vouliarati Gjirokastra, during installation of the Work Session 17, was the second part of the agenda "Tolerance and non-discrimination", denounced the Albanian state and an important part of the Albanian society for the violation of human rights of the Greek National Minority.

Indicative reported the murder of Aristotelis Goumas in Himara for speaking Greek in 2010, the seizure of property of Greeks with falls documents, the demographic change of the minority areas to foreigners and infidels, the looting of ancient Greek heritage, terrorism Greek Northern Epirus as Dervitsani happened on October 14, 2014, the demolition of the Church of St. Athanasius in Dhermi on August 26, 2015 and the brutal beating of the elderly priest Christos Papa, in Saranda, on September 7, 2015.

Concluding his intervention spokeswoman of "ENVI 1914" called for the respect of internationally matters of the National Greek Minority in Albania, the direct application of the Protocol of Corfu signed the Albanian state on May 17, 1914 and the return of autonomy to the Greeks of the region historically called North Epirus.

At the end of the session by the interventions of representatives of states - members of the OSCE, the First Secretary of the Albanian Embassy in Warsaw Shkelzen Macukulli, in reply to a representative of the National Greek Minority claimed the known general and vague arguments that his country respects human rights of national minorities. In fact at one point he said that there is a good tradition of understanding and tolerance between the majority and ethnic minorities. The placement but caused the laughter and irritation of the Bureau and other participants, having used it twice as long as the allowed (four minutes of the two given to any representative of the State), which contributed to the modest performance in English .

On the sidelines of the representatives of the Association distributed printed material containing the history of Northern Epirus Greeks summarized and the current situation of the members of the Bureau of the Meeting at Ambassadors states - members of the OSCE and representatives of other national minorities, with several of delegates to show particular interest in the discussions that followed.

"ENVI 1914" particular importance was the conversation with the High Representative of OSCE for National Minorities Astrid Thors, who was aware of previous days for the demolition of the Church of St. Athanasius in Dhermi.

Mrs Thors requested a regular update and communication with "ESVI 1914" on issues related to the Greek National Minority, and representatives of the Association asked to be translated from the Greek OSCE manuals Agency concerning national minorities.

The presence of ESVI 1914 together with that of the Universal Federation of Constantinople were in session on National Minorities representation of indigenous Greeks living abroad and struggling Greece State.

Emphasise that while the National Association of Northern Epirus 1914 was after a decade at least the first player who represented the Greeks in Northern Epirus to an international organization. This was the beginning of such a set of actions to promote the Northern Epirus issue at international level.

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2015

Ανάγκη συνεννόησης του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού!

-  Γράφει ο ΝΙΚΟΣ Θ. ΥΦΑΝΤΗΣ
  Στο τελευταίο φύλλο της ομογενειακής εφημερίδας «Το Όραμα» (αριθ. Φυλ. 218-20ος χρόνος- Αύγουστος 2015), πριν από το θανατηφόρο αυτοκινητιστικό ατύχημα, που κόστισε τη ζωή στον ιδιοκτήτη και εκδότη της, Θεόδωρο Βεζιάνη, καταχωρήθηκε πρωτοσέλιδο άρθρο του με τον εύγλωττο και πειστικό τίτλο: «Να σταματήσει ο βραχνάς εσείς κι εμείς- Είμαστε όλοι Έλληνες».

  Αναφέρεται με πόνο στις δικαστικές τάσεις που παρατηρούνται στη Μειονότητα και σε διακρίσεις σε κακούς και καλούς, σε προδότες Πήλιο Γούσηδες και σε πατριώτες, καταλήγοντας στον αφορισμό: «Ντροπή μας γι’ αυτή την κατάντια, να διαιρέσουμε ένα ηρωικό και αξιόλογο λαό». Οι όποιες διαφωνίες, συνεχίζει,μεταξύ των ηγετών της Μειονότητας, αποτελούν θεμιτό και υγιές φαινόμενο, αρκεί οι θέσεις και αντιθέσεις να συντείνουν στην ομόνοια και ενότητα του βορειοηπειρωτικού στοιχείου, κάτω από τη σκέπη της οργάνωσης «Ομόνοια» που εκπροσωπεί όλον τον μειονοτικό κόσμο.

  Με το σημερινό σημείωμα εκπληρώνω την τελευταία επιθυμία του Θοδωρή Βεζιάνη γράφοντας δύο λόγια για την ανάγκη ουσιαστικής και πραγματικής ομοψυχίας των Ελλήνων που ζουν στην αλβανική επικράτεια. Ο δρόμος αυτός της ενότητας είναι ο μοναδικός για τη σωτηρία του τόπου και των ανθρώπων που ζουν και βιώνουν την αβεβαιότητα σ’ αυτόν τον ευλογημένο και μαρτυρικό τόπο, που άντεξε την άμπωτη και παλίρροια στην μακραίωνη ιστορική του πορεία.
  Οι ηγέτες της Μειονότητας δεν βλέπουν τι συμβαίνει; Δεν βλέπουν τους λύκους που επιπίπτουν ακάθεκτοι να κατασπαράξουν ότι έχει απομείνει στον βορειοηπειρωτικό χώρο; Δεν παραδειγματίζονται από τις αρπαγές των ελληνικών περιουσιών από Αλβανούς που προσκομίζουν ψεύτικα «κιτάπια» από τη δολοφονία του Χιμαριώτη Αριστοτέλη Γκούμα, για μόνο το λόγο ότι μιλούσε ελληνικά, από το γκρέμισμα του ναού στην Πρεμετή πριν από λίγα χρόνια και τώρα από την κατεδάφιση του ναού του Αγίου Αθανασίου στους Δρυμάδες της Χιμάρας;

  Δεν ακούν τις ανθελληνικές κραυγές σοβινιστικών αλβανικών κύκλων, που μεθοδεύουν τον ολοκληρωτικό αφανισμό της Μειονότητας; Δεν προβληματίζονται από τις δηλώσεις του ίδιου του Αλβανού Πρωθυπουργού, ο οποίος με έπαρση καταφέρεται εναντίον της Ελλάδας και με κομπασμό απειλεί ότι οι Έλληνες θα δουν και άλλα; Δεν είναι αρκετά όλα αυτά να συνετίσουν τους ηγέτες της Μειονότητας και να σταματήσουν να χωρίζουν τους Έλληνες σε πατριώτες και προδότες, σε «Εσείς και Εμείς;». Έλεος πια, καιρός να συνέλθουμε.
  Όπως έγραψε ο Θοδωρής Βεζιάνης, που απρόσμενα και άδικα έφυγε από τη ζωή, «όλοι είμαστε Έλληνες». Πριν να είναι αργά, πριν διαρραγεί ο κοινωνικός ιστός και επέλθει η αποσύνθεση της κοινωνικής συνοχής, είναι ανάγκη η σύγκλιση των βορειοηπειρωτικών δυνάμεων με σύνεση και συναινετικό λόγο να αντιμετωπίσουν τα αδιέξοδα και να δώσουν ελπίδες στον βορειοηπειρωτικό κόσμο.

  Σήμερα ο βορειοηπειρωτικός ελληνισμός ασφυκτιά κάτω από το βάρος ψυχολογικών και άλλων πιέσεων από τις παράλογες θέσεις των Αλβανών, οι οποίοι καταβάλλουν φιλότιμες προσπάθειες ισοπέδωσης των πολιτιστικών διαφορών, συνδέοντας το ακαθόριστο «ιλλυρικό» στοιχείο με τον ντόπιο, τον ελληνικό πολιτισμό.

  Με τα όσα συμβαίνουν και η ελληνική πολιτεία έχει καθήκον και υποχρέωση να εγκαταλείψει την ενδοτικότητα και υποχωρητικότητα απέναντι στη θρασύτητα των Αλβανών και να απαιτήσει την απόδοση και τον σεβασμό των κατοχυρωμένων Δικαιωμάτων στην Μειονότητα. Καθήκον και υποχρέωση της ελληνικής πολιτείας προς τις επερχόμενες γενιές να συνδράμει τον βορειοηπειρωτικό ελληνισμό και να μην τον εγκαταλείψει στην τύχη του. Η κρίση που μαστίζει την Ελλάδα (οικονομική, κοινωνική, ηθική, πολιτιστική, εθνική) διαχέεται και στην Αλβανία και κατά κύριο λόγο στον βορειοηπειρωτικό χώρο. Η κρίση αυτή έχει συνέπειες και επιπτώσεις και γι’ αυτό απαιτείται συσπείρωση όλων των δυνάμεων του έθνους για να ανακοπεί η πορεία προς την καταστροφή.
  Για τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες ειδικότερα η εμπλοκή σε εσωτερικές αντιπαλότητες και αντιπαραθέσεις αποτελεί πολυτέλεια και δημιουργεί αδιέξοδα.

  Για την αντιμετώπιση αυτών των αδιεξόδων απαιτείται αλληλεγγύη, συνεννόηση και προβολή των αξιών του Βορειοηπειρωτικού ελληνισμού, συμπαράταξη όλων των δυνάμεων και εμπλουτισμός με νέες δυνάμεις που προέρχονται από τα σπλάχνα του βορειοηπειρωτικού λαού. 

  Είναι καιρός όλες οι τοπικές δυνάμεις να υπερβούν τις προσωπικές μικροφιλοδοξίες και να ενστερνιστούν την πατριωτική εθνική συνείδηση. Όλοι μαζί, ηγέτες και λαός, θεσμικά και μη όργανα, καλούμαστε να αποδείξουμε πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις όποιες προκλήσεις εις βάρος μας. Η πορεία μας μέσα στους αιώνες, οι πολιτιστικές μας αξίες, αποδεικνύουν ότι ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός αντέχει στις πιέσεις και τους κατατρεγμούς και όταν οι περιστάσεις το επιβάλλουν, ενώνεται απέναντι εκείνων που επιδιώκουν να τον διαιρέσουν και να τον αναγκάσουν να υποκύψει στις επιθυμίες του.
  Να έχουμε πάντοτε υπόψη μας τις θυσίες όλων εκείνων που στάθηκαν όρθιοι στη λαίλαπα του ενβερικού καθεστώτος και μπόρεσαν να διατηρήσουν ανόθευτη την πίστη τους και την εθνική τους συνείδηση, να κρατήσουν τον τόπο ζωντανό και τους κατοίκους ριζωμένους στέρεα στα πατρογονικά χώματα, αλλά και για την ελληνική κληρονομιά που μας κληροδότησαν και στήριξαν με το αίμα της καρδιάς τους.
  Η Βόρειος Ήπειρος είναι κοινότητα ελληνική με αρχές και αξίες. Γι’ αυτές τις αξίες οι Βορειοηπειρώτες είναι περήφανοι. Οι αρχές αυτές είναι εγγεγραμμένες στα ήθη και έθιμα του τόπου και ποτέ δεν τις απαρνήθηκαν και ούτε τις απεμπόλησαν. Δυστυχώς, τελευταία μας προβληματίζει το γεγονός ότι ολοένα και περισσότερο απομακρύνονται. Διαπιστώνουμε, προς όφελος εκείνων που υποβλέπουν τους κατοίκους του μειονοτικού χώρου και επιθυμούν την καταστροφή του, αλληλοκατηγορίες, δικαστικές τάσεις, καθώς και ένα παιγνίδι επίρριψης ευθυνών μεταξύ τους (εμείς και εσείς), το οποίο, προς στιγμή, ικανοποιεί, αλλά που στην πραγματικότητα, περιπλέκει και δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Όταν υπερισχύουν οι αυτοπροβολές, οι εγωισμοί, η ταύτιση, πολλές φορές, με εκείνους που μας επιβουλεύονται, αποτυγχάνουμε. Όταν όμως συνεργαζόμαστε, όταν υπάρχει αλληλοκατανόηση και αγάπη προς τον μαρτυρικό μας τόπο, τότε πετυχαίνουμε τους στόχους μας.

πηγή

Η Δερόπολη στα χρόνια της Τουρκοκρατίας...

-  Γράφει ο ΝΙΚΟΣ Θ. ΥΦΑΝΤΗΣ
Η Δερόπολη στα σκοτεινά χρονιά της Τουρκοκρατίας, ακολούθησε την τύχη του υπόλοιπου ηπειρωτικού κορμού. Υπέκυψε στα σουλτανικά στίφη και η μοίρα των κατοίκων της είναι και μοίρα ολόκληρου του ελληνισμού.
Από τον ΙΔ’ αιώνα και μετά αρχίζουν οι επιδρομές των Αλβανών φυλάρχων, οι οποίοι προβαίνουν σε λεηλασίες και καταστροφές και συμπεριφέρονται σκληρά στουςκατοίκους της Δερόπολης και του ελληνικού πληθυσμού του βορείου τμήματος της Ηπείρου.
Στα 1417 οι Τούρκοι, σύμφωνα με το «χρονικόν των Τούρκων» (Νικ. Παπαδοπούλου: «Η Δερόπολις της Βορείου Ηπείρου»), αφού δεν βρήκαν ισχυρή αντίσταση κατέλαβαν την Δρυϊνούπολη και πολιόρκησαν το Αργυρόκαστρο. Δεν μπόρεσαν όμως να το καταλάβουν και το 1418 το κυριεύουν με προδοσία. Η κατάκτηση του Αργυρόκαστρου είχε ιδιαίτερη σημασία για ολόκληρη την περιοχή.
Τότε οι Τούρκοι προχώρησαν σε διοικητική διαίρεση (σαντζάκια, βιλαέτια, ναχιγιέ), για να διευκολυνθούν στην είσπραξη των σουλτανικών φόρων.
Στα πρώτα χρόνια της υποδούλωσης οι Τούρκοι συμπεριφέρθηκαν με ηπιότητα και ανεκτικότητα απέναντι των κατακτημένων περιοχών. Μετά όμως την άλωση της Πόλης (1453), γίνονται κύριοι της Βαλκανικής και η συμπεριφορά τους αλλάζει. Παίρνουν αυστηρά μέτρα για τους χριστιανικούς λαούς της Βαλκανικής, οι οποίοι, αφού στερήθηκαν την προστασία της Βασιλεύουσας, από κανέναν πια δεν περιμένουν βοήθεια και υποστήριξη.
Παραστατική φαίνεται η μεταστροφή των Τούρκων προς τους Αργυροκαστρίτες και τους χριστιανούς του Βιλαετίου στο «χρονικόν της Δρυοπόδος» (Α. Πετρίδου: «Χρονικόν Δρυοπόδος», σελ. 23): «Και οι Αγαρηνοί εστέκοντο με μεγάλην υπομονήν έως ότου επάρθη και η δυστυχής βασιλεία των πόλεων. Και ευθύς τότε έγειναν ως λύκοι άγριοι κατά των χριστιανών, εχάλασαν εκκλησίας και Μοναστήρια, εχάλασαν την Φοινικόπολιν, την Κόνιτσαν, εύβγαλαν τους χριστιανούς έξω από το Αργυρόκαστρον, έκτισαν σπίτια, έκοψαν πολλούς πρώτους χριστιανούς, και έγινε θρήνος και κλαυθμός απαρηγόρητος, και εις τους 1456 χρόνους έστειλεν ο Βασιλεύς προσταγήν εις τα μέρη ταύτα και ειρήνευσαν οι χριστιανοί».
Ο Μωάμεθ ο πορθητής θέλοντας να αυξήσει τον πληθυσμό της Πόλης, μετά τους διωγμούς και τις σφαγές των πρώτων ημερών παρακίνησε μετοίκηση κατοίκων στην Κων/πολη. Ανάμεσα σ’ αυτούς που μετοίκησαν ήταν και πολλοί Αργυροκαστρίτες.
Η περιοχή της Δερόπολης και το Αργυρόκαστρο καταλήφτηκαν οριστικά από τους Τούρκους το 1430. Επειδή παραδόθηκαν χωρίς αντίσταση τους παραχωρήθηκαν θρησκευτικά, οικονομικά και κοινοτικά προνόμια. Ο Σινάν Πασάς, που κατέλαβε τα Γιάννενα και το Αργυρόκαστρο, σεβάστηκε τα προνόμια και το κοινωνικό καθεστώς των Αργυροκαστρινών.
Αργότερα οι Δεροπολίτες, ακολουθώντας το παράδειγμα και των άλλων ελληνικών περιοχών, ξεκινούν επαναστατικές ενέργειες (ΙΣΤ’ αι.), κυρίως μετά τη ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571), που τόσες ελπίδες έδωσε στους υπόδουλους  Έλληνες. Παργινοί, Χειμαριώτες και Δεροπολίτες συμμετέχουν στα επαναστατικά κινήματα.
Ακριβώς γι’ αυτή τους τη συμμετοχή οι Τούρκοι σκληρύνουν τη στάση τους και η ζωή του χριστιανικού πληθυσμού της περιοχής γίνεται δύσκολη. Τότε αυξάνουν επικίνδυνα οι περιπτώσεις εξισλαμισμού και κρυπτοχριστιανισμού. Πείνα και δυστυχία μαστίζει τη Δερόπολη και τις άλλες ηπειρωτικές περιοχές στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Εξαιτίας των διωγμών και της πείνας πολλά χωριά της Δερόπολης εξαφανίστηκαν, διαλύθηκαν ή μετοίκησαν οι κάτοικοί τους σε άλλες κοντινότερες ή μακρινότερες περιοχές. Τον ΙΖ’ και ΙΗ’ αι. αναφέρονται φοβερές αρρώστιες και κυρίως πανώλη, που αποδεκάτισε τις ηπειρωτικές επαρχίες και τη Δερόπολη. Συγκεκριμένα αναφέρεται η αρρώστια στα 1604 στην περιοχή Αργυροκάστρου, στα 1642 και 1814 στην περιοχή Δελβίνου. Πολλοί τούρκεψαν για να αποκτήσουν χρήματα, πλούτο και δύναμη. Κατά το ΙΣΤ’ αι. πολλοί εκτουρκισθέντες Αλβανοί ανέλαβαν ηγετικές θέσεις στο Οθωμανικό κράτος.
Οι Τούρκοι διατήρησαν το βυζαντινό διοικητικό σύστημα και αναγνώρισαν το δικαίωμα του γαιοκτήμονα και τιμαριούχου σε πλούσιες οικογένειες. Οι τιμαριούχοι αυτοί είναι οι λεγόμενοι «σπαχήδες». Οι σπαχήδες διατήρησαν τη θρησκεία τους, αλλά με τον χρόνο και με τις κοινωνικές και πολιτικές μεταβολές ασπάστηκαν τον ισλαμισμό.
Μετά το 1650 αρχίζουν οι φοβεροί εξισλαμισμοί στην περιοχή του Αργυροκάστρου. Είναι η εποχή που συστηματικά οι πληθυσμοί εξισλαμίζονται και παρατηρείται εθνική αλλοίωση με καταστρεπτικές συνέπειες για το ελληνικό στοιχείο.
Την εποχή αυτή παρουσιάζονται και οι κρυπτοχριστιανοί. Αυτοί, βλέποντας τα βάσανα των χριστιανών από τους Τούρκους και περισσότερο από εξωμότες Αλβανούς της Λιαμπουριάς και μη θέλοντας να απαρνηθούν την θρησκεία τους, φόρεσαν τούρκικο κάλυμμα για να τους νομίζουν μουσουλμάνους, ενώ κρυφά παρέμεναν χριστιανοί.
Είναι αξιοσημείωτο ότι κατά το μεγάλο διάστημα που κράτησε ο εξισλαμισμός των επαρχιών της κεντρικής Αλβανίας και βορειοδυτικής Ηπείρου, η Δερόπολη όχι μόνο αντιστέκεται, αλλά και αναχαιτίζει το ρεύμα της αλλαξοπιστίας. Ασφαλώς σ’ αυτή την προσπάθεια σοβαρό λόγο έπαιξε η ελληνική γλώσσα. Όπου παρατηρήθηκε έντονος εκμουσουλμανισμός, αυτός γινόταν σε αλβανόφωνους και όχι ελληνόφωνους χριστιανούς.
Οι εξισλαμιζόμενοι αντιμετώπιζαν την αντίδραση των Δεροπολιτών και αισθάνονταν ξένοι σε τέτοιο περιβάλλον. Για το λόγο αυτό κατάφευγαν σε χωριά που είχαν μεγάλο αριθμό εξωμοτών Αλβανόφωνων. Τέτοια χωριά στη Δερόπολη ήταν το Λιμπόκοβο και η Μεπράβιστα και στο κάτω Πωγώνι η Χρυσόδουλη. Ο εξισλαμισμός όλο και περισσότερο διαδιδόταν προς νότο και ο κίνδυνος για ολόκληρη την Ήπειρο ήταν άμεσος.
Ο Ν. Πατσέλης (Ηπειρ. Μελέται, Β’, 1968), σελ. 17 γράφει: «Όλα τα χωρία του κάμπου της Δροπόλεως διετήρησαν την πίστην των, την γλώσσαν των και τα παλαιά των ήθη και έθιμα, με απίστευτον δε φανατισμόν προσεπάθησαν να τα διατηρήσουν και να τα σώσουν από τον πέριξ κατακλυσμόν της εξωμοσίας, της βιαιοτέρας σκληρότητος και απανθρωπίας. Ο ελληνισμός της Δροπόλεως, αγωνιζόμενος με αφάνταστον καρτερίαν και εμμένων με απίστευτον πίστιν εις τα πάτρια, κατώρθωσε να διατηρήση τον ελληνικόν χαρακτήρα και μάλιστα εις τοιαύτην μορφήν, ώστε να θεωρήται ούτος, εξ όσων επεσκέφθησαν το τμήμα τούτο της Ηπείρου, ιδικούς μας και ξένους, ως ο ακραιφνέστερος και αμιγέστερος εξ όσων διεσώθησαν από τους αρχαιοτάτους χρόνους μέχρι τούδε».    
Το δημοτικό τραγούδι η «Δεροπολίτισσα», που και σήμερα τραγουδιέται στα χωριά της Δερόπολης και του Πωγωνίου, διεκτραγωδεί κατά τον πιο παραστατικό τρόπο τους βίαιους εξισλαμισμούς και τις θηριωδίες μιας εποχής, που άφησε βαθιά σημάδια υπομονής και καρτερικότητας.
Σχετικά γράφει ο Ν. Κ. Παπαδόπουλος («Η Δρόπολις της Βορείου Ηπείρου», 1976, σελ.69): «Την μεγάλην όμως τραγωδίαν του εξισλαμισμού απηχεί καλύτερον το πασίγνωστον δημοτικόν τραγούδι της «Δροπολίτισσας», το οποίον επί αιώνας τραγουδούν οι Δροπολίται με πάθος εις τας συγκεντρώσεις των και τας άλλας των εκδηλώσεις. Και είναι το τραγούδι της «Δροπολίτισσας» μία αληθής ελεγεία διά τον βίαιον εξισλαμισμόν των κατοίκων της Δροπόλεως, οι οποίοι ανηρπόγησαν υπό των θηριωδών τουρκαλβανών του Αργυροκάστρου και υπεβλήφησαν εις βίαιον εξισλαμισμόν, ιδιά δε αι ωραίαι γυναίκες της Δροπόλεως.
Οι δυστυχείς Δροπολίται, όσοι υποχρεώθησαν δια της βίας να εξισλαμισθούν και να εγκατασταθούν ακολούθως εις το Αργυρόκαστρον, παραμείναντες κατά βάθος κρυπτοχριστιανοί, παρακαλούν θερμώς τους μη εξισλαμισθέντας αδελφούς των να προσεύχωνται και δι’ αυτούς εις την εκκλησίαν. Το Δημοτικόν τούτο τραγούδι χρονικώς πρέπει ν’ αναχθή εις την εποχήν του εξισλαμισμού και εις την περίοδον του 1650-1700».
Η «Δεροπολίτισσα» είναι ένα πονεμένο τραγούδι με συγκινητικούς και ανθρώπινους στίχους:
Μωρ’ Δεροπολίτισσα, μωρ’ καμμένη
Μωρ’ Δεροπολίτισσα, ζηλεμένη.
Βάλ’ το φέσι σου στραβά, μωρ’ καμμένη,
Βάλ’ το φέσι σου στραβά, ζηλεμένη.
Σίντα πας στην εκκλησιά
με λαμπάδες και κεριά
και με μοσχομυθιστά,
για προσκύνα και για μας
για τ’ εμάς τους χριστιανούς,
τι μας πλάκωσ’ η Τουρκιά
και μας πάνε στα τζαμιά
και μας σφάζουν σαν τ’ αρνιά,
σαν τ’ αρνιά την Πασχαλιά,
τα κατσίκια τ’ Αηγιωργιού.
Χρειάζεται εδώ να μνημονεύσουμε όλους εκείνους, επώνυμους και ανώνυμους, που ενίσχυσαν και εμψύχωσαν με πολλούς τρόπους την πόλη των Δροπολιτών εναντίον της λαίλαπας του εξισλαμισμού και συγκράτησαν τον χείμαρρο της εξωμοσίας.
Πρώτα τα μοναστήρια της εποχής, που δεν ήταν λίγα σ’ όλο τον βορειοηπειρωτικό χώρο. Οι μοναχοί κρυφά περιέρχονταν στα χωριά και κατηχούσαν τους χριστιανούς να μείνουν πιστοί στη θρησκεία των πατέρων τους.
 Από τον 16ο μέχρι και τον 18ο αι. παρατηρείται ζωηρή θρησκευτική κίνηση στη Δερόπολη, όπως βγαίνει από εκκλησιαστικά κατάστιχα και δίπτυχα. Στην περιοχή της Δερόπολης κατά τον Αραβαντινό, κτίζονται τα εξής μοναστήρια: Της Πέπελης, Κοσοβίτσας, Κατούνας, Φραστανής, Δερβιτσιάνης, Καλογορατζής, Βάνιστας, Δουβιανής, Γεωργουτσατιού, Δρυάνου (ανάμεσα στους Μπουλιαράτες, Ζερβάτες και Δρόβιανης).
Στις τελευταίες δεκαετίες του ΙΗ’ αι. παρουσιάζεται η σεπτή μορφή του Εθνομάρτυρα Κοσμά του Αιτωλού, του κατεξοχήν σωτήρα του βορειοηπειρωτικού ελληνισμού.
Ακούραστος, αψηφώντας τους κινδύνους και τις κακουχίες, περιόδευσε όλες τις πόλεις και τα χωριά και με θέρμη προσπαθούσε να στηρίξει τους κατοίκους, ιδρύοντας σχολεία, γιατί ήθελε τα παιδιά των χριστιανών να μαθαίνουν γράμματα.Καμιά ελληνική περιοχή δεν τίμησε το όνομα του Κοσμά του Αιτωλού, όσο το βόρειο τμήμα της Ηπείρου στο οποίο και μαρτύρησε (1779).
Πολύ σύντομα αναφερθήκαμε στην ιστορική πορεία της Δερόπολης στα χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας. Θα κλείσουμε με ένα χαρακτηριστικό τραγούδι του ταξιδεμένου Δεροπολίτη, στο οποίο καθρεφτίζεται  όλος ο ψυχικός πόνος και ο νοσταλγικός πόθος του γυρισμού:
Το τραγούδι περιέχεται στο βιβλίο των Γ. Κ. Καλυβόπουλου – Χρ. Γ. Καλυβόπουλου (Μπουλιαράτι – Δερόπολη , 1975), σελ. 164:
Μικρό χελιδονάκι μου για μια στιγμούλα στάσου,
για μια στιγμή λυπήσου με και δόσμου τα φτερά σου:
Θέλω να ιδώ την μάνα μου, τ’ αδέρφια να φιλήσω,
στον τάφο του πατέρα μου να πάω να προσκυνήσω.

Θα αναγνωρίσει η Ελλάδα την Ανεξαρτησία του Κοσσόβου; - A do ta njohë Greqia Pavarësinë e Kosovës?

Θα αναγνωρίσει η Ελλάδα την Ανεξαρτησία του Κοσσόβου; Την απάντηση στο ερώτημα αυτό το δίνουν τα Σερβικά ΜΜΕ. Στην καθημερινή εφημερίδα Blic αναφέρεται πως ο Υπ Εξ της Ελλάδας κ Νίκος Κοτζιάς κατά τις εργασίες του ΟΗΕ έχει υποσχεθεί στον Πρωθυπουργό του Κοσσόβου  Ισά Μουστάφα και στο Χασίμ Θάτσι πως η Ελλάδα θα στηρίξει την ένταξη του Κοσσόβου σε όλους τους Διεθνής Οργανισμούς. 
Κατά την συνάντηση που πραγματοποίησε ο Κοτζιάς με το Κοσσοβάρο ομόλογο του, τον κάλεσε για επίσκεψη στην Αθήνα, αλλά η εφημερίδα πάει και παραπέρα, ενώ γράφει πως η ανακοίνωση της συνάντησης αυτής στην ιστοσελίδα του Υπ Εξ είναι στην ουσία αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσσόβου. 
Ο πολιτικός σέρβος αναλυτής  Dragomir Andjelkovic είπε για την Blic πως ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είναι ένας ασταθής πολιτικός που κοιτάει τα συμφέροντα του.
...............................................................

A do ta njohë Greqia Pavarësinë e Kosovës? Kësaj pyetjeje i kanë dhënë përgjigje mediat serbe. E përditshmja Blic shkruan se shefi i diplomacisë greke Nikos Kotzias gjatë punimeve të OKB i ka premtuar kryeministrit të Kosovës, Isa Mustafës e Hashim Thaçit se Greqia do të mbështesë anëtarësimin në të gjitha organizatat ndërkombëtare. 

Gjatë takimit që zhvilloi Kocias me homologun e tij kosovar, ai e ka ftuar për një vizitë në Athinë, por Blic shkon edhe më tej, ndërsa shkruan se publikimi i këtij takimi në faqen e Ministrisë së Jashtë të Greqisë, është një njohje e Pavarësisë së Shtetit të Kosovës. 

Analisti politik serb Dragomir Andjelkovic, ka thënë për Blic se kryeministri grek Aleksis Cipras është një politikan i paqëndrueshëm që shikon vetëm interesat e tij. - See more at: 





Υπουργός Εξωτερικών Αλβανίας: Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις; Στο σωστό δρόμο! - Bushati: Marrëdhëniet Shqipëri-Greqi? Jemi në rrugë të mbarë

Shqipëria dhe Greqia janë në rrugë të mbarë në zgjidhjen përmes dialogut të mosmarrëveshjeve që shqetësojnë të dyja vendet dhe kësaj fryme i shërbeu edhe takimi Rama-Tsipras në Nju Jork.

Ministri i Jashtëm, Ditmir Bushati, në një intervistë dhënë për Zërin e Amerikës, e vlerësoi këtë takim si të frytshëm.

“Ishte një takim i frytshëm, një takim njohës dhe u zhvillua në frymën e mirëkuptimit dhe besojmë që shtron mundësinë për një kontakt edhe më të thelluar në nivelin e dy kryeministrave, që është mjaft i domosdoshëm për të adresuar çështjet mes dy vendve”, tha Bushati.

Në marrëdhëniet mes Tiranës dhe Athinës ndodhen në mes çështje si kufiri detar dhe ligji i luftës.

“Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Greqisë do t’i konsideroja të mira, por jo aty ku ne do të dëshironim që këto marrëdhënie të ishin. Besoj që është edhe një shqetësim i palës greke  për të identifikuar rrugët që do të përmirësonin edhe më shumë marrëdhëniet ndërmjet dy vendeve tona. Ka patur zhvillime pozitive gjatë kësaj periudhe, siç ishte adresimi i çështjes së toponimeve dhe riaktivizimi i komiteteve të përbashkëta”, thotë Bushati.

Ministri i Jashtëm shqiptar foli edhe për fluksin e emigrantëve. Ai tha se Shqipëria është një vend me kapacitete të kufizuara për pritjen e tyre, por shtoi se po punohet bashkë me organizata dhe shoqata ndërkombëtare për të gjithë skenarët e mundshëm, njëri prej të cilëve është edhe ai se me ardhjen e dimrit, vala e emigrantëve do të zhvendoset nga Ballkani Qendror drejt Perëndimit, ku moti është më i butë.

/ Top Channel 

Ο Αλβανός Υπουργός Εξωτερικών Ντιτμίρ Μπουσάτη αναφέρθηκε σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Φωνή της Αμερικής» για τις Ελληνοαλβανικές Σχέσεις.
Μεταξύ άλλων είπε:
« Η Αλβανία και η Ελλάδα βρίσκονται στο  σωστό δρόμο για την επίλυση δια της οδού του διαλόγου,  των διαφωνιών που ενοχλούν τις δύο χώρες και αυτό το πνεύμα το ενίσχυσε και η συνάντηση Ράμα- Τσίπρας στη Νέα Υόρκη.
Ήταν μία συνάντηση εποικοδομητική, μία συνάντηση γνωριμίας και αναπτύχθηκε σε πνεύμα αλληλοσεβασμού και πιστεύουμε πως αυξάνει την πιθανότητα για μια επαφή ακόμη  μεγαλύτερη στο επίπεδο των δύο πρωθυπουργών πράγμα που είναι απαραίτητο για να διευκρινιστούν οι υποθέσεις μεταξύ των δύο χωρών», είπε ο Μπουσάτη.»
Στις σχέσεις μεταξύ Τιράνων και Αθήνας βρίσκονται υποθέσεις όπως τα θαλάσσια σύνορα και η εμπόλεμη κατάσταση.
«Οι σχέσεις μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδας θεωρούνται καλές, αλλά όχι εκεί που θα θέλαμε να είναι αυτές οι σχέσεις. Πιστεύω πως είναι και  ανησυχία της Ελληνικής πλευράς για να ταυτοποιηθούν    οι δρόμοι που θα βελτίωναν τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών μας. Υπήρχαν θετικές εξελίξεις κατά την περίοδο αυτή, όπως είναι η τακτοποίηση του θέματος που προέκυπτε από τις τοπωνυμίες και η επανενεργοποίηση των κοινών επιτροπών» λέει ο Μπουσάτη.
Ο Αλβανών Υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων αναφέρθηκε και σε σχέση με τους μετανάστες. Αυτός είπε πως η Αλβανία είναι μια χώρα με περιορισμένες δυνατότητες για την υποδοχή τους, αλλά πρόσθεσε ότι υπάρχει μία συνεργασία με τις διεθνής οργανώσεις και συλλόγους για πιθανά σενάρια, ένας εκ των οποίων είναι ότι το κύμα μεταναστών θα μετατεθεί από τα Κεντρικά Βαλκάνια προς την Δύση όπου και ο καιρός είναι μαλακός.

Top Channel
Μετάφραση Πελασγός.   

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2015

Η Μονή της "Αποκάλυψης"

Πρόκειται για μια παγκόσμια πρωτοπορία, αφού η Μονή της "Αποκάλυψης" είναι το πρώτο μοναστήρι από ολόκληρο τον κόσμο, που «χαρτογραφήθηκε» ψηφιακά από τους τεχνικούς της Google, με αποτέλεσμα να είναι δυνατή η περιήγηση του οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου, οπουδήποτε στον κόσμο, με λεπτομέρεια «καρφίτσας».
 
Τρομακτική λεπτομέρεια, απίστευτη ευκρίνεια και πανέμορφες εικόνες είναι το τρίπτυχο της μοναδικής ενέργειας, του παγκόσμιου κολοσσού του διαδικτύου, της γνωστής σε όλους Google, που μέσω του Street View και του Google Art Project, κατάφερε να «χωρέσει» στους υπολογιστές μας ολόκληρη τη Μονή της Πάτμου και τα σπάνια κειμήλιά της.

Εξίσου ενδιαφέρον είναι το γεγονός πως οι επισκέπτες του Google Art Project μπορούν να δουν και σημεία, που δεν είναι προσβάσιμα στους επισκέπτες όπως για παράδειγμα η βιβλιοθήκη της Μονής, μια από τις σημαντικότερες σε ολόκληρο τον κόσμο.

ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ
Ένα από τα σημαντικότερα εκκλησιαστικά μουσεία στη χώρα μας, φιλοξενείται στη Μονή της Πάτμου, με ιδιαίτερα αξιόλογα εκθέματα. Ανάμεσα τους, ο Ιησούς του Ελ Γκρέκο, μνημειακό Άγιο Ποτήριο ( Βενετία 16ος αι.) με το οποίο κατά την επανάσταση του 1821, ο Πάτμιος Πατριάρχης Αλεξανδρείας, Θεόφιλος Παγκώστας, τέλεσε "Θεία Λειτουργία" στη ναυαρχίδα των Ψαριανών και κοινώνησε τα πληρώματα πριν από τη νικηφόρο για τους Έλληνες ναυμαχία του Γυαλιού.
Αυτά και φυσικά όλα τα εκθέματα, βρίσκονται πλέον στην διάθεση των επισκεπτών, που μπορούν να τα θαυμάσουν από την οθόνη του υπολογιστή τους σε ανάλυση και λεπτομέρεια που ίσως ξεπερνά ακόμη και τη φυσική επίσκεψη.

Όσοι, λοιπόν, θέλατε να θαυμάσετε όλες τις ομορφιές και τους θησαυρούς της Μονής της Πάτμου και δεν είχατε μέχρι τώρα την ευκαιρία, είστε μόλις ένα κλικ μακρυά:

Ντούλες: Διαχρονική προσπάθεια υφαρπαγής των περιουσιών στην Χιμάρα (βίντεο) -

Ντούλες: Διαχρονική προσπάθεια υφαρπαγής των περιουσιών στην Χιμάρα (βίντεο)
Ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ κ. Ευάγγελος Ντούλες βρέθηκε στους Δρυμάδες και ενημέρωσε του κατοίκους του χωριού ότι κατέθεσε και σχετική επερώτηση στο πρωθυπουργό της Αλβανίας Έντι Ράμα για την κατεδάφιση της εκκλησιάς του Αγίου Αθανάσιου. Ο κ. Ντούλες έκανε αναφορά ότι μετά το 1990 έως και σήμερα ότι γίνονται προσπάθειες υφαρπαγής των περιουσιών στην Χιμάρα.
- See more at: http://himara.gr/4789-ntoules-diaxroniki-prospatheia-yfarpagis-perioysion-stin-ximara-video#sthash.0BUuFSCV.dpuf

Original Video - More videos at TinyPic

Η απάντηση του νέου Συντονιστή Εκπαίδευσης για την Ελληνική Παιδεία στην Αλβανία


To ιστολόγιο μας  μετά τη δημοσίευση στις 23-8-2015 του άρθρου «Το δις εξαμαρτείν…» για το ΥπουργείοΠαιδείας (και στην Αλβανία!), έλαβε από τον κ. Βασίλειο Σωτηρούδα την εξής επιστολή και την οποία δημοσιεύουμε αυτούσια παρακάτω για λόγους δημοσιογραφικής δεοντολογίας:




Αξιότιμοι διαχειριστές του ιστολογίου "Ελεύθερος Λόγος Αργυροκάστρου"


Περιήλθε στην αντίληψή μου το δημοσίευμά σας στις 23/8/2015 σχετικά με το πρόσωπό μου και την επιλογή μου ως αναπληρωτή συντονιστή εκπαίδευσης στην Αλβανία.

Επιτρέψτε μου να σας ενημερώσω ότι προφανώς από ελλειπή πληροφόρηση προβήκατε σε αξιολογικές κρίσεις που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.

Προς ενημέρωσή σας, σας επισυνάπτω το βιογραφικό μου σημείωμα και σας ενημερώνω ότι και πτυχίο επιπέδου Γ2 στα Αγγλικά διαθέτω (εκτός των άλλων γλωσσών) και μεταπτυχιακό τίτλο όπως επίσης και ότι είχα την τιμή να υπηρετήσω ως αποσπασμένος εκπαιδευτικός στο σχολείο "Όμηρος" στη Χιμάρα τη χρονιά που πέρασε. Επιπλέον, η επιλογή μου ως Αν/τη Συντονιστή Εκπαίδευσης έγινε με βάση την παράγραφο 2 του άρθρου 15 του Νόμου 4027 του 2011.

Εύχομαι το επιθετικό ύφος του άρθρου σας να προέρχεται από την επιθυμία και την αγωνία σας για επίλυση των πολλαπλών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ελληνόγλωσση εκπαίδευση στην Αλβανία. Σας διαβεβαιώ ότι είναι και δική μου αγωνία και προτεραιότητα.

Εύχομαι επίσης να μπορέσουμε όλες οι δυνάμεις που πραγματικά ενδιαφέρονται για την Ελληνόγλωσση εκπαίδευση στην Αλβανία να μπορέσουμε να συντάξουμε από κοινού τις δυνάμεις μας με απώτερο σκοπό το καλό των μαθητών και των μαθητριών μας. 

Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση.


Με εκτίμηση,


Βασίλης Σωτηρούδας
BSc(CompSc), MEd(AdultEd)

Το σχόλιο μας: Εναποθέτουμε την υπόθεση στην αξιολογική κρίση του Υπουργείου Παιδείας και των αρμόδιων Υπηρεσιακών παραγόντων του, για την εξακρίβωση της αλήθειας στη συνέχεια και ευελπιστούμε στην καλύτερη διευθέτησή της στο μέλλον ώστε να επιλέγει ως Συντονιστή Εκπαίδευσης το πλέον κατάλληλο πρόσωπο με βάση τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα προς όφελος του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού και της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στην Αλβανία.
πηγή

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2015

Αθανάσιος Οικονομίδης, ένας βορειοηπειρώτης λόγιος

Χρέος ηθικό ήταν για μένα να παραδώσω στο ευρύ αναγνωστικό κοινό τον πρώτο, αλλά άγνωστο ως τις μέρες μας πεζογράφο του τόπου μας. Δεν ήταν μόνον η χρονική περίοδος κατά την οποία έζησε και δημιούργησε (1843 – 1903). Ήταν και η γλώσσα στην οποία έγραφε, η Καθαρεύουσα. Ήταν πρωτίστως οι στενότητες, που επέβαλε το προηγούμενο καθεστώς. Έτσι, ο πρώτος μας πεζογράφος πέρασε έναν και πλέον αιώνα κλεισμένος σε Ημερολόγια του γιου του (1911-1914-1938) κι αυτά με τη σειρά τους σε κάποια παλαιά σεντούκια της Πολύτσανης, της Δρόβιανης, της Λεσινίτσας. Γιατί βιβλία δικά του, ακόμη και χειρόγραφα, δεν είχαν σωθεί.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, βγήκε κρυφά και εμπιστευτικά από το σεντούκι του αείμνηστου Κακοδικιώτη δάσκαλου Π. Μάρτου το Ημερολόγιο του 1914. Ανάμεσα στις πολλές αντιγραφές του σημειωματάριου μου βρίσκεται και ένα απόσπασμα από τη νουβέλα «Ο Βρικόλακας». Κακοκαρδισμένος από την άγνωστη και ακατανόητη για μένα Καθαρεύουσα, οι σελίδες της νουβέλας έμοιαζαν με δύσβατες ανηφοριές. Μέχρι που έπεσα πάνω σε απόσπασμα γραμμένο σε δημοτική. Δική μας, εντελώς δική μας! Γλώσσα τραγουδιστή, σπαρταριστές λαϊκότροπες εκφράσεις, μαεστρία στη σμίλευση των χαρακτήρων από έναν άγνωστο σε μένα, πεζογράφο. Αίσθηση που μπορεί να συγκριθεί μόνο με κεραυνοβόλο έρωτα!
Πέρασαν από τότε πολλά χρόνια. Αποκαταστάθηκαν και οι σχέσεις με την Καθαρεύουσα. Το όνειρο να κάνω γνωστό στο κοινό τον πρώτο μας πεζογράφο έμεινε ζωντανό παρά τις δυσκολίες που πολλές φορές φάνταζαν ανυπέρβλητες. Με το βιβλίο «Η καστανιά της νύφης», το οποίο περιέχει 4 νουβέλες του – τόσες μπόρεσαν να βρεθούν – ο αναγνώστης είναι σε θέση πια να φτάσει στην απαρχή της πεζογραφίας μας. Υπό μια ευρύτερη έννοια, θα έλεγα πως το χρέος προς τον Αθανάσιο Οικονομίδη δεν ήταν μόνο προσωπικό, αλλά χρέος της νεότερης γενιάς των δημιουργών μας προς την παλαιότερη.
ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Αθανάσιος Οικονομίδης γεννήθηκε στη Σωπική του Πωγωνίου τον Αύγουστο του 1843. Ήταν γόνος της μεγάλης οικογένειας Οικονομίδη, η οποία σε προηγούμενες εποχές έχει προσφέρει πολλά στην κοινότητά τους. Ο πατέρας του, Αναγνώστης Οικονομίδης – Δευτέρης για μεγάλο χρονικό διάστημα είχε διατελέσει Προεστός του Τμήματος Πωγωνιανής. Η μητέρα του, Ελένη Πάνου, κατάγονταν από το Δελβινάκι. Μετά το γάμο του με την Βασιλική Γκιούλη από την Πολύτσιανη, εγκαταστάθηκε μόνιμα στο χωριό της συζύγου. Από το γάμο τους γεννήθηκαν 4 παιδιά, ανάμεσά τους και ο μετέπειτα πεζογράφος, λαογράφος και εκδότης, Μιλτιάδης Οικονομίδης.
Τα πρώτα γράμματα τα πήρε στη γενέτειρά του. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Μεγάλη του Γένους Σχολή της Κωνσταντινούπολης. Για μεγάλο διάστημα ήταν διευθυντής στη Ζωγράφειο Σχολή του Κεστορατίου στο Αργυρόκαστρο και αργότερα στη Ζάππειο Σχολή του Λαμπόβου και στα Εκπαιδευτήρια του Αργυροκάστρου. Υπηρέτησε υποδιοικητής (καϊμακάμης) στη Χειμάρρα. Διετέλεσε μέλος του Δικαστηρίου Αργυροκάστρου.
Θεωρείται ως μία από τις εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής του, άνθρωπος με βαθιά καλλιέργεια και παιδεία, γνώστης της αρχαίας και νεότερης γραμματείας. Το έργο του διακρίνεται για το ξεχωριστό ύφος και την τεχνική του, τον πλούτο των εκφραστικών μέσων. Τα θέματά του, γεμάτα ευαισθησία, ευσυνειδησία και αντικειμενικότητα, τα αντλεί από τον Ηπειρωτικό χώρο. Ως προς τη γλώσσα, με τον άρτιο χειρισμό τόσο της Καθαρεύουσας, όσο και της Δημοτικής, θυμίζει Παπαδιαμάντη.
Το έργο του Αθανασίου Οικονομίδη καλύπτει όλα τα λογοτεχνικά είδη, διηγήματα, λαογραφικές μελέτες, ιστοριογραφία, θεατρικά έργα, κλπ. Δυστυχώς, αυτοτελές έργο του δεν έχει εκδοθεί. Ένα μέρος του υπάρχει στα διάφορα περιοδικά της εποχής και ένα άλλο μέρος έμεινε ανέκδοτο ή χάθηκε. Στο «Ηπειρωτικό Ημερολόγιο» του 1914, που προετοίμασε ο γιος του Μιλτιάδης και εκδόθηκε από τον Παναγιώτη Λέκκα δημοσιεύονται τα εξαίρετα διηγήματά του Ο Βρικόλακας και Η Δολοφονία των τριών Ιερέων της Σωπικής. Στο περιοδικό «Ηπειρωτικά» 1938 δημοσιεύεται το διήγημα Ο κυρ Κίχλας, καθώς και αποσπάσματα από τη μονογραφία για την Πωγωνιανή. Στον «Ηπειρωτικό Αστήρ» δημοσιεύονται και άλλα δύο από τα διηγήματά του, Η Καστανιά της νύφης και Η μάγισσα. Τόσο Ο Βρικόλακας όσο και Η Καστανιά της νύφης αγγίζουν τα όρια της νουβέλας. Ως απωλεσθέντα έργα του θεωρούνται τα παρακάτω: Οι δύο φίλοι, δράμα, Αι αρκευθίδες, ιλαροτραγωδία, Μιχαήλ Άγγελος Κομνηνός, έμμετρο δράμα σε πέντε πράξεις, Ηπειρωτικές Εικόνες, τόμος με δέκα διηγήματα, Η Παλιά Πωγωνιανή 1780 – 1840, ιστορική μονογραφία, Λεξικό της Ηπειρωτικής διαλέκτου.
 ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΑΡΜΠΑΛΑΣ blog

«Όποιος θέλει φρέσκο κρέας να πάει στο χωράφι να πάρει τζάμπα όσο θέλει». Η κυνική περιγραφή της σφαγής της Παραμυθιάς από τους Τσάμηδες συνεργάτες των Ναζί. Η εκτέλεση των 49 πρόκριτων της πόλης (βίντεο με μαρτυρίες)...


Το καλοκαίρι του 1943, η Παραμυθιά και τα χωριά του κάμπου της, περνούσαν δύσκολες ώρες. Η περιοχή ζούσε την κορύφωση του δράματος, που είχε αρχίσει την άνοιξη του 1941, για την επικράτηση του άξονα στην Ελλάδα. Η Θεσπρωτία, ζούσε μία τριπλή κατοχή, των Γερμανών, των Ιταλών και των μουσουλμάνων Τσάμηδων που έσπευσαν από την αρχή να συνεργαστούν με τους κατακτητές. Όλη την περιοχή της Ηπείρου έλεγχε η γερμανική μεραρχία Εντελβάις που ευθυνόταν για τις σφαγές αμάχων στη Μουσιωτίτσα, τους Λιγκιάδες και την εξόντωση της εβραϊκής κοινότητας των Ιωαννίνων. Στη Παραμυθιά είχαν βρει συμπαραστάτες τους αδελφούς Ντίνο, ηγέτες των Τσάμηδων, που συμμάχησαν μαζί τους κόντρα στον ελληνικό πληθυσμό. Ένοπλη ομάδα Τσάμηδων που συμμετείχαν στο έγκλημα της Παραμυθιάς υπό τις οδηγίες της γερμανικής διοίκησης. Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου του 1943, στην τοποθεσία Σκάλα, σκοτώθηκαν 6 Γερμανοί σε μάχη με αντάρτες του ΕΔΕΣ. Αυτό ήταν η αφορμή για ένα προαποφασισμένο έγκλημα. Στα γραφεία της Κομμαντατούρας, οι λογαριασμοί είχαν γίνει. Ένας προς δέκα. Οι ανακοινώσεις του Γερμανού φρουράρχου της Παραμυθιάς το έλεγαν καθαρά: «…δια κάθε δολοφονία ή τραυματισμόν Γερμανού στρατιώτου, θα εκτελούνται 10 χριστιανοί Έλληνες πολίτες εκ Παραμυθίας και των πέριξ χωριών». Την νύχτα της 27ης Σεπτεμβρίου 1943, κοντά στα μεσάνυχτα, ο τρόμος πλάκωσε τα σοκάκια της κωμόπολης. Μεικτά αποσπάσματα Γερμανών και μουσουλμάνων Τσάμηδων, παραβιάζουν επιλεκτικά πόρτες χριστιανικών σπιτιών. Συλλαμβάνουν όσους βρίσκονται στις λίστες τους. Τα ιστορικά ντοκουμέντα που εντοπίστηκαν πριν από λίγα χρόνια, δείχνουν ότι την λίστα των μελλοθανάτων είχε συντάξει η ηγεσία των Τσάμηδων. Παρακολουθείστε μαρτυρίες και ντοκουμέντα από την σφαγή στην Παραμυθιά, όπως τις κατέγραψε η δημοσιογραφική έρευνα στη Μηχανή του Χρόνου: Από μικρό παιδί ο κ. Τσαμάτος, θυμάται ο μοιρολόι της γιαγιάς του. «Το όνομα του παπά-Βαγγέλη Τσαμάτου, ήταν στην λίστα γραμμένο από καρό. Όταν τον πήραν μεσάνυχτα από το σπίτι του, μαζί με τον γιό του τον Νικόλα, η παπαδιά έτρεξε ξωπίσω, για να του δώσει μια μάλλινη φανέλα. Εκείνος, βέβαιος για το ταξίδι που κινούσε της είπε: «Ασε τη φανέλα παπαδιά. Εκεί που πάω δεν θα μου χρειαστεί». Μόνο το πετραχήλι του, αυτό πήρε μαζί του». Ο παπά-Βαγγέλης Τσαμάτος πριν εκτελεστεί έψαλλε την νεκρώσιμη ακολουθία Οι πιο πολλοί από τους συλληφθέντες, ήταν μεταξύ τους στενοί συγγενείς. Γονείς και παιδιά, αδέλφια, ανίψια και θείοι. Η οικογένεια του Βασίλη Τσούλα, είχε το «θλιβερό προνόμιο», να χάσει τρία αδέλφια, τον Γάκη, τον Θόδωρο και τον Κώτσιο. Ανάμεσα στους μελλοθάνατους βρίσκονταν και δύο έφηβοι, ο Σπύρος Μπάρμας και ο Γιώργος Σωτηρίου, με τους πατεράδες τους. Κατά την διάρκεια της κράτησης, ανακοινώθηκε στους κρατουμένους η απόφαση των αρχών κατοχής, για την εκτέλεσή τους. Όπως εξιστόρησαν αργότερα οι τρεις από τους κρατούμενους που απελευθερώθηκαν την τελευταία στιγμή, οι τραγικές ώρες στο υπόγειο του σχολείου, λίγο πριν τον θάνατο, κύλησαν σε κλίμα συναδέλφωσης και αξιοπρέπειας. Ο Νίκος Γιαννάκης, ένας 25χρονος γυμναστής έδινε κουράγιο στους συγκρατούμενούς του, τραγουδώντας τον «Γεροδήμο». Ο παπά-Βαγγέλης Τσαμάτος, κοντά στο ξημέρωμα, έψαλλε την νεκρώσιμη ακολουθία. Όλη την περιοχή της Ηπείρου έλεγχε η γερμανική μεραρχία Εντελβάις που ευθυνόταν για σφαγές εκατοντάδων αμάχων στα μαρτυρικά χωριά. Η εκτέλεση Το χάραμα, πάνοπλοι Γερμανοί μαζί και με τους συνεργούς τους, οδήγησαν τους κρατούμενους λίγο έξω από την κωμόπολη σε ένα χωράφι. Εκεί, την προηγούμενη μέρα, όμηροι από τα χωριά του κάμπου είχαν ανοίξει ομαδικούς τάφους. Πριν δώσει το πρόσταγμα ο αξιωματικός του αποσπάσματος, απελευθέρωσε τρεις από τους κρατούμενους, γιατί έκρινε πως θα του ήταν χρήσιμοι για ξυλουργικές εργασίες στο γερμανικό γραφείο διοίκησης και έμειναν 49 μελλοθάνατοι. Ο Γιάννης Μπαζιάκος και ο Κώστας Τσίλης, προσπάθησαν να αποδράσουν από το απόσπασμα την τελευταία στιγμή. Λίγο πιο πέρα, τους εκτέλεσαν οι συνεργάτες των Ναζί.   Τα ιστορικά ντοκουμέντα που εντοπίστηκαν πριν από λίγα χρόνια, δείχνουν ότι την λίστα των μελλοθανάτων είχε συντάξει η ηγεσία των Τσάμηδων. Παναγιώτης Τσαμάτος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Ο κ. Παναγιώτης Τσαμάτος, αναφέρει πως λίγες μέρες νωρίτερα, από τα χωριά της Παραμυθιάς, είχαν συλληφθεί και εκτελέστηκαν στην συνέχεια 11 πολίτες έξω από το σχολείο. Μαζί με τους προκρίτους, οι εκτελεσθέντες έφταναν τους εξήντα, «για να λυθεί σωστά, η εξίσωση της ντροπής», συμπληρώνει ο καθηγητής. «Αυτές τις μνήμες πρέπει να τις κρατήσουμε ζωντανές γιατί η θυσία αυτή, δεν θα πρέπει να κληροδοτηθεί στους νέους, τα παιδιά μας, με το όνομα ενός ψυχρού αριθμού. Οι 49 ήταν άνθρωποί μας. Πατεράδες, παππούδες, αδέλφια, θείοι. Είχαν ονόματα, οικογένειες, όνειρα και ελπίδες για την ζωή». Ο Παναγιώτης Τσαμάτος, είναι Καθηγητής Μαθηματικής Ανάλυσης στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Γεννήθηκε στη Παραμυθιά και έζησε στον απόηχο και την σκιά της οδυνηρής εκτέλεσης. Είχε δύο εκτελεσθέντες μέσα στην οικογένειά του και έκανε την δική του έρευνα που αποτύπωσε στο βιβλίο «Εν Παραμυθία τη 29-9-1943». (πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ)... 


Ενισχύστε οικονομικά την προσπάθεια μας!

Ετικέτες

ενημέρωση (2161) ενημέρωση-informacion (1427) Αλβανία (904) ορθοδοξία (422) ιστορία-historia (374) Εθνική Ελληνική Μειονότητα (366) ελληνοαλβανικές σχέσεις (311) ορθόδοξη πίστη - besimi orthodhoks (277) Εθνική Ελληνική Μειονότητα - Minoriteti Etnik Grek (253) Β Ήπειρος (239) ορθοδοξία-orthodhoksia (234) ορθόδοξη πίστη (222) εθνικισμός (195) διωγμοί (162) τσάμηδες (122) shqip (119) Κορυτσά-Korçë (118) Κορυτσά Β Ήπειρος (103) informacion (100) Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος (97) ορθόδοξη ζωή (96) ορθόδοξη ζωή- jeta orthodhokse (76) διωγμοί - përndjekje (61) ορθόδοξο βίωμα (59) εθνικισμός-nacionalizmi (56) ορθόδοξη εκκλησία της Αλβανίας (55) Ελλάδα-Αλβανία (48) Ι.Μ Κορυτσάς - Mitropolia e Shenjtë Korçë (45) ανθελληνισμός (44) Ελληνικό Σχολείο Όμηρος (43) πολιτισμός - kulturë (43) besimi orthodhoks (40) Γενικό Προξενείο Ελλάδος Κορυτσά (39) Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας - Kisha Orthodhokse Autoqefale Shqiptare (37) ιστορία ορθοδοξίας (36) βίντεο (34) Shqipëria (32) ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1821 (32) κομμουνισμός- komunizmi (30) πνευματικά (27) Μητρόπολη Κορυτσάς - MItropolia e Korçës (24) πολιτική-politikë (23) απόδημος ελληνισμός-helenizmi i diasporës (22) αλβανικά (21) εκπαίδευση (21) Αρχαία Ελλάδα (20) helenët-Έλληνες (19) κομμουνισμός (19) Greqia (17) Βλαχόφωνοι Έλληνες (15)