Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2020

Ταξιδέψτε στη Δερόπολη και στο Πωγώνι με ηπειρώτικη μουσική (ΒΙΝΤΕΟ)

Η εκπομπή της ΕΡΤ το ” Αλάτι της Γης” μας ταξίδεψε σήμερα, μέσω της Κομπανίας Βέρδη, στην ηπειρωτική μουσική παράδοσή της Δερόπολης και του Πωγωνίου Βορείου Ηπείρου!

Τον γνήσιο ήχο της περιοχής μας μεταφέρουν, με τα όργανα και το τραγούδι τους, τα μέλη της «Κομπανίας Βέρδη»: Κώστας Βέρδης (κλαρίνο), Στέφανος Βέρδης (βιολί), Μιχάλης Βέρδης (λαούτο) και Βαγγέλης Βέρδης (ντέφι). Συμμετέχει και ο εξαιρετικός ηπειρώτης τραγουδιστής Γιάννης Λίτσιος, με καταγωγή από τη Δερβιτσάνη της Δερόπολης.

Τα μέλη της κομπανίας κατάγονται από το χωριό Βουλιαράτι της Δερόπολης, όπου γεννήθηκαν και μεγάλωσαν ο Κώστας Βέρδης με τον αδελφό του Βαγγέλη. Εκεί, στα γλέντια και στα τοπικά πανηγύρια, μυήθηκαν στην πλούσια μουσική παράδοση της περιοχής, με τα μοιρολόγια, τους χορευτικούς σκοπούς και τα πολύ ιδιαίτερα πολυφωνικά τραγούδια.

Ως «Συγκρότημα Κώστα Βέρδη» ξεκίνησαν στα μέσα της δεκαετίας του 1970 σε όλη την ευρύτερη περιοχή της Δερόπολης, σε συνεργασία με σημαντικούς τοπικούς οργανοπαίκτες. Με το άνοιγμα των συνόρων το 1991, τα δύο αδέρφια εγκαταστάθηκαν στα Γιάννενα, συνεχίζοντας τη μουσική τους δραστηριότητα και μέσα από ηχογραφήσεις, συναυλίες και μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Τα τελευταία 10 χρόνια το μουσικό σχήμα μετονομάστηκε σε «Κομπανία Βέρδη» όταν εντάχθηκαν σ’ αυτό και οι δύο γιοι του Κώστα, ο Μιχάλης στο λαούτο και ο Στέφανος στο βιολί.

Στόχος τους είναι η διάδοση της ηπειρώτικης μουσικής παράδοσης, με έμφαση στο αυθεντικό ρεπερτόριο του τόπου καταγωγής.

ΕΝΑΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ, ΕΝΑΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΧΑΛΑ …




Από το προσωπικό προφίλ του Λεωνίδα Παππά, Πρώην Πρόεδρου " Ομόνοιας" και από τους αξιότερους που ανέλαβαν την ηγεσία της και  που θα αναλάβουν στο μέλλον. 


Η αθλιότητα συνεχίζεται.. Για 14 ακόμη μέρες δεν λειτουργεί ο συνοριακός σταθμός της Κρυσταλλοπηγής!

 


Η αθλιότητα συνεχίζεται και για 14 ημέρες (θα δείξει μέχρι πότε). Σύμφωνα με την εφημερίδα της κυβερνήσεως με ημερομηνία 29 11 2020, η είσοδος την χώρα δεν επιτρέπεται από το συνοριακό φυλάκιο της Κρυσταλλοπηγής διότι δεν αναφέρεται πουθενά στο κείμενο. 

Οι υπεύθυνοι ανεύθυνοι που παίρνουν αυτές τις αποφάσεις, δεν γνωρίζουν πως οι Έλληνες υπήκοοι από την περιοχή της Κορυτσάς απέχουν τουλάχιστον 5 ώρες από την Κακαβιά μέσα από δρόμο που σου βγαίνει η ψυχή. Δεν γνωρίζουν πως χώρισαν οικογένειες, δεν μπορούν να πάρουν τα φάρμακα τους οι ηλικιωμένοι της περιοχής. Δεν μπορούν να έχουν καμία μορφής ιατρικής περίθαλψης που το κράτος είναι υποχρεωμένο να τους παρέχει διότι έχουν πληρώσει την ασφάλιση τους και είναι Έλληνες πολίτες, Είναι απομονωμένοι και εγκαταλελειμμένοι χωρίς καμία βοήθεια. Είναι χωρισμένοι από τα παιδιά τους που δεν μπορούν να έρθουν ούτε να τους δουν ούτε να τους θάψουν, Θεός φυλάξει.

 Δεν ξέρουμε ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη αν κάποιος χάσει την ζωή του υπό τις συνθήκες αυτές με κλειστά σύνορα, διότι δεν μπορεί να έχει αυτά που το κράτος υποχρεούται μα του παρέχει. Φυσικά καλούμε όλους τους Έλληνες πολίτες να πράξουν όσα πρέπει νομικά εναντίον τον υπευθύνων της εγκατάλειψης τους.

Επιπλέον η οικονομική ζημιά στους Έλληνες της περιοχής είναι ανυπολόγιστη, η πίκρα μεγάλη και η απογοήτευση  σχεδόν καταστροφική. Οι οικονομικοί ιστοί που συνδέουν την Κορυτσά με την Ελλάδα είναι εκατοντάδων ετών και τώρα η κυβέρνηση αυτή δείχνει πως δεν γνωρίζει και δεν σέβεται τίποτα.

Το αστείο δόγμα της κυβέρνησης πως θα πρέπει να λειτουργεί ένας συνοριακός σταθμός μα κάθε χώρα, δεν είναι μόνο ανεύθυνο, είναι σκόπιμο και σκοπεύει στην καταστροφή μας, διότι δεν έχει η Ελλάδα, η «πατρίδα», ομογενείς στα Σκόπια, στην Βουλγαρία, έχει εδώ στην Β Ήπειρο, στην πολύπαθη Κορυτσά. Δεν μπορεί να μας συγκρίνει ή να μας μεταχειριστεί όπως τους άλλους γιατί απλά εδώ έχει τουλάχιστον 25000 υπηκόους χωρίς να υπολογίσουμε τα ΕΔΤΟ . Είναι ΕΓΚΛΗΜΑ.

Από που προκύπτει αυτή η αναισθησία, μήπως έχει ως στόχο την πολλοστοί απογοήτευση των Ελλήνων της Κορυτσάς και την τελική αφομοίωση τους. Τι σκοπεύει; Αναμένουμε απάντηση. Κανείς όμως δεν αντιδρά. Εκεί στην ΝΔ μήπως έχετε δικτατορία; Που πήγαν οι «πατριώτες» βουλευτές, αν υπάρχουν ή υπάρχουν μόνο για την φιγούρα.

Καλούμε όλους τους Έλληνες πολίτες της Κορυτσάς να μην ξαναψηφίσουν κανένα κόμμα που δεν μας σέβεται και σφυρίζει αδιάφορα. Καλούμε  και όλους τους Έλληνες πολίτες που  ζουν στην πατρίδα και έχουν συναίσθηση και αντίληψη του εγκλήματος που συντελείται να κάνουν το ίδιο.

Δεν είναι απλά έκλεισαν για ένα μήνα, τι έγινε;

Είναι η ίδια η πράξη και η αίσθηση που μας δημιουργεί σε πολλά επίπεδα, συναισθηματικά κυρίως (μέχρι στιγμής), που απογοητεύει τους πάντες. 

ΝΤΡΟΠΗ.

Εφημερίδα της Κυβερνήσεως 29 11 2020 by Pelasgos Koritsas on Scribd

Πρακτικόν Παραδόσεως Πόλεως Κορυτσάς στον Ελληνικό Στρατό το 1940! - Procesverbal i dorëzimit të qytetit të Korçës tek Ushtria Helene në vitin 1940!


Φωτογραφία: Το πρακτικό παράδοσης της πόλης της Κορυτσάς στο Ελληνικό Στρατό το 1940, μετά από την απελευθέρωση της από τις φασιστικές ιταλικές δυνάμεις. Ακολουθεί το κείμενο:

 

«Πρακτικόν Παραδόσεως Πόλεως Κορυτσάς

 

Η κάτωθι υπογεγραμμένη επιτροπή της πόλεως Κορυτσάς αποτελομένη από των κυρίων : Αντιπροσώπου αρχιερέως Κορυτσάς Παπαϊωσήφ Σταυροφόρου του Οσιωτάτου Μουφτή Αφέζ Τζαφερλλή του γραμματέως του Δημαρχείου Κορυτσάς Πετράκη Πιλκάτη, του προέδρου επιμελητηρίου Χαράλαμπου Μάνου , του Κοτσί Τζότζε, Θεοδώρου Μαλικίου οδοντοϊατρού, Βασιλείου Μπάλη, Σκενδέρη Βίλα,  Μηνά Θάτση, Τζάλε Ντισνιτσα, Μουαρέμ Μπούτκα, Σωτηρίου Γκούμα, Ναούμ Στράλλα, Ε Χαρισιάδη ιατρού παρδίδει την πόλη Κορυτσάς είς τους εκπροσώπους των Ελληνικών Στρατευμάτων Αντι/ρχων Θεοδωράκου Δημητρίου και ταγ. Πεζικού Χατζήν Δημήτριον.

Εν Κορυτσά στις 22 Νοεμβρίου 1940

Η παραδιδούσα

Επιτροπή

(Υπογραφές )»

 

Σχόλιο: Για το ιστορικό πλαίσιο πολλά έχουν γραφτεί και δεν έχουμε κάτι να προσθέσουμε. Θα παρατηρήσουμε όμως μόνο κάτι. Αν προσέξετε τις υπογραφές, πολλοί εκ των Κορυτσαίων που υπογράφουν και είναι ελληνορθόδοξοι υπογράφουν το 1940, ελληνικά, πράγμα που δείχνει πως ακόμη, παρά τους πολλαπλούς διωγμούς διατηρούσαν την ελληνική συνείδηση και την γλώσσα, σε αντίθεση με άλλους όπως ο Κότσι Τζότζε που εξαλβανίστηκαν.

Fotografi: Procesverbali i dorëzimit të qytetit të Korçës tek Ushtria Helene në vitin 1940 pas çlirimit të qytetit nga forcat fashiste italiane.

Në vijim teksti origjinal:

 

“Procesverbal i dorëzimit të qytetit të Korçës.

 

Komisioni i poshtënënshkruar i qytetit të Korçës, i përbërë nga zotërinjtë: Përfaqësues  Kryepriftit të Korçës Papajosif Stavroforos, të nderuarit Myfti Hafiz Xhaferli, sekretarit të Bashkisë Korçë Petraq Pilkati, kryetarit të dhomës së tregëtisë Harallamb Mano, Koçi Xoxes, Theodhor Maliqi dentist, Vasil Balli, Skender Vila, Mina Thaci, Xhale Dishnica, Muharrem Butka, Sotir Guma, Naum Stralla, E Harisiadhi mjek, dorëzon qytetin e Korçës në përfaqësuesit e Forcave Ushtarake Helene Nënkolonelit Dhimitri Theodhoraku dhe Majorit të këmbësorisë Dhimitër Haxhi.

 

Në Korçë më 22 Nëntor  1940

Komisioni Dorëzues

(firmat)

 

 

 

Koment: Përsa i përket kontekstit historik janë shkruar mjaftueshëm dhe nuk kemi çfarë të shtojmë. Nëse vëreni nënshkrimet, firmat, shumë prej korçarëve që janë helenorthodhoksë, nënshkruajnë në vitin 1940, në greqisht, gjë që tregon se megjithë përndjekjet ata ruanin ndërgjegjien greke dhe gjuhën e tyre, në kundërshtim me të tjerë si Koçi Xoxe që u shqiptarizuan.

 

 

 



Ο πρωταγωνιστής και Φρούραρχος της Κορυτσάς

Αντισυνταγματάρχης Πεζικού Δημήτριος Π. Θεοδωράκης

Protagonisti dhe Mbrojtësi i Korçës Nënkoloneli i Këmbësorisë Dhimitër P Theodhoraki



 

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2020

Μητροπολίτης Ἀργυροκάστρου Νεόφυτος Κεκέζης (1835-1841) - Mitropoliti i Gjirokastrës Neofit Kekezi (1835-1841)

 

πό τό βιβλίο το Βασιλείου Μπάρα (1887-1964). «Τό Δέλβινο τς Βορειου πείρου καί ο γειτονικές του περιοχές», κεφ. «κκλησιαστικά», σελ. 138-139.

Νεόφυτος Κεκέζης (1835-1841):

 

ργυροκαστρίτης, γέννημα καί θρέμμα. Ξεκίνησε Διάκονος πό τό ργυροκάστρο καί γύρισε Δεσπότης (ξελέγη τόν Νοέμβριο το 1835). Περήφανοι γι’ ατόν ο πατριτες του ο «Καστεροί», τόν καρτέρησαν μέ νθουσιασμό. Εχαν διπλό πανηγύρι! να πού προβιβάστηκε πισκοπή τους σέ Μητρόπολη καί τ΄ λλο πού, σως γιά πρώτη φορ, ρχόταν ντόπιος Δεσπότης. πό τήν ρα πού πάτησε Νεόφυτος στό Κάστρο, πρώτη του δουλειά ταν ν΄ νοίξει τά σχολεα ργυροκάστρου καί Δελβίνου, πού τά βρήκε κλεισμένα. φτασε δέ στό ργυρόκαστρο Μέγα Σάββατο το 1836. τυχς ο προύχοντες το ργυροκάστρου κατάφεραν καί παυσαν τόν νθουσιώδη καί φιλοπρόοδο τοτο Δεσπότη, γιατί δέν μπόρεσε φαίνεται να κανοποίησει τούς διοτελείς σκοπούς των. Ο μεγάλες πικρίες πού τόν πότισαν ξεχειλίζουν στό παρακάτω ερωνικό πίγραμμα, πού φεύγοντας γραψε μέ τό χέρι του σέ να παραθύρι τς Μητρόπολης: "ργυρόκαστρον γ νυδρος καί ξηρά, καί... χαλκείον πάσης κακίας καί μηχανορραφίας".

φράσις μεινε παρομοιώδης καί δίνει ανάγλυφη τήν εκόνα τς πραγματικότητος. Τό νήσυχο πνεύμα το σεμνο τούτου Δεσπότη κδηλώνεται κυρίως σέ γαθά καί κοινωφελή ργα. Καί στήν Κορυτσά πού ξαναδιορίστηκε σημείωσε ξιόλογη δράση. Στίς μέρες του νακαινίστηκε τό Μητροπολιτικό Μέγαρο, τό ποίο εχε χτισθε πό τόν ρχιεπίσκοπο τς Α' ουστινιανς χριδν Παρθένιον (1676). πίσης μέ τήν ξίωσή του νηγέρθη μεγαλοπρεπές Διδακτήριο, χωρητικότητος 500 μαθητν, μέ δαπάνη 700 καισαροβασιλικν φλουριν, τά ποία εχαν δωρήσει ο Κοριτσαίοι δερφοί Λιάτσε γιά τήν νέγερση το Μητροπολιτικο Ναο, Νεόφυτος μως συνέστησε νά διατεθον γιά τήν νέγερση Διδακτηρίου. Τήν σύσταση ατή το Νεοφύτου χι μόνον τήν πεδέχθησαν μ΄ νθουσιασμό ο εγενείς δωρηταί, λλά καί πηύξησαν τήν δωρεά τους, πό 500 καισαροβασιλικά φλωριά, πού ταν ρχικς, σέ 700 (βλ. <νατολ. στήρ> Κων/πόλεως, ριθ. Φύλ. 493 τς 19-08-1867, στήλη «κκλησιαστικά»).

πίσης πό τίς αματηρές οκονομίες του, προίκισε τά σχολεα ργυροκάστρου μέ 15000 γρόσια, συμαντικό ποσό γιά τήν ποχή κείνη, δυνάμενο νά ξασφαλίσει νετα τήν κανονική λειτουργία τους. πέθανε στήν Κορυτσά τήν νύχτα τς 6ης πρός τήν 7ης πριλίου το τους 1874, περί ραν (τουρκικήν) 9η πρωϊνή, φο μεινε πολλές μέρες κλινήρης καί μέ φοβερούς πόνους. (βλ. Κώδ. Πατρ. ρχ. ΚΒ΄ σελ 30.- <πειρ. Χρον.> Ε΄ σελ. 71-72.

 

* Προηγούμενος Μητροπολίτης ργυροκάστρου ωακείμ Χίος (1828-1835)

* πόμενος Μητροπολίτης ργυροκάστρου

Νικόδημος νκρης πρώην Τυρολόης (1841-1848)

 

Nga libri, i Vasil Barës (1887-1964). “Delvina e Epirit të Veriut dhe zonat fqinje”, kap. “Ekklisiastika” fq 138-139.

 

Neofitos Kekezis (1835-1841):

 

Argjirokastrit, lindur dhe rritur.

Filloi si Dhjakon nga Gjirokastra dhe u kthye Dhespot (u zgjodh në Nëntor të vitit 1835). Krenar për të Patriotët e tij “Kështjellarët”, e pritën me entuziazëm. Kishin festë të dyfishtë! Gëzimi i parë që Peshkopata e tyre u ngrit në rangun e Mitropolisë dhe tjetra që ndoshta për herë të parë, vinte Dhespot vendas. Nga çasti që shkeli këmbën Neofiti, në Kështjellë, puna e tij e parë  ishte të hapte shkollat e Gjirokastrës dhe Delvinës, të cilat i gjeti të mbyllura. Mbërriti në Gjirokastër të Shtunën e Madhe të vitit 1836. Fatkeqësisht udhëheqësit e Gjirokastrës ja dolën që ta pushonin këtë Dhespot entuziast dhe dashamirës së përparimit, sepse nuk mundi, me sa duket, që të kënaqë qëllimet e tyre personale. Hidhërimet e mëdha me të cilat e ujitën duken në epigramën e mëposhtme ironike, të cilën duke u larguar shkroi me dorën e tij në dritaren e Mitropolisë:

“Gjirokastër tokë paujë dhe e thatë dhe punishte e çdo ligësie dhe intrige”.

Kjo frazë mbeti unikale dhe krijon imazhin e realitetit. Fryma e kërkuese e këtij Dhespoti të hijshëm shprehet kryesisht nga veprat e tij të mira dhe bamirëse.  Dhe në Korçë ku u caktua sërish pati një aktivitet që ja vlen të përmendet. Në ditët e tij u krye rikonstruksioni i ndërtesës së Mitropolisë, e cila ishte ndërtuar nga Kryepiskopi i Justinianisë së 1-rë Partheni i Ohrit (1676). Gjithashtu me kërkesë të tij u ndërtua dhe një shkollë madhështore që do të nxinte 500 nxënës, me një kosto 700 monedhave floriri (çezariane), të cilat ia  kishin dhuruar vëllezërit Korçarë Liace për ngritjen e Kishës së Mitropolisë, por Neofiti këshilloi që të disponoheshin për ngritjen e shkollës. Këtë propozim të Neofitit jo vetëm që e pranuan me kënaqësi dhuruesit fisnikë, por dhe e shtuan dhuratën e tyre nga 500  monedha florii, që ishte në fillim në 700 (shiko Anatoli Astir Konstandinupojës, nr flete 493 dt 19 08 1867, tema “Ekklisiastika” Kishtare)

Gjithashtu nga kurismet e forta të tij, pajisi shkollat e Gjirokastrës me 15000 groshë, një shumë të rëndësishme për atë kohë, e cila mund të siguronte me lehtësi funksionimin e rregullt të tyre.

Vdiq në Korçë natën e 6 duke u gëdhirë 7 Prill të vitit 1874, afërisht me orën turke 9-të e mëngjesit, pasi qëndroi shumë ditë në krevat me dhimbje të tmerrshme. (shiko Kod. Patr. Ark 22, fq 30, “Kron. Epir” fq 71-72.

 

 

·        Mitropoliti i para tij në Gjirokastër, Joakimi nga Hio (1828-1835)

·        Mitropoliti i Gjirokastrës pas tij, Nikodhim Ankris ish Tiroloit (1841-1848)



Καυσοκαλύβια Ιερά Καλύβη Άγιου Γεωργίου Ιωσαφαίων (Οδοιπορικό )

 

Οι χριστιανοί χωρικοί της Φλώρινας στα χρόνια της τουρκοκρατίας – Γράφει ο Δημήτρης Μεκάσης

 


Μετά την κατάκτηση της περιοχής από τους τούρκους, όλοι οι χριστιανοί έγιναν ραγιάδες των τούρκων. Οι ταπεινώσεις και οι εξευτελισμοί ήταν συχνοί. Οι χριστιανοί χωρικοί έγιναν δουλοπάροικοι στα τσιφλίκια των Μπέηδων.  Οι σκληρές αγροτικές εργασίες, χωρίς αμοιβή, είχαν ως αποτέλεσμα οι χριστιανοί χωρικοί να ζουν σε ημιάγρια κατάσταση.

Η περιοχή της Φλώρινας,  τα έτη 1521 – 1522, ως διοικητική περιφέρεια ήταν Σαντζάκι και ήταν Χάσι, δηλαδή ιδιοκτησία του Χασάν Μπέη[1], που ήταν γιος του Ισά Μπέη. Το Χάσι της Φλώρινας έδινε έσοδα 200.000 ακτσέδες. Ήταν το πιο μικρό Σαντζάκι της Ρούμελης και το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων προέρχονταν από τα χωράφια του κάμπου και την κτηνοτροφία των βουνών.

Το οικονομικό σύστημα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στηριζόταν στην αγροτική παραγωγή. Έτσι όλη η φορολογία έπεφτε στις πλάτες των αγροτών, που εκτός τον προσωπικό φόρο, την «σπέντζα», και το δικαίωμα βοσκής, πλήρωναν την δεκάτη των δημητριακών, την δεκάτη των αμπελιών και του μούστου, τον φόρο του κρασιού, τους φόρους των λαχανόκηπων, των οπωροφόρων δένδρων, και την δεκάτη των μελισσιών. Οι κτηνοτρόφοι πλήρωναν τον φόρο των αιγοπροβάτων και των χοίρων. Οι μυλωνάδες τον φόρο των μύλων. Όποιος δεν πλήρωνε έγκαιρα είχε να πληρώσει και το πρόστιμο. Οι φόροι εισπράττονταν για το κράτος. Στη συνέχεια ο τσιφλικάς έπαιρνε το μερίδιο του και στους χωρικούς έμεναν μόνο λίγες ποσότητες για την σπορά, και τρόφιμα τόσα όσο να περάσουν την χρονιά αυτοί και τα ζώα τους.

Το τέλος του 18ου και αρχές του 19ου αιώνα,  συμπίπτει με την ηγεμονία του Αλή Πασά στην Μακεδονία. Το Χάσι της Φλώρινας, που ήταν ιδιοκτησία μιας οικογένειας, διαιρέθηκε σε τσιφλίκια και δόθηκαν σε τουρκαλβανούς Μπέηδες φίλους του Αλή Πασά. Αυτήν την περίοδο οι τουρκαλβανοί Μπέηδες έφεραν τα πρωτοπαλίκαρά τους και τους έκαναν επιστάτες στα κτήματά τους και φοροεισπράκτορες. Η κάθοδος των τουρκαλβανών και η εξουσία τους έγινε μάστιγα για όλο όλον τον αγροτικό πληθυσμό. Η καταπίεση ήταν μεγάλη και οι εξευτελισμοί συχνοί, τόσο που όταν βγήκαν οι πρώτες ομάδες ανταρτών στο τέλος του 19ου αιώνα πρώτα χτύπησαν τους τουρκαλβανούς Μπέηδες και τους άνδρες τους. Ο Καπετάν Κώττας εξόντωσε μερικούς από αυτούς που καταπίεζαν τους χωρικούς. Επίσης ένα τμήμα του βουλγάρικου κομιτάτου είχε σοσιαλιστική κατεύθυνση και ως στόχο είχαν τους αλβανούς Μπέηδες για δυο λόγους: πρώτον, κατευθυνόμενοι από την πολιτική τους ιδεολογία, και δεύτερον, για να κερδίσουν την συμπάθεια των καταπιεζόμενων χωρικών. Στις αρχές του 20ου αιώνα πολλοί  Μπέηδες απέφευγαν να πηγαίνουν στον κάμπο στα κτήματά τους, από φόβο για την ζωή τους, και μερικοί μάλιστα Μπέηδες της Φλώρινας πήγαν και κατοίκησαν στο Μοναστήρι για να είναι πιο ασφαλείς.

Στα χρόνια του Αλή Πασά σε πολλά χωριά του Καζά της Φλώρινας, η Δημογεροντία του χωριού φορολογούσε τους συγχωριανούς και συγκέντρωναν χρήματα. Με αυτά τα χρήματα αγόραζαν από τους Μπέηδες  χωράφια, βοσκότοπους και δάση. Η περιουσία ήταν κοινοτική και τα χωράφια δίνονταν με κλήρο στους συγχωριανούς. Αφού πλήρωναν τους κρατικούς φόρους, η υπόλοιπη παραγωγή φορολογούταν από την Δημογεροντία και τα έσοδα αποταμιεύονταν στο ταμείο του χωριού. Με αυτά τα χρήματα αγόραζαν άλλα κτήματα. Οι τοκογλύφοι όμως και οι συντεχνίες της Φλώρινας, του Μοναστηρίου και των Ιωαννίνων καρτερούσαν, και με την πρώτη ζημία που πάθαινε η σοδιά από τις καιρικές συνθήκες, δάνειζαν στους Δημογέροντες  χρήματα με υπερβολικούς τόκους. Εάν οι Δημογέροντες δεν μπορούσαν να ξεχρεώσουν τους τοκογλύφους πήγαιναν πάλι στους Μπέηδες και πουλούσαν όλο το χωριό για να ξεχρεωθούν. Το χωριό γινόταν πάλι τσιφλίκι του Μπέη. Οι τοκογλύφοι ήταν χριστιανοί των πόλεων, που έφεραν τους χωρικούς σε τέτοια κακή οικονομική κατάσταση, χειρότερη από αυτήν των Μπέηδων. Έτσι χάθηκε η ευκαιρία για πολλά χωριά να γίνουν ελευθεροχώρια και παρέμειναν κολίγοι στους τσιφλικάδες και τους Μπέηδες. Τα χωριά που προόδευσαν ήταν κυρίως τα ορεινά, όπου η ελευθερία που τους παρείχαν τα βουνά και η απόκρυψη της παραγωγής, ώστε να πληρώνουν λιγότερους φόρους, είχαν ως αποτέλεσμα να βρίσκονται σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από αυτή των καμπίσιων χωριών. Μερικά χωριά όπως το Μπούφι, ο Πολυπόταμος, η Δροσοπηγή, το Φλάμπουρο, τα χωριά των Κορεστίων και άλλα ήταν προοδευμένα χωριά. Ήταν χωριά οικοδόμων, που σχημάτιζαν παρέες και πήγαιναν σε όλες τις βαλκανικές χώρες, όπου έχτιζαν σπίτια.  Οι καμπίσιοι χωρικοί παρέμειναν κολίγοι μέχρι την διάλυση των τσιφλικιών, που θέριζαν όλο τον κάμπο με το δρεπάνι στο χέρι, ενώ οι βουνίσιοι ήταν ελεύθεροι βοσκοί με μεγάλα κοπάδια προβάτων.

Μετά το 1900 περίπου, άρχισαν να επιστρέφουν οι πρώτοι μετανάστες από την Αμερική. Όλοι έφερναν πολλά δολάρια μαζί τους τα οποία επένδυσαν στα χωριά τους. Στην Αμερική γνώρισαν έναν άλλο πολιτισμό, που τους επηρέασε στον τρόπο ζωής. Τότε άρχισαν να χτίζουν καλά σπίτια στα χωριά. Μέχρι τότε τα σπίτια των καμπίσιων χωρικών έμοιαζαν περισσότερο με καλύβες, που αντί για κεραμίδια είχαν στάχυα. Στην Πρέσπα οι χωρικοί ζούσαν μέσα σε καλύβες κατασκευασμένες από καλάμια, ενώ στα ορεινά χωριά, τα σπίτια ήταν καλύτερα αλλά δεν είχαν τζάμια στα παράθυρα. Οι μετανάστες με τα δολάρια επέστρεψαν στην κατάλληλη στιγμή, που οι Μπέηδες και οι τσιφλικάδες πουλούσαν τα κτήματά τους, από φόβο εξ αιτίας των καταστάσεων και έτσι πολλοί απέκτησαν ιδιόκτητα κτήματα, μικρά και μεγάλα, σε μια εποχή που τα απελευθερωτικά κινήματα πίεζαν την οθωμανική εξουσία στα Βαλκάνια.

Ο αγροτικός πληθυσμός δεν αποδεκατιζόταν μόνο από τους φόρους, αλλά και από τις επιδημίες, που έκαναν συχνά την εμφάνισή τους εξ αιτίας της βρωμιάς που επικρατούσε στα χωριά και στις πόλεις. Ήταν χαρακτηριστικό της τουρκοκρατίας. Στις αρχές τους 19ου αιώνα η πανώλη είχε ερημώσει τον κάμπο της Φλώρινας, και τα «πρόβατα έβοσκαν μαζί με τα ζαρκάδια»[2], επειδή ο πληθυσμός είχε μειωθεί σημαντικά. Στην απογραφή[3], που έγινε το 1831 στον άρρενα πληθυσμό, ο Καζάς της Φλώρινας παρουσίαζε 5.253 άρρενες χριστιανούς, 5.596 άρρενες μουσουλμάνους και 365 άρρενες τσιγγάνους. Οι αριθμοί αυτοί δηλώνουν ότι οι χριστιανοί χωρικοί ήταν τα θύματα της πανώλης. Εξ αιτίας αυτής οι χριστιανοί και οι μουσουλμάνοι ήταν μισοί μισοί. Τα χωράφια του κάμπου όμως χρειάζονταν πολλά εργατικά χέρια για να φέρουν κέρδη στους τσιφλικάδες. Τέτοια προβλήματα η τουρκική εξουσία τα έλυνε με υποχρεωτικές μετακινήσεις αγροτικών πληθυσμών από άλλες περιοχές. Εξανάγκαζαν τους χωρικούς με βία και δολοφονίες να εγκαταλείψουν τα χωριά τους και να κατοικήσουν στα τσιφλίκια που υποδείκνυαν οι Μπέηδες.  Πολλές υποχρεωτικές μετακινήσεις πληθυσμών έγιναν στα χρόνια του Αλή Πασά και  μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Οι περισσότεροι ήρθαν από τα Τζουμέρκα και το Ραδοβίζι της περιοχής της Άρτας και άλλοι από τις περιοχές της Βορείου Ηπείρου. Οι ντόπιοι χωρικοί και οι νέοι κάτοικοι έσμιξαν γρήγορα, αντάλλαξαν στοιχεία των ηθών και των εθίμων τους και παγιώθηκε ένας πολιτισμός, αυτόν που σήμερα ονομάζουμε παραδοσιακός πολιτισμός της Φλώρινας.

Στα μέσα του 19ου αιώνα οι κάτοικοι κάποιων χωριών της Ηπείρου αγόρασαν εκτάσεις και ήρθαν και εγκαταστάθηκαν σε αυτές. Η Δημογεροντία του χωριού Πληκάτι της Κόνιτσας[4], αγόρασε το 1842, από τους καστοριανούς Μπέηδες, την δασώδη περιοχή της Μπελκαμένης και έχτισαν το σημερινό χωριό της Δροσοπηγής.  Αργότερα κάποιοι άλλοι Πρόκριτοι από τα χωριά Νίτσα, Λινοτόπι και Φράσαρι της περιοχής Μοσχοπόλεως αγόρασαν τα κτήματα και τα άδεια σπίτια των χωριών Νεγοβάν και Λιμπάνιστσα,  και εγκαταστάθηκαν σε αυτά. Τα χωριά αυτά ανήκαν στον τραπεζίτη του Μοναστηρίου Δήμκο Ίτσο και πουλήθηκαν το 1861. Οι Ηπειρώτες κάτοικοί του ήταν κυρίως χτίστες και από τα δυο χωριά που υπήρχαν έχτισαν ένα, το σημερινό Φλάμπουρο[5]. Ποιοι λόγοι έφεραν τους Ηπειρώτες χωρικούς στην Φλώρινα είναι άγνωστο. Βέβαιο όμως είναι ότι η περιοχή ήταν άδεια, αποτέλεσμα της πανώλης, και επειδή οι γαιοκτήμονες  δεν μπορούσαν να τα εκμεταλλευτούν χωρίς εργατικά χέρια, πούλησαν τις περιοχές σε χαμηλές τιμές. Πιθανότατα το χαμηλό κόστος της αγοράς ήταν το κίνητρο που έφερε τους Ηπειρώτες στην Φλώρινα.

Εξαίρεση των παραπάνω αποτελούν τα βλαχοχώρια Πισοδέρι και Νυμφαίο, επειδή οι κάτοικοι των παραπάνω χωριών δεν ήταν ραγιάδες με την έννοια του χωρικού κολίγου του κάμπου ή του βοσκού των βουνών. Τα βλαχοχώρια σε όλη την βαλκανική απολάμβαναν προνόμια[6] από τα πρώτα χρόνια της τουρκοκρατίας. Τα προνόμια αυτά ήταν η απαλλαγή από πολλούς φόρους, πλήρωναν μόνο την μισή της δεκάτης, είχαν περισσότερα δικαιώματα στην αυτοδιοίκηση και δεν υπόκειντο στην συνεισφορά του παιδομαζώματος. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η οικονομική ανάπτυξη και η μόρφωση τους, που τους έκανε να διαφέρουν, από όλους τους άλλους κατοίκους της περιοχής. Οι Πισοδερίτες ήταν κλεισουροφύλακες και φύλαγαν το πέρασμα της Βίγλας. Όταν όμως μετά την ελληνική επανάσταση ο Σουλτάνος κατήργησε τους αρματολούς και σταδιακά τους κλεισουροφύλακες τους αντικατέστησε με μουσουλμάνους αλβανούς, οι περισσότεροι Πισοδερίτες ακολούθησαν το πατροπαράδοτο επάγγελμα τους, του χαντζή και του μπακάλη, ανοίγοντας χάνια και μπακάλικα σε πολλά χωριά και πόλεις, από το Μοναστήρι μέχρι την Καστοριά και από την Κορυτσά μέχρι την Έδεσσα και την Θεσσαλονίκη. Οι Νεβεσκιώτες ή Νυμφαιώτες ήταν κυρίως αργυροχρυσοχόοι και έμποροι, σκορπισμένοι σε πόλεις της Μακεδονίας, αλλά και στην Σουηδία και στην Ρουμανία και μέχρι την Αίγυπτο. Το Νυμφαίο ήταν το μόνο χωριό στην περιφέρεια με τόσο πλούτο, από το εμπόριο και την αργυροχρυσοχοΐα στα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας.

Συνοπτικά, οι βλαχόφωνοι είχαν προνόμια και έζησαν καλύτερα από όλους τους άλλους. Αντίθετα οι σλαβόφωνοι χωρικοί ήταν οι κολίγοι του κάμπου, χωρίς προνόμια και δικαιώματα. Αυτοί κακοπέρασαν. Οι σλαβόφωνοι των ορεινών χωριών απολάμβαναν την ελευθερία τους και πλούτιζαν από την φοροδιαφυγή. Όλα αυτά μέχρι που τελείωσε η τουρκοκρατία και εδραιώθηκε ο φιλελευθερισμός.

 

Δημήτρης Μεκάσης

[1] Τοντόροφ Νικολάι, Η Βαλκανική πόλη, 15ος – 19ος αιώνας, τ. Α΄, εκδ. Θεμέλιο, Αθήνα 1986, σ. 127

[2] Πουκεβίλ Φ., Ταξίδι στην Ελλάδα, Μακεδονία Θεσσαλία, Εκ. Τολίδη, Αθήνα 1995, σ.72

[3] Τοντόροφ Νικολάι, όπ.π. σ.433

[4] Νεδέλκος Δ. «Ένα ιστορικό έγγραφο της Μπελκαμένης», περ. ΕΤΑΙΡΙΑ, τ. 13, Φλώρινα 1993, σ. 21

[5] Πόγας Ανασ. «Το Δημοτικό Σχολείο Φλαμπούρου, ένα πνευματικό φυτώριο του Ν. Φλωρίνης», περ. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, τ. 160 – 161, Φλώρινα 1983, σ. 5 – 6.

[6] Τοντόροφ Νικολάι, όπ. π.  σ.69

https://www.florinapress.gr

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2020

Συνέντευξη του Γενικού Γραμματέα Δημόσιας Διπλωματίας και Απόδημου Ελληνισμού, κου Γ. Χρυσουλάκη, στον ραδιοφωνικό σταθμό του Σύντνεϋ της Αυστραλίας

 

Συνέντευξη του Γενικού Γραμματέα Δημόσιας Διπλωματίας και Απόδημου Ελληνισμού, κου Γ. Χρυσουλάκη, στον ραδιοφωνικό σταθμό του Σύντνεϋ της Αυστραλίας "2mm", έναν από τους μεγαλύτερους στη χώρα και συγκεκριμένα στην εκπομπή του Γιάννη Κορομβόκη "Διαδρομές Ζωής", η οποία ακούστηκε σε όλη την Αυστραλία και, μέσω ίντερνετ, σε όλον τον κόσμο.

Περιοδικό Monocle: Η Ελλάδα για πρώτη φορά μέσα στην πρώτη 10άδα της παγκόσμιας κατάταξης ήπιας ισχύος (soft power) με την άσκηση Δημόσιας Διπλωματίας.


 

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2020

Δελτίο Τύπου-Σχετικά με την έγκριση του προσχέδιου νόμου «Για την απογραφή του πληθυσμού και των κατοικιών» από την Βουλή της Αλβανίας.- Deklarate per shtyp-Lidhur me miratimin e projektligjit “Per censusin e popullsise e te banesave” nga Kuvendi i Shqiperise.

 



Korce, me 26.12 2020

Deklarate per shtyp

 

Lidhur me miratimin e projektligjit “Per censusin e popullsise e te banesave” nga Kuvendi i Shqiperise.

 

Sot Kuvendi miratoi ne seance plenare projektligjin ” Per censusin e popullsise e te banesave”. Sipas ketij projektligji, qe tashme eshte ligj, cdo shtetas i RSH ka te drejte te deklaroje gjate censusit, perkatesine e tij etnike, cka ne fakt perben nje hap pozitiv per te drejten e vetedeklarimit. Por ajo qe une denoncoj me force dhe kundershtoj fort kete ligj eshte fakti se perseri egziston gjoba ndaj atyre qe deklarohen jo ne perputhje me te dhenat e gjendjes civile!!

Kjo tregon se ashtu si shumica qeverisese ne v.2011, PD-LSI, ashtu edhe qeverisja e sotme e PS me Edi Ramen nuk clirohen dot nga natyra e nacionalizmit ekstrem, nga idea e “kombit te paster”  dhe nga tendenca per te ruajtur shifrat e rreme te perberjes te minoriteteve ne strukturen demografike te popullsise.…

Konkretisht, si në ligjin e Censusit të vitit 2011 edhe në këtë ligj në nenin 22 parashikohen “kundravajtje administrative me gjobë nga 50 000 deri në 100 000 lekë, për dhënien e informacionit të rremë ne pyetjet mbi origjinën etnike, të cilat vijnë në kundërshtim me të dhënat në regjistrin civil”.

Po atehere perse behet regjistrimi?

Merrini te dhenat nga gjendja civile dhe e kini  te zgjidhur hallin tuaj! Jo zoterinj! Mos harroni se regjistrat e gjendjeve civile në vetvete përbejne një burim të pabesueshëm informacioni. Ato ende  shprehin te dhenat e mbartura nga periudha e erret e sistemit komunist. Neni 22 është në kundërshtim me Kushtetuten e RSH dhe Dokumentat Ndërkombëtare që garantojnë lirinë për t'u vetedeklaruar lirshem e pa pengesa per përkatësine etnike. Sic dihet,  censusi i vitit 2011 nuk u pranua dhe u kontestua nga minoritetet, nga PBDNJ, nga Omonia si dhe nga bashkësitë fetare. Edhe në Progres-Raportet e Komisionit Evropian, në Opinionin e Tretë dhe të Katërt të Komitetit Këshillimor për Marrëveshjen Kuadër për Mbrojtjen e Minoriteteve Kombëtare si dhe në Raportin e Veçantë për Gjendjen e të Drejtave të Minoriteteve në Shqipëri të Avokatiti të Popullit, është vënë në dyshim besueshmëria e të dhënave të dala nga ky regjistrim dhe kanë rekomanduar realizimin e një Censusi, të pakontestuar dhe të gjithëpranuar edhe nga minoritetet, i cili do të jepte shifrat reale të popullsisë minoritare.

Në bazë të Ligjit pët mbrojtjen e pakicave kombëtare, gëzimi i disa të drejtave të minoriteteve lidhet drejtëpërdrejtë me numrin e tyre në secilën njësi të qeverisjes vendore atehere kur ato jane te rreme cfare te drejta do te gezojne keto minoritete, kur nuk dihet numri I tyre?? Komiteti Këshillënës në opinionet e tij, vlerëson, se vetëm kërcënimi me gjobë, përbën faktor frikësues dhe komprometon të drejtën e vetëdeklarimit të personave që u përkasin minoriteteve.

Vecanerisht ky ligj tenton te beje presion e te frikesoje me gjobe,   antaret e minoritetit grek qe jetojne jashte “zonave minoritare”,si ne Korce, Himare, etj per te mos u shprehur lirshem e pa pengese, pra per tu vete deklaruar.

Ftoj te gjitha forumet politike te minoritetit etnik grek, partite politike, organizaten “Omonia” e shoqatat vorio-epirote kudo ku ato ndodhen, te formulojme amendimin e ketij ligji e t’ia adresojme Kuvendit e njekohesisht te koordinojme ankesen tone te perbashket e te informojme trupin diplomatik e institucinet nderkombetare per kete padrejtesi e loje te ndyre qe behet ne kurriz tone, ne shkeljen e hapur te lirive e te drejtave tona.

Ligoraq Karamelo Deputet i Korces.

Κορυτσά στις 26 12 2020

Δελτίο Τύπου

 

Σχετικά με την έγκριση του προσχέδιου νόμου «Για την απογραφή του πληθυσμού και των κατοικιών» από την Βουλή της Αλβανίας.

 

Σήμερα η Βουλή ψήφισε  το προσχέδιο νόμου «Για την απογραφή του πληθυσμού και των κατοικιών». Σύμφωνα με το προσχέδιο αυτό νόμου, που τώρα πια είναι νόμος, κάθε πολίτης της Αλβανικής Δημοκρατίας έχει το δικαίωμα να δηλώσει κατά την απογραφή, την εθνική του ταυτότητα, πράγμα που αποτελεί ένα θετικό βήμα για το δικαίωμα της αυτοδήλωσης.

Αυτό το οποίο εγώ καταγγέλλω δυναμικά και εναντιώνομαι ισχυρά είναι πως στο νόμο αυτό, προβλέπεται ξανά το πρόστιμο προς αυτούς που δεν δηλώνονται σύμφωνα με τα καταγεγραμμένα δεδομένα του ληξιαρχείου!!

Αυτό δείχνει πως όπως και η κυβερνητική πλειοψηφία του 2011, ΔΚ-ΛΣΙ, έτσι και η σημερινή κυβέρνηση του ΣΚ με τον Έντι Ράμα αδυνατούν να απελευθερωθούν από την ακραία εθνικιστική φύση, από την ιδέα του «καθαρού έθνους» και από την προσπάθεια διαφύλαξης των πλαστών αριθμών της σύνθεσης των μειονοτήτων και την δημογραφική δομή του πληθυσμού…

Συγκεκριμένα, στο νόμο της Απογραφής του 2011 και στο νόμο αυτό στο άρθρο 22 προβλέπονται «διοικητικές παραβάσεις με πρόστιμο από 50.000 μέχρι 100.000 για την δήλωση πλαστών πληροφοριών στις ερωτήσεις που αφορούν την εθνική καταγωγή, τα οποία δεν συμφωνούν με τα δεδομένα του ληξιαρχικού μητρώου».

Τότε για ποιο λόγο γίνεται η απογραφή;

Πάρτε τα δεδομένα από το ληξιαρχείο και το πρόβλημα σας είναι λυμένο! Όχι, κύριοι! Μην ξεχάσετε πως τα μητρώα του ληξιαρχείου αποτελούν ουσιαστικά μια πηγή αμφισβητούμενων πληροφοριών. Αυτά μέχρι και σήμερα αποτελούν έκφραση των μεταφερόμενων πληροφοριών από την σκοτεινή περίοδο του κομμουνισμού. Το άρθρο 22 έρχεται σε αντίθεση και με το Σύνταγμα της Αλβανικής Δημοκρατίας που εξασφαλίζει το δικαίωμα της ελεύθερης και ανεμπόδιστης δήλωσης της  εθνικής ταυτότητας. Όπως όλοι γνωρίζουμε, η απογραφή του 2011 δεν έγινε αποδεκτή και αμφισβητήθηκε  από τις εθνικές μειονότητες, από το ΚΕΑΔ, από την Ομόνοια όπως και από τις θρησκευτικές κοινότητες. Επίσης, και στην Αναφορά Προόδου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στην 3η και 4η  της Συμβουλευτικής Επιτροπής  για την Συμφωνία Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων όπως και στην Ειδική Αναφορά για την Κατάσταση των Δικαιωμάτων των Μειονοτήτων στην Αλβανία του Συνηγόρου του Πολίτη, έχει τεθεί σε αμφισβήτηση η αξιοπιστία των δεδομένων  που προέκυψαν από αυτή την απογραφή και έχουν προτείνει την πραγματοποίηση μίας απογραφής, που να μην τεθεί υπό αμφισβήτηση και να είναι συνολικά αποδεκτή από  τις μειονότητες. Μία απογραφή που θα παρουσιάσει τους πραγματικούς αριθμούς των μειονοτικών πληθυσμών στην χώρα.

Με βάση την νομοθεσία για την προάσπιση των εθνικών μειονοτήτων, η απόλαυση  μερικών εκ των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, συνδέεται άμεσα με τον συνολικό αριθμό τους, σε κάθε μονάδα τοπικής αυτοδιοίκησης και όταν αυτά είναι πλαστά τότε ποια δικαιώματα θα απολαμβάνουν οι μειονότητες, όταν  ούτε τον αριθμό των μελών τους δεν γνωρίζουμε;

Η Συμβουλευτική Επιτροπή στο σκεπτικό της, αξιολογεί πως, και μόνο η απειλεί του προστίμου, αποτελεί παράγων εκφοβισμού και θέτει σε κίνδυνο την άσκηση του δικαιώματος της αυτοδήλωσης των ατόμων που ανήκουν στις μειονότητες.

Ιδιαίτερα ο νόμος αυτός προσπαθεί να πιέσει και να εκφοβίσει με πρόστιμο, τα μέλη της ελληνικής μειονότητας που ζουν έξω από τις «μειονοτικές περιοχές», όπως στην Κορυτσά, Χιμάρα κ.α, για να εκφραστούν ελεύθερα και ανεμπόδιστα, δηλαδή να αυτοδηλωθούν.

Καλώ όλες τις πολιτικές οργανώσεις της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, τα πολιτικά κόμματα, την οργάνωση «Ομόνοια», τους βορειοηπειρωτικούς συλλόγους όπου και να βρίσκονται, να διατυπώσουμε την τροπολογία αυτού νόμου, να την καταθέσουμε στην Βουλή και την ίδια στιγμή να συγχρονίσουμε την κοινή αντίδραση μας, να ενημερώσουμε το διπλωματικό σώμα και τους διεθνείς οργανισμούς για την αδικία αυτή, για το βρώμικο αυτό παιχνίδι που γίνεται στην πλάτη μας και για την ξεκάθαρη παραβίαση των ελευθεριών και των δικαιωμάτων μας.

 

Γρηγόρης Καραμέλος

Βουλευτής Κορυτσάς.

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2020

Το άνοιγμα της Κρυσταλλοπηγής ζητά το Βιοτεχνικό επιμελητήριο Θεσσαλονίκης


 

Σε αίτημα να δοθεί η δυνατότητα διέλευσης ανθρώπων και εμπορευμάτων σύμφωνα με όλους τους προβλεπόμενους υγειονομικούς κανόνες και αντίστοιχους ελέγχους από τον συνοριακό σταθμό Κρυσταλλοπηγής, που έκλεισε προσωρινά στο πλαίσιο των μέτρων που εφαρμόζονται για την αποφυγή διάδοσης του κορονοϊού, προχώρησε το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.

«Αντιλαμβανόμαστε τους λόγους που οδηγούν την κυβέρνηση στη λήψη μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας, τα οποία την ίδια στιγμή επιδεινώνουν την οικονομία και δυσκολεύουν τις εργασίες των επιχειρήσεων. Ωστόσο μεταφέρουμε την κραυγή αγωνίας των επιχειρήσεων που διατηρούν εμπορικές συναλλαγές με επιχειρήσεις της Αλβανίας», αναφέρεται σε επιστολή του ΒΕΘ προς τους υπουργούς Οικονομικών και Εσωτερικών.

Όπως μεταφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, τονίζεται πως «στόχος θα πρέπει να είναι, εν μέσω της αρνητικής οικονομικής συγκυρίας που βιώνουν οι ΜμΕ, η αποφυγή επιβολής οικονομικών ρητρών καθυστέρησης στην υλοποίηση των παραγγελιών και προπάντων η οικονομική τους καταστροφή».

Πρόταση του ΒΕΘ αποτελεί ακόμη και η εγκατάσταση κλιμακίου του ΕΟΔΥ στον συνοριακό σταθμό Κρυσταλλοπηγής, ώστε να διεξάγονται rapid test κι έτσι να διασφαλίζεται περαιτέρω η δημόσια υγεία. «Το κόστος λειτουργίας ενός κλιμακίου στο χώρο του τελωνείου εκτιμάται πως είναι σημαντικά μικρότερο μπροστά στη ζημιά που υφίστανται οι επιχειρηματίες», επισημαίνεται -μεταξύ άλλων- στην ανακοίνωση.