Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

Ο Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Μπένια της Πρεμετής (βίντεο) - Kisha e së Tërëshenjtës në Benjë të Përmetit! (Video)


Kisha e Shën Mërisë (Bënjë, Përmet).jpg
Εικόνες από το πρόσφατα συντηρημένο ναό της Παναγίας στην Μπένια της Πρεμετής. Ο ναός χρονολογείτε στα τέλη του 18ου αιώνα και είναι πνευματικό δημιούργημα του ελληνορθόδοξου πολιτισμού της περιοχής. 

Pamje nga Kisha e së Tërëshenjtës në Benjë të Përmetit të cilën e ka rrëmbyer shteti. Bëhet fjalë për një tempull i cili i përket fundit të shek të 18-të dhe është produkt i kulturës heleno-orthodhokse të zonës. 

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2018

Θεολογία και ερμηνεία στην εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου!- Teologjia dhe interpretimi i ikonës së Fjetjes së Hyjlindëses!

Θεολογία και ερμηνεία στην εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου!- Teologjia dhe interpretimi i ikonës së Fjetjes së Hyjlindëses!


Ιεροδιάκονος π. Φιλάρετος, Ι. Μ. Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων

Η Αγία μας Εκκλησία αποκαλεί τη Μάνα Παναγιά ως το γλυκασμό των αγγέλων, τη χαρά των θλιβομένων και την προστάτιδα των χριστιανών. Ως χρυσοπλοκώτατον πύργον και δωδεκάτειχον πόλιν, ως ηλιοστάλακτον θρόνον και καθέδραν του Βασιλέως. Ωστόσο, όπως και να την αποκαλέσει, για τον ανθρώπινο νου παραμένει ένα ακατανόητο θαύμα που γαλουχεί το Δεσπότη Χριστό, που αποτελεί τη γέφυρα μεταξύ γης κι ουρανού, την ατελείωτη ελπίδα και το αιώνιο στήριγμα κάθε χριστιανού.
Τη 15η του μηνός Αυγούστου, η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη της Πανσεβάσμιας μεταστάσεως της υπερενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου κι αειπαρθένου Μαρίας. Όχι όμως μία μνήμη λυπηρή και πενθική, αλλά χαροποιά κι ευφρόσυνος. Αφού σύμφωνα με τον Άγιο Ανδρέα Κρήτης το σώμα αυτό δεν ήταν η χωμάτινη σάρκα που φορούσε η Παναγία, όταν ζούσε στη γη, αλλά το αφθαρτισμένο και πνευματικά «αλλαγμένο» σώμα, όπως ακριβώς γράφει κι ο Απόστολος Παύλος στην Α’ προς Κορινθίους Επιστολή (ιε’ 51-52) [1].
Για την Κοίμηση της Θεοτόκου δεν έχουμε πληροφορίες από την Καινή Διαθήκη. Γι’ αυτή μαθαίνουμε από την «Απόκρυφον διήγησιν του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου περί της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μαρίας», από το σύγγραμμα «Περί Θείων ονομάτων» του Διονυσίου του Αεροπαγίτη και από τα «Εγκώμια εις την Κοίμησιν» Πατέρων της Εκκλησίας [2]. Την ευσεβή αυτή παράδοση της Εκκλησίας μας συνοψίζει άριστα το εξαποστειλάριο της εορτής της Κοιμήσεως «Απόστολοι εκ περάτων, συναθροισθέντες ενθάδε, Γεθσημανή τω χωρίω, κηδεύσατέ μου το σώμα· και συ Υιέ και Θεέ μου, παράλαβέ μου το πνεύμα» [3].
Η εν λόγω εορτή φαίνεται ότι καθιερώθηκε κατά τον 6ο αι., κάπου εκεί συναντάμε και το εικονογραφικό θέμα της εορτής. Η πανήγυρίς της ξεκινά από τις τοπικές γιορτές, που τελούνταν στη Γεθσημανή προς τιμή της Παναγίας κι επεκτάθηκαν από τον 4ον αι. στην Παλαιστίνη κι απ’ εκεί στην Ανατολή και κατόπιν στη Δύση. Ωστόσο, κάποια δείγματα της απεικόνισης απαντώνται αμέσως μετά την Εικονομαχία, κατά το 10ο αι. Έτσι σώζονται ορισμένα ανάγλυφα σε ελεφαντοστό και τοιχογραφίες κυρίως από την Καππαδοκία και τη Συρία. Στα παραδείγματα αυτά είναι ήδη διαμορφωμένος ο βασικός τύπος του θέματος πράγμα που επιτρέπει να υποθέσουμε ότι η αρχή της ιστορήσεως δύναται να αναχθεί και πριν από την Εικονομαχία. Στον τύπο που επικρατεί κατά τον 11ο αι. περιλαμβάνεται η κλίνη με τη Θεοτόκο νεκρή, γύρω οι Απόστολοι και πίσω ο Χριστός με την ψυχή της. Όλοι οι Απόστολοι παρίστανται με ενδύματα αρχαίων ρητόρων (συχνά απεικονίζεται ο Πέτρος να θυμιατίζει στην κεφαλή της Παναγίας κι ο Παύλος να σκύβει στα πόδια της) [4], ενώ ο Χριστός με στραμμένο το πρόσωπό Του αριστερά προς τη Μητέρα Του, στρέφει με έκδηλη ένταση το κορμί του δεξιά κι ανασηκώνει την ψυχή της Θεοτόκου που εμφανίζεται ως μικρό παιδί του οποίου το κεφάλι είναι ντυμένο με μαφόριο ή ως βρέφος φασκιωμένο με τα χέρια σταυρωμένα. Δύο ολόσωμοι άγγελοι, πετώντας συμμετρικά πάνω από το Χριστό, ετοιμάζονται να καταλάβουν την ψυχή της Θεοτόκου.
Από τον 11ο αι. προστίθενται διάφορες εικονογραφικές λεπτομέρειες, όπως άγγελος από αυτούς που πλαισιώνουν το Χριστό και παραλαμβάνει την ψυχή της Θεοτόκου, για να την φέρει στον Παράδεισο και μάλιστα ο Αρχάγγελος Μιχαήλ ως «ψυχοπομπός». Πληθύνονται οι παραστάσεις των γυναικών που βγαίνουν από το υπερώο, καθώς και των ιπτάμενων αγγέλων. Κατά το 12ο αι. εμφανίζεται και το γνωστό επεισόδιο του Εβραίου Ιεφωνία, που Άγγελος του κόπτει τα χέρια, επειδή προσπάθησε να βεβηλώσει το ιερό φέρετρο. Συνήθως τα κομμένα χέρια του, απεικονίζονται πάνω στο νεκρικό κρεβάτι της Παναγίας. Το γεγονός αυτό συμβολίζει το «άσπιλον-αμλυντον» της Θεοτόκου που προεικονίζει και αισθητοποιεί την Εκκλησία του Χριστού, η οποία από κανέναν δεν πρέπει να μιανθεί, αλλά να παραμείνει «εσαε αγα κι άμωμος» ως κιβωτός σωτηρίας.

Στα μέσα του 14ου αι. γίνεται αποκρυστάλλωση του θέματος στη γνωστή μορφή, η οποία επικρατεί πλέον με επιμέρους λεπτομέρειες ή παραλλαγές. Σχετικά θέματα που προστίθενται είναι ο Ενταφιασμός και η Μετάσταση της Παναγίας, που το δεύτερο ως δόγμα είναι δεκτό μόνο από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Αξιοθαύμαστος είναι ο συνεχής πλουτισμός της εικόνας της Κοιμήσεως, με θέματα όπως η δόξα του Χριστού, το Σεραφείμ πάνω από το Χριστό, οι Ιεράρχες και οι Υμνογράφοι (όσον αφορά τους Ιεράρχες, τέσσερις ήταν αυτοί που παρευρέθηκαν στην Κοίμηση: ο Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, ο Άγιος Ιερόθεος πρώτος επίσκοπος Αθηνών, ο Άγιος Διονύσιος ο Αεροπαγίτης κι ο Άγιος Τιμόθεος ο Απόστολος [5]. Και για τους δύο Υμνογράφους που συνήθως απεικονίζονται, πρόκειται σύμφωνα με τον Διονύσιο εκ Φουρνά, για τον Άγιο Κοσμά τον Μελωδό, επίσκοπο Μαïουμά, ο οποίος έχει γράψει τον πρώτο κανόνα της Εορτής, σε ήχο α΄ και για τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, που έχει γράψει το δεύτερο κανόνα, σε ήχο δ΄. Και οι δύο Υμνογράφοι κρατούν μεγάλα ειλητάρια, όπου αναγράφονται αποσπάσματα ύμνων τους.[6] ), το ημικύκλιο που υποδηλώνει τον ουρανό, οι γυναίκες που θρηνούν τη Θεοτόκο, τα οικοδομήματα που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην προοπτική της εικόνας, το κερί που τίθεται στο ήδη υπάρχον υποπόδιο, τα παράπλευρα επεισόδια( όπως νεφέλες, Εβραίος κ.α.), οι ψυχές των Αποστόλων με τη μορφή προτομών, περιβαλλόμενες από σύννεφα καταφθάνουν για να τιμήσουν την «κεκοιμημένην» Θεοτόκο σύμφωνα με την ομιλία του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού [7].
Η παράσταση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι η τελευταία από τα θέματα του Δωδεκαόρτου, το οποίο περιλαμβάνει τις δώδεκα σπουδαιότερες εορτές της Εκκλησίας μας και χρησιμοποιούνται για την εικονογράφηση των θόλων και των ψηλότερων σημείων των τοίχων του ναού [8]. Κάποια αντιπροσωπευτικά δείγματα αυτού του θέματος είναι η Κοίμηση της Μονής Δαφνίου (11ος αι.), η Κοίμηση του Αγίου Νικολάου του Κασνίτζη της Καστοριάς (1160-1180), καθώς κι η Κοίμηση στη Μαρτόνα του Παλέρμου της Σικελίας (1146-1151) [9].
Η Παρθένος Μαρία είναι ο καρπός του δένδρου των οσίων και των δικαίων της Παλαιάς Διαθήκης, «η Πύλη η κατά ανατολάς, η κεκλεισμένη», σύμφωνα με τον προφήτη Ιεζεκιήλ, η παρηγοριά, το λιμάνι κι η καταφυγή κάθε πονεμένης ψυχής. Γι’ αυτό στη συνείδηση του λαού η εορτή αυτή αποτελεί το δεύτερο Πάσχα, το Πάσχα του καλοκαιριού. Της «άλλης βιοτής της αιωνίου, την απαρχήν» που εορτάζουμε το Πάσχα, πρώτος καρπός είναι η δόξα της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Παραπομπές:
1. Π. Β. Πάσχου, Έρως Ορθοδοξίας ( Βίοι Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας και κατανυκτικά κεφάλαια ορθοδόξου πνευματικότητος στολισμένα με πολλές βυζαντινές εικόνες), εκδ. Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, σσ.74-79.
2. Χρήστου Γ. Γκότση, Ο Μυστικός Κόσμος των Βυζαντινών Εικόνων, τ. Α΄, Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, σσ. 123-124 (εφεξής: Χρήστου Γ. Γκότση, Ο Μυστικός Κόσμος των Βυζαντινών Εικόνων).
3. Ανδρέα Θεοδώρου ( Ομοτ. Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών), Χρυσοπλοκότατε Πύργε, Μετάφραση και σχολιασμός των Παρακλητικών Κανόνων, εκδ. Αποστολική Διακονία της Ελλάδος, σ. 68.
4. Χρήστου Γ. Γκότση, Ο Μυστικός Κόσμος των Βυζαντινών Εικόνων, σ. 126.
5. Χρήστου Γ. Γκότση, Ο Μυστικός Κόσμος των Βυζαντινών Εικόνων, σ. 126.
6. Γεωργίου Β. Αντουράκη, Θέματα Αρχαιολογίας και Τέχνης, Γ΄ Τόμος: Τεύχος Δεύτερο (Το Δωδεκάορτο και ο Ακάθιστος Ύμνος στην Ορθόδοξη Τέχνη και Παράδοση ), Αθήνα 2001, σσ. 329-330 ( εφεξής: Γεωργίου Β. Αντουράκη, Θέματα Αρχαιολογίας και Τέχνης).
7. Γεωργίου Β. Αντουράκη, Θέματα Αρχαιολογίας και Τέχνης, σσ. 327-330.
8. Ιωάννας Στουφή- Πουλημένου, Χριστιανική και Βυζαντινή Αρχαιολογία και Τέχνη, Αθήνα 2011, σ.320.
9. Γεωργίου Β. Αντουράκη, Θέματα Αρχαιολογίας και Τέχνης, σ. 331.

Kisha jonë e Shenjtë e quan të Tërëshenjtën Nënë si ëmbëlsinë e ëngjëjve, gëzimin e të hidhëruarve dhe mbrojtjen e të  Krishterëve. Si një pirg prej ari dhe qytet me 12 murre, si fronin e pikuar nga djelli dhe katedër të Mbretit. Ndërkaq, sido që ta quajë, për mendjen e njeriut mbetet një mrekulli e pakuptueshme e cila rrit Dhespotin Krisht, që përbën urrën ndërmjet tokës dhe qiellit, shpresën e pafundme dhe mbështetjen e përjetëshme të çdo të krishteri.


Më 15 të muajit gusht, kisha jonë nderon kutjimin e Metastazës së Gjithënderuar të së përmbilavdishmes  Zonjës sonë Hyjlindëse dhe virgjëreshës së shenjtë Maria.
Nuk është një përkujtim i hidhur dhe vajtues, por gëzimsjellës dhe ngazëllues.
Pasi sipas Shën Andreas të Kretës ky trup nuk ishte trupi prej dheu të cilin kishte të veshur e Tërëshenjta, kur ajo jetonte në tokë, por trupi i padekompozueshëm dhe shpirtërisht " i ndryshuar", ashtu siç shkruan dhe Apostull Pavlli në Letrën e I-rë drejtuar Korinthasve (15' 51 -52).
Për Fjetjen e Hyjlindëses  nuk kemi informacione nga Dhjata e Re. Për këtë mësojmë nga "Tregimi apokrif i Shën Joan Teologut mbi Fjetjen e Hyjlindëses Maria", nga vepra "Mbi emrat Hyjnorë" të Dhionis Aeropagjitit dhe nga "Lavdërime në Fjetjen" e Etërve të Kishës.
Këtë traditë të respektueshme të Kishës sonë e përmbledh në mënyrë të përsosur dërgimësorja e festës së Fjetjes "Apostuj nga të gjitha anët, u mblodhën atje, në fshatin Gjesthimani, që të më varrosin trupin, dhe ti Biri dhe Zoti im, më merr shpirtin".
Festa në fjalë duket se u caktua gjatë shekullit të 6-të , diku atje gjejmë dhe temën ikonografike të festës. Panairi i saj fillon nga festat lokale, të cilat kryheshin në Gjesthimani për nder të së Tërëshenjtës dhe përhapën nga shekulli i 4-ët, në Palestinë dhe që prej atje në Lindje e më pas në Perëndim. Ndërkaq, disa shenja të paraqitjes me figurë të ndodhisë takohen menjëherë pas Ikonomahisë, gjatë shek të 10-të. Kështu kanë shpëtuar disa gdhendje në fildish dhe piktura murale kryesisht nga Kapadokia dhe Siria. Në këto shembuj tashmë është krijuar forma bazë e temës gjë e cila lejon që të supozojmë se fillimi i tregimit të historisë, ka mundësi që të vendoset në kohë para Ikonomahisë. Forma që mbizotëron gjatë shek. të 11-të, përfshihet krevati me Hyjlindësen e vdekur, rreth e rrotull Apostujt dhe prapa Krishti me shpirtin e saj. Të gjithë Apostujt janë prezentë me veshje të oratorëve të lashtë (shpesh paraqitet Petroja duke temjanisur mbi kokën e së Tërëshenjtës dhe Pavlloja që përunjet në këmbët e saj), ndërsa Krishti me fytyrën e Tij të kthyer në të majtë drejt të  Nënës së Tij, kthen me një forcë të dukshme trupin e tij në të djathtë dhe ngre, mban shpirtin e Hyjlindësese e cila paraqitet si një fëmijë i vogël  koka e të cilit është e mbuluar ose si një fosnjë e lidhur me duart e kryqëzuar. Dy ëngjëj me trup të plotë, duke fluturuar simetrikisht mbi Krishtin përgatiten që të marrin shpritin e Hyjlindësese.

Që prej shek. të 11-të, shtohen disa hollësi ikonografike, si një ëngjëll prej atyre që shoqërojnë Krishtin dhe merr në dorëzimin shpirtin e Hyjlindëses, që ta sjellë në parajsë dhe bile Kryeëngjëlli Mihail si një "shpirtshoqërues". Shtohen shfaqjet e grave që dalin nga dhoma, si dhe figuart e ëngjëjve që fluturojnë. Gjatë shek. të 12-të shfaqet dhe episodi i njohur me Hebreun Ieofonia, të cilit Ëngjëlli i pret duart, sepse u përpoq që të përdhoste arkivolin e shenjtë. Zakonisht duart e tij të prera, paraqiten mbi krevatin mortor të së Tërëshenjtës. Kjo ngjarje simbolizon "papërlyeshmërinë" e Hyjlindëses e cila përfaqëson dhe bën të prekshme Kishën e Krishtit, e cila nuk duhet që të njolloset nga askush por duhet të mbetet "në jetë të jetëve e shenjtë dhe e papërlyer" si një arkë shpëtimi.


Nga mesi i shek. të 14-të tema që paraqitet bëhet e qartë dhe standarte në formën që dhe ne njohim sot, e cila mbizotëron tashmë me disa hollësi më tepër në disa pjesë ose versione.
Tema që u shtua është Varrimi dhe Metastazës e së Tërëshenjtës, nga të cilat e dyta është dogmë e pranuar vetëm nga Kisha Romanokatolike. Është për tu admiruar pasurimi i vazhdueshëm i ikonës së Fjetjes, me tema si, Lavdia e Krishtit, Serafimet mbi Krishtin, Hierarkët dhe Himnografët (për sa u përket Hierarkëve, katër ishin ata të cilët u gjendën në Fjejtja: Shën Jakovi Vëllai i Zotit, Shën Jerotheu, episkopi i parë i Athinës, Shën Dhionis Aeropagjiti dhe Shën Timotheu Apostulli. Për të dy himnografët të cilët paraqiten zakonisht, bëhet fjalë për Dhionisin nga Furna, dhe Shën Kozma Melodho, Episkopin e Majumas, i cili ka shkruar dhe kanonin e parë të festës në Tingullin A' dhe për Shën Joan Damaskinoin, që ka shkruar kanonin e II-të në tingullin e IV-ët. Që të dy himnografët mbajnë pergamena të mëdha ku shkruhen pjesë nga himnet e tyre, gjysmërrethi që përfaqëson qiellin, gratë që vajtojnë për të Tërëshenjtën, ndërtesat që luajnë një rol deçiziv në prespektivën e ikonës, qiriri që vendoset në mbështetësen ekzistuese të këmbëve, episodet anësore (si retë, hebrenjtë etj), shpirtrat e Apostujve me formën e busteve të rrethuara nga re, mbërrijnë për të nderuar të "fjeturën" Hyjlindëse sipas fjalës së Shën Joan Damaskinoit.

Paraqitja e Fjetjes së Hyjlindëses është tema e fundit e dymbëdhjetfestësesh, e cila përfshin dymbëdhjet festat më të mëdha të Kishës sonë dhe përdoren  në ikonografinë e kupolave dhe pikave më të larta të murreve të tempullit. Disa shembuj konkretë të kësaj tematike është Fjetja në Manastirin e Dhafnisë (shek. 11-të) Fjetja e Shën Nikollas e Kasnitzit të Kosturit (1160-1180), si dhe Fjetja e Martonas së Palermos së Siçelisë (1146-1151).

Virgjëresha Mari është frut i pemës së oshënarëve dhe të drejtëve të Dhjatës së Vjetër, "Dera për nga lindja e mbyllur" sipas Profetit Jezekil, ngushëllimi, porti dhe streha e çdo shpirti të lënduar. Për këtë në ndërgjegjien e pupullit, kjo festë  përbën Pashkën e dytë, Pashkën e Verës.

Të "principin e jetës tjetës të përjetëshme" që festojmë për Pashkë, fryti i parë është lavdia e së Tërëshenjtës Hyjlindëse.



Bibliografi
1. Π. Β. Πάσχου, Έρως Ορθοδοξίας ( Βίοι Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας και κατανυκτικά κεφάλαια ορθοδόξου πνευματικότητος στολισμένα με πολλές βυζαντινές εικόνες), εκδ. Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, σσ.74-79.
2. Χρήστου Γ. Γκότση, Ο Μυστικός Κόσμος των Βυζαντινών Εικόνων, τ. Α΄, Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, σσ. 123-124 (εφεξής: Χρήστου Γ. Γκότση, Ο Μυστικός Κόσμος των Βυζαντινών Εικόνων).
3. Ανδρέα Θεοδώρου ( Ομοτ. Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών), Χρυσοπλοκότατε Πύργε, Μετάφραση και σχολιασμός των Παρακλητικών Κανόνων, εκδ. Αποστολική Διακονία της Ελλάδος, σ. 68.
4. Χρήστου Γ. Γκότση, Ο Μυστικός Κόσμος των Βυζαντινών Εικόνων, σ. 126.
5. Χρήστου Γ. Γκότση, Ο Μυστικός Κόσμος των Βυζαντινών Εικόνων, σ. 126.
6. Γεωργίου Β. Αντουράκη, Θέματα Αρχαιολογίας και Τέχνης, Γ΄ Τόμος: Τεύχος Δεύτερο (Το Δωδεκάορτο και ο Ακάθιστος Ύμνος στην Ορθόδοξη Τέχνη και Παράδοση ), Αθήνα 2001, σσ. 329-330 ( εφεξής: Γεωργίου Β. Αντουράκη, Θέματα Αρχαιολογίας και Τέχνης).
7. Γεωργίου Β. Αντουράκη, Θέματα Αρχαιολογίας και Τέχνης, σσ. 327-330.
8. Ιωάννας Στουφή- Πουλημένου, Χριστιανική και Βυζαντινή Αρχαιολογία και Τέχνη, Αθήνα 2011, σ.320.
9. Γεωργίου Β. Αντουράκη, Θέματα Αρχαιολογίας και Τέχνης, σ. 331.

Përktheu Pelasgos Koritsas



Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2018

Ο εορτασμός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Μπομποστίτσα Κορυτσάς! - Kremtimi i Fjetjes së Shën Marisë në Boboshticë të Korçës!










Η Κοίμηση της Θεοτόκου Μακάριοι οι ακούντες τον λόγον του Θεού .... Αρχιμ Επιφ. Χατζηγιάγκου!


Ο Ερντογάν αγόρασε Ελληνικών συμφερόντων εκπαιδευτικό ίδρυμα στα Τίρανα! - Erdogani ble një Universitet privat në Tiranë!

Ο Ερντογάν αγόρασε Ελληνικών συμφερόντων εκπαιδευτικό ίδρυμα στα Τίρανα! - Erdogani ble një Universitet privat në Tiranë!


Ιδιωτικό Ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα ελληνικών συμφερόντων στα Τίρανα, πωλήθηκε σε ίδρυμα του Ερντογάν.
Όπως αναφέρουν τα αλβανικά ΜΜΕ, το Ίδρυμα "Μααρίφ" που ελέγχεται απευθείας από τον Ερντογάν έχει αγοράσει το "University of New York Tirana" (UNYT) 65% των μετοχών του οποίου άνηκαν στην εταιρία  IF Imports & Exports & Investments” ιδιοκτήτης της οποίας ήταν ο Ηλίας Φούτσης και φυσικά ήταν και ο Διαχειριστής του πανεπιστημίου, θέση από την οποία παραιτήθηκε μόλις πωλήθηκε το κολλέγιο .
Οι συζητήσεις είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίς ενώ οι πηγές μας στο Υπουργείο Παιδείας  μας είπαν πως το ίδρυμα "Μααρίφ" έχει κλείσει με επιτυχία τις διαδικασίες αγοράς, γράφει το CNA.al, και το Klan Kosova.
Το ιδιωτικό αυτό, εκπαιδευτικό ίδρυμα,  διαθέτει όλο το κύκλο των σπουδών  ξεκινώντας από το δημοτικό, την μέση εκπαίδευση  έως το πανεπιστήμιο.

Μετάφραση επιμέλεια Πελασγός Κορυτσάς
Με πληροφορίες από:https://www.fmimages.net/
Fondacioni “Maarif” që i takon presidentit turk, Recep Tayyip Erdoğan, e ka blerë “Universitetin e New York-ut në Tiranë” (UNYT).
65% të aksioneve të këtij universiteti i takonin kompanisë “IF Imports & Exports & Investments” me pronar Ilia Foutsis, i cili ishte edhe administrator i UNYT-së por që dha dorëheqje pas shitjes.
Negociatat kishin filluar qysh moti, ndërsa burime zyrtare nga Ministria e Arsimit thanë se fondacioni “Maarif” ka mbyllur me sukses blerjen e UNYT-së, shkruan CNA.al, përcjellë Klan Kosova.
Në të njëjtin universitet funksionojnë edhe një shkollë fillore dhe një shkollë e mesme private.

Την μνήμη του Αριστοτέλη Γκούμα τίμησε η Κίνηση για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου


Χιμάρα, 12 Αυγούστου 2018 


Οκτώ ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την άνανδρη δολοφονία του Έλληνα Βορειοηπειρώτη Αριστοτέλη Γκούμα από αλβανούς εξτρεμιστές λίγα μέτρα έξω από το σπίτι του στην Χιμάρα, επειδή δεν υποχώρησε από το δικαίωμα να ομιλεί την μητρική του γλώσσα στην γενέθλια γη του.

Σήμερα το πρωί τελέστηκε τρισάγιο στο μνήμα του Εθνομάρτυρα στο Νεκροταφείο της Χιμάρας από την οικογένεια του, παρουσία συγγενών, φίλων, συντοπιτών και άλλων πατριωτών που βρέθηκαν εκεί για να αποτίσουν φόρο τιμής στην μνήμη του αλλά και για να στείλουν το μήνυμα ότι όσα χρόνια και αν περάσουν η θυσία του δεν θα ξεχαστεί ποτέ.

Το παρόν έδωσε με αντιπροσωπεία της και η Κίνηση για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου, ο πρόεδρος της οποίας κατέθεσε στεφάνι στο μνήμα του Αριστοτέλη Γκούμα ως μία ελάχιστη ένδειξη τιμής στη μνήμη του. 

12 Αυγούστου 2010 - 12 Αυγούστου 2018

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΓΚΟΥΜΑΣ
ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

Κίνηση για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου




Τέλεση τρισάγιου στο μνήμα του Αριστοτέλη Γκούμα


Κατάθεση στεφάνου από τον Πρόεδρο 
της Κίνησης για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου Δημήτριο Περδίκη 





Αρχαία ελληνική ακρόπολις ήλθε στο φως στην Αλβανία, 12 αιώνες πριν οι… Αλβανοί εμφανιστούν στην περιοχή!

Αρχαία ελληνική ακρόπολις
ήλθε στο φως στην Αλβανία,
12 αιώνες πριν οι… Αλβανοί
εμφανιστούν στην περιοχή!


Η ανασκαφή του 2018 που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Macerata ολοκληρώθηκε. Πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Αρχαιολογικό Ίδρυμα των Τιράνων στο πλαίσιο σχεδίου του υπουργείου Εξωτερικών Αλβανίας, που αφορά στα οχυρά του Παλαιόκαστρου και τουΜέλανος και των αρχαίων ελληνικών οικισμών στην Κοιλάδα του Δρίνου.

Το αρχαίο ελληνικό φρούριο Παλαιόκαστρο
(ακόμη έτσι λέγεται σήμερα Paleokastro)
στην Κοιλάδα του Δρίνου.
Κτισμένο εκεί από τον 4ο αι. π.Χ.
Δηλ. τουλάχιστον 12 αιώνες πριν εμφανισθούν οι... Αλβανοί στην περιοχή!
Φωτ.: ANSA.

Στο Παλαιόκαστρο οι ανασκαφές εστιάσθηκαν στην δυτική πύλη, την κύρια είσοδο της ελληνικής ακροπόλεως (φρουρίου), που χρονολογείται στον 4οαιώνα π.Χ., και στην βυζαντινή εκκλησία του φρουρίου, που κατά πάσαν πιθανότητα εκτίσθη τον 5ο - 6ο αιώνα μ.Χ.
Μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο Camerino κατέγραψε πληροφορίες γεωφυσικής μέσα στην οχύρωση, στο Μέλαν. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως οχυρωμένες κατασκευές από τις αρχαίες ελληνικές και βυζαντινές περιόδους. Η περιοχή, λόγω της δομής και της ιστορίας της, προσφέρει σημαντική εξέλιξη στην έρευνα, που θα συνεχιστεί, με ανασκαφές το 2019…
Μια άλλη ομάδα από το Πολυτεχνικό Πανεπιστήμιο της Marcheπραγματοποίησε μια 3D έρευνα στο αρχαίο θέατρο της Αδριανουπόλεως(πόλεως της περιοχής). Στην μελέτη συμμετείχαν φοιτητές από το Unimc, το Πανεπιστήμιο του Salento, το La Sapienza στη Ρώμη και το Πανεπιστήμιο των Τιράνων.

ΠΗΓΗ: ANSA, 9 Αυγούστου 2018.


ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ και για την αρχαία ελληνική Βόρειο Ήπειρο,

ΛΕΞΕΙΣ-ΚΛΕΙΔΙΑ: Πανεπιστημιο Ματσερατα, Τιρανα, υπουργειο Εξωτερικων Αλβανιας, Παλαιόκαστρο, Μελαν, Κοιλαδα Δρινου, πυλη, φρουριο, βυζαντιο, εκκλησια, καστρο, Καμερινο, γεωφυσικη, οχυρωση, οχυρο, Δρινος, Μελα, θεατρο, Αδριανουπολη, Αδριανουπολις, Ήπειρος, Ηπειρος, Αλβανια, Albania, Epirus

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

Η Ομόνοια ιδρύθηκε με θυσίες και πρέπει να ξαναβρεί τον παλιό καλό της εαυτό

Η Ομόνοια ιδρύθηκε με θυσίες και πρέπει να ξαναβρεί τον παλιό καλό της εαυτό
Όλοι γνωρίζουμε και πολλές φορές το έχουμε επισημάνει πως η ίδρυση της Ομόνοιας ήταν μια αναγκαιότητα. Χρειαζόταν η ΕΕΜ να είχε μια φωνή, ένα λάβαρο. Με το σκεπτικό αυτό στις 11 Γενάρη 1991 ιδρύθηκε στη Δερβιτσιάνη η πολιτικο-κοινωνική και πολιτισμική οργάνωση με το όνομα ΟΜΟΝΟΙΑ.
Οι ιδρυτές της, αυτοί που ανέλαβαν την ηγεσία, δεν ήταν πολιτικοί, ούτε άνθρωποι με πείρα. Ήταν απλοί διανοούμενοι, δάσκαλοι, δημοσιογράφοι, γιατροί, μηχανικοί… μα και απλοί άνθρωποι. Είχαν μέσα τους, όμως, την αγάπη γι’ αυτόν τον τόπο και κόσμο, είχαν την πίστη στο αύριο.
Η πίστη και το όραμα αυτό της έδωσαν πνοή, αναβάθμισαν το ρόλο της Ομόνοιας και της Ε.Ε.Μ. στο εσωτερικό και εξωτερικό. Αντιπροσωπεύτηκε η Ελληνική Κοινότητα στο αλβανικό Κοινοβούλιο, μάλιστα στην αρχή με πέντε βουλευτές. Για πρώτη φορά όλα τα αιτήματα ανακεφαλαιώνονται και συμπυκνώνονται στο επίσημο ντοκουμέντο της Ομόνοιας, το ΨΗΦΙΣΜΑ, το Μάιο του 1993, με 12 αιτήματα, εγκριμένο απ’ όλα τα πολιτικά κόμματα και τους κυβερνητικούς φορείς.
Αυτό που αναμφίβολα έχει μεγάλη σημασία, είναι το γεγονός που η Ομόνοια ευαισθητοποίησε την παγκόσμια κοινή γνώμη για τα αιτήματα της ΕΕΜ, πράγμα που Διεθνείς Οργανισμοί και κράτη όπως Αμερική Καναδάς, η ίδια η Ευρώπη, ανάφεραν στα πρακτικά και εκθέσεις τους με στοιχεία την κατάσταση της ΕΕΜ, πίεζαν την αλβανική κυβέρνηση για τον σεβασμό των δικαιωμάτων και ελευθεριών του ατόμου και των μειονοτήτων.
Το Καταστατικό της Ομόνοιας
Ως πολιτικο-κοινωνική και πολιτισμική οργάνωση η Ομόνοια λειτούργησε βάση ενός καταστατικού και προγράμματος, εγκριμένα από το αλβανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Η ίδρυση, στο βορειοηπειρωτικό χώρο, με την ευλογία των Ελλήνων διπλωματών, πυρήνων του σοσιαλιστικού κόμματος, έφερε, εκτός των άλλων, και τη διάσπαση στο χώρο μας. Διαφορετικές ιδεολογίες, διαφορετικές κομματικές τοποθετήσεις.
Με σκοπό να ηγηθούν τα άτομα αυτά και της Ομόνοιας ή η Ομόνοια να πλεύσει αριστερά, άρχισαν οι συζητήσεις και οι διαμάχες περί των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 3 του Καταστατικού. «Αντιομονοιακό», «Διαχωριστικό» κι άλλα επίθετα κόλλησαν πάνω του, με το αιτιολογικό ό,τι δεν άφηνε περιθώριο ώστε όλοι οι Βορειοηπειρώτες να είναι μέλη της Ομόνοιας.
Τι έλεγε το άρθρο 3, παράγραφος 4: «Δεν μπορούν να είναι μέλη της Ομόνοιας, άτομα που είναι μέλη άλλων Κομμάτων ή Οργανώσεων των οποίων το πρόγραμμα, το καταστατικό και οι καθημερινές τους πράξεις έρχονται σε αντίθεση με το πρόγραμμα και το καταστατικό της Ομόνοιας». «Δεν μπορούν να γίνουν μέλη της Ομόνοιας άτομα που αντιτίθενται στον πολιτικό και εθνικό αγώνα της Οργάνωσης, που δεν στηρίζουν το πρόγραμμα, τους στόχους και τις αποφάσεις των ηγετικών οργάνων της». παρ. 3.
Τραβήχτηκαν και οι δυο παράγραφοι, παρά την αντίρρηση ώστε στην παράγραφο 4 ν’ αναφέρονταν: «Να είναι μέλη της Ομόνοιας ανεξαρτήτως από την κομματική τοποθέτηση, αλλά να μην εκλέγονται στα ανώτερα όργανά της μέλη που συμμετέχουν σε άλλα πολιτικά κόμματα εκτός του κόμματος εκείνου που η οργάνωση έχει διαρκή πολιτική συμμαχία».
Η Ομόνοια από μια πολιτική οργάνωση μετατράπηκε γρήγορα σε μια πολυκομματική που κυριαρχούσε το σοσιαλιστικό στοιχείο και όραμα. Πρόεδροι των σοσιαλιστικών οργανώσεων ηγούνταν και τις τοπικές οργανώσεις της Ομόνοιας. Σκληροπυρηνικοί και εγκληματίες, ακόμα, κατά των ελληνικών συμφερόντων έγιναν πρόεδροι Παραρτημάτων, μέλη του Γενικού Συμβουλίου και Προεδρείου. Για μια θέση στον ήλιο (κυβερνητική ή τοπική) άλλαζαν τα κόμματα σαν τα πουκάμισα κι ας ήταν και στα ανωτέρα όργανα της Ομόνοιας.
Η ύφεση της Ομόνοιας
Μετά τα γεγονότα της 18ης Απριλίου 1994, με την δίκη παρωδία κατά των πέντε ηγετών της Ομόνοιας, σκοπός των οποίων ήταν να βαλθεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου η Ομόνοια, η ΕΕΜ και η ίδια η Ελλάδα, στο χώρο μας επικράτησε για πολύ καιρό ο δισταγμός, η φοβία, η αδράνεια.
Τότε ήταν που η Ομόνοια πέρασε την κρίση της διάλυσης και την ένταξή της στα αλβανικά κόμματα. Τους ενθάρρυναν και διάφορα ελληνικά κυβερνητικά στελέχη να μπουν στα κόμματα αυτά. Από τότε άρχισε και η ύφεση της Ομόνοιας.
Εν τούτοις, τα υγιέστατα μέλη της προσπαθούσαν να μην το βάλουν κάτω και να στηρίζουν την πολυπόθητη οργάνωσή τους.
Η ύφεση όμως βάθαινε. Ηγετικά στελέχη της πέρασαν ανοιχτά στην υπηρεσία του αλβανικού κατεστημένου, ως βουλευτές, ως πρόξενοι, ως σύμβουλοι κ. ο. κ.
Η Ομόνοια έχασε τον ηγετικό της ρόλο και έγινε ουρά του κόμματος (ΚΕΑΔ) που είχε πολιτική συμμαχία. Ο Πρόεδρος του κόμματος μετέτρεψε την οργάνωση σε δικό του κτήμα και όλα λειτουργούσαν τηλεκατευθυνόμενα από το δικό του χέρι.
Αυτό το απέδειξε περίτρανα η τελευταία Γενική Συνδιάσκεψη της Ομόνοιας, που όλοι την χαρακτήρισαν ως μια παρωδία, παρά μια Συνδιάσκεψη με δημοκρατικό χαρακτήρα και βασιζόμενη στο ίδιο το καταστατικό της.
Η Ομόνοια ιδρύθηκε με θυσίες, προχώρησε με αγώνα και θυσίες και πρέπει να ξαναβρεί τον πρώην καλό της εαυτό. Κι αυτό γίνεται όταν όλα τα μέλη της ασχοληθούν σοβαρά, να βρουν τη λύση και να δώσουν στο καθένα την πρέπουσα θέση και απάντηση.
Βαγγέλης Παπαχρήστος
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ' την Βόρειο Ήπειρο
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ' την Βόρειο Ήπειρο

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

Ερντογάν – Ράμα: Μια σκοτεινή σχέση και τα σενάρια νεοοθωμανισμού

Ερντογάν – Ράμα: Μια σκοτεινή σχέση και τα σενάρια νεοοθωμανισμού
erntogan_kai_rama_0
Në shqip lexoni këtu

Περίπου δύο χρόνια νωρίτερα, τέλη καλοκαιριού 2016, στο αλβανικό κοινό πρόβαλαν, ορισμένες κινηματογραφικές εικόνες του αλβανού πρωθυπουργού παριστάνοντας τον επιβάτη στο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Εκείνο που επισήμως ήταν γνωστό ήταν το γεγονός ότι ο Έντι Ράμα βρίσκονταν εκεί για τα εγκαίνια της τρίτης μεγαλοπρεπούς γέφυρας πάνω απ’ το Βόσπορο. Αλλά, εκείνο που τα γυρίσματα που μοιράστηκαν απ’ το γραφείο προπαγάνδας του πρωθυπουργού δεν έδειξαν ήταν κάτι άλλο.
Η μεγαλοπρεπής γιορτή ενείχε τις νότες ενός έντονου νέοθωμανισμού. Η νέα γέφυρα, έργο το οποίο ο Ερντογάν θεωρεί ως ένα απ’ τα μνημεία της παντοδυναμίας του, πήρε το όνομα ενός σουλτάνου που διεύρυνε υπερβολικά τα σύνορα της οθωμανικής αυτοκρατορίας, του Σελίμ «του ανελέητου» (1512-1520). Και για να γιορτάσουν τούτο, για πρώτη φορά απ’ την εποχή που ο Ατατούρκ ανακοίνωσε τη δημοκρατία, εμφανίστηκαν οι άνδρες της προεδρικής φρουράς με τις στολές των μεχέρ, οι πρώην φύλακες και φορείς της σκηνής του σουλτάνου.
Η έξοδος αυτή απ’ τα μουσεία των στολών μιας ένδοξης εποχής, δεν ήταν καθόλου τυχαία. Διότι και τα εγκαίνια των εργασιών της γέφυρας όπου ο αλβανός Πρωθυπουργός συμμετείχε, είχε ξεκινήσει σε μια συμβολική μέρα επίσης. Στην επέτειο εκείνου που οι Τούρκοι θεωρούν ως κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, ενώ οι Ευρωπαίοι ως την άλωση της Βυζαντινής πρωτεύουσας.
Η παρότρυνση της οθωμανικής νοσταλγίας και η ανάμνηση της δόξας της παρελθούσας αυτοκρατορίας είναι μία απ’ τις σταθερές κολώνες της αυταρχικής εξουσίας του Ερντογάν. Όχι άστοχα, στις 10 Αυγούστου 2014 (δεν είχε περάσει χρόνος που η κυβέρνηση της αναγέννησης (ΣΚ) είχε ανακοινώσει την Τουρκία ως στρατηγικό εταίρο), επανεκλεγμένος για πρώτη φορά ως πρόεδρος της χώρας του, ο Ερντογάν επέλεξε να γιορτάσει με ένα παράξενο τρόπο.
Εκείνος πήγε να προσευχηθεί.
Και όχι σε οποιοδήποτε σημείο. Στο τέμενος του Εγιούπ Σουλτάνου, στα παράλια του Κεράτιου Κόλπου επί τούτου άνοιξε την αίθουσα που βρίσκεται ο τάφος ενός εκ των φίλων του Προφήτη Μωάμεθ ο οποίος έμεινε δολοφονημένος κατά την πρώτη πολιορκία της Κωνσταντινούπολης. Εκείνος γονάτισε εκεί όπως έκαναν οι σουλτάνοι του παρελθόντος, αποδεικνύοντας ότι η αποστολή του σύγχρονου αυτού ηγέτη είναι να ενώσει το ένδοξο παρελθόν με το λαμπρό μέλλον.
Και η κυριαρχία του κόμματος του ΑΚΡ έχει ξεκάθαρους τους στόχους. Ο ίδιος θα είναι στην εξουσία έως το 2029. Ωστόσο το 2023, στο 100ο έτος της ίδρυσης της Δημοκρατίας, η Τουρκία θα πρέπει να είναι μέρος της στενής λέσχης των παγκόσμιων υπερδυνάμεων. Και για να το κατορθώσει αυτό η στρατηγική είναι ξεκάθαρη. Έχει καταρτιστεί με λεπτομέρεια απ’ το καθηγητή και ισλαμιστή διανοούμενο, ο οποίος υπηρέτησε τον Ερντογάν για μεγάλο διάστημα ως υπουργός των εξωτερικών και στη συνέχεια πρωθυπουργός, ο Αχμέτ Νταβούτογλου. Εκείνος πάντα υποστήριξε τη θέση του στο γεγονός ότι το τέλος του ψυχρού πολέμου και η πτώση του κομουνισμού έδινε στην Τουρκία την ευκαιρία να γίνει παγκόσμια δύναμη υπό τον όρο να ακολουθούσε μια επιθετική εξωτερική πολιτική, εμπνευσμένη απ’ την αφύπνιση του οθωμανισμού και στηριζόμενη στην ισλαμική ιδεολογία. Ο Μπεχλούλ Οζκάν, καθηγητής των διεθνών σχέσεων στο πανεπιστήμιο του Μαρμαρά και πρώην φοιτητής του Νταβούτογλου εξηγεί έτσι τη φιλοσοφία του πρώην δασκάλου του: «Σύμφωνα με τον Νταβούτογλου, η Τουρκία θα πρέπει να επιβληθεί των γειτόνων γύρω τους – τη μέση Ανατολή, τα Βαλκάνια, τον Καύκασο για να δημιουργήσει γύρω της μια «αλάνα χαγιάτι» (ζωτικός χώρος – μετάφραση) – διότι μόνο έτσι αυτή θα μπορούσε σε παγκόσμια δύναμη επωφελούμενη απ’ το οθωμανικό παρελθόν της και απ’ την γεωγραφική της δυνατότητα.
Άρα όπως φαίνεται, χώρες όπως η Αλβανία, μια περιοχή με μουσουλμανικό πληθυσμό στα Βαλκάνια και που είναι η τελευταία που ανάμεσα στα κράτη της περιοχής που χώρισε απ’ το πλαίσιο της οσμανικής αυτοκρατορίας, μπορεί να βρεθεί στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής.
Ωστόσο το ερώτημα είναι πηγαίνει τούτο αντίθετα με την διακηρυγμένη επιθυμία των αλβανών να προχωρήσουν προς την ΕΕ; Μπορεί να συμβιώσει η επιθυμία της Τουρκίας για να δημιουργήσει μελλοντικά ένα δικό της πόλο ως υπερδύναμη με επιρροή με την ευρωπαϊκή ταυτότητα μας; Γνωρίζει ο Έντι Ράμα και η Αναγέννηση ότι ο εναγκαλισμός αυτού τούτου του δρόμου μέσω της ανακύρηξης ως «στρατηγικού συμμάχου», μπορεί να απομονώσει τη χώρα απ’ τους φυσικούς της συμμάχους;
«Στην περίπτωση που η Αλβανία είναι προσβλέποντας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τουλάχιστον διακηρύσσει επίσημα, θα πρέπει να επιδείξει προσοχή ως προς αυτό που επιθυμεί. Δεν πρέπει να επιτρέψει στον Ερντογάν να κυριαρχήσει τη χώρα. Η ΕΕ δεν θα δεχτεί κανένα νέο μέλος που είναι βαθιά συνδεδεμένο με τον Ερντογάν, ειδικά τώρα που η δημοσίως γνωστή επιθυμία του για να κυριαρχήσει τα Βαλκάνια μπορεί να τη βλέπουν όλοι» έγραφε ο Alon Ben – Meir, τον περασμένο Μάη στο The Globalist. Εκείνος εξηγεί ότι «Οι τουρκικές επενδύσεις στην Αλβανία είναι επιλεκτικές και υπολογισμένες με στρατηγικό τρόπο. Αυτές συμπεριλαμβάνουν την ιδιοκτησία της δεύτερης μεγαλύτερης τράπεζας στη χώρα, υδροηλεκτρικά έργα, το χαλυβουργείο, καθώς και τον πρώην κρατικό φορέα «Albtelecom” ή την κινητή τηλεφωνία «Eagle Mobile”. Συμπερασματικά αυτό επέμενε ότι «ο σκοπός του Ερντογάν είναι να προσφέρει στην Αλβανία μερικές μικρές δόσεις οικονομικής ανάπτυξης, έως ότου η χώρα υποκύψει πλήρως σ’ αυτόν».
Έχει όμως αρχίσει να εκτυλίσσεται αυτό το σενάριο που μοιάζει απίθανο σε πρώτη όψη; Τα γεγονότα δεν λείπουν. Το Lapsi.al επιστρέφει ακόμη μια φορά στα αρχεία του για να τα ερευνήσει.
Η Αλβανία έχει αποδείξει ότι δεν είναι σε θέση να πει όχι στην Τουρκία στην εξωτερική πολιτική. Η πιο συζητημένη περίπτωση είναι αυτή της ψηφοφορίας άντι Τραμπ ώστε να μεταφέρει στα Ιεροσόλυμα την πρεσβεία της χώρας του, αναγνωρίζοντας τα έτσι ως τη μόνη πρωτεύουσα του Ισραήλ. Παρόλο που πολλοί σχολιαστές εκτιμούν ότι η ψήφος της Αλβανίας στον ΟΗΕ ενάντια στην αμερικανική στάση ήταν συγχρονισμένη και με τις βασικές χώρες μέλη της ΕΕ, δεν είναι λίγοι όσι βλέπουν από πίσω το χέρι του Ερντογάν. Και όχι αδικαιολόγητα. Αφού ο αμερικανός πρόεδρος έκανε γνωστή τη μονομερή απόφαση του για την αναγνώριση των Ιεροσολύμων ως πρωτεύουσα του Ισραήλ, ο Ερντογάν δήλωσε σε ένα πολιτικό συλλαλητήριο στις αρχές Δεκεμβρίου: «Εμείς θα χρησιμοποιήσουμε ότι τα μέσα ενάντια στην πράξη αυτή».
Δεν είναι γνωστό εάν ένα απ’ τα μέσα αυτά που χρησιμοποιήθηκε έναντι της κυβέρνησης Ράμα, αλλά γεγονός είναι ότι στη συνεδρίαση της Διάσκεψης για την Ισλαμική Συνεργασία, που έγινε το Δεκέμβριο στην Κωνσταντινούπολη και στην ψηφοφορία για το ψήφισμα του ΟΗΕ, τα επίσημα Τίρανα αραδιάστηκαν ανάμεσα στις πλέον ριζοσπαστικές χώρες κατά της απόφασης Τραμπ. Τούτο οδήγησε όλη την εγχώρια πολιτική και στην Αλβανία και στο Κόσοβο να κραυγάσουν ως σκάνδαλο. Ενώ ο βουλευτής Μπεν Μπλιούσι είπε: «Τίποτε δεν δικαιολογεί την ψήφο της Αλβανίας στον ΟΗΕ. Ούτε η σχέση με την Ευρώπη, ούτε η σχέση με τις ΗΠΑ, ούτε η σχέση έναντι της ιστορίας και ούτε αυτή έναντι του δικαίου. Όντας μη στρατηγική και ούτε συμβατή με τις αρχές η ψήφος κατά των ΗΠΑ έχει μεγαλύτερη αξία για την Τουρκία παρά για την Αλβανία και τούτο είναι ακόμη πιο βαρύ και κακόγουστο και ακόμη περισσότερο άδικο».
Η Αλβανία δεν έχει μπορέσει να αρνηθεί και στα συνεχή αιτήματα του Ερντογάν ώστε να κατατρέξει αυτήν που η επίσημη τουρκική πολιτική αποκαλεί ως τρομοκρατική οργάνωση, τη FETO, και που την έχει ανακηρύξει υπεύθυνη για το πραξικόπημα το καλοκαίρι 2016. Από τις 5 Μάη 2015, όταν πλέον η ανοιχτή ρήξη με τον Φετουλάχ Γκιουλέν είχε ξεκινήσει και η καταδίωξη των παράλληλων δομών του είχε ανοίξει (μετά το σκάνδαλο παρακολουθήσεων και των κατηγοριών σε υπουργούς για διαφθορά), ο Ερντογάν απευθύνοντα στους αλβανούς ηγέτες στα πλαίσια επίσκεψης στα Τίρανα: «Εσείς είστε εις γνώση ότι εμείς στην Τουρκία πολεμούμε ενάντια σε μια παράλληλη δομή που έχει δημιουργηθεί. Εμείς τη θεωρούμε επισήμως τρομοκρατική οργάνωση που απειλεί το κράτος μας, το λαό μας. Ο πόλεμος ενάντια σ’ αυτή την οργάνωση στη χώρα μας και παντού θα συνεχιστεί αδιάκοπα. Εγώ γνωρίζω ότι αυτή η δομή έχει τη δράση της και στην Αλβανία, σ΄ αυτή τη φίλη και αδελφή χώρα».
Αλλά μετά το πραξικόπημα η Τουρκική πίεση μεγάλωσε. Αξιόπιστες πηγές μιλούν για περίπου 450 αιτήματα για έκδοση διάφορων Γκιουλενιστών που έχουν έρθει απ’ την Άγκυρα. Έναντι τους η αλβανική κυβέρνηση έως σήμερα παίζει διπλό παιχνίδι. Έχει παραδεχτεί την πώληση και αλλαγή ιδιοκτησίας των τουρκικών κολλεγίων που κατηγορούνται απ’ την Τουρκία ως παράλληλοι οργανισμοί, αλλά έχει προσέξει να κλείσει πάντοτε το ένα μάτι στον Ερντογάν.
Μερικοί ανώτεροι κοσοβάροι πολιτικοί παραδέχονται να έχουν ακούσει απ’ το στόμα του αλβανού πρωθυπουργού, ότι με έναν ηγέτη όπως ο Ερντογάν δεν γίνονται αστεία, μετά απ’ το σκάνδαλο που ξέσπασε στην Πρίστινα με αφορμή την συμμορίτικη απέλαση των 6 γκιουλενιστών. Και ο πρώτος που υπέστη στην πλάτη του τις συνέπειες της αντίθεσης στην πράξη αυτή ήταν ο κοσοβάρος πρωθυπουργός Ραμούς Χαραντόναϊ. Ο τούρκος αυταρχικός του επιτέθηκε βίαια: «Πως μπορείς να ταΐζεις τέτοιους ανθρώπους που έχουν κάνει απόπειρα ενός πραξικοπήματος στην Τουρκία, που αποδέχεται το Κόσοβο σαν ένα αδελφό. Θα λογοδοτήσεις κι εσύ για τούτο. Οι αδελφοί μου κοσοβάροι δεν δίνουν αξιοπιστία σε ένα πρωθυπουργό όπως εσύ. Οι αδελφοί μου οι κοσοβάροι, τους κοσοβάρους που γνωρίζω και τους ξέρω, θα απαιτήσουν λογαριασμό από σένα για τούτο. Εγώ το ξέρω και τούτο», είπε ο Ερντογάν στη διάρκεια πολιτικού συλλαλητηρίου.
Με όσο φαίνεται αυτό ήταν ένα σήμα επαρκή για τον ίδιο το Ράμα. Στο ίδιο μήκος κύματος ο αλβανός πρωθυπουργός, σε μια συνέντευξη στην Ίλβα Τάρε εκφράστηκε ενάντια σ’ αυτό που εκτιμούν όλες οι δυτικές κανονικές δημοκρατίες. Ασπάστηκε δημόσια τη θέση του Ερντογάν ότι το πραξικόπημα του Ιουλίου 2016 είχε οργανωθεί απ’ τη FETO. Ονόμασε τους ανθρώπους αυτούς «επικίνδυνο δίκτυο» και παραδέχτηκε ότι η αλβανική κυβέρνηση «τους έχει υπό παρακολούθηση».
Ουδείς μπορεί να στοιχηματίσει μετά απ’ αυτές τις δηλώσεις για το τι μπορεί να συμβεί στην περίπτωση που η πίεση απ’ την Άγξυρα για την καταδίωξη τους αυξηθεί…
Η Αλβανία χαίρεται και των τουρκικών επενδύσεων ανεξαρτήτως της πολιτικής οπισθοφυλακής που αυτές διαθέτουν ως προέκταση της ιδέας για να μετατρέψουν την πάλαι ποτέ αυτοκρατορία σε μια υπερδύναμη του αυριανού κόσμου. Η Άγκυρα είναι σήμερα ο δεύτερος σημαντικότερος οικονομικός εταίρος μας. οι τουρκικές επενδύσεις πιάνουν το ποσό των 2.7 δισεκατομμυρίων Δολαρίων, οι απασχολούμενοι σ’ αυτές 11 χιλιάδες αλβανοί, ενώ ο όγκος των εμπορικών συναλλαγών περίπου στα 460 εκατομμύρια Ευρώ, που αποβλέπουν να διπλασιαστεί, αυτά ομολογούν με καύχημα οι τούρκοι διπλωμάτες στα Τίρανα. Με το ίδιο αίσθημα θριάμβου ο Ερντογάν ομολόγησε σε συνέντευξη του στο “Top Story”: «Δεν γνωρίζω πόσες επενδύσεις έρχονται απ’ την ΕΕ, αλλά ωστόσο εμείς δεν σταματάμε».
Αλλά τι έχει πίσω απ’ αυτή την επιθυμία να μην σταματήσει; Είναι αυτά τα χρήματα που έρχονται απ’ την Ανατολία «Δώρο δηλητηριασμένο»; Μοιάζουν οι τούρκικες επενδύσεις με τα 30 εκατομμύρια που δώρησε ο Ερντογάν για την ανέγερση του τζαμιού στα Τίρανα; Εδώ και καιρό κυκλοφορούν λόγια ότι ο Ερντογάν έχει θέσει όρο για τη συμμετοχή του στα εγκαίνια του έργου που ο ίδιος χρηματοδότησε, το κεφάλι του επικεφαλής των αλβανών μουσουλμάνων, που εκείνος τον θεωρεί ως ένα στοιχείο του γκιουλενιστικού δικτύου.
Το πιο εμβληματικό παράδειγμα των επενδύσεων του δίδυμου Ράμα – Ερντογάν στην Αλβανία είναι το σχέδιο για το αεροδρόμιο στον Αυλώνα. Οι δύο οι επιχειρηματίες που έχουν καθοριστεί απ’ τους ανάλογους πολιτικούς είναι γεμάτοι με σκιές υποψίας. Ο τούρκος εταίρος, Μεχμέτ Τσεγκίζ, ο κατασκευαστής του αεροδρομίου της Πόλης είναι μέρος μιας κάστας επιχειρηματιών, δίπλα στο κόμμα του Ερντογάν, ΑΚΡ, του αποκαλούμενους οι Τίγρεις της Ανατολίας. Η έγκυρη γερμανική εφημερίδα “Sudeutsche Zeitung” έχει αναφέρει ότι απ’ τη στιγμή που ο Ερντογάν ανήλθε στην εξουσία το 2002, ο Μεχμέτ Τσεγκίζ έχει επωφεληθεί δημοπρασίες της τάξης των 50 δισεκατομμυρίων, ή περισσότερα από 3 δις το χρόνο.
Ωστόσο η Washington Post εκτιμά ότι ο Τσεγκίζ είναι το τυπικό παράδειγμα του πελατειακού καθεστώτος στην Τουρκία. Το 2012 όταν ο Τσεγκίζ μαζί με δύο άλλες εταιρείες που παρουσίασαν προσφορά για το αεροδρόμιο στον Αυλώνα, έχουν καρπωθεί τη σύμβαση για το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, η Τουρκική Εισαγγελία, όπως αναφέρει το Ρόϋτερς έχει εκδώσει εντάλματα σύλληψης για τον Μεχμέτ Τσεγκίζ και μερικούς επιχειρηματίες κοντά με τον Πρόεδρο Ερντογάν. Φυσικά η υπόθεση έκλεισε πολιτικά. Έναντι των δημοσιογράφων και των εισαγγελέων που κατήγγειλαν την διαφθορά της τουρκικής κυβέρνησης ξεκίνησε ο διωγμός.
Δεν είναι ανάγκη να επισημανθεί ότι τούτο το παράδειγμα μοιάζει σαν δύο σταγόνες νερού με τις σκοτεινές σχέσεις του πρωθυπουργού Ράμα με τους αλβανούς ολιγάρχες. Το πρότυπο είναι φρικτά όμοιο. Και έτσι έχει συμβεί και με την αεροπορική Αλβανο – Τουρκική αεροπορική εταιρεία, την Albanian Airlines. Για πρώτο φορά το Μάρτιο 2017, ο Ράμα δήλωσε σε μια συνέντευξη: «Εμείς έχουμε ένα σχέδιο να ιδρύσουμε μια αεροπορική εταιρεία που σαν βάση θα έχει την Αλβανία, μια αλβανική αεροπορική εταιρεία σε συνεργασία με τις Turkish Airlines και την αεροπορική εταιρεία AtlasGlobal». Λίγο περισσότερο από μήνα αργότερα υποδέχτηκε τον Εκτελεστικό Διευθυντή των Turkish Airlines, Ilker Ayci, και οι δύο τους συνομίλησαν ενώπιον των μέσων ενημέρωσης όπου ανακοίνωσαν δημόσια το σχέδιο για την δημιουργία γραμμής υπό την προσωπική φροντίδα του τούρκου Προέδρου. «Ο Πρόεδρος μας κύριος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μαζί με τον κύριο Έντι Ράμα έχουν διεξάγει διάφορες συνομιλίες και ένα απ’ τα θέματα που έχουν συζητήσει περισσότερο ήταν η συνεργασία στον τομέα της Αστικής Αεροπορίας, για να αναπτύξουν τη συνεργασία σ’ αυτό το πεδίο και υπό την ισχυρά καθοδήγηση του Πρωθυπουργού της Αλβανίας, μαζί με το όραμα του, και εμείς ως “Turkish Airlines” θα στηρίξουμε τα επιτεύγματα της Αλβανίας αυτά τα χρόνια», δήλωνε ο Αϋτσί.
Ωστόσο το πρόβλημα είναι ότι ως αλβανική εταιρία στη συνεργασία αυτή, εμφανίστηκε αυτή, η ΜΝD Investment, που ιδρύθηκε στις 7 Μάη 2018, μόνο εννιά μέρες νωρίτερα απ’ την κυβερνητική απόφαση που κατέστησε αυτή συνέταιρο της Air Albania. Ο ιδιοκτήτης της είναι ο πρόεδρος του ποδοσφαιρικού συλλόγου Φλιαμουρτάρι, ο Σινάν Ιντρίζι. «Ο Ιντρίζι, ένα άγνωστο άτομο για το κοινό, δεν διαθέτει καμιά δραστηριότητα στην Αλβανία και δεν έχει να επιδείξει καμιά επιχείρηση σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου. Σε μερικές πρόσφατες δημόσιες εμφανίσεις του, έχει δηλώσει ότι διαθέτει επιχειρηματικές επαφές στην Τουρκία, όπου φέρεται να έχει ζήσει για πολλά χρόνια πριν επιστρέψει στην Αλβανία το 2014, αλλά δεν έχει δώσει λεπτομέρειες ή κάποια δημόσια αναφορά.
Το μόνο πράγμα που είναι γνωστό είναι ότι απ’ το 2014 είναι ένας απ’ τους ιδιοκτήτες και διαχειριστές του Ποδοσφαιρικού Συλλόγου Φλιαμουρτάρι», έγραψαν οι τοπικές εφημερίδες. Ίσως δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα απ’ ότι τούτος ο επιχειρηματίας που γεννήθηκε εκ του μηδενός για να ακολουθήσει το ερντογανικό μοντέλο το οποίο μέρα με την ημέρα ασπάζεται ο Έντυ Ράμα. Όλο και περισσότερο γίνεται ξεκάθαρο ότι το μοντέλο αυτό δεν έχει τίποτε κοινό με εκείνο των ελευθεριών, της έντιμης ανταγωνιστικότητας και μιας εξωτερικής πολιτικής προ δυτικής, που αποτελούν την αλβανική παράδοση των 3 τελευταίων δεκαετιών.
Στην πραγματικότητα το πρόβλημα είναι ζήτημα δημοκρατίας, που μετατρέπεται σε ζήτημα στρατηγικής όταν έρχεται η δουλειά στις μακροπρόθεσμες βλέψεις του σουλτάνου της Κωνσταντινούπολης. Το όνειρο του για να αναστήσει την πάλαι ποτέ αυτοκρατορία με βάση την οσμανική νοσταλγία, τις στρατηγικές επενδύσεις και την αναβίωση του Ισλάμ, αφήνει τα ίχνη της και στην Αλβανία.
Τώρα για τώρα ο Έντι Ράμα κάνει σαν να μην το βλέπει αυτό. Ειδικά στη δύση χρησιμοποιεί μια διττή γλώσσα. Στα πλαίσια συνέντευξης του για το France 24, στα τέλη Μάη 2018, ευθυγραμμίστηκε με την ευρωπαϊκή νοοτροπία, τοποθετώντας την Τουρκία στο ίδιο επίπεδο με την Ρωσία. Δεν ανέφερε κανένα θετικό ορισμό για τον μεγάλο αδερφό του και παρουσίασε την Αλβανία ως μια ελεύθερη αγορά όπου καθένας μπορεί να επενδύσει,συμπεριλαμβανομένων των ρώσων και τούρκων, αλλά «λησμονώντας» ότι επενδύσεις όπως αυτές του αεροδρομίου δεν είναι προϊόντα της ελεύθερης αγοράς, αλλά καρποί πολιτικής βούλησης.
Έως πότε ο αλβανός πρωθυπουργός θα συνεχίσει μ’ αυτή τη διττή γλώσσα και συμπεριφορά; Τούτο είναι δύσκολο να το πει κανείς. Αλλά αυτό το οποίο είναι γνωστό είναι ότι και τα δύο σχέδια, αυτό της Αλβανίας προς την ΕΕ και αυτό του Ερντογάν να τη συμπεριλάβει τη χώρα στην ομπρέλα μιας αναβιωμένης αυτοκρατορίας, δεν μπορούν να συμβιώσουν. Η σύγκρουση θα συμβεί οπωσδήποτε. Μόνο που ο χρόνος πότε δεν είναι γνωστός.
Πηγή:lapsi.al
Μετάφραση επιμέλεια https://www.triklopodia.gr