Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

25η Μαρτίου στη Β. Ήπειρο: Κάλεσμα για ενότητα

25η Μαρτίου στη Β. Ήπειρο: Κάλεσμα για ενότητα



25η Μαρτίου στη Β. Ήπειρο: Κάλεσμα για ενότητα
Για μία ακόμη φορά οι συλλογοι της ΣΦΕΒΑ και του ΠΑΣΥΒΑ έδωσαν το παρόν στη Βόρειο Ηπειρο στους εορτασμούς για την εθνική μας παλιγγενεσία. Πάνω από 15 χρόνια, συνειδητά τα μέλη των συλλόγων μας επιλέγουν να εορτάσουν κοντά στα αδέλφια μας τις εθνικές επετείους για δύο λόγους. Πρώτον για να πάρουμε δύναμη και κουράγιο από αυτούς που σε πολύ δυσκολότερες συνθήκες, κράτησαν Χριστό και Ελλάδα στις καρδιές τους και δεύτερον για να δώσουμε το μήνυμα ότι υπάρχουν Ελληνες που δεν ξεχνάνε τους Βορειοηπειρώτες και  στέκονται κοντά τους στις χαρές και τις λύπες αλλά και στον καθημερινό τους αγώνα για να παραμείνουν Ελληνες στη γη των πατέρων τους.
                Χαρήκαμε ιδιαίτερα με την παρουσία μας στην Κορυτσά και στη Δερβιτσάνη Αργυροκάστρου καθώς αντικειμενικά δεν ήταν δυνατόν να παρεβρεθούμε και στις άλλες περιοχές που τιμήθηκε πανηγυρικά η επέτειος. Στην Κορυτσά καμαρώσαμε την άψογη οργάνωση, την εξαιρετική χορωδία και τα εκπληκτικά θεατρικά δρώμενα, για τα οποία αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους διδασκάλους και μαθητές του ελληνικού σχολείου ΟΜΗΡΟΣ. Συγκινηθήκαμε με την βράβευση από την τοπική ΟΜΟΝΟΙΑ των 2 αγωνιστών για την πίστη και την πατρίδα, του κ. Βασιλείου Κολάτση και της κ. Ερμιόνης Αντρέα, ενώ με χαρά σημειώσαμε και την παρουσία πολλών επισήμων από την Ηπειρο και Δυτική Μακεδονία που έκαναν τον κόπο να έλθουν στην Κορυτσά, την μητρόπολη των ελληνικών γραμμάτων και του πολιτισμού.
                Στην Δερβιτσάνη ανήμερα της εθνικής επετείου, καμαρώσαμε τον εθνικό παλμό των μαθητών στην παρέλαση, χειροκροτήσαμε με την καρδιά μας τη νεολαία του χωριού με την ηπειρώτικη λεβεντιά, και θαυμάσαμε το χορευτικό με τις Δροπολίτισσες που «στα νυφικά ντυμένες, σαν ναν θεές φανταχτερές, αρχαίες, αραδιασμένες», (Ν. Κατσαλίδας) σέρνουν το χορό της συνέχειας του ελληνισμού στα αγιασμένα ετούτα εδάφη. Στο τέλος δακρύσαμε με τα ξεκάθαρα μηνύματα αγάπης για την πατρίδα και πόθου για την ελευθερία που άγγιξε 3 φορές, αλλά  δεν  έμεινε τελικά  στο Βόρειο κομμάτι της Ηπείρου.
                Κεντρικό μήνυμα σε πολλούς από τους χαιρετισμούς των επισήμων  ήταν και το καυτό ζήτημα της ενότητας των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου  με αφορμή περιστατικά εμφυλίων διενέξεων κατά την περίοδο της επαναστάσεως του 1821, θέμα που προβάλλει εξαιρετικά επίκαιρο  και την περίοδο που διανύουμε. Παίρνοντας αφορμή από μία «αιρετική» εκ πρώτης όψεως τοποθέτηση του νέου γενικού προέδρου της ΟΜΟΝΟΙΑΣ κ. Λεωνίδα Παππά, θα θέλαμε να καταθέσουμε κάποιες σκέψεις και προβληματισμούς  πάνω στο σοβαρό αλλά και τόσο παρεξηγημένο αυτό θέμα.
                Για τη ΣΦΕΒΑ και τον ΠΑΣΥΒΑ η Ενότητα της Βορειοηπειρωτικής κοινότητας είναι εκ των ων ουκ άνευ για την πρόοδο του τόπου και την επίλυση του εθνικού θέματος. Η  Ενότητα όμως απαιτεί κοινούς στόχους, κοινές αξίες και ήθη, κοινά ιδανικά και κυρίως κοινές θυσίες. Η Ενότητα είναι επιθυμητή μόνο στο βαθμό που θα τιμά, θα αγωνίζεται και θα διεκδικεί τα διεθνώς κατοχυρωμένα εθνικά δίκαια των Βορειοηπειρωτών με βάση τους αγώνες του 1914 και του 1935. Ενότητα που θα  στοχεύει στην ρωμαλέα παρουσία του ελληνισμού στις πατρογονικές του εστίες και όχι στη δημιουργία μίας άχρωμης, άοσμης και εκφυλισμένης μειονοτικής συνείδησης και αυτής στο βαθμό που θα μας επιτρέπει η μεγαλοψυχία των Αλβανών. Ενότητα που θα αναδεικνύει και θα έχει ως πρότυπο τους αντιστασιακούς της περιόδου του κομμουνιστικού καθεστώτος και όχι τους βολεμένους και ριψάσπιδες της περιόδου εκείνης. Στα τελευταία χρόνια παρατηρήσαμε συχνά να διαφημίζεται urbi et orbi η θέληση για ενότητα αλλά στην πράξη αυτό να  μεταφράζεται σε προνόμια για ολίγους, βόλεμα και τακτοποίηση ημετέρων, προσωπική πολιτική επιβίωση, αποκλεισμό και εξουθένωση πολιτικών αντιπάλων με κάθε μέσο. Αν η ενότητα ζητείται για να πετύχουμε 1 ή 2 θέσεις υφυπουργών ή κρατικών παραγόντων ή ακόμη χειρότερα εκπροσώπων της Αλβανίας στην πατρίδα μας και όχι για να λύσουμε τα  φλέγοντα ζητήματα του τόπου, τότε δεν  χρειάζεται στη Βόρειο Ηπειρο τέτοια ενότητα. Αν ενότητα σημαίνει να πανηγυρίζουμε ηλιθίως γιατί οι Αλβανοί μας άφησαν να κερδίσουμε  τις 9 (παλαιότερα και 2 τώρα ) αμιγείς ελληνικές ελληνικές επαρχίες, και εμείς να δεχόμαστε να ξεπουλήσουμε τον αγώνα στη Χιμάρρα και την Κορυτσά, δεν χρειάζεται στη Βόρειο Ηπειρο τέτοια ενότητα. Αν  ενότητα σημαίνει να βλέπουμε, όπως στο παρελθόν, πολιτικούς και  διπλωματικούς εκπροσώπους της Ελλάδος (ευτυχώς λίγους) να  αποκλείουν την πρόσβαση στα προξενεία στο 60%  των Ελλήνων και να κάνουν πολιτική υπέρ συγκεκριμένων αλβανικών κομμάτων, σε τίποτα δεν μας ωφελεί τέτοια ενότητα. Για εμάς ΕΝΟΤΗΤΑ σημαίνει υπεράσπιση των δικών μας ανθρώπων, υπεράσπιση της ιστορίας, της παιδείας, των παραδόσεων, των περιουσιών, της πολιτιστικής κληρονομιάς, υπεράσπιση τελικά της ελληνικής παρουσίας στον τόπο αυτό. Στον αγώνα αυτόν δεν πρέπει να περισσεύει κανείς αλλά και κανείς δεν πρέπει να θεωρεί δεδομένη κληρονομικώ δικαίω οποιαδήποτε θέση και αξίωμα. Δόξα τω Θεώ η Βόρειος Ηπειρος είναι γεμάτη από άξια στελέχη μεγαλύτερα και μικρότερα στην ηλικία που περιμένουν να αξιοποιηθούν.
                Υπό αυτήν την έννοια συμφωνούμε με τη διαπίστωση του Γενικού Προέδρου της ΟΜΟΝΟΙΑΣ  ο οποίος μας θύμισε μια δυσάρεστη αλήθεια από την επανάσταση του 1821 τονίζοντας ότι οι περισσότεροι από τους αγωνιστές που πανθομολογουμένως τιμούμε σήμερα, στην εποχή τους έπεσαν θύματα των πολιτικών τους αντιπάλων, που τους συκοφάντησαν εν πολλοίς ως διασπαστές της ενότητας (Καποδίστριας, Κολοκοτρώνης, Νικηταράς, Καραισκάκης, Μπότσαρης, Μαντω Μαυρογένους κ.α.) Οι εν λόγω αγωνιστές, συκοφαντήθηκαν, μισήθηκαν και κυνηγήθηκαν από ζηλόφθονες και ανίκανους ανθρώπους με μηδενική ως επί το πλείστον προσφορά στον αγώνα (προεστούς, φαναριώτες ανύπαρκτους οπλαρχηγούς), οι οποίοι έρποντας και γλύφοντας, πάτησαν στον αγώνα των άλλων, αναρριχήθηκαν σε θέσεις κλειδιά και έφτασαν να ορίζουν τις τύχες του έθνους. Ωστόσο σήμερα αυτοί είναι που τιμώνται γιατί παρήγαγαν ΕΡΓΟ ενώ οι διώκτες τους  έχουν παραδοθεί στη λήθη και τη χλεύη της  Ιστορίας.
                Είναι πρέπον λοιπόν όλοι όσοι ασχολούνται με τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό, από την ελληνική πολιτεία και τις διπλωματικές αρχές, τους εκκλησιαστικούς φορείς, τους παράγοντες  και την ηγεσία της Βορειοηπειρωτικής κοινότητας αλλά και τους συλλόγους,  να πορευθούν ενωμένοι στον κοινό αγώνα, στη βάση εθνικών στόχων και αξιών. Διαφορετικά  η ενότητα δεν έχει κανένα νόημα και όπως λέγει και ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος «κρείσσον επαινετός πόλεμος ειρήνης χωριζούσης Θεώ» . Είναι προτιμότερη η διαφωνία και η διαφοροποίηση από την ψευδεπίγραφη ειρήνη και ενότητα που θα μας μετατρέψει σε χυλό και θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στο θάψιμο του Βορειοηπειρωτικού ζητήματος.   
25η Μαρτίου στη Β. Ήπειρο: Κάλεσμα για ενότητα

Σκάνδαλο στον αγώνα Αλβανίας Αρμενίας, αλβανοί σήκωσαν τουρκικοί σημαία! - Incidenti/ Tifozët shqiptarë nxorën flamurin turk përpara armenëve (video)

Σκάνδαλο στον αγώνα Αλβανίας Αρμενίας. 
Λίγοι ήταν οι οπαδοί της Αρμένικης ομάδας στο " Έλμπασαν Αρένα" όπου και διεξήχθη ο αγώνας Αλβανίας Αρμενίας και αυτοί είχαν μια στιγμή που άναψαν τα αίματα τους. Προκλήθηκαν από αλβανούς οπαδούς όταν οι τελευταίοι έβγαλαν την Τουρκική σημαία για να την επιδείξουν. Ξέρουμε τα προβλήματα που έχουν οι Αρμένιοι με τους Τούρκους και την γενοκτονία που έκαναν εναντίον των Αρμενίων.  Ήταν η αλβανική αστυνομία που απέτρεψε τα χειρότερα και απομάκρυνε το άτομο με την τουρκική σημαία. Δείτε και μόνοι σας στις εικόνες που προσφέρουμε. Φυσικά οι Αλβανοί ξέρουν πως οι Τούρκοι είναι οι γονείς τους άρα δικαιολογείται να σηκώνουν την σημαία του "μπαμπά"/γονέων  τους. 

Tifozët e paktë të Armenisë që panë ndeshjen në stadiumin “Elbasan Arena” patën një moment mjaft të tensionuar gjatë zhvillimit të ndeshjes. Ata u provokuan nga disa tifozë shqiptarë që u nxorën përpara flamurin e Turqisë. Dihet tashmë konflikti i hershëm mes dy vendeve dhe akuzat për gjenocidin që Turqia ka shkaktuar mbi popullin armen.  Ishte policia shqiptare ajo e cila nuk lejoi që situata të përkeqësohej duke larguar personin me flamur dhe duke qetësuar armenët. Për më shumë shihni pamjet.  

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος : Αν σου πω.... - Shën Joan Gojarti : Nëse të them.....

 Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος : Αν σου πω.... - Shën Joan Gojarti : Nëse të them.....
- Αν σου πω, νήστεψε πολλές φορές μου προβάλλεις ως δικαιολογία την ασθένεια του σώματος.
- Αν σου πω, δώσε στους φτωχούς μου λες ότι είσαι φτωχός και έχεις να αναθρέψεις παιδιά.
- Αν σου πω να έρχεσαι τακτικά στις Συνάξεις της Εκκλησίας, μου λες, έχω διάφορες μέριμνες.
- Αν σου πω, πρόσεχε αυτά που λέγονται στην Εκκλησία και κατανόησε το βάθος των λόγων του Θεού, μου προβάλλεις ως δικαιολογία την έλλειψη μορφώσεως.
- Αν σου πω, φρόντισε να βοηθήσεις ψυχικά τον αδελφό σου, μου λες ότι δεν υπακούει όταν τον συμβουλεύω, αφού πολλές φορές του μίλησα και περιφρόνησε τα λόγια μου.
Βέβαια, δεν ευσταθούν οι προφάσεις αυτές και όλα αυτά είναι χλιαρά λόγια, αλλά, παρά ταύτα, μπορείς να προφασίζεσαι…
- Αν όμως σου πω, άφησε την οργή και συγχώρεσε τον αδελφό σου, ποια από τις προφάσεις αυτές μπορείς να χρησιμοποιήσεις;
Διότι νομίζω, δεν μπορείς να φέρεις ως πρόφαση ούτε ασθένεια σώματος, ούτε φτώχεια, ούτε αμάθεια, ούτε απασχόληση και μέριμνα, ούτε τίποτε άλλο.
Γι’ αυτό απ’ όλες σου τις αμαρτίες, αυτή η αμαρτία θα σου είναι ασυγχώρητη. Αλήθεια, πως θα μπορέσεις να υψώσεις τα χέρια σου στον Ουρανό; Πως θα κινήσεις τη γλώσσα σου να προσευχηθείς; Πως θα ζητήσεις συγνώμη;
Ακόμη κι’ αν θέλει ο Θεός να σου συγχωρήσει τις αμαρτίες, δεν Του το επιτρέπεις εσύ, επειδή δεν συγχωρείς τις αμαρτίες του αδελφού σου.
Διότι, αν εσύ ο ίδιος εκδικηθείς και επιτεθείς εναντίον του, είτε με λόγια, είτε με ανάλογες συμπεριφορές, είτε με κατάρες, ο Θεός δεν θα επέμβει πλέον, αφού εσύ ανέλαβες την τιμωρία Του. Και όχι μόνο δεν θα επέμβει, αλλά και από σένα θα ζητήσει λόγο, διότι φέρθηκες υβριστικά προς Αυτόν.
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

- Nëse të them mbaj kreshmë shumë herë me nxjer si justifikim pamundësinë trupore.
- Nëse të them, jep tek të varfërit më thua që je i varfër dhe duhet të rritësh fëmijët e tu.
- Nëse të them që të vish shpesh shpesh në Mledhjet e Kishës , më thua,kam punë të ndryshme.
- Nëse të them ki kujdes për ato sa thuhen në Kishë dhe kupto thellësinë e fjalëve të Zotit, më nxjerr si justifikim mungesën e edukimit.
- Nëse të them , kujdesu të ndihmosh shpirtërisht vëllain tënd, më thua se nuk bindet kur e këshilloj, pasi shpesh herë i fola dhe i injoroi fjalët e mia.

Sigurisht nuk qëndrojnë këto justifikime  dhe të gjitha këto janë fjalë të vakëta,por mgjth këto mund të justikohesh...
- Por nëse të them, lere indinjatën tënde dhe fale vëllain tënd, cilat nga këto justifikime do të përdorësh?

Sepse mendoj, që nuk mund të sjellësh si justifikim as sëmundjen e trupit, as varfërinë, as mosedukimin, as marrjen me punë të tjera, as edhe ndonjë gjë tjetër.
Për këtë nga të gjitha mëkatet tënde, ky mëkat është i pafalshëm. Me të vërtetë, si do të mundesh që të ngrehësh duart tënde në Qiell? Si do të lëvizësh gjuhën që të lutesh? Si do të kërkosh të falur?
Edhe sikur të dojë Zoti të të falë mëkatet, nuk Ja lejon ti, sepse nuk fal mëkatet e vëllait tënd.
Sepse, nëse ti vetë hakmerresh dhe sulmon kundër ti, qoftë me fjalë, qoftë me sjellje respektive, qoftë me mallkime, Zoti nuk do të ndërhyjë më, pasi ti more përsipër ndëshkimin e Tij. Dhe jo vetëm nuk do të ndërhyjë, por dhe nga ty do të kërkojë llogari, sepse u solle në mënyrë ofenduese ndaj Tij.
Shën Joan Gojarti.

Το Κόμμα των τσάμηδων στην συγκυβέρνηση με το Ράμα, Καιρός να φύγει το ΚΕΑΔ! - Çamët me një tumbë fantastike në aleancë me Ramën, erdhi koha të ikë PBDNJ!

Το Κόμμα των τσάμηδων στην συγκυβέρνηση με το Ράμα, Καιρός να φύγει το ΚΕΑΔ! - Çamët me një tumbë fantastike në aleancë me Ramën, erdhi koha të ikë PBDNJ!
Duke bërë një kollotumbë të mahnitëshme z Idrizi e vërtetoi që është një çam i vërtetë dhe ju ngjet gjyshërve të tij të cilët shkonin nga frynte era për përfitime maksimale. Ata dhe ky aventurieri shfrytëzojnë gjithçka, plagë të vjetra urrejtje, gënjeshtra për të përfituar gjithçka, kështu bënin dhe paraardhësit e tyre që nuk bënin dhëndër atë që nuk dinte të vidhte. Dhe ja erdhi çasti.
Kryeministri i Shqipërisë ka “firmosur” sot marrëveshje bashkëpunimi me PDIU-në, ose partinë e çamëve. “Së bashku me PDIU-në do të jemi në bashkëqeverisje dhe stacioni i parë i këtij bashkëpunimi do të jenë zgjedhjet vendore të 21 qershorit. Në disa qarqe kontributi i PDIU-së ka qenë konkret”, tha kryeministri. Dhe sërish me të njëjtën frazë të dalë boje të një demagogjie sa për konsum deklarativ, kryeministri ka përsëritur atë që e dëgjojmë qëkur ai bujti në politikë, pa qenë asnjëherë politikan. “Nuk kemi emra konkretë, pasi do të jenë konsensualë. Ne besojmë te bashkimi i kontributeve dhe jo tek ndarja e sinoreve”, tha ai. Ky përkufizim çliron edhe kreun e PDIU-së nga pesha e madhe e politikës së pazareve, pasi mbledhja e fundit e Këshillit Kombëtar të kësaj partie, vendosi me unanimitet që PDIU nuk është parti e pazareve.
Mgjth se vërtetohet qartë që bëhet fjalë për një pseudo parti e cila ka si qëllim pazare të larta dhe përfitime të shumta.
Ndërsa Idrizi hyn pra i mbetet Dules dhe PBDNJ-së të dalë sa më shpejt nga një kualicion ku dëmi është shumë i madh për minoritetin. Si mund të jesh në një kualicion me mashtruesit dhe ata që kanë përfituar deri tani duke shfrytëzuar urrejtjen ndaj komunitetit helen në Shqipëri por dhe ndaj Greqisë. Zoti Dule kjo nuk gëlltitet dot nga helenët në Shqipëri prandaj bëj zgjidhjen e duhur sa më shpejt.
 Me informacione nga respublica.al
Κάνοντας μια τεράστια τούμπα ο Ιντριζι πρόεδρος του κόμματος των τσάμηδων, επιβεβαίωσε πως είναι γνήσιος τσάμης και ότι μοιάζει στους παππούδες του που πήγαιναν όπου φυσούσε για να κερδίσουν με οποιοδήποτε τρόπο. Αυτοί και αυτός ο τυχοδιώκτης εκμεταλλεύονται τα πάντα για να επωφεληθούν οικονομικά, ξύνουν παλαιές πληγές, λένε ψέματα όπως και οι πρόγονοι τους που δεν έκαναν κάποιον γαμπρό αν δεν ήξερε να κλέψει.
Και να ήρθε η στιγμή και έπεσε στην αγκαλιά του Ράμα ο οποίος υπέγραψε σύμφωνο συνεργασία με το κόμμα PDIU η το κόμμα των τσάμηδων. « Μαζί με το κόμμα αυτό είμαστε στην συγκυβέρνηση και η πρώτη στάση της συνεργασίας αυτής θα είναι στις τοπικές εκλογές στις 21 Ιουνίου. Σε μερικούς κύκλους η προσφορά του κόμματος των τσάμηδων ήταν συνεπείς», είπε ο πρωθυπουργός. Και ξανά με μια δημαγωγική φράση που έχει ξεθωριάσει ο πρωθυπουργός το έχει επαναλάβει αυτό ακούσαμε από την στιγμή που μπήκε ο ίδιος στην πολιτική, χωρίς να είναι ποτέ πολιτικός. « Δεν έχουμε συγκεκριμένα ονόματα αφού θα είναι συμβιβαστικά. Εμείς πιστεύουμε στην ένωση των προσφορών και όχι στο μοίρασμα των συνόρων» είπε αυτός. Αυτός ο ορισμός γλύτωσε και τον Ιντρίζι από τις κριτικές μέσα στο κόμμα αφού το Συνέδριο τους είχε καταλήξει πως δεν είναι κόμμα παζαριών αν και οι πράξεις τους μόνο αυτό δείχνουν. Ενώ ο Ιντρίζι μπαίνει καιρός να βγει και ένας άλλος, ο κ Ντούλε και το ΚΕΑΔ όσο το δυνατόν πιο γρήγορα φυσικά γιατί η ζημιά από την συνεργασία αυτή είναι τεράστια για την Ελληνική Μειονότητα. Δεν μπορείς κ Ντούλε να είσαι στην ίδια πλευρά  και να συγκυβερνάς με τους λωποδύτες, τους απατεώνες και όσους οφείλουν την ύπαρξη τους στην πολιτική σκηνή  χάρη στο μίσος εναντίων των Έλλήνων και της Ελλάδας. Αυτό δεν μπορούμε να το καταπιούμε εμείς οι Έλληνες. Για το λόγο αυτό όσο το δυνατόν πιο γρήγορα πάρε την σωστή απόφαση.   

Η Αγια- Σοφιά και ο Παρθενώνας, οι μήτρες της Επανάστασης του 1821

Η Αγια- Σοφιά και ο Παρθενώνας, οι μήτρες της Επανάστασης του 1821
Η Αγια- Σοφιά και ο Παρθενώνας, οι μήτρες της Επανάστασης του 1821
Γράφει ο Φώτιος Μιχαήλ, ιατρός
Από το 1453 μέχρι το 1821 πραγματοποιήθηκαν πάνω από 100 κατά τόπους επαναστατικά κινήματα και τουλάχιστο 6 οργανωμένες επαναστάσεις.
Το 1462 επαναστατεί η Λέσβος.
Το 1481 ξεσηκώνεται η Ήπειρος.
Το 1571 επαναστατούν Ρούμελη και Ήπειρος μαζί.
Το 1585 επαναστατεί η Ακαρνανία.
Το 1617, με επικεφαλής τον Επίσκοπο Σταγών Διονύσιο, απελευθερώνονται τα Τρίκαλα.
Το 1678 επαναστατεί η Πιερία με αρχηγό τον Επίσκοπο Κίτρους Νικόλαο.  κ.ο.κ.
Λένε μερικοί, ότι τάχα η Επανάσταση του ’21 είναι απότοκος του λεγόμενου Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού.
Αλήθεια, στα 1462 και στα 1481 τί επικρατούσε στην Ευρώπη; Επικρατούσε Διαφωτισμός ή μήπως μεσουρανούσε μαύρος και απάνθρωπος Μεσαίωνας; Ασφαλώς, Μεσαίωνας, απολυταρχικός, φεουδαρχικός και προπάντων φράγκικος στα μέτρα του Καρλομάγνου και των αιρετικών απογόνων του. Από πού κι ως πού, λοιπόν, το Απελευθερωτικό Κίνημα των Ελλήνων κατά των Τούρκων είναι ''πνευματικό τέκνο του διαφωτισμού''; 
Εδώ είναι, που ο Λόγος του Μεγάλου Στρατηλάτη Θεόδωρου  Κολοκοτρώνη, ακυρώνει εντελώς κάθε παρόμοια αντίληψη: ’’ Όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και έπειτα υπέρ Πατρίδος ’’.  Επανάσταση για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα. Πού τον βρήκαμε τον Διαφωτισμό στα λόγια του Κολοκοτρώνη;
Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης, στα Απομνημονεύματά του, μας παραδίδει επίσης πειστικότατο δείγμα για τα κίνητρα και τους σκοπούς της Επανάστασης. Κίνητρα και σκοπούς, που ανάγονται στο Πνεύμα και τα κατορθώματα των Αρχαίων προγόνων μας και όχι στις ταξικές διεκδικήσεις του ’’Ευρωπαϊκού σκοταδισμού’’.
Διηγείται: ’’Είχα δυο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι’ ένα βασιλόπουλο, ατόφια – φαίνονταν οι φλέβες· τόση εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρον, τα ’χαν πάρη κάτι στρατιώτες και εις τ’ Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων· χίλια τάλλαρα γύρευαν. Άντεσε κ’ εγώ εκεί, πέρναγα· πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα· «Αυτά, και δέκα χιλιάδες τάλλαρα να σας δώσουνε, να μην το καταδεχτήτε να βγουν από την πατρίδα μας. Δι’ αυτά πολεμήσαμεν».
Για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, για την Δωδώνη, για τους Δελφούς, για την Αμφίπολη και την Μαρώνεια πολεμήσαμε, δηλώνει ξεκάθαρα ο μεγάλος μας Στρατηγός Μακρυγιάννης. Υπάρχουν ακόμη αμφιβολίες;
Φτάνει πια τόση παραχάραξη και τόση διαστρέβλωση της Ιστορικής μας Αλήθειας εν ονόματι της όποιας ιδεολογικής ''προκρούστειας κλίνης''. Ας διαβάσουμε, επιτέλους, και λίγη Ιστορία κατευθείαν από τις Πηγές και όχι από τα ράφια των κομματικών μας γραφείων. Και τούτο για έναν και μόνο λόγο: Την διακονία της Αλήθειας και της Ενότητας του Λαού μας, που, την περίοδο αυτή, την χρειαζόμαστε τόσο πολύ… 

27 Μαρτίου 2015

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

Ο Ευθύμιος Μήτκος ο Έλληνας εκ Κορυτσάς που βοήθησε στην δημιουργία της Αλβανικής Γλώσσας - Konferencë ndërkombëtare për Thimi Mitkon, ëndërra e tij Greko-Shqiptare

Një Konferencë Shkencore Ndërkombëtare Kushtuar Jetës dhe Veprës së Thimi Mitkos me rastin e 195 vjetorin e Lindjes  së tij (1820)  u zhvillua në Korçë nën prëkujdesjen e Bashkisë Korçë, Universitetit Fan S Noli, Fakultetit të Edukimit dhe Filologjisë.  Pjesmarrja ishte shumë e madhe si nga studiues të vendit si dhe nga vendet fqinje. Në këtë kontekst ishte dhe pjesmarrja e z Dhori Qiriazi i cili është një prej lektorëve të Albanonligjisë në Universitetin e Aristotelit Thessaloniki. Ceremonine e hapi prof. Ali Jashari, Dekan i Fakultetit të Edukimit dhe Filologjisë, pasoi përshëndetja e z Gjergji Mero, rektor i Universitetit Fan S Noli dhe e Kryetarit të Bashkisë Korçë z Sotiraq Filo. Pas tij u nderuar një prej familjarëve të Thimi Mitkos  (pas vdekjes së tij) me motiv kontributin patriotik të shumëllojshmë që ai ofroi gjatë gjithë jetës.
Nderoi me prezencën e tij këtë ceremoni dhe Mitropoliti i Korçës Hirësi Joani, dhe Konsulli i Përgjithshëm i Greqisë z Joani Pedhioti.
Në fund për të ftuarve dhe folësve iu dha mundësia të blejnë Leksigrafinë e z Thimi Mitko.
Ajo që është e rëndësishme konstatohet nga vetë konferenca  dhe ne do të nënvizojmë shkurtimisht vjen nga vetë Thimi Mitko. Bëhet fjalë për një personalitet të veçantë me kulturë dhe prejardhje helno-orthodhokse familja e të cilit në vitin 1820 ka kontribuar për themelimin dhe krijimin e shkollës Greke në Korçë. Por jo vetëm kaq ai ndihmoi me shumë mënyra për shkrimin e gjuhës shqipe dhe krijmin e shkollës shqipe. Arsyeja që ai e bënte këtë lidhet me filozofinë e jetës së tij të cilën nuk mund ta kuptojë dikush që nuk lexon në greqishten e kulluar të tij ato mendime që ai shprehte. Ai imagjinonte dy popuj vëllezër që kishin prejardhje nga pellazgët dhe  mendonte që popullit shqiptar i cili ishte një prej vëllezërve i nevojitej të kulturohej nëpërmjet gjuhës së tij që të arrijë nivelin kulutor të vëllait tjetër që është populli grek dhe të dy së bashku të jetojnë në harmoni dhe dashuri në një atdhe të përbashkët. Kjo ishte arsyeja që punonte aq shumë për edukimin e popullit shqiptar nëpërmjet gjuhës së tij. Thimi Mitko është dhe nga ata shkencëtarë të kohës që ndër të tjera ka vërtetuar se si emërtimi i Korçës vjen nga emërtimi i zonës në kohën e Bizantit i cili ishte Korestos nga Korasion (vajzë)- më pas Koritsa –  shqipëruar Korçë dhe dokumentat e tij shkojnë që prej viti 720.
Ndoshta mendja e tij e ndritur dhe filozofia e tij e bazuar në fakte historike do të ishte një shembull, një mësim i mirë për të gjithë ata sa sot mbjellin urrejtje ndërmjet Shqipëris dhe Greqisë.
Për më tepër po ofrojmë një teks me material historik të botuar nga kumtuesit në këtë konferencë ku mund të lexoni në greqisht dhe shqip mendimet e vetë Thimi (Efthim Mitkos).
Ένα Διεθνές Συνέδριο αφιερωμένο στην ζωή και στο έργο του Ευθύμιου Μήτκο (Θύμιο Μήτκο) με την ευκαιρία της 195-ης επετείου από την Γέννηση του (1820) έλαβε χώρα στην Κορυτσά υπό την μέριμνα του Δημαρχείου Κορυτσά, του Πανεπιστημίου Φαν Ν Νόλι, το Τμήμα Παιδαγωγικής και Φιλολογίας. Η συμμετοχή ήταν πολύ μεγάλη και αρκετοί μελετητές από την Αλβανία και το εξωτερικό Ελλάδα, Σκόπια, Ιταλία ήρθαν για να αναφερθούν στο έργο του.
Στο πλαίσιο αυτό ήταν και η Συμμετοχή του κ Δώρη Κυριαζή  Λέκτορας Γλωσσολογίας του Φιλολογικού ΑΠΘ εκ Κορυτσάς. Την έναρξη του συνεδρίου την έκανε ο καθ. Αλή Γιασάρη, Κοσμήτορας του Τμήματος Παιδαγωγικής και Φιλολογίας. Ακολούθησε ο χαιρετισμός του Γκέργκη Μέρο Πρύτανης Πανεπιστημίου Κορυτσάς, έπειτα χαιρέτισε ο Δήμαρχος Κορυτσάς ο κ Σωτηράκη Φίλο. Μετά από αυτόν τιμήθηκε απόγονος της Οικογένειας Μήτκο με την δικαιολογία την απεριόριστη πατριωτική  προσφορά του για την δημιουργία της αλβανικής γλώσσας.
Τίμησε με την παρουσία του και ο Μητροπολίτης Κορυτσάς Ιωάννης, ο Γ.Π της Ελλάδος στην Κορυτσά κ Ιωάννης Πεδιώτης.
Αυτό που είναι σημαντικό για μάς   και βγαίνει και από το συνέδριο και θα το παρουσιάσουμε πολύ συνοπτικά προέρχεται από τον ίδιο το Ευθύμιο (Θύμιο) Μήτκο.
Γίνεται λόγος για μια ιδιαίτερη προσωπικότητα με πολιτισμό και καταγωγή ελληνορθόδοξη η οικογένεια του οποίου έχει προσφέρει στην δημιουργία του Ελληνικού Σχολείου στην Κορυτσά. Αλλά όχι μόνο αυτό, ο ίδιος βοήθησε για την γραφή της αλβανική γλώσσας αλλά και την δημιουργία της αλβανική γλώσσας μέσα σε συγκεκριμένα φιλοσοφικά και ιστορικά πλαίσια. Στην ουσία η φιλοσοφία της ζωής του δεν μπορεί να την κατανοήσει κανείς αν δεν διαβάσει την Εισαγωγή του στο Ελληνοαλβανικό Σύγγραμμα Μέλισσα όπου εκφράζει τις απόψεις του με την καθαρότερη δυνατόν ελληνική γλώσσα. Αυτός ονειρευόταν δυο λαούς που είναι αδέρφια και είχαν κοινή καταγωγή, κοινούς προγόνους, τους πελασγούς. Θεωρούσε πως ένας αδελφός (ο Αλβανικός λαός) χρειαζόταν να μορφωθεί και να αναπτυχθεί μέσω της ανάπτυξης της γλώσσας του, πράγμα που θα βοηθήσει να εξελίχθη και να προοδεύσει ώστε να φτάσει τον άλλο αδερφό (τον Ελληνικό λαό) με σκοπό να ζήσουν μαζί σε κοινή πατρίδα και χώρα με αγάπη και αρμονία.
Ο Ευθύμιος είναι ένας λάτρεις της ιστορίας και επιστήμονας και είναι από αυτούς που μελέτησε αρκετά την ιστορία της περιοχής της Κορυτσάς για την οποία με βάση έγραφα αναφέρει πως την βρίσκει στα Βυζαντινά χρυσόβουλα με την ονομασία Κορεστός από το Κοράσιον μετέπειτα Κορυτσά και μάλιστα την βλέπει την ονομασία από το 720 (περιοδικό Πανδώρα, δεν το έχουμε)
Ίσως η φιλοσοφία του και το φωτισμένο του μυαλό να μας βοηθήσει για μας ένα παράδειγμα και μάθημα για όσους σπέρνον μίσος μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας.
Σας προσφέρουμε παρακάτω ένα κείμενο Ελληνικά και Αλβανικά για να μπορείτε να έχετε μια πληρέστερη εικόνα για την μεγάλη αυτή προσωπικότητα που αντί να την κατηγορήσει κανείς πρέπει να την μελετήσει με προσοχή.










Η Τουρκία δεν επιτρέπει την εκμάθηση της Αλβανική Γλώσσας, η Ελλάδα το επιτρέπει αλλά εδώ την βλέπουν ως εχθρό - Turqia nuk lejon shkollën shqipe- Greqia e lejon por këtu është armik!

Η Τουρκία δεν επιτρέπει την εκμάθηση της Αλβανική Γλώσσας, η Ελλάδα το επιτρέπει αλλά εδώ την βλέπουν ως εχθρό - Turqia nuk lejon shkollën shqipe- Greqia e lejon por këtu është armik!
 Turqia nuk lejon shkollën shqipe Në Turqi jetojnë rreth 6 milionë shqiptarë të harruar apo asimiluar; atyre nuk u lejohet ta mësojnë gjuhën shqipe as si gjuhë të huaj. Nëpër shkolla publike e private, si dhe universitete mund të mësohet anglisht, frëngjisht, gjermanisht dhe italisht, por sistemi arsimor turk nuk e lejon shkollimin në gjuhën shqipe.
Në asnjë universitet turk nuk ka katedër të gjuhës shqipe, kur vetëm në Itali ka shtatë të tilla. Katedra të gjuhës shqipe ka edhe në disa vende të tjera, ku prania shqiptare është shumë e vogël ose pothuajse mungon si në Rusi dhe në Kinë.
Në Stamboll flitet gjerësisht rusisht, ndërsa shqiptarët që punojnë në treg, me vështirësi të flasin shqip, madje disa prej tyre, të përmalluar të ftojnë brenda dyqanit të vetë, se vetëm atje e ndjejnë se mund ta flasin gjuhën e tyre, pa u dënuar.


Në Greqi shqiptarët e kanë këtë të drejtë ka dhe katetëdër Albanologjie por sërish të gjithë sulmojnë Greqinë dhe asnjëherë Turqinë. Greqia ka shpëtuar shumë njerëz të këtij vendi, ekonomikisht dhe shpirtërisht i ka bërë me karrirë, i ka shkolluar ju ka dhënë shumë gjëra dhe sërish të këqijtë janë ata ndërsa të mirët ata që nuk kanë dhënë asgjë si Turqit por veçse kanë shkatërruar.

indeksionline
Η Τουρκία δεν επιτρέπει την εκμάθηση της αλβανική γλώσσας . Στην Τουρκία ζουν 6 εκατομμύρια αλβανοί (για μας τούρκοι εξ Αλβανίας)  που  έχουν αφομοιωθεί η ξεχαστεί  και δεν τους επιτρέπεται η εκμάθηση της αλβανικής ούτε ως ξένη γλώσσα. Στα δημόσια σχολεία και ιδιωτικά, όπως και στα πανεπιστήμια μπορούν να μάθουν Αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά αλλά το εκπαιδευτικό σύστημα της Τουρκίας δεν επιτρέπει την εκμάθηση της αλβανικής γλώσσας.
 Σε κανένα πανεπιστήμιο στην Τουρκία δεν υπάρχει έδρα αλβανική γλώσσας. Στην Κωνσταντινούπολη μιλάνε πολύ ρώσικα ενώ οι αλβανοί που δουλεύουν στην αγορά δύσκολα μιλούν αλβανικά, και όταν μιλούν το κάνουν μέσα στο μαγαζί τους για να μην τους δει κανείς.

Στην Ελλάδα τι γίνεται. Οι αλβανοί έχουν όλα τα δικαιώματα και αν και μαθαίνουν αλβανικά, μιλάνε αλβανικά , στο ΑΠΘ μπορούν να μάθουν αλβανικά, παραπονούνται και   εδώ μέσα τι δεν λένε εναντίων της Ελλάδας και των Ελλήνων.

Διεθνές συνέδριο των Αλβανό-Ελληνικών Μελετών - Konferencën ndërkombëtare të Studimeve Shqiptaro-Greke

Διεθνές συνέδριο των Αλβανό-Ελληνικών Μελετών - Konferencën ndërkombëtare të Studimeve Shqiptaro-Greke

M. e Arsimit: “Greqishtja, provim me zgjedhje, aty ku mësojnë fëmijë minoritarë”. Ambasadori grek: “Arvanitët, shembull se grekët dhe shqiptarët mund të jenë një”

 Megjithë divergjencat e shumta të kohëve të fundit, Greqia dhe Shqipëria kanë disa pika të përbashkëta, ku mund të kultivojnë marrëdhënie të mira, por edhe të shohin të përbashkëtat në identitetin e tyre. Në konferencën ndërkombëtare të Studimeve Shqiptaro-Greke me temë: “Përmasa diakronike dhe sinkronike të ndërveprimit gjuhësor dhe kulturor mes shqiptarëve dhe grekëve”, ministrja e Arsimit, Lindita Nikolla, ka bërë të njohur disa arritje që kamë të bëjnë me arsimimin e fëmijëve që vijnë nga minoriteti grek. “Librat dhe tekstet ku mësojnë fëmijët e minoritetit grek janë nga më cilësoret. Kemi avancuar me futjen e gjuhës greke si provim me zgjedhje në maturën shtetërore, me investime të posacme në infrastrukturë në shkollat ku studiojnë fëmijë nga minoriteti grek”, tha ajo. Nga ana e vet, ambasadori grek në Tiranë, Rokanas, solli si shembull të mundësive të bashkëekzistencës mes grekëve dhe shqiptarëve, rastin e arvanitasve. “Në historinë tonë të përbashkët kemi një fenomen që njihet si ai i arvanitasve. Të gjithë në Greqi njohim arvanitët dhe gjuhën e tyre, që është gjuha e folur prej fiseve shqiptare në Greqi, një dialekt i gjuhës shqipe. Një gjuhë që flitet shumë në vendin tim, madje shumë i flasin të dy gjuhët. Disa prej tyre përdorin edhe sot këtë gjuhë. Fenomeni arvanitas nuk tregon vetëm që të dy popujt tanë mund të bashkë ekzistojnë, por edhe që mund të bëhen një, të pandashëm nga njëri-tjetri”, tha ai.

respublica.al
Η Αλβανίδα Υπουργός Παιδείας: « Τα ελληνικά, εξέταση επιλογής, εκεί που μαθαίνουν τα παιδιά της μειονότητας».
Έλληνας Πρέσβης: «Οι αρβανίτες παράδειγμα πως οι Έλληνες και οι Αλβανοί μπορούν να είναι ένα»
Ανεξάρτητα από τις μεγάλες διαφορές των τελευταίων καιρών, Ελλάδα και Αλβανία, έχουν μερικά κοινά σημεία, όπου μπορούν να καλλιεργήσουν καλές σχέσεις, αλλά και να δουν τα κοινά στην ταυτότητα τους. Στο διεθνές συνέδριο των Αλβανό-Ελληνικών Μελετών με θέμα: « Διαχρονικές  σύγχρονες διαστάσεις της γλωσσικής αλληλεπίδρασης  μεταξύ των αλβανών και των ελλήνων», η Υπουργός Παιδείας της Αλβανίας, κ Λιντίτα Νικόλα, έχει κάνει γνωστό μερικά επιτεύγματα που έχουν σχέση με την εκπαίδευση  των παιδιών της ελληνικής μειονότητας. «Τα βιβλία και τα κείμενα τα οποία μαθαίνουν τα παιδιά της ελληνικής μειονότητας είναι από τα ποιοτικότερα. Έχουμε προοδεύσει και στην εισαγωγή της ελληνικής γλώσσας με εξέταση κατ’ επιλογή για τις απολυτήριες και εξετάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ, με ειδικές  επενδύσεις για την υποδομή στα σχολεία όπου σπουδάζουν παιδιά από την ελληνική μειονότητα», είπε αυτή. Από την πλευρά του ο Έλληνας Πρέσβης στα Τίρανα κ Ροκανά, έφερε ως παράδειγμα των δυνατοτήτων συνύπαρξης μεταξύ αλβανών και ελλήνων, την περίπτωση με τους αρβανίτες.  «  Στην κοινή μας ιστορία έχουμε ένα φαινόμενο που είναι γνωστό ως αυτό των αρβανιτών. Όλοι στην Ελλάδα γνωρίζουμε τους αρβανίτες και την γλώσσα τους, πού είναι η προφορική γλώσσα μεταξύ των αλβανικών φυλών στην Ελλάδα, μια διάλεκτος της αλβανική γλώσσας. Μια γλώσσα που χρησιμοποιείται πολύ στην χώρα μου, μάλιστα πολλοί μιλάνε και τις δύο γλώσσες. Μερικοί από αυτούς χρησιμοποιούν και σήμερα την γλώσσα αυτή . Το αρβανίτικο φαινόμενο δεν δείχνει μόνο πως αυτοί οι δύο λαοί μπορούν να συνυπάρξουν, αλλά στο τέλος να γίνουν ένα, αχώριστοι ο ένας από τον άλλον» είπε αυτός.

Διαμαρτυρία-Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας - PROTESTË- Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë

Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë

PROTESTË

Redaksisë së gazetës “Telegraf”


    Në gazetën tuaj të datës 24 mars 2015, u botua një histori e shpikur dhe plot fantazi të sëmurë me titull: “Priftërinjtë e Janullatosit nxjerrin Fan Nolin nga Kisha”, me anë të së cilës dezinformohet opinioni publik.

    Protestojmë me forcë kundër këtij shkrimi fyes për Kishën Orthodhokse.

    Emri i Kishës sonë, që në fillimet e shekullit të 20-të, është Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë (jo Kisha Ortodokse Autoqefale Shqiptare). Themeluesi i Kishës sonë është Jisu Krishti dhe jo ndonjë episkop.

    Identiteti i vërtetë i Kishës sonë përcaktohet nga nenet themeltarë 1 dhe 2 të Statutit të saj:

    “Neni 1 1. Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë, që ka si themelues dhe Krye të saj Zotin dhe Perëndinë tonë Jisu Krishtin, është institucion hyjnor, si prania dhe shfaqja në vend e Një Kishe të Shenjtë, Katholike dhe Apostolike e bashkuar në mënyrë të pandashme me Patriarkanën Ekumenike, me të gjitha Kishat simotra Autoqefale dhe ruan të paluajtshme burimet e besimit, d.m.th. Shkrimin e Shenjtë dhe Traditën e Shenjtë, si dhe Kanonet e Shenjta apostolike dhe sinodike.

    2. Titulli i saj zyrtar është Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë.

    Neni 2 1. Anëtarë të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë janë të gjithë të pagëzuarit në Kishën Orthodhokse dhe janë banorë të Shqipërisë, pa dallim origjine”.

    Ky identitet njihet zyrtarisht nga Shteti Shqiptar me ligjin nr. 10057 të datës 22.01.2009 dhe është regjistruar zyrtarisht nga Gjykata kompetente e Rrethit Gjyqësor të Tiranës (nr. vendimi 2498 të datës 19.03.2009).

    Çdo përpjekje e ndryshimit dhe e shtrembërimit të emrit të saktë të Kishës sonë dhe e identitetit të saj nga qarqe të ndryshme të çfarëdo lloji, përbën fyerje të së vërtetës dhe kundër Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

    Përfundimisht, shkrime të tilla si ai që u botua në gazetën tuaj, minojnë harmoninë dhe bashkekzistencën fetare, me të cilën mburret vendi ynë.


Tiranë 26.03.2015
Nga Kryesekretaria e Sinodit të Shenjtë

Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας

Διαμαρτυρία

Προς την Εφημερίδα «Τέλεγραφ»


Στην εφημερίδας σας στις 24 Μαρτίου 2015, δημοσιεύθηκε μια ιστορία σιχαμερή και σίγουρα εφευρεμένη γεμάτη από φαντασιώσεις και άρρωστη με το τίτλο: «Οι ιερείς του Γιαννουλάτου βγάζουν έξω από την Εκκλησία τον Φαν Νόλι», μέσω της οποίας παραπληροφορείτε η κοινή γνώμη.
Διαμαρτυρόμαστε έντονα εναντίων αυτού του προσβλητικού άρθρου για την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η ονομασία της Εκκλησίας μας , από τις αρχές του 20-του αιώνα είναι Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας (όχι Αλβανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία).  Ιδρυτής της Εκκλησίας μας είναι ο Ιησούς Χριστός και όχι κάποιος επίσκοπος.
Η αληθινή ταυτότητα της Εκκλησίας μας καθορίζεται από τα βασικά άρθρα 1 και 2 του Καταστατικού της:
Άρθρο 1.
1 Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας έχει ως ιδρυτή της και Αρχηγό της τον Κύριο και Θεό μας Ιησού Χριστό, είναι θεϊκό ίδρυμα, ως παρουσία και εμφάνιση στην χώρα της Μίας Αγίας , Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας  με αδιαχώριστο τρόπο με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, με όλες τις αδερφές Αυτοκέφαλες Εκκλησίας και διατηρεί απαράλλακτη τις πηγές της πίστεως δηλαδή την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση όπως και τους αποστολικούς και συνοδικούς Ιερούς Κανόνες .
2. Η επίσημη ονομασία της είναι Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας.
Άρθρο 2.
1.    Τα μέλη της Ορθόδοξης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας είναι όλα τα βαπτισμένα μέλη στην Ορθόδοξη Εκκλησίας και είναι κάτοικοι της Αλβανίας, χωρία διακρίσεις εθνικής προέλευσης».

Αυτή η ταυτότητα αναγνωρίσετε επίσημα από το Αλβανικό Κράτος με το νόμο αρ. 10057 του 22.01.2009 και  είναι καταχωρημένο επίσημα από το αρμόδιο Δικαστήριο της Δικαστικής Περιφέρειας Τιράνων (αρ απόφασης 2498 ημερομηνία, 19 03 2009).
Κάθε προσπάθεια αλλαγής η διαστρέβλωσης της σωστής ονομασίας της Εκκλησίας μας και της ταυτότητας της από διάφορα κυκλώματα αποτελεί προσβολή της αλήθειας και της Ορθόδοξης Αυτοκέφαλης Εκκλησία της Αλβανίας.
Τελικά, τέτοια άρθρα όπως και αυτό που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα σας, υποσκάπτουν την θρησκευτική συνύπαρξη και αρμονία στην, για την οποία τόσο καυχιέται η χώρα μας.

Τίρανα 26 03 2015
Εκ της Αρχιγραμματείας της Ιεράς Συνόδου

Ακάθιστος Ύμνος , Κήρυγμα Αρχμ. Επιφάνιος Χατζηγιάγκου 27 03 2015


Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Ερώτηση για άταφους ήρωες του '40 στην Αλβανία - Interpelancë për varrezat e ushtarëve grekë në Korçë

Ερώτηση για άταφους ήρωες του '40 στην Αλβανία - Interpelancë për varrezat e ushtarëve grekë në Korçë
Ερώτηση για άταφους ήρωες του '40 στην Αλβανία
Να τεθεί εκ νέου στο αλβανικό κράτος το ζήτημα της δημιουργίας στρατιωτικού κοιμητηρίου στην περιοχή της Κορυτσάς αλλά και να υλοποιηθούν οι αποφάσεις της συμφωνίας του 2009 για ταυτοποίηση και ενταφιασμό των χιλιάδων Ελλήνων που έπεσαν στο αλβανικό μέτωπο την περίοδο 1940-41 ζητούν οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας κκ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, Γιώργος Κασαπίδης και Τιμολέων Κοψαχείλης, με ερώτησή τους προς τους υπουργούς Εξωτερικών κ. Νίκο Κοτζιά και Εθνικής Άμυνας κ. Πάνο Καμμένο. Η ερώτηση των βουλευτών της ΝΔ κατατίθεται μετά από την πρόσφατη επίσκεψή τους στην περιοχή της Κορυτσάς, όπου παραβρέθηκαν στις εορταστικές εκδηλώσεις για την εθνική παλιγγενεσία που διοργανώθηκαν από το Ελληνικό Γενικό Προξενείο.
Κατά την παραμονή τους στην ιστορική αυτή περιοχή, την οποία η Αλβανία σκανδαλωδώς δεν αναγνωρίζει ως μειονοτική, επισκέφθηκαν και το ναό του Αγίου Ιωάννη του Πέρση, στο Τσιφλίκι, όπου είδαν και τα κενά οστεοφυλάκια τα οποία αναμένουν να δεχθούν τα οστά των εκατοντάδων πεσόντων. Δυστυχώς, όμως, το αλβανικό κράτος δεν δίδει τη συγκατάθεσή του να δημιουργηθεί εκεί στρατιωτικό κοιμητήριο, ενώ και η συμφωνία για την ταυτοποίηση και τον ενταφιασμό των πεσόντων έχει ουσιαστικά μείνει ανενεργή.
Οι ερωτώντες βουλευτές επισημαίνουν ότι «μια πράξη ύψιστης ηθικής, όπως είναι ο ενταφιασμός των πεσόντων μαχητών, και η οποία συνάδει με πανάρχαιες και κοινές αρχές και αντιλήψεις ως προς το δέοντα σεβασμό απέναντι στους νεκρούς, μένει ανεκπλήρωτη υποτασσόμενη σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες και σε αναχρονιστικές, εθνικιστικές αγκυλώσεις».

Pas vizitës në Shqipëri, tre deputetë të Demokracisë së Re kërkojnë ngritjen e një varreze në Korçë për ushtarët grekë të rënë gjatë luftës së Dytë Botërore


Pas një vizite në Korçë, ku morën pjesë në festimet për Rilindjen Kombëtare Greke të organizuara nga Konsullata e shtetit fqinj, tre deputetë grekë nga radhët e Demokracisë së Re të ish-kryeministrit Samaras, i kanë kërkuar Ministrisë së Jashtme greke dhe asaj të Mbrojtjes  të kërkojnë nga pala shqiptare ngritjen e një varreze për ushtarët grekë në rajonin e Korçës; si dhe zbatimin e marrëveshjes së arritur në vitin 2009 për varrosjen e ushtarëve grekë të rënë gjatë luftës së Dytë Botërore në dy varreza, Bularat dhe Këlcyrë. Deputetët thonë se bazuar në një raport të ish-nënkryetarit të parlamentit grek, Georgios Tasulas, ushtarët greke të rënë në frontin shqiptar të luftës italo-greke në vitet 1940-’41 konsiderohen në 7 mijë e 796 persona. Sipas tyre shteti shqiptar nuk bëri asgjë në vitet e komunizmit për të rënët grekë, ndërsa edhe politika shqiptare pas viteve ’90 refuzoi për dy dekada ngritjen e 3 varrezave për ushtarët grekë në territorin shqiptar. Në marrëveshjen e vitit 2009 u ra dakord për ngritjen e dy varrezave dhe ngritja e një komisioni të përbashkët shqiptaro-grek për këtë çështje. Deputetët grekë  ngrejnë shqetësimin se ky komision u mblodh vetëm një herë në 23 Prill të vitit 2012 dhe vendimet e marra prej tij nuk u zbatuan asnjëherë.

Κήρυγμα Αρχιεπισκόπου Αναστασία κάτα τον Ακάθηστο Ύμνο 27 03 2015 - Fjala e Fortlumturise Se Tij Kryepiskopit +Anastas, Mbajtur ne Sherbesen e Himnit Akathist te plote


Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός – Περί ιερέων - Shën Llukai i Mjeku i Krimesë – Mbi Klerikët.

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός – Περί ιερέων -  Shën Llukai i Mjeku i Krimesë – Mbi Klerikët.
Άγιος Λουκάς ο ΙατρόςΠερί ιερέων

Για τους ιερείς πού περιέκοπταν τις ακολουθίες η δεν τις τελούσαν συχνά ο Άγιος Λουκάς ο ιατρός θύμιζε το χωρίο του Προφήτη Ιερεμία: «Επικατάρατος πας ο ποιών τα έργα Κυρίου αμελώς». Ο ίδιος τελούσε όλες τις ακολουθίες και λειτουργούσε με μεγάλη ευλάβεια και προσοχή, δίχως βιασύνες, περικοπές, συντομεύσεις. Συμβούλευε τους ιερείς με συνεχείς εγκυκλίους να τελούν καθημερινά τις ακολουθίες και να προσεύχονται υπέρ του ποιμνίου τους: «Έχουμε ναούς πού είναι όλη την εβδομάδα κλειστοί, εκτός από την Κυριακή. Δεν πρέπει η Εκκλησία να είναι ανοιχτή κάδε πρωΐ και να χτυπάει η καμπάνα καλώντας τους πιστούς, έστω και για λίγο, να μπουν στο ναό πριν πάνε στην δουλειά τους; Αν ξέρει ο πιστός ότι κάδε πρωΐ η Εκκλησία είναι ανοιχτή, η ότι ο ιερέας διαβάζει όρθρο, τις ώρες κ.λπ. , η χάρη του Θεού θα μιλήσει στον αδύνατο χριστιανό και θα τον προσελκύσει στο ναό, οπού θα δει ότι ο ιερέας του προσεύχεται γι’ αυτόν… Παρακαλώ τους ιερείς να τηρούν αυτήν την παράκληση μου. Δεν είναι δύσκολο, ακόμη και όταν είναι ολομόναχος ο ιερέας, χωρίς ψάλτη, να διαβάζει τις ακολουθίες.
Θα είναι μεγάλη η ευλογία του Θεού γι’ αυτόν τον κληρικό, πού θυμάται ότι τον έβαλε ο Θεός να προσεύχεται για το λαό… Εάν είναι χλιαρή η πίστη και η ψυχή του ιερέα πώς μπορεί αυτός να ανάψει το φως της πίστης στις ψυχές πού χάνονται, μη γνωρίζοντας τον Θεό στις ψυχές των ανθρώπων πού ο Θεός του έδωσε να ποιμάνει και να προσεύχεται γι’ αυτούς… Ένας ιερέας, πού δεν έχει τη στοιχειώδη επίγνωση της αποστολής του, μπορεί μεν να λύσει ένα πρόβλημα, καλύπτοντας κάποιο εφημεριακό κενό, όμως θα δημιουργήσει πολύ περισσότερα και σοβαρότερα προβλήματα…
Εσείς οι Ιερείς έχετε αυτό το σκοπό στη ζωή σας, να θρέψετε το λαό του Θεού. Ή μήπως βλέπετε την ιεροσύνη σας σαν μέσο για να μπορείτε να τρώτε; Μήπως βλέπετε την διακονία σας σαν μια απλή εργασία, σαν ένα βιοποριστικό επάγγελμα; Να ξέρετε ότι τέτοιους ιερείς ο λαός τους καταλαβαίνει εύκολα… Πολλά ήταν τα χτυπήματα πού δέχθηκε η Εκκλησία όλα αυτά τα χρόνια, πολλές οι πληγές, μεγάλες οι καταστροφές. Φυσικά, όλα αυτά τα επέτρεψε ο Θεός, για να μας συνετίσει, γιατί φταίμε και εμείς οι ίδιοι. Χρειάζεται να μετανοήσουμε…Όλα αυτά πού περάσαμε δεν μας έγιναν μαδήματα, δεν μας δίδαξαν τίποτα. Και συνεχίζουμε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη, ακόμη και χειρότερα από πριν. Γι’ αυτό και οι άνθρωποι απογοητεύονται, απομακρύνονται από την Εκκλησία και πέφτουν στα δίχτυα των αιρέσεων, με αποτέλεσμα να χάνουν την ψυχή τους».
Προέτρεπε τους ιερείς πάντοτε να κηρύττουν το λόγο του Θεού, έστω κι αν υπολείπονται σε θεολογική μόρφωση: «Αν ο ιερέας ζητεί τη χάρη του Θεού, αν ο νους και ή καρδιά του ιερέα χορτάσει με τα λόγια του Θεού, τότε το στόμα του θα μιλά από καρδίας. Το Άγιο Πνεύμα πού κατοικεί στην καρδιά του ιερέα, αυτό θα κηρύττει με το ταπεινό στόμα του ιερέα… Στην Αγία Γραφή είναι τόσα πολλά τα θέματα για τα κηρύγματα πού εύκολα μπορεί κανείς να τα βρει αν διαβάζει…Να θυμόσαστε, αδελφοί, και τον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ, ο όποιος κάδε εβδομάδα διάβαζε ολόκληρη την Καινή Διαθήκη… Εάν δεν μπορείς να κηρύξεις με τον λόγο, κήρυξε με αλλά πράγματα. Να ευωδιάζεις μπροστά στους ανθρώπους με τη ζωή σου, την προσωπικότητα σου, με την αγάπη σου προς τον Χριστό, με το πνεύμα της χριστιανικής αγάπης, καθαρότητας και βαθιάς πίστης. Αν δεν έχεις εσύ αύτη την ευωδία, ούτε το χάρισμα του λόγου, τότε δεν θα είσαι ποιμήν, θα είσαι μισθωτός. Και τότε τί θα απολογηθείς στο φοβερό κριτήριο του Χρίστου;
Η καρδιά του ιερέα είναι μια ειδική καρδιά, η οποία πάντοτε πρέπει να λάμπει από την πίστη στον Ιησού Χριστό. Η καρδιά του ιερέα πρέπει να είναι φωτιά, να λάμπει από το φως του Ευαγγελίου, να λάμπει από την αγάπη προς τον Σταυρό του Ιησού Χρίστου».
πηγή: αρχιμ. Νεκταρίου Αντωνοπούλου, Εκδόσεις Ακρίτας

Shën Llukai i Mjeku i Krimesë – Mbi Klerikët.


.... Për klerikët që shkurtonin shërbesat ose nuk i kryenin shpesh Shën Llukai i Krimesë, Mjeku ju kujtonte vargun e Profitit Jeremia: “I Stërmallkuar kushdo që kryen veprat e Zotit pa kujdes”. Ai vetë kryente të gjitha ceremonitë dhe meshonte me një respekt dhe kujdes të madh, pa u nxituar, pa zvogëluar apo shkurtuar. Këshillonte klerikët me qarkore të vazhdueshme  që të kryejnë çdo ditë shërbesat dhe të luten për kopenë e tyre shpirtërore: “Kemi tempuj që janë gjatë gjithë javës mbyllur, përveç të Djelës. Nuk duhet Kisha të jetë e hapur çdo mëngjes dhe të godasë kambana duke thirrur besimtarët, qoftë dhe për pak, që të hyjnë në kishë para se të ikin në punët e tyre. Nëse besimtari e di që çdo mëngjes Kisha është e hapur, se prifti po lexon mëngjesoren, orët etj, hiri i Zotit do të flasë tek i krishteri i dobët dhe do ta tërheqë në tempull, ku do të shohë se prifti po lutet për të.... Ju lutem klerikëve të mbajnë këtë lutjen time. Nuk është e vështirë, akoma dhe kur është vetë prifti, pa psalt, të lexojë shërbesat.

Do të jetë i madh bekimi i Zotit për atë klerik që kujton se Zoti e vendosi që të lutet për popullin... Nëse është i vakët besimi dhe shpirti i priftit si mundet ai që të ndezë dritën e besimit në shpirtrat që humbasin duke mos njohur Zotin në shpirtrat e njerëzve që Zoti i dha për të kujdeset dhe të lutet për ta... Një klerik që nuk ka as njohjen elementare të misionit të tij, mund të zgjidhë një problem, duke mbuluar një boshllëk famulltar, por do të krijojë probleme shumë më tepër e më serioze....

Ju klerikët keni këtë qëllim në jetën tuaj, që të ushqeni popullin e Zotit. Apo mos ndoshta e shikoni priftërinë tuaj si një mjetë që të mund të hani? Mos e shikoni dhiakoninë tuaj si një punë të thjeshtë, si një profesion për të jetuar? Ta dini që të tillë priftërinj populli i kupton shpejt.. Të shumta ishin goditjet që mori Kisha gjithë këto vite,  të shumta plagët, shkatërrimet e mëdha. Natyrisht, të gjitha këto i lejoi Zoti, që të na sjellë në vete, sepse e kemi vetë ne fajin. Na duhet pendimi... Të gjitha këto që kaluam nuk na u bënë mësim, nuk na mësuan asgjë. Vazhdojmë që të përsërisim të njejtat gabime, akoma dhe më keq se më parë. Për këtë dhe njerëzit zhgënjehen, largohen nga Kisha dhe bien në rrjetat e sekteve, me rezulat të humbasin shpirtin e tyre”.


I këshillonte klerikët që të predikojnë fjalën e Perëndisë, qoftë dhe sikur t’iu mugojë edukimi teologjik: “Nëse kleriku kërkon hirin e Zotit, nëse mendja dhe zemra e klerikut ngopet me fjalët e Zotit, atëhere goja e tij do të flasë nga zemra . Shpirti i Shenjtë  që banon në zemrën e priftit, ai do të predikojë me gojën e përulur të priftit.
Në Shkrimin e Shenjtë janë kaq të shumta çështjet për predikim sa me lehtësi dikush mund të gjejë nëse i lexon.... Të mbani mend vëllezër , dhe Shën Serafimin e Sarovit i cili çdo javë lexonte të gjithë Dhjatën e Re......



Nëse nuk mundesh të predikosh me fjalë, prediko me gjëra të tjera. Të mbash erë të mirë para njerëzve me jetën tënde, personalitetin tënd, me dashurinë tënde për Krishtin, me frymën e dashurisë së krishterë, besimin e pastër dhe të thellë. Nëse nuk e ke këtë aromë, as hirin e fjalës, atëhere nuk do të jesh bari, por rrogëtar. Dhe atëhere çfarë fjale do të japësh para gjykatores së tmerrshme të Krishtit.


Zemra e priftit është një zemër e veçantë, e cila gjithmonë duhet të ndriçojë nga besimi në Jesu Krishti. Zemra e klerikut duhet të jetë zjarr, të ndriçojë nga drita e Ungjillit, të ndriçojë nga dashuria për Kryqin e Jesu Krishtit.


Burimi. Arkimandrit Nektar Antonopoulo, Botimet Akritas.



Përktheu: Një shërbëtor i Zotit .