Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2019

Ερευνητές του ΑΠΘ είχαν προβλέψει σεισμό 6,7 Ρίχτερ στην Αλβανία

Ερευνητές του ΑΠΘ είχαν προβλέψει σεισμό 6,7 Ρίχτερ στην Αλβανία 

Ερευνητική ομάδα του ΑΠΘ είχε προβλέψει τον ισχυρό σεισμό στην Αλβανία

Πρόβλεψη για τη δυναμικότητα του ρήγματος που έδωσε τον φονικό σεισμό της Τρίτης στην Αλβανία, είχε κάνει ερευνητική ομάδα του Αριστοτελείου Θεσσαλονίκης.

Η ερευνητική ομάδα «Γεωλογία των Σεισμών» ΑΠΘ έχει μελετήσει και χαρτογραφήσει όλα τα ενεργά ρήγματα στην περιοχή, στο πλαίσιο διακρατικών ερευνητικών προγραμμάτων και μελετών Σεισμικής Επικινδυνότητας για τον Διαδριατικό Αγωγό TAP.

«Για το κυρίως ρήγμα είχαμε δώσει αξιόπιστο μέγεθος σεισμού σχεδιασμού 6,7 και για τα δευτερεύοντα ρήγματα μέγεθος 6,5», δήλωσε εκ μέρους της ερευνητικής ομάδας ο ομότιμος καθηγητής Νεοτεκτονικής και Παλαιοσεισμολογίας του ΑΠΘ, Σπύρος Παυλίδης.

«Όταν δουλέψαμε για τον TAP έγινε εκτίμηση δυναμικότητας και αναμενόμενου μεγέθους σεισμού σχεδόν για όλα τα ρήγματα στην περιοχή, τα οποία έχουν τρομερές ομοιότητες μεταξύ τους», ανέφερε ο κ. Παυλίδης, διευκρινίζοντας ότι «δε θα ενεργοποιηθούν όλα τα ρήγματα, αλλά όταν έχουμε δόμηση μεγάλων έργων πρέπει να συνεκτιμώνται μαζί με άλλες τεκτονικές δομές ως εν δυνάμει σεισμογενετικές πηγές».

Αριστερά τα ενεργά ρήγματα Αλβανίας και Δυτικής Ελλάδος, ως σεισμογενετικές πηγές, ως γραμμικά στοιχεία και δεξιά ως "επίπεδα" (ζώνες). Το Ανάστροφο Ρήγμα Δυρραχίου (Dures) με κωδικό ALCS301 και το αντιθετικό του ALCS 325, όπως προκύπτει από τα πρώτα σεισμολογικά δεδομένα ενεργοποιήθηκαν στον πρόσφατο σεισμό, καθώς επίσης και άλλα μικρότερα ρήγματα της ίδιας γεωτεκτονικής δομής.

Τα χαρακτηριστικά και ομοιότητες των ρηγμάτων στην ευρύτερη περιοχή

Τα ρήγματα της Δυτικής Ελλάδος, Δυτικής Αλβανίας και Δαλματικών ακτών έχουν, σύμφωνα με τον καθηγητή, παραπλήσια γεωλογικά δομικά χαρακτηριστικά και ομοιότητες. Ονομάζονται ανάστροφα, ή ρήγματα εφίππευσης, δηλαδή μετακινούν τεράστια στρώματα πετρωμάτων προς τα επάνω κατά μήκος της επιφάνειας του ρήγματος, παρουσιάζουν κάμψεις και πτυχές των γεωλογικών στρωμάτων, λόγω ισχυρών συμπιεστικών γεωτεκτονικών δυνάμεων που ενεργούν στην περιοχή, όπως συνέβη στον πρόσφατο σεισμό.

Το συγκεκριμένο σεισμικό ρήγμα της 26ης Νοεμβρίου 2019 είναι μια δομή ολίσθησης μικρής γωνίας κλίσης, όπου «έσπασαν» άθραυστα τμήματα του ρήγματος σε βάθη 7- 12 χιλιόμετρα, που προκάλεσαν τον κύριο σεισμό και τους μετασεισμούς. Τόσο το κύριο σεισμικό ρήγμα όσο και τα συνοδά του ήταν χαρτογραφημένα τόσο στον επίσημο γεωλογικό χάρτη της Αλβανίας, στον Νεοτεκτονικό χάρτη και στις μελέτες των Παυλίδη Σ., Caputo R. Χατζηπέτρου Αλ. και Σμπόρα Σ. (TAP, 2013, 2015).

Το ιστορικό των καταστροφικών σεισμών στην Αλβανία

Ο κ. Παυλίδης υπενθύμισε ότι «η Αλβανία είναι σεισμογενής χώρα με ιστορικό μεγάλων και καταστροφικών σεισμών, αλλά δεν επλήγη από τον εγκέλαδο τα τελευταία 52 χρόνια». Ο τελευταίος ισχυρός σεισμός, μεγέθους 6,4 που έπληξε την Αλβανία, ήταν στις 30 Νοεμβρίου 1967, στην κεντρική ορεινή χώρα, στα ανατολικά σύνορα της με την τότε Γιουγκοσλαβία, με πολλές καταστροφές σε χωριά με μακροσεισμικο επίκεντρο την Επισκοπή και απολογισμό 20 νεκρούς και περισσοτέρους από 200 τραυματίες. Την 1η Μαΐου της ίδιας χρονιάς προηγήθηκε ο σεισμός 6,4 στα χωριά των Τζουμέρκων (Μεγάλη Γότιστα), του Μετσόβου και Άρτας.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ 

Στη Θεσσαλονίκη μεταφέρονται τραυματίες από το σεισμό στην Αλβανία: Στους 30 οι νεκροί [videos, photos]

 

Καθώς οι προσπάθειες των μελών των σωστικών συνεργείων, που έσπευσαν από τις γύρω χώρες, μεταξύ τους και η Ελλάδα, για την ανεύρεση επιζώντων στα χαλάσματα εντείνονται, ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται ώρα με την ώρα και εκφράζονται φόβοι ότι ο μακάβριος κατάλογος θα είναι πολύ μεγαλύτερος. Έως τις 12 σήμερα το μεσημέρι (τοπική ώρα) είχαν ανασυρθεί 30 νεκροί και περισσότεροι από εφτακόσιοι τραυματίες ενώ δεν υπάρχει ακριβής αριθμός εκείνων που μπορεί να βρίσκονται θαμμένοι κάτω από τα συντρίμμια των καταστραμμένων οικοδομών. Η αλβανική κυβέρνηση απηύθυνε έκκληση προς την διεθνή κοινότητα για επείγουσα βοήθεια καθώς δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι είναι αναγκασμένοι να παραμένουν έξω από τα σπίτια τους που είτε έχουν καταστραφεί ολοσχερώς από τον ισχυρό σεισμό είτε έχουν υποστεί σοβαρές βλάβες στους φέροντες οργανισμούς, οι οποίες τα καθιστούν επικίνδυνα. EPA,MALTON DIBRA “Ξέρουμε σίγουρα ότι σε μία μόνο νεόκτιστη τριώροφη οικοδομή που κατέρρευσε στο Δυρράχιο, βρίσκονται παγιδευμένα έξι άτομα, τα οποία δεν έχουν δώσει σημάδια ζωής, και δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει και κάτω από τα χαλάσματα και άλλων οικοδομών”, είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ελληνικής καταγωγής βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος κ.Ανδρεας Μάρτος. Η αλβανική κυβέρνηση απηύθυνε έκκληση προς την διεθνή κοινότητα για επείγουσα βοήθεια καθώς δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι είναι αναγκασμένοι να παραμένουν έξω από τα σπίτια τους που είτε έχουν καταστραφεί ολοσχερώς από τον ισχυρό σεισμό είτε έχουν υποστεί σοβαρές βλάβες στους φέροντες οργανισμούς, οι οποίες τα καθιστούν επικίνδυνα. Ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας κ. Νίκος Δενδιας έσπευσε χθες το βράδυ στα Τίρανα και επισκέφθηκε μαζί με τον πρωθυπουργό κ. Εντι Ραμα πληγείσες περιοχές υποσχόμενος περαιτέρω βοήθεια, πλην εκείνης που έχει ήδη σταλεί(ΕΜΑΚ, εξοπλισμός, κ.α.). Ο κ. Δενδιας ήταν ο πρώτος ξένος αξιωματούχος που μετέβη στα Τίρανα λίγες ώρες μετά την καταστροφή και σύμφωνα με πληροφορίες τις αμέσως επόμενες ημέρες αναμένεται η αποστολή επιπλέον βοήθειας (σκηνές, κρεβάτια, φαρμακευτικό υλικό, μηχανικών, γιατρών, κ.α από την Αθήνα). Ξένοι ηγέτες και η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους στην ηγεσία της δοκιμαζόμενης χώρας υποσχόμενοι ανθρωπιστική και τεχνική βοήθεια. Στο Δυρράχιο, στο πλευρό των σεισμοπαθών βρέθηκε από τις πρώτες κιόλας ώρες και ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας κ. Αναστάσιος που δήλωσε πως η Εκκλησία θα κάνει ο,τι μπορεί για να ανακουφίσει τους πληγέντες. Μολονότι αποτελεί πρώτη προτεραιότητα των αρχών η ολοκλήρωση των ερευνών για τη ανεύρεση επιζώντων κάτω από τα ερείπια,τους σεισμοσπαθείς και την αλβανική κυβέρνηση περιμένει ένας Γολγοθάς. Πρέπει άμεσα να στεγαστούν και σύντομα να επανέλθουν στην καθημερινότητά τους, προοπτική διόλου εύκολη σε μια χώρα με μεγάλες δυσκολίες στην οικονομία και τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού. Ο πρωθυπουργός Ράμα απηύθυνε έκκληση στους ξενοδόχους της περιοχής να στεγάσουν σεισμοπαθείς σε όσες από τις μονάδες τους κριθούν κατάλληλες, ενώ μεγάλος αριθμός σεισμοπαθών αναμένεται να φιλοξενηθεί σε σκηνές. Επισημαίνεται επίσης η τεράστια ζημιά που προκάλεσε ο σεισμός στην οικονομία της Αλβανίας, καθώς στον άξονα Τιράνων- Δυρραχίου, που κατ εξοχήν επλήγη από την δόνηση, συγκεντρώνεται ο κύριος όγκος του πληθυσμού της χώρας, αλλά και των οικονομικών δραστηριοτήτων της (τουρισμός, βιοτεχνίες, κ.λ.π). Στη Θεσσαλονίκη θα νοσηλευτούν τραυματίες από τον σεισμό στην Αλβανία Πρωτοβουλία του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης για την νοσηλεία σε ιδιωτικές κλινικές της πόλης τραυματιών από τον σεισμό στην Αλβανία. Όπως αναφέρει σε δήλωσή του ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Νίκος Νίτσας ο Σύλλογος ήρθε σε συνεννόηση με τις μεγάλες κλινικές της Θεσσαλονίκης που μπορούν να μπορούν να νοσηλεύσουν τραυματίες. Με την βοήθεια των προξενικών αρχών οι τραυματίες θα μεταφερθούν στην Θεσσαλονίκη. Θα ακολουθήσει νεότερη ενημέρωση από τον Ιατρικό Σύλλογο εντός της ημέρας για περισσότερες λεπτομέρειες, όσον αφορά τον ακριβή αριθμό των τραυματιών. 
https://hellasjournal.com/ 

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας: Η παραχώρηση του Ουκρανικού Αυτοκεφάλου δεν έφερε την ποθητή ενότητα

 Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας: Η παραχώρηση του Ουκρανικού Αυτοκεφάλου δεν έφερε την ποθητή ενότητα
Μαρίνα Ζιώζιου
Μαρίνα Ζιώζιου
Ο Προκαθήμενος της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας τονίζει ότι υπάρχουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία πρόσωπα που μπορούν να συμβάλουν στην άμεση έναρξη διαβουλεύσεων για το Ουκρανικό

Παρέμβαση για το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο έχουμε και από τον Αρχιεπίσκοπο Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Αναστάσιο, με κείμενο που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Αρχιεπισκοπής. Η παρούσα «Έκκληση – Δέηση» απεστάλη στις 20 Νοεμβρίου στον Οικουμενικό Πατριάρχη και στους Προκαθήμενους των Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών.
Το ethnos.gr είχε προαναγγείλει τη συγκεκριμένη παρέμβαση από τις 21 Νοεμβρίου, ενώ σύντομα αναμένεται να δημοσιευτεί και επιστολή μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος που θα ζητούν σύγκληση Πανορθόδοξης Συνόδου για το Ουκρανικό.
Όπως γράφει ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, η ενότητα της Εκκλησίας είναι πριν και πάνω από όλα. «Η παραχώρηση του Αυτοκεφάλου στην Εκκλησία της Ουκρανίας δεν έφερε την ποθητή ενότητα των Ορθοδόξων ούτε την ειρήνη, όπως είχε συμβεί με όλες τις προηγούμενες παραχωρήσεις Αυτοκεφαλίας.
Το κεντρικό πρόσωπο του Ουκρανικού προβλήματος, ο αυτοαποκαλούμενος ‘’Πατριάρχης’’ Φιλάρετος, τελικά αρνήθηκε τον Τόμο, κατηγορώντας το περιεχόμενο και τον σκοπό του. Οι διχασμοί έχουν επεκταθεί και σε άλλες περιοχές και γενικότερα στον Ορθόδοξο κόσμο». 
Σε άλλο σημείο ο Προκαθήμενος της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας επισημαίνει ότι στις περισσότερες Ορθόδοξες Εκκλησίες επικρατεί μία ανησυχητική σιωπή. «Η κινητοποίηση ανεύθυνων προσώπων, για να λοιδορούν εκείνους που διατυπώνουν διαφορετικές εκτιμήσεις, κολακεύοντας συγχρόνως όσους υποστηρίζουν, ευτελίζει τον διορθόδοξο διάλογο σε μία κρίσιμη για την Ορθοδοξία εποχή» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον Αρχιεπίσκοπο και αν ακόμη ορισμένες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες αναγνωρίσουν το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο, αρκετές άλλες θα παραμείνουν στην άρνηση. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα, όπως εξηγεί, μια εθνοφυλετική διάσπαση (σε Έλληνες, Σλάβους και όσους επιθυμούν αρμονικές σχέσεις με όλους), η οποία ακυρώνει τον πολυεθνικό και πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της Ορθοδοξίας και την οικουμενικότητά της. «Τα εκκλησιαστικά σχίσματα δεν τα διορθώνει αυτομάτως ο χρόνος ούτε τα επουλώνει˙αντιθέτως τα παγιώνει και τα βαθαίνει» σημειώνει.
Για τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας υπάρχει λύση για το Ουκρανικό: Η σύγκληση Πανορθόδοξης Συνόδου. Κι αυτό γιατί η βασική αρχή της Συνοδικότητος, στην οποία έχει στηριχθεί διαχρονικά η πορεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, είναι η μόνη τελικά που μπορεί να ανοίξει διέξοδο στην υφισταμένη κρίση. Όσο αναβάλλεται η αξιοποίησή της σε Πανορθόδοξο επίπεδο, οι πολυμερείς διασπάσεις στην Ορθόδοξη Οικουμένη θα γίνονται πολλαπλά επικίνδυνες. «Η πρωτοβουλία για τη θεραπευτική αγωγή της νέας πραγματικότητας ανήκει αναμφιβόλως στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αλλά και όλες οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, όλοι ανεξαιρέτως οι Ορθόδοξοι, έχουμε ευθύνη να συμβάλουμε στη συμφιλίωση» υπογραμμίζει ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας.

Αναλυτικά η παρέμβασή του:

«Έκκληση -Δέηση για την υπέρβαση της εκκλησιαστικής πολώσεως
Η παρούσα Έκκληση – Δέηση απεστάλη στις 20 Νοεμβρίου στον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη και στους Μακαριωτάτους Προκαθήμενους των Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών. Δίδεται στη δημοσιότητα στις 24 Νοεμβρίου.
  1. Πολλά γράφονται και λέγονται, μήνες τώρα, σχετικά με το Ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα. Το πιο κρίσιμο και αναγκαίο, όμως, είναι να τονισθεί το χρέος της ενότητος της Ορθοδοξίας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εκφράζοντας την πατερική πνευματική εμπειρία και εκκλησιαστική παράδοση διακήρυξε: «Τό τῆς Ἐκκλησίας ὄνομα οὐ χωρισμοῦ, ἀλλά ἑνώσεως καί συμφωνίας ὄνομα. Ἐκκλησία γέγονε οὐχ ἵνα διῃρημένοι ὦμεν, ἀλλά συνημμένοι». Και αλλού: «Οὐδέν οὕτω παροξύνει τόν Θεόν ὡς το Ἐκκλησίαν διαιρεθῆναι». Οποιαδήποτε, λοιπόν, ενέργεια οφείλει να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τη βασική αυτή αλήθεια: Η ενότητα της Εκκλησίας είναι πριν και πάνω από όλα.
  2. Τα εκκλησιαστικά γεγονότα του έτους που πέρασε, δημιούργησαν μία νέα πραγματικότητα, με την προφανή ανάμειξη και γεωπολιτικών ενδιαφερόντων και σκοπιμοτήτων. Η νέα αυτή κατάσταση δεν είναι δυνατόν εμμέσως ή αμέσως να αγνοείται. Η παραχώρηση του Αυτοκεφάλου στην Εκκλησία της Ουκρανίας δεν έφερε την ποθητή ενότητα των Ορθοδόξων ούτε την ειρήνη, όπως είχε συμβεί με όλες τις προηγούμενες παραχωρήσεις Αυτοκεφαλίας. Το κεντρικό πρόσωπο του Ουκρανικού προβλήματος, ο αυτοαποκαλούμενος «Πατριάρχης» κ. Φιλάρετος, τελικά αρνήθηκε τον Τόμο, κατηγορώντας το περιεχόμενο και τον σκοπό του. Οι διχασμοί έχουν επεκταθεί και σε άλλες περιοχές και γενικότερα στον Ορθόδοξο κόσμο. Παράλληλα, το κατεξοχήν μυστήριον της ενότητος και της συγγνώμης -η Θεία Ευχαριστία- χρησιμοποιήθηκε από το Πατριαρχείο Μόσχας κατά την αντιπαράθεση ως μοχλός πιέσεως. Δεκάδες εκατομμύρια Ορθοδόξων έχουν διακόψει την ευχαριστιακή κοινωνία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και την Εκκλησία της Ελλάδος. Εξάλλου το ζήτημα της εγκυρότητος των χειροτονιών που ετέλεσε ο αυτοαποκαλούμενος «Πατριάρχης» κ. Φιλάρετος, ενώ ήταν αφορισμένος και αναθεματισμένος, εξακολουθεί να διχάζει. Τα επώδυνα αποτελέσματα της γενομένης εγχειρήσεως είναι πασίγνωστα όχι μόνο στους Ορθοδόξους κύκλους, αλλά γενικότερα σε όλο τον χριστιανικό κόσμο.
  3. Προς το παρόν, στις περισσότερες Ορθόδοξες Εκκλησίες επικρατεί μία ανησυχητική σιωπή. Oι διαφαινόμενες εκατέρωθεν πολιτικές πιέσεις τραυματίζουν το πνευματικό κύρος της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ενώ η κινητοποίηση ανεύθυνων προσώπων, για να λοιδορούν εκείνους που διατυπώνουν διαφορετικές εκτιμήσεις, κολακεύοντας συγχρόνως όσους υποστηρίζουν, ευτελίζει τον διορθόδοξο διάλογο σε μία κρίσιμη για την Ορθοδοξία εποχή. Ορισμένοι εκκλησιαστικοί κύκλοι εκφράζουν την προσδοκία ότι σιγά-σιγά όλες οι Ορθόδοξες Εκκλησίες θα αναγνωρίσουν τον παραλαβόντα τον Τόμο. Όμως, και αν ακόμη ορισμένες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες τoν αναγνωρίσουν, αρκετές άλλες, όπως δηλώνουν στις μέχρι τούδε δημόσιες τοποθετήσεις τους, θα παραμείνουν στην άρνηση. Με αποτέλεσμα μια εθνοφυλετική διάσπαση (σε Έλληνες, Σλάβους και όσους επιθυμούν αρμονικές σχέσεις με όλους), η οποία ακυρώνει τον πολυεθνικό και πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της Ορθοδοξίας και την οικουμενικότητά της. Τα εκκλησιαστικά σχίσματα δεν τα διορθώνει αυτομάτως ο χρόνος ούτε τα επουλώνει˙ αντιθέτως τα παγιώνει και τα βαθαίνει.
  4. Επείγει πλέον να αναζητηθούν δρόμοι υπερβάσεως της εκκλησιαστικής πολώσεως. Για την αντιμετώπιση των ποικίλων συγκρούσεων στον κόσμο το πρώτο στάδιο ενεργειών είναι η αποκλιμάκωση. Είναι ευρύτατα αποδεκτό και συχνά επαναλαμβάνεται διεθνώς ότι μόνον με σοβαρό διάλογο είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν οι εντάσεις. Ας επιδιωχθεί το συντομότερο εκ νέου επικοινωνία και ανταλλαγή δημιουργικών προτάσεων μεταξύ των βασικών παραγόντων της κρίσεως. Υπάρχουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία πρόσωπα που μπορούν να συμβάλουν στην άμεση έναρξη διαβουλεύσεων.
  5. Καιρός να τεθούν ως βάσεις των νέων προσπαθειών αλήθειες της Ορθοδόξου Παραδόσεως, οι οποίες στηρίζονται στην Αγία Γραφή. Πχ:«Τί δέ με καλεῖτε, Κύριε Κύριε, καὶ οὐ ποιεῖτε ἃ λέγω;» (Λουκ. 6:46, πρβλ. Ματθ.7:21)˙ «Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς…» (Ματθ. 5:44)˙«ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν…»(Ματθ. 6:12)˙«…σπουδάζοντες τηρεῖν τὴν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης» (Εφεσ.4:3, βλέπε και Γαλ.5:15). Ακολουθώντας πιστά τις εντολές του Κυρίου θα διακρίνουμε νέους δρόμους για την υπέρβαση της κρίσεως.
  6. Υπάρχουν λύσεις. Θα μας φωτίσει ο Θεός να τις προσδιορίσουμε. Οι λύσεις βεβαίως δεν θα επιτευχθούν με την ανταλλαγή προσβλητικών και απειλητικών κειμένων ή με εξωεκκλησιαστικές παρεμβάσεις˙ούτε είναι δυνατόν να επιβληθούν μονομερώς ή αυτομάτως με το πέρασμα του χρόνου. Κάθε καθυστέρηση επιδεινώνει την ήδη οδυνηρή κατάσταση. Και αν «στο τέλος», «στο μέλλον», βρεθεί κάποια λύση, θα έχουν πλέον συσσωρευθεί στην ιστορία της Ορθοδοξίας πολλές δυσάρεστες σελίδες. Η βασική αρχή της Συνοδικότητος, στην οποία έχει στηριχθεί διαχρονικά η πορεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, είναι η μόνη τελικά που μπορεί να ανοίξει διέξοδο στην υφισταμένη κρίση. Συνηγμένοι ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, με αλληλοσεβασμό και αποκλειστικό σκοπό την ανεύρεση μιας ειρηνικής ρυθμίσεως, έχουμε τη δυνατότητα να καταλήξουμε σε μια λύση κοινώς αποδεκτή για όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία. Όσο αναβάλλεται η αξιοποίηση της Συνοδικότητος σε Πανορθόδοξο επίπεδο, οι πολυμερείς διασπάσεις στην Ορθόδοξη Οικουμένη θα γίνονται πολλαπλά επικίνδυνες. Η σημερινή τεχνολογία επιτείνει τον θόρυβο, τη σύγχυση και την αναταραχή μεταξύ των Ορθοδόξων˙ και τελικά μειώνεται η αξιοπιστία της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο.
  7. Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, η μεγάλη εορτή της ελεύσεως στην ανθρωπότητα του Υιού και Λόγου του Θεού, της εκπληκτικής πρωτοβουλίας του Πατρός για τη συμφιλίωση με το ανθρώπινο γένος, εντείνουμε ταπεινά τη δέησή μας όπως επιταχυνθούν τα βήματα προς συμφιλίωση, προς καταλλαγή. Ώστε να δικαιούμεθα να συμψάλουμε όλοι οι Ορθόδοξοι το «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ και ἐπί γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία» (Λουκ. 2:14). «Τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ τοῦ καταλλάξαντος ἡμᾶς ἑαυτῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ δόντος ἡμῖν τὴν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς». (Όλα δε προέρχονται από τον Θεό, ο οποίος μας συμφιλίωσε με τον εαυτό του δια του Ιησού Χριστού και μας ανέθεσε το έργο της συμφιλιώσεως) (Β΄Κορ. 5:18).
Η πρωτοβουλία για τη θεραπευτική αγωγή της νέας πραγματικότητος ανήκει αναμφιβόλως στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αλλά και όλες οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, όλοι ανεξαιρέτως οι Ορθόδοξοι, έχουμε ευθύνη να συμβάλουμε στη συμφιλίωση.
Με την καταλλαγή θα ειρηνεύσουν εκατομμύρια πιστών ανθρώπων. Συγχρόνως η Ορθοδοξία θα επιβεβαιώσει την πνευματική της ικανότητα να επουλώνει τις πληγές, με οδηγό τον Λόγο του Θεού και την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Επιβεβαιώνοντας την αλήθεια ότι είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, η οποία έχει Κεφαλήν τον Χριστόν, τον σαρκωθέντα Υιόν του Θεού, «δι’ ὅν τά πάντα και δι’οὗ τά πάντα» (Ἑβρ. 2:10), «…τοῦ δόντος ἡμῖν τὴν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς» (Β΄Κορ. 5:18)».

Ι.Μ. Πειραιώς: Πού βρίσκονται τα όρια της Χριστιανικής Αγάπης; - Είναι το Κοράνιο βιβλίο πολιτισμού;


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 19η Νοεμβρίου 2019
ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ; – ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΡΑΝΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ;
Πριν λίγες ημέρες δημοσίευσε το Γραφείο μας την ανακοίνωση, με θέμα: «Τα βαθύτερα αίτια του συγχρόνου παγκόσμιου μεταναστευτικού προβλήματος», στην οποία εκθέσαμε τις απόψεις μας για το μεγάλο αυτό σύγχρονο πρόβλημα. Αποδείξαμε με στοιχεία ότι δεν πρόκειται για «τυχαία» συγκυρία, αλλά για καλά οργανωμένο σχέδιο των ιθυνόντων της Παγκοσμιοποίησης προκειμένου να προωθηθούν οι επιδιώξεις τους για μια παγκόσμια κυριαρχία. Να γίνει ένα ανακάτεμα των λαών, ώστε να τεθούν στο περιθώριο και να εξαφανιστούν οι εθνικές, θρησκευτικές, πολιτισμικές και εθιμικές ιδιαιτερότητές τους. Αυτοί είναι εκείνοι που δημιουργούν τα αίτια του προσφυγικού προβλήματος, όπως είναι οι πόλεμοι, οι εμφύλιες διαμάχες, η φτωχοποίηση κλπ, αλλά και του μεταναστευτικού με την χρηματοδότηση και προώθηση λαθραίων μεταναστών μέσω Μ.Κ.Ο.
Στην ανακοίνωσή μας κάμαμε μια απαραίτητη διάκριση, η οποία φαίνεται ότι σκοπίμως παραθεωρείται: Η διάκριση μεταξύ προσφύγων και μεταναστών. Οι πρόσφυγες είναι αυτοί που πήραν το δρόμο της προσφυγιάς, για να γλυτώσουν τη ζωή τους από τις πολεμικές συγκρούσεις στην πατρίδα τους. Όλοι οι άλλοι, (πακιστανοί, αυγανοί κογκολέζοι, μαροκινοί κ.λ.π.), είναι οικονομικοί μετανάστες, κατά το κοινώς λεγόμενο τυχοδιώκτες, που ήρθαν στη χώρα μας παράνομα και λαθραία, χωρίς διαβατήριο και την απαιτούμενη άδεια εισόδου και παραμονής (βίζα). Ελάχιστοι από αυτούς θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως πολιτικοί πρόσφυγες, δηλαδή διωγμένοι από τα καθεστώτα των χωρών τους. Αυτή τη στιγμή η μόνη χώρα στη Μέση Ανατολή που βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση είναι η Συρία. Άρα οι μόνοι που μπορούν να θεωρηθούν ως πρόσφυγες είναι οι σύριοι. Ουσιαστικό και υπαρκτό πρόβλημα έχουν οι πρόσφυγες και ιδιαίτερα τα γυναικόπαιδα και οι άρρωστοι, σε αντίθεση με τους λαθρομετανάστες, οι οποίοι, είναι στην συντριπτική τους πλειοψηφία νεαροί ενήλικες και εύρωστοι. Κατά συνέπεια, οι μόνοι που θα έπρεπε να τύχουν φιλοξενίας και να τους δοθεί άσυλο, μέχρι να ομαλοποιηθεί η κατάσταση στην πατρίδα τους, είναι οι σύριοι πρόσφυγες, ενώ οι υπόλοιποι, είναι οι παράνομα εισερχόμενοι στον εθνικό μας χώρο και θα έπρεπε να απελαθούν άμεσα. Θα έπρεπε να απελαθούν, όχι μόνο διότι είναι παράνομοι, αλλά και για δύο επί πλέον πρόσθετους λόγους: Πρώτον διότι η Ελλάδα δεν αντέχει άλλους μετανάστες, αφού δεν έχει πλέον τις οικονομικές δυνατότητες να τους συντηρήσει οικονομικά, να τους αποκαταστήσει επαγγελματικά και να τους αφομοιώσει κοινωνικά και πολιτιστικά. Και δεύτερον εξ’ αιτίας της βάρβαρης και παραβατικής συμπεριφοράς των. Στην προηγούμενη ανακοίνωσή μας αναφέραμε ήδη μερικά από τα πάμπολλα ανατριχιαστικά περιστατικά, εγκληματικών ενεργειών, βιασμών, βανδαλισμών και καταστροφών.
Οι τελευταίες κυβερνήσεις, μηδέ δυστυχώς και της παρούσης εξαιρουμένης, σκοπίμως και τελείως αδικαιολόγητα δεν κάνουν αυτή τη διάκριση, και «τσουβαλιάζοντας» μαζί πρόσφυγες και λαθρομετανάστες, τους μεταφέρουν στην ενδοχώρα και τους προσφέρουν αδιακρίτως άσυλο, τόπο διαμονής, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.λ.π. Έτσι όμως παραβιάζουν κατάφωρα το εθνικό και το διεθνές δίκαιο και δημιουργούν ασφυκτικό και μη διαχειρήσιμο πλέον μεταναστευτικό πρόβλημα με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εθνική μας ασφάλεια, αφού οι μεν προσφυγικές ροές από την Τουρκία συνεχίζονται με διαρκώς αυξανόμενο ρυθμό, ενώ οι πρόσφυγες και μετανάστες εγκλωβίζονται στην Ελλάδα. Άλλες Δυτικές χώρες με σοβαρές και υπεύθυνες κυβερνήσεις, (ΗΠΑ, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία, κ.λ.π.), εφαρμόζοντας το εθνικό τους και το διεθνές δίκαιο, διαχειρίστηκαν με επιτυχία το παγκόσμιο αυτό πρόβλημα και έμειναν μακριά από τις ανεξέλεγκτες ροές μεταναστών.
Δυστυχώς αρωγοί σε αυτή τη σχιζοφρενική πολιτική τακτική τάχτηκαν και πολλοί εκκλησιαστικοί παράγοντες. Θέλοντας να φανούν ως «οι άνθρωποι της απέραντης και χωρίς όρια αγάπης» προς τον πλησίον, οι «προοδευτικοί» και «ανοιχτοί» στα προβλήματα του συγχρόνου κόσμου, (για να μην κατηγορηθούν ως «ρατσιστές» και «οπισθοδρομικοί»), προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, αδιάκριτα, σε πρόσφυγες και λαθρομετανάστες. Μάλιστα κάποιοι προσφέρουν και χώρους της Εκκλησίας, όπως μη επανδρωμένες Ιερές Μονές, για τη στέγασή τους, χωρίς να υπολογίζουν τα επακόλουθα. Δεν λαμβάνουν υπ’ όψη τους το γεγονός ότι οι μετανάστες, φανατικοί μουσουλμάνοι στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δεν θα σεβαστούν τα όσια και ιερά της πίστεώς μας. Θα καταστρέφουν σταυρούς, εικόνες, τοιχογραφίες και γενικά ό,τι βρουν μπροστά τους που να θυμίζει Ορθοδοξία. Θα βεβηλώνουν με την παρουσία και την συμπεριφορά τους χώρους άγιους και ιερούς, καθαγιασμένους ανά τους αιώνες από τους ασκητικούς κόπους οσίων και αγίων ανδρών, που έζησαν στα μοναστήρια αυτά. Για όνομα του Θεού! Δεν υπάρχει επί τέλους έστω λίγη διάκριση στο θέμα αυτό;
Ιεράρχες, με «φιλελεύθερο προφίλ», προβαίνουν σε μεγαλόστομες διακηρύξεις, ότι «η Εκκλησία δεν κάνει διακρίσεις, προσφέροντας τις υπηρεσίες της σε κάθε έναν που έχει ανάγκη». Αλγεινή εντύπωση προκάλεσαν δηλώσεις που έφτασαν στο σημείο να «εικονίσουν» τον Χριστό στα πρόσωπα παρανόμων τυχοδιωκτών και φανατικών μουσουλμάνων, ανθρώπων που απέδειξαν από την μέχρι σήμερα βάρβαρη συμπεριφορά τους ότι, αν μη τι άλλο, είναι τουλάχιστον επικίνδυνοι για την πατρίδα μας. Ειπώθηκε: «Δεν μπορώ να δεχτώ κάποιον που αρνείται την προσφορά σε πρόσφυγες και μετανάστες. Για μένα αυτός δεν είναι ούτε Έλληνας ούτε Ορθόδοξος. Η Ορθοδοξία περιθάλπει όποιον άνθρωπο από όπου και αν είναι. Αυτό σημαίνει Χριστός. Όσο θα κηρύττουμε τον Χριστό αυτό θα το κάνουμε πράξη… στους πρόσφυγες και τους μετανάστες είναι ο Χριστός σήμερα»!
Δε γνωρίζουμε σε ποιά «Αγία Γραφή» στηρίχτηκαν για να αποφανθούν ότι έχουμε την χριστιανική υποχρέωση να περιθάλπουμε ένα τυχοδιώκτη και παράνομο μετανάστη, ισότιμα με τον όντως κατατρεγμένο και ξεριζωμένο πρόσφυγα. Ρωτούμε: Θα συνιστούσαν ποτέ σε χριστιανικές οικογένειες να δεχθούν και να φιλοξενήσουν στα σπίτια τους εν ονόματι του Χριστού, τέτοιου είδους ανθρώπους όπως τους περιγράψαμε παρά πάνω; Θα εδέχοντο να φιλοξενήσουν οι ίδιοι τέτοιου είδους ανθρώπους εν ονόματι του Χριστού; Θα αισθανόταν ασφαλείς, ή θα ζούσαν συνεχώς με την αγωνία, μήπως…μήπως…μήπως; Μήπως σε τελική ανάλυση μαζί με την αγάπη χρειαζόμαστε και λίγη διάκριση;
Παραβλέπουν ακόμη το γεγονός ότι η Ορθοδοξία σέβεται μεν το κάθε ανθρώπινο πρόσωπο ως εικόνα του Θεού, προσφέρει όμως την έμπρακτη αγάπη της ανάλογα με τις δυνατότητές της και προ παντός με ΔΙΑΚΡΙΣΗ(!), σε όποιον έχει πραγματική ανάγκη. Στην περίπτωσή μας πραγματική ανάγκη έχουν οι πρόσφυγες. Επίσης φαίνεται ότι αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν ότι η Εκκλησία μας, όπως ακριβώς σέβεται την ιδιαιτερότητα και την εθνότητα του κάθε ανθρώπου, έτσι ακριβώς οφείλει να περιφρουρήσει και τη ιδική μας ιδιαιτερότητα του ιδικού μας εθνικού χώρου. Οφείλει να διαφυλάξει ως κόρην οφθαλμού τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό μας και την ελευθερία της πατρίδος μας, η οποία τίθεται σε σοβαρή δοκιμασία από τις ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές, από τις εκατοντάδες χιλιάδες φανατικούς μουσουλμάνους μετανάστες, οι οποίοι ήρθαν στην Ελλάδα με δικαιώματα πολιτογραφήσεως και απαιτήσεις, με ήθος και διαγωγή κυρίαρχου και κατακτητή και με όραμα και προοπτική, (όταν το επιτρέψουν οι περιστάσεις), να την μεταβάλλουν σε ισλαμικό χαλιφάτο, αλλοιώνοντας την ελληνορθόδοξη ιδιοπροσωπία μας που κερδήθηκε με ποταμούς αίματος. Θέλουν να κωφεύουν στις εκτιμήσεις των ειδικών, οι οποίοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και επισημαίνουν ότι το όραμα αυτό των μεταναστών σε λίγα χρόνια, (και εφ’ όσον δεν ληφθούν άμεσα τα αναγκαία μέτρα), δεν θα αποτελεί σενάριο φαντασίας, αλλά χειροπιαστή πραγματικότητα. Η αθρόα εισβολή μεταναστών σε συνδυασμό με την εφιαλτική δημογραφική συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού θα μεταβάλει την Ελλάδα με μαθηματική ακρίβεια σε μια ισλαμική χώρα, με ό, τι αυτό θα συνεπάγεται για την Εκκλησία μας, την χριστιανική μας πίστη, την ελευθερία μας, τις παραδόσεις μας και την καθημερινή μας ζωή. Η μαρτυρική ζωή των χριστιανών στις μουσουλμανικές χώρες, (Σαουδική Αραβία, Αιθιοπία, Μαρόκο κ.λ.π), θα είναι ο καθρέπτης της ζωής μας σε λίγα χρόνια!
Πρόσφατα κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο, δημοσίευμα με τίτλο: «Γροθιά στην ψευδεπίγραφη ‘πολιτική ορθότητα’ αποτελεί το ψήφισμα των 95 προσωπικοτήτων για το Μεταναστευτικό», (https://aktines. blogspot.com /2019/11/95.html#more), το οποίο έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πιο πανηγυρικό τρόπο, όλα όσα γράψαμε στο προηγούμενο άρθρο μας. Στο δημοσίευμα γίνεται λόγος για ψήφισμα-κόλαφο κατά των χειρισμών της κυβέρνησης, αλλά και της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για το Mεταναστευτικό, το οποίο υπογράφουν 95 κορυφαίες προσωπικότητες από όλο τον κόσμο. Στο ψήφισμα, το οποίο αποστέλλεται στον πρωθυπουργό της χώρας κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, στους Προέδρους της Ελλάδας και της Κύπρου, στους Υπ. Εξωτερικών των δύο κρατών, αλλά και στην Ιεραρχία της Εκκλησίας, αναλύεται το μεταναστευτικό ζήτημα στις πραγματικές του διαστάσεις. Αναδεικνύονται τα προβλήματα που προκαλούνται από τις ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές και ζητείται από την κυβέρνηση να τηρήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Τονίζεται ο κίνδυνος δημιουργίας εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, (εξ’ αιτίας της ένοχης ανοχής της), που οδηγεί αναπόφευκτα στην αλλοίωση της ταυτότητας και του πολιτισμού τους έθνους μας. Υποδεικνύεται η Τουρκία, το σουνιτικό μπλόκ και ο Mr. George Soros ως υποκινητές της μαζικής μετανάστευσης προς τη χώρα μας, με στόχο την δημιουργία ισλαμικής μειονότητας που θα χρησιμοποιηθεί ως όπλο από αυτήν, όταν έρθει «το πλήρωμα του χρόνου». Στηλιτεύεται η σχιζοφρενική τακτική των κυβερνώντων διαχρονικώς καθώς επιδοτούνται οι μετανάστες, και παραθεωρούνται οι έλληνες, (θύματα της οικονομικής κρίσης), οι οποίοι αναγκάζονται να φύγουν στο Εξωτερικό. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο των Μ.Κ.Ο., οι οποίες χαρακτηρίζονται «ύποπτες», αλλά και της Frontex, η οποία υποβοηθεί την εισροή παρανόμων μεταναστών, ενθαρρύνοντας τον εποικισμό της χώρας στο όνομα της «πολυπολιτισμικότητας».
Ειπώθηκε επίσης ότι δεν κινδυνεύει η ελληνορθόδοξη ιδιοπροσωπία μας από την επέλαση των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, φέρνοντας ως παράδειγμα το γεγονός ότι στην εποχή της Τουρκοκρατίας αντέξαμε και δεν χαθήκαμε. Στα τετρακόσια χρόνια της δουλείας, δεν χάσαμε όντως την πίστη μας, αλλά, για να μην την χάσουμε, το τίμημα υπήρξε βαρύτατο. Κόπηκαν χιλιάδες κεφάλια και χύθηκαν ποταμοί αιμάτων! Προφανώς η ιστορία δεν μας δίδαξε αρκούντως, για να συνειδητοποιήσουμε πόσα μαρτύρια υπέφερε ο λαός μας κατά την μακραίωνη δουλεία μας στους Οθωμανούς, με τις εκατόμβες των θυμάτων, τις αναίτιες σφαγές αθώων, τις χιλιάδες περιπτώσεις φρικτών βασανισμών και θανατώσεων Νεομαρτύρων, τις θηριωδίες και τις ταπεινώσεις μας, στο όνομα του «θεού» Αλλάχ! Είμαστε βέβαιοι ότι σήμερα, που καλλιεργείται συστηματικά ο εθνομηδενισμός, που διακωμωδείται ο αγνός πατριωτισμός και διασύρεται ως ρατσισμός, που γελοιοποιούνται οι εθνικοί μας ήρωες και διαστρέφεται η εθνική μας ιστορία, θα υπάρξουν έλληνες με ηρωϊκό και θυσιαστικό φρόνημα, που θα θυσιάσουν τη ζωή τους για την πίστη και την πατρίδα; Πέραν τούτου τα σημερινά δεδομένα είναι πολύ διαφορετικά από ότι στην εποχή της Τουρκοκρατίας. Τώρα η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από ότι τότε, διότι τώρα δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε μόνον τους μουσουλμάνους, αλλά πίσω από αυτούς τους πανίσχυρους αφανείς ιθύνοντες τους Διεθνούς Σιωνισμού, οι οποίοι κινούν τα νήματα του παγκόσμιου μεταναστευτικού προβλήματος.
Επίσης ειπώθηκε ότι όλο το Ισλάμ δεν είναι τζιχαντιστές και θέλει «ιερό πόλεμο» και ότι αυτή η αντίληψη προέρχεται και στηρίζεται σε παρερμηνείες του. Ότι και το Ευαγγέλιο δήθεν δεν απέτρεψε τις σταυροφορίες και ότι το Κοράνιο είναι βιβλίο πολιτισμού. Το Κοράνιο όμως ως θρησκευτικό, πολιτικοκοινωνικό και νομικό κείμενο, είναι ένα από τα πλέον σαφή θρησκευτικά κείμενα. Και οι αναφορές του περί «ιερού πολέμου», (Τζιχάντ), και σφαγής των απίστων, είναι από τις πλέον σαφείς αναφορές, ώστε να μη χωρούν παρερμηνείες. Γύρω από το θέμα αυτό ασχολήθηκε το Γραφείο μας σε παλαιότερες δημοσιεύσεις μας και δεν είναι του παρόντος να επανέλθουμε πάλι. Παραπέμπουμε ενδεικτικώς τον αναγνώστη στην εργασία μας με τίτλο: «Είναι το Ισλάμ ‘φιλειρηνικό’; Απάντηση σε πρόσφατη Συνέντευξη», (6.7.2015). Εδώ τούτο μόνο υπενθυμίζουμε: Ότι η έννοια του «τζιχάντ» αναφέρεται σαφέστατα στο Κοράνιο και αποτελεί πυλώνα του, διότι θεωρεί ότι οι μουσουλμάνοι έχουν καθήκον να μεταδώσουν την μουσουλμανική πίστη στους «απίστους» με την βία. Ενδεικτικά παραθέτουμε ένα από τα πολλά σχετικά χωρία: Στο κεφ. 8 του Κορανίου, στίχος 12 εξαγγέλλεται: «θα εκτοξεύσω τον τρόμο στις καρδιές των απίστων. Αφαιρέστε τους τα κεφάλια και έπειτα αφαιρέστε τους τα δάκτυλα». Ο συνεπής μουσουλμάνος οφείλει να τις εκτελέσει με ακρίβεια, αν θέλει να έχει την «εύνοια» του Αλλάχ, ο οποίος είναι σωματοποιημένος στο Κοράνιο ως «Θεός –βιβλίο». Μη συμμόρφωση εκτέλεσης των κορανικών εντολών σημαίνει έλλειψη συνέπειας. Άρα οι τζιχαντιστές, οι μαθητές του «ιερού πολέμου» κατά των «απίστων» και οραματιστές του «κράτους του Αλλάχ», της δημιουργίας χαλιφάτου στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, είναι οι συνεπείς μουσουλμάνοι. Αντίθετα όσοι δεν τους ακολουθούν και παραβλέπουν τις εντολές για φυσική εξόντωση των «απίστων» δεν είναι συνεπείς μουσουλμάνοι! Επίσης άστοχος είναι κάθε παραλληλισμός των τζιχαντιστών με τους σταυροφόρους. Οι σταυροφόροι δεν έκαναν τις σταυροφορίες, επειδή κλήθηκαν να εφαρμόσουν κάποιες εντολές του Ευαγγελίου, ενώ αντίθετα οι τζιχαντιστές εφαρμόζουν τη βία και τον ιερό πόλεμο, (όπου οι συνθήκες είναι κατάλληλες), επειδή εφαρμόζουν συγκεκριμένες εντολές του Κορανίου, μεταξύ των οποίων είναι και η μετοίκηση, όπως εν προκειμένω. Επί πλέον τις σταυροφορίες δεν τις έκαναν πιστοί που ανήκουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά οι αιρετικοί παπικοί Φράγκοι, οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με την Εκκλησία του Χριστού. Απόδειξη η Δ΄ Σταυροφορία που άλωσε την Κωνσταντινούπολη και οδήγησε τελικά στην πτώση του 1453.
Το Κοράνιο επίσης δεν μπορεί να θωρηθεί ως βιβλίο πολιτισμού διότι είναι ένα γνωστικό σύγγραμμα μίσους, φανατισμού, ρατσισμού, μισαλλοδοξίας, απαξίωσης της γυναίκας, κ.λ.π., στο οποίο βλασφημείται το Πρόσωπο του Χριστού, υποβιβάζοντάς Τον σε άνθρωπο κτιστό με λάσπη και καθυβρίζεται ο Πανάγιος Τριαδικός Θεός ως ανύπαρκτος.
Κλείνουμε το σχόλιό μας εκφράζοντας τη θλίψη και την ανησυχία μας για όσα συμβαίνουν στη χώρα μας τον τελευταίο καιρό. Η Ορθόδοξη Πατρίδα μας και η ελληνορθόδοξη παράδοσή μας μπήκαν στο στόχαστρο των σκοτεινών δυνάμεων. Η ανησυχία μας επιτείνεται ακόμη περισσότερο όταν βλέπουμε μια μεγάλη μερίδα εκκλησιαστικών ταγών να συντάσσονται με τους εχθρούς της Εκκλησίας και της Πατρίδος μας. Να γίνονται πρόθυμοι συνήγοροι των στόχων της Νέας Τάξεως Πραγμάτων. Δυστυχώς το τεχνητό μεταναστευτικό πρόβλημα, που είναι σήμερα το μείζον πρόβλημα για την πατρίδα μας και την Εκκλησία μας, βρίσκεται σε αδιέξοδο. Δεν φαίνεται προς το παρόν να βρίσκει τη λύσει του και ίσως να μη την βρεί ποτέ! Φοβούμαστε ότι η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη, εκτός και αν ο Θεός μας ελεήσει και στείλει την εξ ύψους βοήθειά Του.
Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών

Το έργο των ΕΜΑΚ στην Αλβανία! - Vepra e emergjencave civile helene në Shqipëri!


Εκφράζουμε την αγάπη μας και την αλληλεγγύη προς τους πληγέντες! - Shprehim dashurinë tonë dhe solidaritetin ndaj të goditurve nga tërmeti!

 
Εκφράζουμε τα βαθιά  συλληπτήρια μας στους συγγενείς των νεκρών του σεισμού. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη στους πληγέντες δείχνοντας έμπρακτα την αγάπη μας. Προσευχόμαστε για όλους ώστε ο Θεός να απαλύνει τις πληγές. 
Παρακάτω είναι οι αριθμοί λογαριασμών του Υπουργείου Εσωτερικών της Αλβανίας ώστε ο καθένας να βοηθήσει οικονομικά όσο μπορεί. 

Shprehim ngushëllimet tona tek të afërmit e personave që humbën jetën gjatë tërmetit. Shprehim solidaritetin tonë tek të gjithë të goditurit nga tërmeti duke treguar me verpa dashurinë tonë. Lutemi për të gjithë që Zoti të zbusë plagët e tyre. 
Më poshtë ndodhen nr e llogarisë së Ministrisë së Brendshme që secili të japë kontributin ekonomik që mundet për të dëmtuarit. 


Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2019

«Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ»- Μέτα και Ράμα ευχαριστούν την Ελλάδα

 «Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ»- Μέτα και Ράμα ευχαριστούν την Ελλάδα
«Αισθανόμαστε καλά γιατί δεν είμαστε μόνοι. Είμαι πάρα πολύ ευγνώμων για όλους τους φίλους και είμαι ειλικρινά πολύ ευγνώμων στον Έλληνα πρωθυπουργό και στον υπουργό Εξωτερικών, είπε ο Έντι Ράμα


«Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ»- Μέτα και Ράμα ευχαριστούν την Ελλάδα

«Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ, ότι η Ελλάδα ανταποκρίθηκε πρώτη» αμέσως μετά τον καταστροφικό σεισμό, είπε ο Πρόεδρος της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα προς τον υπουργό Εξωτερικών, Νίκο Δένδια, κατά τη συνάντησή τους στα Τίρανα, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές.

Ο υπουργός Εξωτερικών ο οποίος συναντήθηκε με τον Αλβανό Πρόεδρο μετά την επίσκεψή του στο Δυρράχιο, τόνισε την ετοιμότητα της Ελλάδας να βοηθήσει με κάθε τρόπο. «Για οποιαδήποτε ενίσχυση χρειαστείτε απ' την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και γενικότερα» σημείωσε και εξέφρασε τα συλλυπητήρια του προς το λαό της Αλβανίας και την ευχή ότι θα επιστρέψει στα Τίρανα κάτω από καλύτερες συνθήκες.

 «Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ που με δεχτήκατε κάτω από τόσο δύσκολες συνθήκες, τόσο για σας όσο και για τον λαό της Αλβανίας. Βρίσκομαι εδώ με εντολή του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, για να εκφράσω τα συλλυπητήρια του ελληνικού λαού στον αλβανικό λαό και σε εσάς προσωπικά και προκειμένου να προσφέρουμε κάθε δυνατή βοήθεια τη δύσκολη αυτή ώρα. Δυστυχώς η Ελλάδα έχει μακρά εμπειρία από σεισμούς. Ήδη, δύο μονάδες της ΕΜΑΚ βρίσκονται εδώ και παράσχουν βοήθεια» σημείωσε ο υπουργός Εξωτερικών.

Στη συνέχεια ο κ. Δένδιας είχε συνάντηση με τον Aρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο και περιηγήθηκε στον καθεδρικό ναό της Αναστάσεως του Κυρίου.

Την ευγνωμοσύνη του στην Ελλάδα για τη συμπαράσταση αμέσως μετά τον καταστροφικό σεισμό στην Αλβανία, εξέφρασε κι ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα από το Δυρράχιο, κατά την επίσκεψή του στα ερείπια πολυκατοικίας, μαζί με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια.

«Αισθανόμαστε καλά γιατί δεν είμαστε μόνοι. Είμαι πάρα πολύ ευγνώμων για όλους τους φίλους και είμαι ειλικρινά πολύ ευγνώμων στον Έλληνα πρωθυπουργό και στον υπουργό Εξωτερικών. Μου τηλεφώνησαν αμέσως και ήθελαν απλά να μάθουν τι να κάνουν και πού να βοηθήσουν.

Αυτό είναι απίστευτο και τους ευχαριστώ πολύ, και ευχαριστώ τον ελληνικό λαό» δήλωσε ο κ. Ράμα από το Δυρράχιο όπου επιχειρούν οι μονάδες της ΕΜΑΚ για τον απεγκλωβισμό επιζώντων από κτίριο που κατέρρευσε από τον σεισμό.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: https://www.skai.gr/den-tha-to-ksexasoume-pote-meta-kai-rama-eyxaristoun-tin-ellada?utm_source=AutoPublish&utm_medium=Twitter&utm_campaign=Social-Link
Follow us: @skaigr on Twitter | skaigr on Facebook | @skaigr on Instagram

Το Βάπτισμα Α΄ Αρχιμ Επιφάνιος Χατζηγιάγκου!!



Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2019

New York Times 1913: Η Αλβανία ένα βασίλειο που δημιουργήθηκε από την Αυστρία!- New York Times 1913- Shqipëria një mbretëri e krijuar nga Austria!


Στις 31 Αυγούστου του 1913 η γνωστή εφημερίδα New York Times αναφερόταν σε άρθρο της για ένα δημιουργημένο κράτος της Αυστρίας πράγμα που ήταν και αληθές. Το κράτος αυτό ήταν η Αλβανία. Τα επιχειρήματα που αναφέρει είναι εξαιρετικά και αποτελούν ιστορικά τεκμήρια που αποσιωπά η αλβανική η ιστορία αφού φαίνεται ξεκάθαρα πως είναι ένα δημιουργημένο κράτος που κατάντησε φυλακή των Ελλήνων. Διαβάστε παρακάτω το άρθρο.

«Αν και οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις δεν έχουν ορίσει ακόμη έναν πρίγκιπα, ώστε να ανέβει στο θρόνο του νέου Βασίλειου  της Αλβανίας, λέγεται πως η πρωτεύουσα της χώρας θα είναι το Έλμπασάν το οποίο βρίσκεται σε ίση απόσταση  βόρεια από τα σύνορα με την Σερβία και νότια από τα σύνορα με την Ελλάδα και σχεδόν απέναντι από το λιμάνι του Δυρραχίου. Είναι σημαντικό λόγο των γενικών καταστάσεων που περιμένουν τον νέο μονάρχη, που η πόλη, αν και 40 μίλια από τις ακτές, μπορεί να προσεγγιστεί μόνο αφού ταξιδέψεις για κάποιες μέρες στα στενά των μουλαριών, και αυτός να μην έχει ένα τόπο κατοικίας κατάλληλο για έναν ευρωπαίο πολίτη.
Εμείς είμαστε μαθημένοι να τον συνοδεύουν στο γραφείο ενός σύγχρονου μονάρχη, στο τόπο που αυτός κυβερνά, αλλά στην Αλβανία, δεν υπάρχουν ίχνη ενός έθνους η στοιχεία μίας εθνικότητας. Και τα ίχνη μίας κοινής φυλής είναι θολά.
Οι γέγκιδες στα βόρεια και οι τόσκιδες στο κέντρο της πρώην τουρκικής επαρχίας, αν και πιστεύεται πως έχουν μια κοινή πολύ μακρινή καταγωγή διακρίνονται μεταξύ τους από τα χαρακτηριστικά τους, από τα ήθη τους αλλά και στο θρήσκευμα. Στα νότια  σύνορα της Βουλγαρίας και της Σερβίας υπάρχουν Αλβανοί, Έλληνες, Σέρβοι, Βούλγαροι και Τούρκοι.
Δεν υπάρχει μια κοινή γλώσσα και ο μόνος νόμος που θα μπορούσαμε να πούμε πως τηρείτε είναι αυτό της βεντέτας, το οποίο είναι πολύ πετρωμένος. Όσο αφορά το θρήσκευμα, ή τα πάθη και οι προκαταλήψεις που προέρχονται από την θρησκεία, η ποικιλία είναι μεγάλη. Τα τρία πέμπτα του πληθυσμού – που εκτιμάται γύρω στο 1.200.000, ο πραγματικός αριθμός δεν είναι γνωστός- είναι μωαμεθανοί ενώ οι υπόλοιποι μοιρασμένοι ανάμεσα στην καθολική και την ελληνορθόδοξη εκκλησία και καμία εξ αυτών δεν έχει καλές σχέσεις  με τους άλλους.
Το τουρκικό καθεστώς, για όσο διάστημα υπήρχε, ήταν η μόνη γνωστή σχέση ενότητας στην επαρχία, και αυτή πάλι ήταν μη κανονική, ανασφαλής, συχνά αδύναμη και με εκρήξεις αγριότητας. Η μόνη μορφή διακυβέρνησης ήταν πρακτικά φεουδαρχική, όπου οι Μπέηδες των διάφορων φυλών έχουν την ίδια εξουσία με τους Αρχηγούς των βουνών της Σκοτίας δύο αιώνες νωρίτερα.

Πολλοί εξ αυτών με τους συνοδούς του συνεχίζουν να βλέπουν τον Σουλτάνο ως τον κύριο τους, πιστεύουν πως εξαιτίας των εντολών του, αποτραβήχτηκαν οι σέρβοι από  την περιοχή που κατείχαν, και είναι πεπεισμένοι πως αυτός «δεν θα επιτρέψει» ώστε ένας Ευρωπαίος πρίγκιπας θα έρθει να κυβερνήσει. Μεταξύ των μουσουλμάνων αυτών και τον χριστιανών οποιαδήποτε θρησκείας υπάρχει μία τεράστια χαράδρα και αυτό ο κυρίαρχος θα προσπαθήσει να το  διοικήσει με μια κοινή κυβέρνηση πράγμα που θα είναι σχεδόν αδύνατον.
Για έναν λαό - δύσκολα θα μπορούσες να τον ονομάσεις λαό - που συμπεριλαμβάνει τόσα πολλά διαφορετικά στοιχεία και που βρίσκονται σε σύγκρουση μεταξύ τους είναι ξεκάθαρο πως οι λέξεις «αυτονομία» και «εθνική ανεξαρτησία» έχουν μια ξεθωριασμένη έννοια και συχνά δεν έχουν καν νόημα.
Αυτή η κατάσταση των πραγμάτων δεν  είναι καθόλου καινούργια. Αυτό το γνώρισε πολύ καλά η Αυστρία, με την βοήθεια της Ιταλίας   και την απρόθυμη έγκριση της Γερμανίας, επιβλήθηκε στην Ευρώπη  με το καθήκον να διοργανώσει την Αλβανία ως ένα καινούργιο βασίλειο.
Φωτίζει με το τρόπο αυτό τους σκοπούς και τις τάσεις « της συναυλίας της Ευρώπης», γιατί ο καθένας από τους βασικούς παίκτες αυτής της πολιτικής κινήθηκε στην πραγματικότητα από το φόβο πως η άλλη δύναμη θα κέρδιζε παραπάνω, αν η Αλβανία δεν αποσυρόταν από την διανομή των  λαφύρων του πολέμου.

The New York Times, Αύγουστος 1913, - Αλβανικά,   Bota.al.
Μετάφραση στα Ελληνικά Πελασγός Κορυτσάς.
Në 31 gusht të vitit 1913 gazeta prestigjose New York Times shkruante për një shtet të krijuar nga Austrohungaria gjë e cila është e plotësisht e vërtetë. Argumentat që parashtron janë të pakundërshtueshme dhe na ofrojnë një dokument historik për të vërtetat e mohuara në historinë e Shqipërisë. Lexoni më poshtë artikullin.

Ndonëse Fuqitë Evropiane nuk kanë caktuar ende një Princ, që do të vendoset në fronin e Mbretërisë së re të Shqipërisë, thuhet se kryeqytet i vendit do të jetë qyteti i Elbasanit, i cili ndodhet në një distancë të barabartë nga kufiri serb në veri dhe kufiri grek në jug, dhe pothuaj përballë portit të Durrësit. Eshtë e rëndësishme për shkak të kushteve të përgjithshme që presin monarkun e ri që qyteti, edhe pse afro 40 milje nga bregu, të mund të arrihet vetëm duke bërë disa ditë rrugë përgjatë shtigjeve të mushkave, dhe që ai të mos ketë një vendbanim të përshtatshëm për një banor evropian.

Ne jemi mësuar që ta asociojmë zyrën e një monarku modern, me vendini që ai qeveris; por në Shqipëri, nuk ka gjurmë të një kombi apo elementë të një kombësie. Edhe gjurmët e një race të përbashkët janë të paqarta. Gegët në veri dhe toskët në qendër të ish provincës turke, edhe pse besohet që kanë një origjinë të përbashkët shumë të largët, dallojnë mes tyre në tipare, zakone, dhe në fe. Në jug dhe në kufijtë e Bullgarisë dhe Serbisë ka shqiptarë, grekë, serbë, bullgarë dhe turq.

Nuk ka gjuhë të përbashkët, dhe i vetmi ligj që mund të thuhet se respektohet është ligji i vjetër i gjakmarrjes, i cili është shumë i ngurtë. Sa për fenë, apo pasionet dhe paragjykimet që i kanë rrënjët në fe, shumëllojshmëria është e madhe. Tre të pestat e popullsisë – që vlerësohet afro 1.200.000, numri i vërtetë është i paqartë – janë muhamedanë, ndërkohë që pjesa tjetër janë të ndarë mes kishave katolike dhe ortodokse greke, dhe asnjë sekt nuk është në marrëdhënie të mira me tjetrin.

Sundimi i turqve sa kohë që ekzistonte, ishte e vetmja lidhje uniteti e njohur në provincë, dhe ajo ishte e çrregullt, e pasigurtë dhe shpesh e dobët, me shpërthime egërsie. E vetmja formë qeverisjeje është praktikisht feudale, ku Bejlerët e fiseve të ndryshme kanë të njëjtin pushtet si Krerët e Maleve të Skocisë dy shekuj më parë.

Shumë prej këtyre me ndjekësit e tyre, vazhdojnë ta shohin Sulltanin si zotin e tyre, besojnë se ishte prej urdhërave të tij që serbët u tërhoqën nga territori që mbanin pushtuar, dhe janë të bindur se ai “nuk do të lejojë” që një princ Evropian të vijë për t’i qeverisur. Mes këtyre myslimanëve dhe të krishterëve të cilësdo degë ka një hendek të gjerë, dhe sundimtari që do të marrë përsipër nën një qeveri të përbashkët do ta ketë pothuaj të pamundur.

Për një popullsi – vështirë se mund ta quash popull – që përmbledh kaq shumë elementë të ndryshëm dhe në konflikt mes tyre është e qartë se fjalët “autonomi” dhe “pavarësi kombëtare” kanë një kuptim shumë të zbehtë, dhe shpesh nuk kanë fare kuptim.

Një pjesë e konsiderueshme e shqiptarëve, analfabetë dhe që flasin dialekte të ndryshme, janë të paditur për ngjarjet e vitit që kaloi dhe nuk dinë asgjë për ndonjë luftë, përveç grindjeve mes tyre.

Kjo situatë e gjërave nuk është aspak e re. Ajo dihej mirë kur Austria, me ndihmën e Italisë dhe miratimin hezitues të Gjermanisë, iu imponua Evropës me detyrën që të organizonte Shqipërinë si një mbretëri të re. Dhe hedh një dritë mbi qëllimet dhe tendencat e “koncertit të Evropës”, se secili prej lëvizësve kryesore të kësaj politike u vu në fakt në lëvizje nga frika se fuqia tjetër do të përfitonte shumë, nëse Shqipëria nuk tërhiqej nga shpërndarja e përgjithshme e plaçkës së luftës.

The New York Times, Gusht 1913 – Në shqip nga Bota.al