Πελασγός Κορυτσάς- Pelasgos Korçë

 

Το λυχνάρι. Κάποτε ήταν ένα λυχνάρι γεμάτο λάδι. Μια μέρα που τ’ ανάψανε, φώτισε πάρα πολύ. Σαν είδε τη φλόγα του, άρχισε να καυχιέται και να λέει: «Κοιτάξτε με! Κοιτάξτε με πόσο φωτίζω! Καλέ, τι φως είναι αυτό που έχω! Λυχνάρι είμαι γω ή αστέρι τ’ ουρανού, λαμπρότερο κι απ’ τον ήλιο; Κρίμα που βρίσκομαι σ’ αυτό το τραπέζι και δεν είμαι ψηλά στον ουρανό να φωτίζω όλο τον κόσμο!». Εκείνη την στιγμή, φύσηξε ένα ελαφρό αεράκι και… το λυχνάρι έσβησε… Ο άνθρωπος που δούλευε κάτω από το φως του λυχναριού, δεν έλεγε τίποτα. Μόνο χαμογελούσε… Όταν όμως έσβησε και πήγε να το ανάψει ξανά, του είπε: -Φώτιζε, λυχνάρι και μη μιλάς. Μην ξεχνάς ότι είσαι ένα κοινό λυχνάρι, και μη μιλάς. Μην ξεχνάς ότι είσαι ένα κοινό λυχνάρι, και μη μιλάς. Μην ξεχνάς ότι είσαι ένα κοινό λυχνάρι και ότι το πιο ελαφρό φύσημα του αέρα σε σβήνει….» Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως έχουν μεγάλες ικανότητες. Ακόμα και να διοικήσουν τον κόσμο!. Μικροί και μεγάλοι, αγράμματο...

E ιναι πανω σε ένα ψηλό βουνό, ενας αετος και χαζευει τη θεα του καμπου. Καμαρωνει που ειναι τοσο ψηλα!! Θαυμαζει τα φτερα του που εγιναν τοσο δυνατα απο το πεταγμα!! Κοιταζει τα κοφτερα του νυχια και νιωθει πολυ περηφανος!! -Ειμαι δυνατος σκεφτεται.Μονος μου εφτασα εδω στην κορυφη!!Με τη δυναμη μου!! Ξαφνικα ομως νιωθει κατι γλειωδες και σιχαμενο στα ποδια του.. -Πως εφτασες μεχρι εδω σιχαμενε σαλιγκαρι?? -Γλείφοντας και έρποντας , απάντησε αυτό!!!!!!!! Mbi një mal të lartë, qëndron një shqiponjë dhe sodet pamjen e fushës. Krenohet që është kaq lart!! Mrekullohet me krahët e saj që u bënë kaq të forta nga fluturimi!! Shikon thonjtë e saj të mprehtë dhe ndjehet krenare!!! -          Jam e fortë – mendon.   E vetëm arrita këtu në këtë majë! Me fuqinë time!!! Papritur ndjen diçka të rrëshqitëshme, të ftohtë, dhe plot me qure në këmbët e tij....Shikon papritur një kërmill. - ...