Ο αετος και ο γυμνοσαλιαγκας....- Fabul:Shqiponja dhe kërmilli...


Eιναι πανω σε ένα ψηλό βουνό, ενας αετος και χαζευει τη θεα του καμπου.
Καμαρωνει που ειναι τοσο ψηλα!!
Θαυμαζει τα φτερα του που εγιναν τοσο δυνατα απο το πεταγμα!!
Κοιταζει τα κοφτερα του νυχια και νιωθει πολυ περηφανος!!
-Ειμαι δυνατος σκεφτεται.Μονος μου εφτασα εδω στην κορυφη!!Με τη δυναμη μου!!
Ξαφνικα ομως νιωθει κατι γλειωδες και σιχαμενο στα ποδια του..
-Πως εφτασες μεχρι εδω σιχαμενε σαλιγκαρι??
-Γλείφοντας και έρποντας , απάντησε αυτό!!!!!!!!
Mbi një mal të lartë, qëndron një shqiponjë dhe sodet pamjen e fushës.
Krenohet që është kaq lart!!
Mrekullohet me krahët e saj që u bënë kaq të forta nga fluturimi!!
Shikon thonjtë e saj të mprehtë dhe ndjehet krenare!!!
-         Jam e fortë – mendon.  E vetëm arrita këtu në këtë majë! Me fuqinë time!!!
Papritur ndjen diçka të rrëshqitëshme, të ftohtë, dhe plot me qure në këmbët e tij....Shikon papritur një kërmill.
-         Si arrite deri këtu ti kërmill i pështirë???- e pyeti
-         Duke lëpirë dhe duke u hequr zvarrë - tha kërmilli.


(Për të gjithë ata që kanë si model kërmillin dhe janë aq shumë në shoqërinë shqiptare)



Σχόλια