-Ο Ελληνισμός της Αλβανίας σε σταυροδρόμι
-Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε τους προγόνους μας
Οι πρόγονοί μου ήταν Έλληνες στη σκέψη, τη θρησκεία και τον τρόπο ζωής. Αυτοί προσπάθησαν σκληρά να διατηρήσουν την εθνική τους ταυτότητα αλλά η μοίρα τους αποφασίστηκε από άλλους.
Αφήνοντας στην άκρη τις αντιξοότητες που γνώρισαν κατά την περίοδο της οθωμανικής κατοχής και της βασιλείας του Ζωγκ, θα σταθώ σύντομα στα χρόνια του ελληνοϊταλικού πολέμου και μετά.
Ο μικρότερος αδερφός του παππού μου ονομαζόταν Γεώργιος Προντάνης. Είχε αποφοιτήσει από το Λύκειο Ζωσιμαία στα Ιωάννινα και αργότερα σπούδασε στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο στην Αθήνα.
Το 1940, όταν ο ελληνικός στρατός έδιωξε τους Ιταλούς κατακτητές από τη Βόρεια Ήπειρο, ο Γιώργος πιάστηκε αιχμάλωτος πολέμου. Την τύχη του είχαν πολλοί άλλοι Έλληνες από την Ερσέκα, την Κορυτσά κ.λπ.
Ευτυχώς, ο Γιώργος επέζησε του πολέμου.
Τα προβλήματα του παππού μου δεν τελείωσαν εκεί. Τον Αύγουστο του 1949 συνελήφθη και στάλθηκε στις φυλακές Τεπελενίου όπου κρατήθηκε για 18 μήνες, κατηγορούμενος ως πράκτορας της Ελλάδας.
Στη μνήμη μου, ο παππούς μου Μιχαήλ θα παραμείνει πάντα με το αυτί του κολλημένο στο ραδιόφωνο ακούγοντας τις ειδήσεις στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ...
Τα συνοδευτικά έγγραφα δίνουν μια γενική ιδέα για όσα ανέφερα παραπάνω.
Ελπίζω ότι το πικρό παρελθόν των Ελλήνων στην Αλβανία θα γίνει ιστορικό μάθημα για τις σημερινές γενιές.
