Πελασγός Κορυτσάς- Pelasgos Korçë

Επί Τουρκοκρατίας ήταν ένας Τούρκος χασάπης, που είχε μια σανίδα στην οποία έκοβε το κρέας για τους πελάτες του. Μια μέρα ένας Χριστιανός πελάτης, είδε πως η σανίδα εκείνη, ήταν το πίσω μέρος μιας εικόνας της Παναγίας!  Είπε τότε στον χασάπη: - Εάν σου φέρω έναν ωραίο κορμό να κόβεις το κρέας, θα μου δώσεις την σανίδα αυτή; Ο Τούρκος συμφώνησε με την πρόταση του Έλληνα και σε λίγες μέρες πήρε ο Τούρκος τον τάκο και ο Χριστιανός την σανίδα, στην οποία ήταν ωραιότατα αγιογραφημένη, μία εικόνα της Παναγίας. Ο Χριστιανός πήρε την εικόνα, την καθάρισε και την έβαλε στο σαλόνι του. Μια μέρα κάλεσε μερικούς φίλους στο σπίτι του. Οι φίλοι του, όπως και αυτός ήταν καπνιστές και κάπνιζαν το ένα τσιγάρο μετά το άλλο. Σε μία στιγμή κάποιος φίλος του σήκωσε το κεφάλι του πάνω και λέει: - Τί αριστούργημα είναι αυτό! Που την βρήκε αυτή την ωραιότατη εικόνα της Παναγίας! Και άρχισε να διηγείται εκείνος πως και που την απόκτησε. - Σώπα, είπε ο φίλος του. Μεγάλη ευλογία! ...

Τι Μάνα είναι Αυτή ! Γέροντας Παΐσιος – Γέροντα, γιατί η Παναγία άλλοτε µου δίνει αμέσως αυτό που της ζητώ και άλλοτε όχι; – Η Παναγία, όποτε έχουμε ανάγκη, απαντά αμέσως στην προσευχή µας∙ όποτε δεν έχουμε µας αφήνει, για να αποκτήσουμε λίγη παλικαριά. Όταν ήμουν στην Μονή Φιλοθέου, μια φορά αμέσως μετά την αγρυπνία της Παναγίας, µε έστειλε ένας Προϊστάμενος να πάω ένα γράμμα στην Μονή Ιβήρων. Ύστερα έπρεπε να πάω κάτω στον αρσανά της μονής και να περιμένω ένα γεροντάκι που θα ερχόταν µε το καραβάκι, για να το συνοδεύσω στο μοναστήρι µας – απόσταση μιάμιση ώρα µε τα πόδια. Ήμουν από νηστεία και από αγρυπνία. Τότε, τη νηστεία του Δεκαπενταύγουστου την χώριζα στα δύο∙ µέχρι της Μεταμορφώσεως δεν έτρωγα τίποτε, την ημέρα της Μεταμορφώσεως έτρωγα και μετά μέχρι της Παναγίας, πάλι δεν έτρωγα τίποτε.  Έφυγα λοιπόν αμέσως μετά την αγρυπνία και ούτε που σκέφθηκα να πάρω μαζί µου λίγο παξιμάδι. Έφθασα στην Μονή Ιβήρων, έδωσα το γρά...