Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2020

Η διδασκαλία όμως του Χριστού, κατέλαβε όλα τα πέρατα της γης, χωρίς να επιβάλλει καμία βία, αλλά μάλλον νικώντας τη βία.

η εικόνα προφίλ του Iraklis Rerakis

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής Θεολογίας του ΑΠΘ

Και εγένετο φύρδην μίγδην: (Η ισλαμικότητα του Τμήματος «Θεολογίας και Ισλαμικών Σπουδών»)- (ΜΕΡΟΣ B΄)

Ακούσαμε, εδώ και καιρό, έναν καθηγητή, από τους πρωταγωνιστές της εισαγωγής και εγκαθίδρυσης των ισλαμικών σπουδών στη Θεολογική Σχολή, να προσπαθεί, σε συνέντευξή του, να εφεύρει νομικό άλλοθι αυτού του εγχειρήματος, επικαλούμενος, παραπλανητικώς, την 194/1987 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), η οποία, μεταξύ άλλων, διευκρίνιζε ότι, «τα όσα διδάσκονται στο θεολογικό τμήμα αποτελούν μεν κυρίως δόγματα της ορθόδοξης εκκλησίας, δεν αποκλείεται, όμως, να αποτελέσουν αντικείμενο σπουδής και έρευνας και από μη μέλη της εκκλησίας αυτής».

Παρερμηνεύοντας την παραπάνω απόφαση, κατά το δοκούν, ο καθηγητής ισχυρίζεται ότι το ΣτΕ, με αυτήν την απόφασή του, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι «οι θεολογικές Σχολές στην Ελλάδα δεν είναι ορθόδοξες, δεν είναι ομολογιακές και επομένως ότι το Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής της Θεσσαλονίκης δεν είναι ομολογιακό».

Τις ίδιες θέσεις, επίσης, εξέφρασε εναντίον και της ομολογιακότητας του Μαθήματος των Θρησκευτικών (ΜτΘ), σε ομιλία του στη Λάρισα, ήδη από το 2011, ισχυριζόμενος ότι: «Η εποχή του ομολογιακού και κατηχητικού χαρακτήρα του Μαθήματος παρήλθε ανεπιστρεπτί... Το ΜτΘ θα πρέπει να αποδεσμευθεί από οποιεσδήποτε ηθικιστικές, κατηχητικές και ομολογιακές εξαρτήσεις και να καταστεί ένα μάθημα πολιτισμού, με περιεχόμενο απόλυτα γνωσιολογικό».

Στην Ιστοσελίδα επίσης του Τμήματος Θεολογίας, στο οποίο υπηρετεί εν λόγω καθηγητής, περιέχεται παρόμοια διαστρεβλωτική ερμηνεία, για το ΣτΕ, μιας επιτροπής καθηγητών του Τμήματος. Στην ίδια γραμμή, το 2016, ο Γ. Γραμματέας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, εμπνευστής και υπέρμαχος υποστηρικτής της ίδρυσης Ισλαμικού Τμήματος στη Θεολογική Θεσσαλονίκης, ανέφερε σε ομιλία του στη Θεσσαλονίκη, σχετικά με την μη ομολογιακότητα των Θεολογικών Σπουδών: «Το μάθημα των θρησκευτικών, αν έχει ένα λόγο ύπαρξης δεν είναι να μας κάνει καλύτερους Χριστιανούς Ορθοδόξους. Αυτό το κάνει άλλος, το κάνει η μητέρα, πρώτη και καλύτερη, ο παπάς, η Εκκλησία. Όχι το σχολείο όμως. Δουλειά του σχολείου, πρώτα και κύρια, είναι να μας δώσει τη δυνατότητα να γίνουμε δημοκρατικοί πολίτες. Στον χώρο του σχολείου, που είναι δημόσιος χώρος, η αντίληψη είναι πώς θα επιβάλλουμε ένα θρήσκευμα σε όλους. Η αντίληψη που λέει: μένω στη δική μου αλήθεια και δεν διαλέγομαι με τον κόσμο, μάς θέτει στο περιθώριο και της γειτονιάς μας και του κόσμου…..».

Υπογραμμίζουμε, ως νοοτροπία, το παραπάνω σημείο: «πώς θα επιβάλλουμε ένα θρήσκευμα σε όλους».

Καθηγητής επίσης της Θεολογικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, που συμπορεύεται σε αυτή τη μη ομολογιακή γραμμή των Θεολογικών Σπουδών, σε άρθρο του (περ. Νέα Παιδεία) αναφέρει: «Στις θρησκευτικά πλουραλιστικές κοινωνίες μας, η θρησκευτική μόρφωση είναι απαραίτητη και αυτή πρέπει να προσφέρεται στη δημόσια εκπαίδευση, με σκοπό την πληροφόρηση, τη γνώση, την επικοινωνία και τη μόρφωση του νέου ανθρώπου, όχι τη μύηση σε μία θρησκεία ή στον πολιτισμό που παράγει μία μόνο θρησκεία σε ένα τόπο».
Υπογραμμίζουμε και εδώ το ως άνω σημείο, ως νοοτροπία: «όχι τη μύηση σε μία θρησκεία ή στον πολιτισμό, που παράγει μία μόνο θρησκεία σε ένα τόπο».

Όμως, όσες προσπάθειες και αν γίνονται, με στόχο την καθιέρωση στις Θεολογικές Σχολές και στο ΜτΘ μιας φύρδην μίγδην ανάμεικτης Θεολογίας, που θα ευνοεί και «θα παράγει, όχι μία μόνο θρησκεία», αλλά την επιβολή «ενός θρησκεύματος σε όλους», σύμφωνα με τα σχέδια που προαναφέραμε, είναι σαφές ότι η ομολογιακότητα (ορθοδοξότητα) της διδασκαλίας τόσο των θεολογικών Σχολών όσο και του ΜτΘ είναι δεδομένη και ότι διαρκώς αποκαλύπτονται οι κακόβουλες συνέπειες των κακόβουλων σχεδίων ορισμένων παραγόντων.

Η Αγιορείτικη Κοινότητα του Αγίου Όρους, ήδη από το 2012 αναφέρει σε επιστολή της, για την ομολογιακότητα του ΜτΘ: «Εις το σχολείον της δήθεν πολυπολιτισμικής νέας ελληνικής κοινωνίας επιχειρείται η μετατροπή του ΜτΘ εις γνωσιακόν... Φρονούμεν ότι το ΜτΘ θα έδει να είναι ομολογιακὸν διὰ να είναι ανοικτόν, ειδάλλως θα είναι “φυλακή”».

Για τις ισλαμικές σπουδές, επίσης, ήδη από το 2014, η Ιερά Κοινότητα αναφέρει σε επιστολή της ότι τις θεωρεί «ως παρέκκλισιν εκ του σκοπού, τον οποίον ετάχθη να υπηρετεί η Ορθόδοξος Θεολογία», χαρακτηρίζοντας μάλιστα την απόφαση αυτή «σοβαρόν ολίσθημα, που θα οδηγήσει εις επικινδύνους ατραπούς» και η οποία «στρέφεται κατά της επιστήμης, της Θεολογίας και κατ’ αυτής της Εκκλησίας».

Το ΣτΕ επίσης, την αποφάση του οποίου επικαλούνται οι ως άνω καθηγητές, με τέσσερις νέες αποφάσεις του (το 2018 και το 2019), υποστηρίζει την ομολογιακότητα της διδασκαλίας του ΜτΘ, που προσφέρεται στους ορθόδοξους μαθητές, από τους Θεολόγους που παράγουν οι Θεολογικές Σχολές, τα παρακάτω:

Ως [«ανάπτυξη της ορθόδοξης χριστιανικής θρησκευτικής συνειδήσεως κατά τα ανωτέρω νοείται η εμπέδωση και ενίσχυση της συγκεκριμένης αυτής θρησκευτικής συνειδήσεως των μαθητών με τη διδασκαλία των δογμάτων, ηθικών αξιών και παραδόσεων της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού (ΣτΕ 660,926/2018 Ολομ.). Το κυριότερο μέσο, με το οποίο -εκτός άλλων (προσευχή, εκκλησιασμός)- υπηρετείται ο ανωτέρω συνταγματικός σκοπός είναι η διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών (ΣτΕ 660,926/2018 Ολομ.)].

Ως προς το πώς ερμηνεύεται, απλανώς, η φράση του ΣτΕ: τα όσα διδάσκονται στο θεολογικό Τμήμα αποτελούν δόγματα της ορθόδοξης εκκλησίας» και πώς συνδέονται τα δόγματα με τις παραδόσεις της Εκκλησίας μας, ο Μακαριστός Καθηγητής π. Γ. Φλορόφσκυ αναφέρει: «Θα διδάξω τα δόγματα της πίστεως. Τα δόγματα είναι σεβαστά. Δέχομαι και ασπάζομαι τα δόγματα της πίστεως, ολοψύχως και ενσυνειδήτως… Πιστεύω δε ότι ακριβώς τα “δόγματα της πίστεως” δύνανται να βοηθήσουν μίαν απέλπιδα γενεά, ως η ιδική μας, να ανακτήσει χριστιανικό θάρρος και ενόραση».

Επομένως, οι εμπνευστές και εκτελεστές της αποφάσεως της Ιδρύσεως και λειτουργίας Τμήματος, ή Κατεύθυνσης ή Προγράμματος Ισλαμικών Σπουδών εντός της Θεολογικής, με διδάσκοντες ορθόδοξους πανεπιστημιακούς θεολόγους, δεν μπορούν να εμπαίζουν και να παραπλανούν τους Έλληνες πολίτες, με ψευδείς και χωρίς υπόσταση ισχυρισμούς, υποστηρίζοντας, αντορθόδοξα, τη θεολογική συμβατότητα μεταξύ ομολογιακής ορθόδοξης θεολογίας και ομολογιακής ισλαμικής θεολογίας.

Στην ορθόδοξη θεολογία δεν χωρούν τέτοιοι συμβιβασμοί, που μηδενίζουν την ομολογία και μαρτυρία της αλήθειας της. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, ομολογεί ότι «στα πράγματα της πίστεως δεν υπάρχουν συμβιβασμοί. Δεν χωρά κανένας συμβιβασμός, γνωσιολογικός, γιατί δεν υπάρχει καμιά οντολογική σχέση μεταξύ της Αλήθειας και τους ψεύδους».

Οι όποιοι συμβιβασμοί, με τους οποίους πασχίζουν ορισμένοι, από το 2014, να αθωώσουν την εγκαθίδρυση ομολογιακής διδασκαλίας του Ισλάμ και του Κορανίου, εντός της Ορθόδοξης Θεολογικής Σχολής, δεν άλλαξαν ούτε θα αλλάξουν, ποτέ, τις θέσεις του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά γι’ αυτήν την αντιχριστιανική Θρησκεία, όπως αυτές αναφέρονται στον διάλογο, που ο ίδιος έκανε με τους Μουσουλμάνους.

Κατά την θεολογική αποτίμησή του, [«επειδή οι Μουσουλμάνοι δεν πίστεψαν στον Χριστό, αλλά πίστεψαν σε έναν θνητό άνθρωπο, τον Μωάμεθ, ο Θεός τους παρέδωσε σε αδόκιμο νου (Ρωμ. 1,28), σε «πάθη ατιμίας» (Ρωμ. 1, 26, 27-32), ώστε να ζουν «αισχρώς και απανθρώπως και θεομισώς», με μαχαίρια και ασωτία, επιδιδόμενοι σε αιχμαλωσίες, φόνους, λεηλασίες, αρπαγές, ακολασίες, μοιχείες κ.ά. Στο Ευαγγέλιο διδάσκει ο ίδιος ο Χριστός ότι εκείνος, που δεν πιστεύει στους λόγους του διδασκάλου, δηλαδή του Χριστού, δεν αγαπά και τον διδάσκαλο, ως διδάσκαλο. Οι λόγοι του Χριστού είναι να μην πιστεύουμε σε άλλον θεό, μέχρι να ξανάρθει ο Χριστός, ως κριτής, κατά την Δευτέρα Παρουσία· διότι θα περάσουν εν τω μεταξύ πολλοί ψευδόχριστοι που θα πλανήσουν πολλούς· μην τους ακολουθήσετε. Ο Χριστός μαρτυρείται και από τον Μωυσή και από άλλους Προφήτες. Τον Μωάμεθ, όμως, δεν τον βρίσκουμε να μαρτυρείται από τους Προφήτες. Γι᾿ αυτό, εμείς πιστεύομε στον Χριστό και στο Ευαγγέλιό του. Αυτός είναι ο λόγος που εμείς δεν πιστεύουμε ούτε στον Μωάμεθ ούτε και στο βιβλίο (Κοράνιο), που προέρχεται από αυτόν. Ο Μωάμεθ, ξεκινώντας από την Ανατολή, νικητής, έως τη Δύση του ηλίου… αυτό το πέτυχε με πόλεμο και μαχαίρι, με λεηλασίες, αιχμαλωσίες και ανθρωποκτονίες. Η διδασκαλία όμως του Χριστού, κατέλαβε όλα τα πέρατα της γης, χωρίς να επιβάλλει καμία βία, αλλά μάλλον νικώντας τη βία»].

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2020

Γενικός Γραμματέας Απόδημου Ελληνισμού: Θέλουμε να πλημμυρίσουμε τον πλανήτη με Ελλάδα το 2021.


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

       

Μνημόνιο Συνεργασίας για τις Επετειακές Δράσεις 1821-2021

 

μεταξύ Γενικής Γραμματείας Αποδήμου Ελληνισμού και Τράπεζας Πειραιώς

 

Γενικός Γραμματέας Απόδημου Ελληνισμού: Θέλουμε να πλημμυρίσουμε τον πλανήτη με Ελλάδα το 2021.

 

Μνημόνιο συνεργασίας με σκοπό την προώθηση σε όλες τις εστίες του ομογενειακού Ελληνισμού του Προγράμματος Επετειακών Δράσεων της Τράπεζας Πειραιώς στο πλαίσιο του εθνικού εορτασμού της  Επετείου των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821, υπογράφηκε σήμερα μεταξύ της Γενικής Γραμματείας Αποδήμου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών και της Τράπεζας Πειραιώς.

 

Το μνημόνιο υπέγραψαν από πλευράς Υπουργείου Εξωτερικών ο κ. Κωνσταντίνος Βλάσης, Υφυπουργός Εξωτερικών με αρμοδιότητα στον Απόδημο Ελληνισμό και ο κ. Γεώργιος Χαντζηνικολάου, Πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, ενώ παρέστησαν ο Γενικός Γραμματέας Αποδήμου Ελληνισμού κ. Γιάννης Χρυσουλάκης και ο Διευθύνων Σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς κ. Χρήστος Μεγάλου.

 

Η Τράπεζα Πειραιώς, στο πλαίσιο του εθνικού εορτασμού της Επετείου των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821, έχει σχεδιάσει και πραγματοποιεί Πρόγραμμα Επετειακών Δράσεων σε συνεργασία με επιστημονικά ιδρύματα και φορείς, το οποίο περιλαμβάνει δράσεις εκδοτικές, εκπαιδευτικές, επιστημονικές, καλλιτεχνικές, συνέδρια, ημερίδες, εκθέσεις και τοπικές εορταστικές εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες με στόχο την ανάδειξη της σημασίας και του ιστορικού βάρους της επετείου.

 

Η Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού θα παρουσιάσει τις δράσεις αυτές στις εστίες του απόδημου ελληνισμού, προκαλώντας παράλληλα την ενεργοποίηση των ομογενών μέσω της συμμετοχής τους σε αυτές.  Όλες οι δράσεις ψηφιοποιούνται και θα διατεθούν στην ομογένεια σε ψηφιακή μορφή.

 

Ο Υφυπουργός Εξωτερικών κ. Κωνσταντίνος Βλάσης εξέφρασε την ιδιαίτερη  χαρά του για τη συνεργασία με το Πολιτιστικό Ίδρυμα του Ομίλου Πειραιώς στην κατάρτιση ενός προγράμματος εκδηλώσεων, οι οποίες θα αναδείξουν άγνωστες ιστορικές πτυχές σημαντικών προσωπικοτήτων και καθοριστικών γεγονότων στην πορεία του Αγώνα της Ανεξαρτησίας, αλλά και στη μετέπειτα εξέλιξη του Ελληνικού κράτους. Σειρά δράσεων και εκδηλώσεων που θα προβάλλουν τη σημασία και το ιστορικό βάρος της επετείου των 200 ετών από την έναρξη του Αγώνα της Παλιγγενεσίας θα ταξιδέψουν, είτε ψηφιακά είτε δια ζώσης, σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτή η πρωτοβουλία θα αποτελέσει άλλη μία ευκαιρία οι απανταχού Έλληνες να γίνουν συμμέτοχοι και κοινωνοί μίας σπουδαίας στιγμής για το Έθνος μας.

 

Ο Γεώργιος Χαντζηνικολάου, Πρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας Πειραιώς, δήλωσε Το ορόσημο των 200 ετών ελεύθερου ελληνικού κράτους δεν είναι μια ευκαιρία συμβατικών επετειακών εορτασμών. Είναι μια ιστορική στιγμή εθνικής αυτογνωσίας, αναστοχασμού, επαναπροσέγγισης και ερμηνείας με σύγχρονο και ψύχραιμο βλέμμα, των μεγάλων στιγμών της δύσκολης όσο και θαυμαστής αυτής πορείας. Μιας πορείας που οδήγησε στην Ελλάδα του σήμερα. Και όλοι εμείς, οι κληρονόμοι αυτών των μεγάλων στιγμών και διαχειριστές του σήμερα, έχουμε ευθύνη απέναντι στο μέλλον που είναι άρρηκτα δεμένο με το παρελθόν.

 

Ο Γενικός Γραμματέας Αποδήμου Ελληνισμού Γιάννης Χρυσουλάκης δήλωσε: «Είναι ιδιαίτερη τιμή για εμάς να διαθέσουμε σε ψηφιακή μορφή σε όλους τους ομογενείς μας, όπου γης, ένα μεγάλο αριθμό επετειακών δράσεων για τον εορτασμό των 200 ετών από το 1821. Ευχαριστούμε την Τράπεζα Πειραιώς που  μας εμπιστεύτηκε αυτό το σπουδαίο υλικό.»

 

Το Πρόγραμμα Επετειακών Δράσεων της Τράπεζας Πειραιώς πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), το Εθνικό  Ιστορικό Μουσείο (ΕΙΜ), τα Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ), την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Ίδρυμα «Τάκης Σινόπουλος- Σπουδαστήριο Νεοελληνικής Ποίησης», τον κ. Νικόλαο Καραπιδάκη, καθηγητή του Ιονίου Πανεπιστημίου και Πρόεδρο της Εφορείας των Γενικών Αρχείων του Κράτους, την κυρία Άννα Pouradier Duteil - Λοϊζίδου, τ. διευθύντρια του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών της Κυπριακής Δημοκρατίας και επιστημονική ομάδα καθηγητών του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών που αποτελείται από τον κ. Σέρκο Χαρουτουνιάν, καθηγητή Χημείας,  τον κ. Κωνσταντίνο Τσιμπούκα, καθηγητή και διευθυντή στο Εργαστήριο Διοίκησης Γεωργικών Επιχειρήσεων και Εκμεταλλεύσεων του Τμήματος Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης, τον κ. Δημήτρη Παναγιωτόπουλο, Ιστορικό Υπεύθυνο Κέντρου Τεκμηρίωσης Ιστορίας της Ελληνικής Γεωργίας και τον κ. Ελευθέριο Νέλλα, Εργαστηριακό και Διδακτικό Προσωπικό (Ε.ΔΙ.Π) του Εργαστηρίου Διοίκησης Γεωργικών Εκμεταλλεύσεων και Επιχειρήσεων.

 

Στις δράσεις του Προγράμματος περιλαμβάνονται:

 

·         Η έκδοση του ποιήματος «Ύμνος εις την Ελευθερίαν»  του Διονυσίου Σολωμού, το οποίο μέσω και της συνεργασίας με την Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού, θα διατεθεί στην ανά την υφήλιο ελληνική ομογένεια, στις ελληνικές εκπαιδευτικές κοινότητες και εκκλησίες του εξωτερικού και στις λοιπές εστίες ελληνισμού.

·         Η έκδοση «Το 1821 και οι πρωταγωνιστές του» σε συνεργασία με τα Γενικά Αρχεία του Κράτους.

·         Η συνδυαστική παράσταση της όπερας «Δέσπω» του Παύλου Καρρέρ και της χορογραφίας μπαλέτου «Ελληνικοί Χοροί» του Νίκου Σκαλκώτα από την Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ) στο πλαίσιο του επετειακού προγράμματος της ΕΛΣ.

·         Η υποστήριξη του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου (ΕΙΜ) στη δημιουργία αναμνηστικού επίχρυσου και ορειχάλκινου μεταλλίου, εμπνευσμένου από τις συλλογές του ΕΙΜ.

·         Η υποστήριξη της πλωτής περιοδεύουσας έκθεσης του ΕΙΜ με μοναδικά ιστορικά κειμήλια και αρχειακό υλικό από τις πλούσιες συλλογές του Μουσείου, η οποία θα αναδεικνύει τη σημασία των ναυτικών δυνάμεων στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας.

·         Η διοργάνωση περιοδικής έκθεσης του ΕΙΜ σε επιλεγμένα Μουσεία του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς.

·         Η υποστήριξη διεθνούς συνεδρίου, που πραγματοποιεί το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), με θέμα «Η Ελληνική Επανάσταση στην εποχή των Επαναστάσεων (1776-1848). Επαναξιολογήσεις και συγκρίσεις».

·         Η υλοποίηση, σε συνεργασία με το ΕΚΠΑ, επιστημονικού προγράμματος και έκδοσης με θέμα τις «Όψεις της καθημερινότητας στις πόλεις της επαναστατημένης Ελλάδας: αγορές και διαμαρτυρίες», η διοργάνωση και έκδοση του υλικού έντεκα ημερίδων με κοινή θεματική «200 χρόνια ελληνικού κράτους. Απολογισμοί και προοπτικές» καθώς και η διοργάνωση διαλέξεων και η έκδοση του περιεχομένου ομιλιών 21 ομιλιών με θέμα: «21 ομιλίες για το '21».

·         Η έκδοση ποιητικής ανθολογίας για την Επανάσταση του 1821, σε συνεργασία με το  Ίδρυμα «Τάκης Σινόπουλος - Σπουδαστήριο Νεοελληνικής Ποίησης».

·         ΄Εκδοση η οποία θα περιλαμβάνει τα «Γαλλικά Δελτία Ειδήσεων για την επανάσταση του 1821», σε συνεργασία με τους Νικόλαο Καραπιδάκη και Άννα Pouradier Duteil – Λοϊζίδου.

·         Εκδοση με θέμα «Μελέτη Αγροτικού τομέα στην Ελλάδα: 200 Χρόνια Ιστορίας. Μελλοντικές Προκλήσεις – Προοπτικές» σε συνεργασία με τους Σέρκο Χαρουτουνιάν, Κωνσταντίνο Τσιμπούκα και Δημήτρη Παναγιωτόπουλο.

·         Η διοργάνωση έκθεσης με τίτλο «Το ’21 αλλιώς: Η Ελληνική Επανάσταση με φιγούρες και διοράματα PLAYMOBIL» σε επιλεγμένα Μουσεία του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς.

 

 

                                                                                                                                          

                 Αθήνα, 30 Ιουλίου 2020






Ερώτηση Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ για την εθνική σύνταξη των Βορειοηπειρωτών


Ερώτηση προς τον Υπουργό Εργασίας κατέθεσαν 29 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με πρωτοβουλία του βουλευτή Νοτίου Τομέα Αθηνών Γιάννη Μπαλάφα και θέμα της την άνιση μεταχείριση στους δικαιούχους ομογενείς της Εθνικής Σύνταξης.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον: κ. Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων

Θέμα: «Άνιση μεταχείριση στους δικαιούχους ομογενείς της Εθνικής Σύνταξης»

Η σύνταξη των ανασφάλιστων υπερηλίκων ήταν μια θεσμοθετημένη σύνταξη που κάλυπτε τους πολίτες που έφταναν σε ηλικία σύνταξη και δεν είχαν ή δεν συμπλήρωναν τα ένσημα που χρειαζόντουσαν για να βγάλουν σύνταξη. Η παροχή αυτή φτάνει το ποσό των 360 ευρώ και προσφέρει και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Κάλυπτε κυρίως ομογενείς αλλά όχι μόνο.

Στην προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ, με εντολή του τότε Υπουργού του κ. Βρούτση, επί της ουσίας καταργήθηκε αφού οι προϋποθέσεις που επέβαλε πετούσε εκτός πολλούς από τους μέχρι τότε δικαιούχους. Το αποτέλεσμα ήταν να βρεθούν χωρίς ούτε καν αυτή την πενιχρή σύνταξη και χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη χιλιάδες συνταξιούχοι.

Με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ η παροχή αυτή επανήλθε με κάποιες προϋποθέσεις και πολλοί συμπολίτες μας κατάφεραν να αποκτήσουν και μια χρηματική παροχή και μια περίθαλψη.

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε δύο βελτιωτικές τροπολογίες –προσθήκες στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών υποθέσεων «Ασφαλιστική μεταρρύθμιση και ψηφιακός μετασχηματισμός Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α.)», , ούτως ώστε να υπάρχει ένα πιο ευνοϊκό σύστημα απονομής της εθνικής σύνταξης αλλά δυστυχώς και παρά τις υποσχέσεις που είχε δώσει και ο κ. Βρούτσης αλλά και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, η ΝΔ δεν έκανε δεκτή την τροπολογία.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1. Σε τι ενέργειες προτίθεται να προβεί ώστε να αρθεί η αδικία της υποχρεωτικής διαμονής κατά 35 έτη για όλους τους ομογενείς μας ώστε να μπορούν να λαμβάνουν ολόκληρο το ποσό της σύνταξης τους;
2. Σε τι ενέργειες προτίθεται να προβεί ώστε να αρθεί η αδικία της διαφορετικής μεταχείρισης για όσους έχουν πληρώσει τις ίδιες εισφορές αλλά δεν έχουν συμπληρώσει 40 έτη διαμονής.

Οι ερωτώντες Βουλευτές
Μπαλάφας Ιωάννης
Αβραμάκης Ελευθέριος
Αγαθοπούλου Ειρήνη
Αθανασίου Νάσος
Αλεξιάδης Τρύφων
Αυλωνίτης Αλέξανδρος –Χρήστος
Βαρδάκης Σωκράτης
Βέττα Καλλιόπη
Γκιόλας Γιάννης
Ζαχαριάδης Κώστας
Ζεϊμπέκ Χουσεϊν
Ηγουμενίδης Νίκος
Καλαματιανός Διονύσης
Κασιμάτη Νίνα
Καφαντάρη Χαρά
Μάλαμα Κυριακή
Μαμουλάκης Χάρης
Μάρκου Κώστας
Μπάρκας Κώστας
Μπουρνούς Γιάννης
Μωραΐτης Θάνος
Νοτοπούλου Κατερίνα
Παπαηλιού Γιώργος
Παππάς Νίκος
Πούλου Γιώτα
Σκούφα Μπέτυ
Χαρίτου Δημήτρης
Χατζηγιαννάκης Μιλτιάδης
Ψυχογιός Γιώργος


https://www.himara.gr

Η ωραία Κορυτσά σε 30'' (βίντεο)

Αξίζει όλοι να την επισκεφτείτε!

Η προσφορά της Εκκλησίας στους ορθοδόξους της Βορείου Ηπείρου


Οι κληρικοί (επίσκοποι και ιερείς) κατά την οδυνηρή περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας πρόσφεραν πολλά στην κοινή υπόθεση της αποκατάστασης της ελευθερίας και της συγκράτησης των χριστιανών στην ορθόδοξη πίστη τους. Η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσα από ολιγογράμματους μοναχούς στα μοναστήρια υπήρξε καταλυτική και βοήθησε πάρα πολύ τους ελληνικούς πληθυσμούς να μην χάσουν τη γλώσσα τους και τις ελληνορθόδοξες παραδόσεις τους.

Πολλοί κληρικοί μαρτύρησαν για την πίστη τους και τα ελληνικά τους φρονήματα πριν, αλλά και μετά από την απελευθέρωση του 1913.

Να θυμίσουμε τον Πατροκοσμά, τον Άγιο των Σκλάβων, ο οποίος με τις συνεχείς περιοδίες του από το 1763 μέχρι το 1779 στην Ήπειρο και ειδικότερα στην Βόρειο Ήπειρο, εμψύχωνε και ενθάρρυνε τους χριστιανούς, αναπτέρωνε το ηθικό τους σε μια εποχή που οι αναγκαστικοί εξισλαμισμοί είχαν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδος. Στις δύσκολες αυτές ώρες των απηνών διώξεων, ο ιερομόναχος Κοσμάς ο Αιτωλός κατέχει κορυφαία θέση. Ο Άγιος Κοσμάς, κατά κόσμο Κώνστας (1714-1779) υπήρξε ο μεγαλύτερος λαϊκός αναγεννητής. Φλογερός ρασοφόρος που απέτρεψε την τελευταία στιγμή τον εξισλαμισμό των κατοίκων του βόρειου Ηπειρωτικού τμήματος και ξαναζωντάνεψε την «αποσταμένη ελπίδα» και την πίστη των ραγιάδων στο «ποθούμενο».

Πήρε την άδεια και την ευλογία να αρχίσει τα κηρύγματα στην υπόδουλη πατρίδα από τον Πατριάρχη Σεραφείμ Β', ο οποίος καταγόταν από το Δέλβινο. Αναμορφωτής, παιδαγωγός, δάσκαλος, οραματιστής, ιεραπόστολος, υψώθηκε πάνω από την καθημερινότητα και με το έργο του συνέτεινε στην αφύπνιση των σκλάβων. Άφησε την τελευταία του πνοή στις 24 Αυγούστου 1779 στον Βορειοηπειρωτικό χώρο, στο Κολικόντασι, κοντά στο Μπεράτι, δίπλα στον Άψο ποταμό, όταν το σχοινί του Τούρκου του έσφιξε το λαιμό.

Να αναφέρουμε από τον μεγάλο αριθμό Μητροπολιτών της Δρυϊνουπόλεως μερικούς, οι οποίοι άφησαν σημαντικά ίχνη της δραστηριότητάς τους:

Ματθαίος Α' (1611-1614): Από το 1611 επιτρόπευε τον άρρωστο Μητροπολίτη Ιωαννίνων Μανασση. Υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες του άτυχου επαναστατικού κινήματος του Διονυσίου Σκυλοσόφου.

Κάλλιστος (1620-1636): Στις μέρες του Επισκόπου Καλλίστου ιδρύθηκε και λειτούργησε το πρώτο ελληνικό σχολείο στο Αργυρόκαστρο το 1633.

Σοφιανός (1672-1700). Για τον Σοφιανό γνωρίζουμε ότι το 1672 ίδρυσε την μοναστηριακή σχολή Πολύτσανης και πέθανε το 1711 ως μεγαλόσχημος της Μονής του Αγίου Αθανασίου, στο χωριό Πολύτσανη του Πωγωνίου. Ο Σοφιανός τη Μονή του Αγίου Αθανασίου την είχε ως ορμητήριο για την εθνικοθρησκευτική του δράση. Συνετέλεσε στην αναχαίτηση του εξισλαμισμού χρησιμοποιώντας ακόμη και ένοπλη αντίσταση. Υπήρξε ένας εμπνευσμένος απόστολος στα χρόνια της σκλαβιάς.

Δοσίθεος ο Μετσοβίτης (1760-1799). Η σαραντάχρονη ποιμαντορία του άφησε εποχή στο Αργυρόκαστρο και σε όλη τη διοικητική περιφέρεια της επισκοπής. Στις μέρες του παρατηρείται οικοδομικός οργασμός. Ανακαίνισε το επισκοπικό μέγαρο και έχτισε 70 καινούργιες εκλησίες. Επίσης επί της ποιμαντορίας του γράφτηκε ο κώδικας της Επισκοπής Αργυροκάστρου, που αποτελεί σήμερα ένα σημαντικό ιστορικό μνημείο για την εκκλησιαστική ιστορία της Ηπείρου.

Πολύκαρπος, Μητροπολίτης Λαρίσης. Καταγόταν από το χωριό Δάρδα της Κορυτσάς. Για την εθνική του δράση και τη συμμετοχή του στους αγώνες για την ανεξαρτησία καρατομήθηκε μπροστά στη Μητρόπολη της Λάρισας από τον Μαχμούτ Πασά.

Γρηγόριος ο Αργυροκαστρίτης, Μητροπολίτης Ευβοίας. Υπήρξε ο εμπνευστής και κύριος συντελεστής της επανάστασης της Εύβοιας. Για την εθνική του δράση υπέστη φρικτές ταπεινώσεις και εξευτελισμούς στα μπουντρούμια της Χαλκίδας.

Συνεργάτες του Γεωργίου ζωγράφου στον Βορειοηπειρωτικό αγώνα του 1914, μέλη της προσωρινής κυβέρνησης της Αυτονόμου Ηπείρου ήταν ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Βασίλειος Παπαχρήστου από το Λάμποβο του Σταυρού, ο Μητροπολίτης Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδων Βλάχος, ιδρυτής της Σχολής Ιεροδιδασκαλείου Βελλάς και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος και ο Μητροπολίτης Κορυτσάς Γερμανός.

Επώνυμοι και ανώνυμοι κληρικοί πρωτοστάτησαν στη μακραίωνη ιστορία της περιοχής της Βορείου Ηπείρου και με κάθε τρόπο στήριξαν τους αγώνες τους. Οι ιερείς κράτησαν άσβεστη την ελπίδα των ραγιάδων για απελευθέρωση. Και μετά την απελευθέρωση μέχρι το τέλος του Β' Μεγάλου Πολέμου κληρικοί αγωνίστηκαν για να κρατήσουν όρθια την ορθόδοξη πίστη. Το 1946, με την επικράτηση του προλεταριάτου και την εγκαθίδρυση της «Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας» του Ενβέρ Χότζα, άρχισαν τα δεινά και για τον κλήρο. Το καθεστώς άλλους ιερείς αποσχημάτισε, άλλους εξόρισε, άλλους φυλάκισε και πολλούς θανάτωσε, αφήνοντας ακέφαλο το ελληνικό στοιχείο. Η 45χρονη δικτατορία του Χότζα, άφησε πίσω της ερείπια και πληγές που πυορρούν ακόμα.

Γεγονός είναι ότι στον Βορειοηπειρωτικό χώρο κλήρος και λαός είναι δεμένοι με κοινούς αγώνες και κοινές θυσίες. Πριν από το 1940, γιατί μετά και μέχρι το 1990 επικράτησε σκοτάδι και σύγχυση, η Εκκλησία στην Βόρειο Ήπειρο, παρουσιάζει την εξής εικόνα:

Κάτοικοι πριν από τον πόλεμο: 250.000 Έλληνες.

Μητροπόλεις: Τιράνων και πάσης Αλβανίας, Κορυτσάς, Βερατίου, Αυλώνος και Κανίνης, Αργυροκάστρου.

Ιεροί ναοί: 265, μοναστήρια: 29, Ιερατικές Σχολές: 2, ιερείς: 500.

Μετά την εγκαθίδρυση του μονοκομματικού καθεστώτος στην Αλβανία, τα πράγματα, όσον αφορά το ελληνικό στοιχείο, άλλαξαν δραματικά. Το 1949 εξορίστηκε και πέθανε από τις κακουχίες του 1958 ο Προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας Χριστόφορος (εφημ. «Καθημερινή» 25-12-1990).

Οι Αλβανοί και σήμερα ισχυρίζονται ότι οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες δεν ξεπερνούν τις 60.000 ψυχές. Τι να υποθέσουμε; Ότι οι επιπλέον 200 χιλιάδες εξαφανίστηκαν ή μετανάστευσαν; Ότι δεν μετανάστευσαν το γνωρίζουμε. Φραγμός θανάτου ήταν τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα. Εκείνο που δεν γνωρίζουμε είναι πόσοι χάθηκαν στην 45χρονη τυραννία.

Όταν, όμως, ο αριθμός των γεννήσεων στην Αλβανία αυξάνει σε ετήσια βάση (κάθε οικογένεια έχει τέσσερα-πέντε και περισσότερα παιδιά), είναι αδιανόητο να συμπεράνουμε ότι ο αλβανικός πληθυσμός έχει αλματώδη αύξηση, ενώ, αντίθετα, ο ελληνικός (μειονοτικός) πληθυσμός παρέμεινε στάσιμος ή μειώθηκε.

Βέβαια, γεγονός είναι ότι το ελληνικό στοιχείο, καθόλη τη διάρκεια της δικτατορίας, μειωνόταν μετά από εξορίες, φυλακίσεις, θανάτους. Παρατηρήθηκε ακόμη μείωση τεχνητή μετά τη βίαιη επιβολή της αθεΐας, τους μικτούς γάμους, την αλλαγή των ονομάτων και με άλλους τρόπους που είχε μεθοδεύσει το καθεστώς.

Εάν, όμως, η πληθυσμιακή μείωση των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου έφτασε τις 60.000, κατά τους ισχυρισμούς των Αλβανών, τότε δεν πρόκειται για φυσιολογική ελάττωση αλλά για πραγματική γενοκτονία.

Διαφορετικά όμως δείχνουν τα επίσημα στοιχεία. Tο 1986 δημοσιεύτηκαν στοιχεία KESTON COLLEGE, σύμφωνα με τα οποία το 19% του πληθυσμού της Αλβανίας το 1945 το αποτελούσαν ορθόδοξοι Έλληνες. Τότε η Αλβανία είχε πληθυσμό περίπου 2,5 εκατομμύρια. Σύμφωνα με την παραπάνω αγγλική πηγή οι ελληνικοί πληθυσμοί ξεπερνούσαν τις 400.000 (τετρακόσιες χιλιάδες).

Να γράψουμε ακόμη παρενθετικά ότι το 1940 στη Βόρειο Ήπειρο, σύμφωνα με τον Ιταλό Τζιοβάνι Βιρτζίλι, τα ελληνικά σχολεία έφταναν τα 373, όσες και οι κοινότητες και οι εκκλησίες (εφημ. «Καθημερινή» 25-12-1990).

ΝΙΚΟΣ Θ. ΥΦΑΝΤΗΣ
Πρωινός Λόγος


https://www.himara.gr/

Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος για Αγία Σοφία: Είδα την Παναγία να δακρύζει με τα μάτια της ψυχής μου (audio)

«Αυτό που συνέβη στην Αγία Σοφία δεν ήταν προσευχή, ήταν μια θεατρική παράσταση με κεντρικό της σύμβολο όχι το Κοράνι αλλά το τεράστιο σπαθί που κρατούσε ένας από τους πρωταγωνιστές,» ανέφερε μιλώντας στο Πρώτο πρόγραμμα και την εκπομπή GPS με τους Θάνο Σιαφάκα και Γιώργο Νερούτσο, ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος.

O Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος - Πρώτο πρόγραμμα - Εκπομπή GPS με τους Θάνο Σιαφάκα και Γιώργο Νερούτσο

02:11/03:20

«Το μήνυμα που εστάλη ήταν και χαρακτηριστικό και απογοητευτικό», συνέχισε ο κ. Αναστάσιος. «Δεν είναι δυνατόν να μιλάς για την παγκόσμια ειρήνη και να επιδεικνύεις το σπαθί» είπε χαρακτηριστικά. «Ο πόνος είναι πιο βαθύς τώρα» πρόσθεσε ο Αρχιεπίσκοπος, «είναι η ίδια η θρησκεία η οποία πληγώνεται από το μεγάλο αυτό σπαθί. «Προσπάθησα να δω την Παναγία μέσα από τις κουρτίνες που την είχαν καλύψει», τόνισε με συγκίνηση ο κ. Αναστάσιος, «δεν μπόρεσα, την είδα όμως με τα μάτια της ψυχής και την είδα να δακρύζει.»

Πηγή: Πρώτο Πρόγραμμα

Ευχαριστώ τον Θεό...


Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2020

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ: 24 Ιουλίου 2020: Προσευχή σε Έναν Θεό από δυο διαφορετικές θρησκείες

Γράφει ο Καθηγητής Πέτρος Π. Γρουμπός, Ομότιμος καθηγητής, Πανεπιστημίου Πατρών -Μέλος του ΙΗΑ

Η Χριστιανική προσευχή

Ιερώνυμος

Η Μουσουλμανική προσευχή

Στις 24 Ιουλίου 2020 η Παγόσμια κοινότητα έγινε μάρτυρας  δύο προσευχών πιστών κοινοτήτων. Στη μία η Ορθόδοξη προσευχή και στην  άλλη η Μουσουλμανική. Δύο πολύ διαφορετικές προσεγγίσεις που όμως πρέπει να προβληματίσουν ολόκληρη την ανθρωπότητα ανεξαρτήτως θρησκεύματος. Στην Ορθόδοξη ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος προσεύχετε ταπεινά μαζί με δύο ιερείς και το σύμβολο του Χριστιανισμού  τον σταυρό να δείχνει καθαρά στην εικόνα. Από την άλλη πλευρά η Μουσουλμανική προσέγγιση δείχνει την κίνηση του ανώτατου ιμάμη, Αλί Ερμπάς, ο οποίος ανέβηκε στον άμβωνα της Αγίας Σοφίας κρατώντας ένα οθωμανικό ξίφος, στη φιέστα παροδία που έστεισε ο Ερντογάν και που κράτησε δυόμιση ολόκληρες ώρες. Όλος ο πλανήτης έγινε δέκτης των δύο προσευχών.

Σε ολόκληρη την Ελλάδα και σε όλες τις  χώρες του πλανήτη που υπάρχουν Ορθόδοξες εκκλησίες, εψάλλει ο Ακάθιστος Ύμνος, έγιναν αγρυπνίες και Θείες Λειτουργίες. Οι καμπάνες κτυπούσαν πένθιμα.

Από την άλλη πλευρά η τελετή του ανοίγματος της Αγίας Σοφίας ως τζαμί και η πρώτη προσευχή ήταν γεμάτη συμβολισμούς για την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, την υπεροχή του Ισλάμ και κυρίως την υπεροχή του ίδιου του Ερντογάν. Έξω από την Αγία Σοφία φανατισμένοι Αδερφοί Μουσουλμάνοι είχαν ξέφρενο πανηγύρι.

Και πόση διαφορά παρατηρείς στα πρόσωπα των οπαδών του Μωάμεθ και των πιστών του Χριστού! Από την μια, στην “προσευχή” της Παρασκευής, κατάρες, βλοσυρό, γεμάτο μίσος βλέμμα και τρίξιμο δοντιών και από την άλλη “αγαπάτε τους εχθρούς ημών”, πρόσωπα, μετά την Θεία Λειτουργία, χαρούμενα, με ξεχείλισμα αγάπης. Στο ναό ο ιερέας, να ευλογεί τους πιστούς, με τον σταυρό του Χριστού. Στο τζαμί ο ιμάμης, να αφιονίζει τους οπαδούς, ανεμίζοντας το ξίφος του Ισλάμ.

Η κίνησή του δεν ήταν τυχαία. Το οθωμανικό ξίφος θεωρείται σύμβολο της κατάκτησης και με τη βία, στην παράδοση της «οθωμανικής αυτοκρατορίας».

Στο κήρυγμά του, ο Ερμπάς μεταξύ άλλων είπε: «Οι πόρτες του τζαμιού της Αγιάς Σοφιάς όπως και στα άλλα τζαμιά της χώρας θα είναι ανοιχτές για όλους τους υπηρέτες του Αλλάχ» και «Όσοι αγγίζουν τα θεμελιώδη αγαθά και τις αξίες είναι καταραμένοι». Σε άλλο σημείο είπε: «Έχουμε και πόλεμο και ειρήνη. Εσείς διαλέξτε ποιο από τα δυο θέλετε».

Το γνωρίζει αυτό καλά η Δύση και κυρίως η Ευρώπη; Τι θα διαλέξει τον πόλεμο ή την ειρήνη; Γιατί πρέπει να της θυμήσει κάποιος ότι οι Τούρκοι αφού κατέκτισαν την Κωνσταντινούπολη το 1453, έκαναν τότε δύο προσπάθειες να υποτάξουν τη Βιέννη, την πρωτεύουσα της Ιεράς Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στην οποία πολιορκίασαν το 1459, στη συνέχεια το 1683, κατά τη διάρκεια του λεγόμενου ” μεγάλου τουρκικου πολεμου», ο οποίος δεν τελείωσε πριν το 1699.  Η Τουρκία εξακολουθεί να έχει τις ίδιες βλέψεις στην γηραιά Ευρώπη; Χωρίς αμφιβολία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Ερντογάν ονομάζεται «ο σουλτάνος». Αλλά η στρατηγική του είναι απείρως πιο διεστραμμένη, διαβολική, εξελιγμένη, επιθετική  και πολύ απειλητική από εκείνη του ‘Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς’.

Ο σεβασμός στον χαρακτήρα και στα διδάγματα που διαμηνύει ανά τους αιώνες η Αγία Σοφία επιβάλλει την αφύπνιση  και την εγρήγορση ολόκληρου του πνευματικού κόσμου, των Χριστιανικών Ομολογιών και λοιπών Εκκλησιών, των Κυβερνήσεων και των Διεθνών Οργανισμών που υπερασπίζονται την ειρήνη, την συνύπαρξη και την συνεργασία μεταξύ των Λαών, των Πολιτισμών και των Θρησκειών με σκοπό να μην επιτραπεί στην Τουρκία να διαταράξει την ειρήνη και αγαστή συνεργασία των λαών του πλανήτη μας. Να το καταλάβουν σύντομα πριν είναι πολύ αργά! Οι λαοί της Μεσογείου και των Βαλκανίων επιθυμούν και εργάζονται συστηματικά για την ειρήνη, τη σταθερότητα και την βιώσιμη ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής. Το επιθυμούν αυτό και οι μεγάλες δυνάμεις ή έχουν άλλα σχέδια; 


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.  

Πηγή: International Hellenic Association

Το πρόγραμμα εξετάσεων των «Ελλήνων του εξωτερικού και τέκνων Ελλήνων υπαλλήλων που υπηρετούν στο εξωτερικό»

Ανακοινώθηκε σήμερα από το υπουργείο Παιδείας   το  Πρόγραμμα εξετάσεων μαθημάτων γενικής παιδείας, ομάδων προσανατολισμού και ειδικών μαθημάτων, υποψηφίων της ειδικής κατηγορίας «Ελλήνων του εξωτερικού και τέκνων Ελλήνων υπαλλήλων που υπηρετούν στο εξωτερικό», για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, έτους 2020 καθώς και η προθεσμία υγειονομικής εξέτασης και πρακτικής δοκιμασίας των υποψηφίων για εισαγωγή στα  ΤΕΦΑΑ. ως ακολούθως :

Ως ώρα έναρξης εξέτασης ορίζεται για όλα τα μαθήματα η 16.00 μ.μ. Η προσέλευση των υποψηφίων στις αίθουσες εξέτασης γίνεται 30 λεπτά τουλάχιστον πριν από την έναρξη των εξετάσεων.

Η διάρκεια εξέτασης κάθε μαθήματος ορίζεται σε τρεις (3) ώρες.

Το  πρόγραμμα εξέτασης των Ειδικών Μαθημάτων και των Μουσικών Μαθημάτων  με την ειδική κατηγορία «Ελλήνων του εξωτερικού και τέκνων Ελλήνων υπαλλήλων που υπηρετούν στο εξωτερικό», έτους 2020 για εισαγωγή σε Σχολές και Τμήματα για τα οποία απαιτείται εξέταση σε ειδικά μαθήματα, ως ακολούθως:

Η προσέλευση των υποψηφίων στις αίθουσες εξέτασης γίνεται 30 λεπτά τουλάχιστον πριν από την έναρξη των εξετάσεων.

Η διάρκεια εξέτασης για τα μαθήματα:

- των ξένων γλωσσών και της Αρμονίας είναι τρεις (3) ώρες,
- των  Σχεδίων ( Ελεύθερο και Γραμμικό)  είναι έξι (6) ώρες,
- του ειδικού μαθήματος «Έλεγχος Μουσικών Ακουστικών Ικανοτήτων» είναι περίπου είκοσι (20) λεπτά.
- για το μουσικό μάθημα «Μουσική Εκτέλεση και Ερμηνεία» η εξέταση της φωνητικής ή οργανικής μουσικής διαρκεί  2΄ με 6΄ λεπτά για κάθε υποψήφιο.
- για το μουσικό μάθημα «Μουσική Αντίληψη και Γνώση», η εξέταση στο αντικείμενο της Μουσικής Αντίληψης έχει διάρκεια 30’ λεπτών, ενώ η εξέταση στο αντικείμενο της Μουσικής Γνώσης έχει διάρκεια 2 ωρών.

Β. Ο χρόνος υγειονομικής εξέτασης και πρακτικής δοκιμασίας των υποψηφίων για επιλογή στα Τμήματα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (Τ.Ε.Φ.Α.Α.) ακαδ. έτους 2020-21 ορίζεται το διάστημα από τη Δευτέρα 14-9-2020 μέχρι και τη Δευτέρα 21-9-2020.   Οι υποψήφιοι θα πρέπει να προσέλθουν στην αρμόδια Επιτροπή υγειονομικής εξέτασης και πρακτικής δοκιμασίας, προκειμένου να δηλώσουν τις ημέρες συμμετοχής στις πρακτικές δοκιμασίες.

Γ. ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

Οι υποψήφιοι με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες εξετάζονται, εφόσον έχουν αποστείλει τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά, σύμφωνα με το παραπάνω πρόγραμμα, τις ίδιες ώρες και στα ίδια μαθήματα από επιτροπή που θα λειτουργήσει σε Κέντρο, το οποίο θα οριστεί με νεότερη Υπουργική Απόφαση. Για την παραλαβή του Δελτίου Εξεταζομένου και για τον τόπο εξέτασης, λαμβάνουν σχετική ειδοποίηση πριν την έναρξη των εξετάσεων από τη Διεύθυνση Εξετάσεων και Πιστοποιήσεων του Υπ. Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Δ. ΤΟΠΟΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ

Οι εξετάσεις σ’ όλα τα μαθήματα, διενεργούνται στην Αττική και στη Θεσσαλονίκη σύμφωνα με τη δήλωση του κάθε υποψηφίου.

Οι υποψήφιοι θα παραλάβουν το Δελτίο Εξεταζομένου τους, από το εξεταστικό κέντρο στο οποίο θα προσέλθουν για εξετάσεις, την ημέρα έναρξης των εξετάσεων, και το οποίο θα γνωστοποιηθεί με σχετικό δελτίο τύπου. Στο ίδιο Δελτίο Τύπου θα γνωστοποιηθεί ο τόπος εξέτασης των ειδικών και των μουσικών μαθημάτων, καθώς και ο τόπος εξέτασης των ατόμων με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2020

Το μήνυμα είναι: ¨Ζούμε στον 21ο αιώνα, η νοοτροπία μας είναι ακόμα εκείνη του 1453¨…- Mesazhi është: "Jetojmë në shek e 21-të dhe mentaliteti ynë është ai i vitit 1453"...



Το τεστ πολιτισμού της Τουρκίας

 

Βασικά, όλη η υπόθεση της Αγίας Σοφίας μπορεί να συνοψιστεί με τις φράσεις «ακατάλληλη» ή «ντροπή». Αλλά νομίζω ότι το κοινό στο οποίο απευθύνομαι δεν διαθέτει την πολιτιστική λεπτότητα για να βρει σε αυτές τις λέξεις νόημα. Για τους σκοπούς τους, θα ήταν καλύτερα να το διατυπώσουμε με ειλικρινή τρόπο που θα μπορούσαν να καταλάβουν πιο εύκολα: η πράξη που εκτελείται σε σχέση με την Αγία Σοφία είναι μια σαφής επίδειξη βαρβαρότητας.

 

Είναι μια διακήρυξη «της τουρκικής έλλειψης πολιτισμού και καταστροφικότητας» σε ολόκληρο τον κόσμο. Και η σύζευξη του Ερντογάν με τον ηγέτη του MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσέλι, είναι η πολιτική συμμαχία μέσω της οποίας έχει εκδηλωθεί αυτή η έλλειψη πολιτισμού και καταστροφής.

 

 “Μα γιατί ;” μπορείς να ρωτήσεις

 

Διότι με αυτό το βήμα λέγεται στον κόσμο ότι «Παρόλο που ζούμε τον 21ο αιώνα, η νοοτροπία μας είναι ακόμα εκείνη του 1453. Ακόμα και τώρα, στον 21ο αιώνα, δεν ασχολούμαστε εντελώς με τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας. Ανάμεσά μας, δεν υπάρχει αίσθηση μεγαλύτερης πολιτιστικής κληρονομιάς πέρα ​​από αυτήν που μας άφησαν. Δεν έχουμε τίποτα να συνεισφέρουμε στους πολιτιστικούς θησαυρούς της ανθρωπότητας. Δεν είμαστε σε θέση να δημιουργήσουμε μια νέα πολιτιστική αξία. Καταλαμβάνουμε τους πολιτιστικούς θησαυρούς της ανθρωπότητας, τους σπάζουμε ή/και τους καταστρέφουμε.”

 

Αυτό γίνεται. Εδώ, τώρα, τον 21ο αιώνα, η Αγία Σοφία, ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία του ανθρώπινου πολιτισμού θα «κατακτηθεί» ξανά και θα μετατραπεί σε τζαμί, όπως το 1453.

 

 

 

Αυτό που γίνεται εδώ είναι μια πράξη πολιτιστικού βανδαλισμού.

 

Αναρωτιέται κανείς: Μπορεί να  κατανοήσει αυτή η συνεργασία Ερντογάν-Μπαχτσέλι, τους λόγους για τους οποίους η παγκόσμια άποψη κάποτε είχε εντελώς τόσο αρνητική εικόνα για την Τουρκία και για τους Τούρκους;

 

Ο διάσημος Ρώσος στοχαστής του 19ου αιώνα Νικολάι Ντανιλέφσκι χώρισε κάποτε τις ανθρώπινες κοινωνίες σε «δημιουργούς πολιτισμού» και σε «καταστροφείς πολιτισμού». Κατέγραψε τους δέκα μεγαλύτερους μοναδικούς πολιτισμούς με χρονολογική σειρά: Αιγυπτιακός, Κινεζικός, Αρχαίος Σημιτικός (Ασσύριοι, Βαβυλώνιοι, Φοίνικες, Χαλδαίοι), Ινδικός, Περσικός, Ελληνικός, Ρωμαϊκός, νεο-Σημιτικός (Άραβες) και Γερμανο-Ρωμαϊκός (Ευρωπαϊκός) και είπε τα ακόλουθα για αυτά: «Εκτός ​​από αυτούς τους θετικούς … πολιτισμούς εκεί εμφανίστηκαν επίσης περιοδικά στις εποχές της ανθρωπότητας ορισμένοι μεταβατικοί παράγοντες όπως οι Ούννοι, οι Μογγόλοι και οι Τούρκοι, των οποίων τα κεριά ξαφνικά φουντώνουν και σβήνουν , περνώντας γρήγορα στην ιστορία. Αφού ολοκληρώσουν το καθήκον της καταστροφής, βοηθώντας τους θανάτους των ετοιμοθάνατων πολιτισμών και, διασκορπίζοντας τα ερείπια τους, επιστρέφουν στην προηγούμενη ασημαντότητα τους και εξαφανίζονται. Μπορούμε να τους αποκαλέσουμε τους αρνητικούς παράγοντες της ιστορίας.”

 

Όχι μόνο μεταξύ των διανοουμένων, αλλά σε ολόκληρη τη Δύση δεν υπήρξε τέλος σε αυτά που λέγονται για τον πολιτιστικό βανδαλισμό των Τούρκων.

 

«Στη Βαλκανική Χερσόνησο, με κάθε βήμα του, ο Τούρκος έχει ποδοπατήσει τα προϊόντα πολιτισμού χιλιάδων ετών».

 

«Όπου ο Τούρκος βλέπει ένα δέντρο, το κόβει». «Οι Τούρκοι έχουν εξαλείψει τους πολιτισμούς σε κάθε στροφή και δεν έχουν διατηρήσει εκείνα τα πράγματα που έχουν κατακτήσει. Δεν ήταν καθόλου λαοί πολιτισμού με μια έννοια και δεν κατάφεραν να οικοδομήσουν κάτι στα πολιτιστικά θεμέλια που έχουν καταλάβει.”

 

«Τα μέρη όπου ο Οθωμανός έχει πατήσει το πόδι του δεν άνθισαν», τα μέρη όπου ο Τούρκος έχει πατήσει «έχουν μαραθεί και πεθάνει». «Οι Οθωμανοί ηγέτες δεν έχουν κάνει τίποτα με τα μέρη που έχουν κατακτήσει, εκτός από να ισοπεδώσουν και να καταστρέψουν, να διαλύσουν».

 

Ορισμένες πηγές αναφέρουν ακόμη ότι η σκληρότητα και η ανελέητη κατάσταση των Τούρκων δεν ήταν μόνο απέναντι στους ξένους. Οι Τούρκοι ηγέτες «θα στραγγαλίσουν σκληρά και θα σκοτώσουν τους δικούς τους ανθρώπους αν είχαν ακόμη και το παραμικρό ίχνος υποψίας»[*].

 

Αν επρόκειτο να επαναλάβουμε αυτές τις εκφωνήσεις σήμερα, θα μπορούσαν ο Ερντογάν και ο Μπαχσέλι να αντιταχθούν λογικά;

 

……………

 

Η γεωγραφία της Ανατολίας σήμερα είναι αυτή της καταστροφής, των ερειπίων. Είναι γεμάτη με χιλιάδες εκκλησίες και άλλα ιερά μέρη που χρησιμοποιούνται ως στάβλοι ή αποθήκες.

 

Οι σχέσεις Ερντογάν –Μπαχτσελί (και μπορούμε εξίσου εύκολα να προσθέσουμε τον επικεφαλής του κόμματος VP Ντογού Περιντσέκ), αντιπροσωπεύουν αυτήν την παράδοση της καταστροφής που ισοπέδωσε την Ανατολία και όχι μόνο απέλασε και εκκαθάρισε ολόκληρους λαούς, αλλά επίσης κατέστρεψε την πολιτιστική τους κληρονομιά και προσπάθησε για να σβήσει όλα τα ίχνη τους.

 

 

 

[*] Οι δηλώσεις σχετικά με τους Τούρκους στο κείμενο προέρχονται από τα έργα Doğan Avcıoğlu, Türklerin Tarihi, Volume I και Onur Bilge Kula, Alman Kültüründe Türk İmgesi III.

 

Τανέρ Ακσάμ

 

Τανέρ Ακσάμ

Ahvalnews  13/07/2020


https://tourkikanea.gr/

 

Testi i kulturës së Turqisë.

 

Kryesisht, e gjithë çështja e Shën Sofisë do të mund të përmblidhej në frazat “e papërshtatshme” ose “turp”. Por, besoj se publiku të cilit i drejtohem nuk disponon ndjeshmërinë kulturore që të gjejë kuptim në ato fjalë. Për qëllimet e tyre, do të ishte më mirë që të formulojmë me mënyrë të sinqertë që do të mund ta kuptonin më lehtë: veprimi i  cili kryhet  në lidhje me Shën Sofinë është një tregues i qartë barbarizmi.

 

 

Është shpallja e “mungesës së kulturës  dhe aftësisë shkatërruese turke” në të gjithë botën. Dhe çifti i Erdoganit me udhëheqësin e MHP, Devled Bahçeli, është aleanca politike nëpërmjet sëcilës është shpalosur kjo mungesë kulture dhe shkatërrimi.

 

 

“Po përse?” do të mund të pyesësh.

 

Pikërisht sepse me këtë hap i thua botës se “Megjithë se jetojmë në shek. e 21, mentaliteti ynë është ai i vitit 1453. Akoma dhe tani, në shek. e 21-të, nuk merremi plotësisht me ruajtjen e trashëgimisë kulturore të njerëzimit. Ndërrmjet nesh, nuk ka ndjeshmëri të një trashëgimie kulturore më të madhe, përtej asaj që na lanë. Nuk kemi asgjë që të ofrojmë tek thesarët kulturorë të njerëzimit. Nuk jemi në pozita që të krijojmë një vlerë kulturore. I pushtojmë thesarët kluturore të njerëzimit, i thyejmë ose/dhe i shkatërrojmë”.

 

 

 

 

Kjo bëhet. Këtu, tani, në shek e 21-të, Shën Sofia, një nga monumentet më të rëndësishme të kulturës njerëzore do të “pushtohet” sërish dhe do të kthehet në xhami ashtu si dhe në vitin 1453.

 

 

 

Kjo që po ndodh këtu është një veprim vandalizmi kulturor.

 

Pyet veten dikush: Mundet të kuptojë bashkëpunimi Erdogan-Bahçeli, arsyet për të cilat opinioni botëror dikur kishte një opinion kaq negativ për Turqinë dhe Turqit?

 

 

 

Mendimtari rus i shek. të 19-të Nikolai Danilefski i ndavi shoqëritë njerëzore në “krijues kulture” dhe në “shkatërrues kulture”. Regjistroi dhjetë kulturat më të mëdha unikale në rend kohor: Egjiptiane, Kineze, Simitike të Lashtë (Asiriane, Babilonase, Finikase, Haldenje) , Indiane, Persiane, Helene, Romake, neo-Simitike (Arabët) dhe Gjermano-Romane (Europiane) dhe tha sa mëposhtë: “Përveç këtyre kulutrave pozitive... atje janë shfaqur , periodikisht gjatë epokave të njerëzimit, disa faktorë kalimtarë si Unët, Mogolët dhe Turqit, qirinjtë e të cilëve papritur zmadhohen dhe shuhen, duke kaluar shpejt në histori. Pasi plotësojnë detyrën e tyre të shkatërrimit, duke ndihmuar vdekjen e kulturave gati në vdekje, dhe duke shpërndarë gërrmadhat e tyre, kthehen në pavlerësinë e tyre të kaluar dhe zhduken.

Mund t’i quajmë faktorë negativë të historisë.”

 

 

 

 

 

Jo vetëm ndër intelektualët, por dhe në të gjithë perëndimin nuk pati një fund për ato sa thuhen për vandalizmin kulturor të turqve.

 

“ Në Gadishullin Ballkanik, me çdo hap të tij, Turku kishte shkelur produktet kulturore të mijërave vjetëve”.

 

“Atje ku turku shikonte një pemë, e priste”, “Turqit kanë zhdukur kulturat në çdo kthesë dhe nuk kanë ruajtur ato gjëra të cilat kanë pushtuar. Nuk ishin aspak popuj kulture në një farë kuptimi dhe nuk ja dolën që të ndërtojnë diçka në themelet kulturore të cilat kanë pushtuar.”

 

 

“Vendet ku Osmani ka shkelur me këmbën e tij nuk lulëzuan”, vendet që turku ka sheklur “janë vyshkur dhe kanë vdekur”. “Udhëheqësit Osmanë nuk kanë bërë asgjë me vendet të cilat kanë pushtuar, përveç se t’i sheshonin, t’i shkatërronin dhe t’i shpërbënin”.

 

Disa burime përmendin gjithashtu se ashpërisa dhe gjendja e pamëshirshme e turqve nuk ishte vetëm përballë të huajve. Udhëheqësit turq “ do të mbytin egërsisht e do të vrasin njerëzit e tyre nëse kishin dhe gjurmën më të vogël të dyshimit” (*).

 

 

Nëse do të përsërisnim këto shprehi sot, do mundeshin Erdogani dhe Bahçeli të përgjigjeshin me argumenta llogjikë?

 

 

...................

 

Gjeografia e Anadollit (Anatoli nga greqishtja në shqip Lindje) sot është ajo e shkatërrimit, e gërrmadhave. Është plot me mijëra kisha dhe vende të shenjta që përdoren si stalla apo depo.

 

Marrdhëniet Erdogan – Bahçeli ( dhe mundemi po ashtu lehtësisht që të shtojmë dhe udhëheqësin e partisë VP Dogu Perncek), përfaqësojnë atë traditë të shkatërrimit që sheshoi Anadollin dhe jo vetëm dëboi dhe spastroi popuj të tërë, por gjithashtu trashëgiminë kulturore dhe u përpoq së të shuante të gjitha gjurmët e tyre.

 

 

 

 

(*) Deklaratat në lidhje me turqit në tekst vijnë nga vepra  të Doğan Avcıoğlu, Türklerin Tarihi, Volume I dhe Onur Bilge Kula, Alman Kültüründe Türk İmgesi III.

 

 

Taner Aksham. AHVALNEWS

13/07/2020

Shqipëroi Pelasgos Koritsas.