Μοναχός Αγλάιος Κωνσταμονίτης (1898-1984) από την Συνίτσα Κορυτσάς! - Murgu Aglaios Konstamonitis (1898-1984) nga Sinica e Korçës!

Μοναχός Αγλάιος Κωνσταμονίτης (1898-1984) Γεννήθηκε στην ελληνική Βόρειο Ήπειρο ο κατά κόσμον Βασίλειος Γκέλιος, και συγκεκριμένα στο χωριό Συνίστα Κορυτσάς το 1898. Προσήλθε στη μονή Αγίου Στεφάνου-Κωνσταμονίτου το 1928. Εκάρη μοναχός το 1930. Διήλθε από διάφορα διακονήματα. Διακρινόταν για την εργατικότητα του. Όταν επιστατούσε τους εργάτες της μονής, προσευχόταν πολύ γι’ αυτούς και τις οικογένειες τους. Είχε ανιδιοτέλεια, φιλαδελφία, διάκριση, αγάπη, ταπείνωση καί κατάνυξη. Νηστευτής και θερμά προσευχόμενος. Σε μία αγρυπνία του Αγίου Στεφάνου, όλη τη νύχτα έμεινε όρθιος, ακατάπαυστα δεόμενος. Κρυμμένος πίσω από ένα προσκυνητάρι συμμετείχε στη θεία λατρεία ενεργά. Λέγοντας τους Χαιρετισμούς του αγίου έλαμπε όλος από χαρά, όπως αναφέρει ο Ιερομόναχος Αναστάσιος Καρυώτης. Κάποτε ασθένησε από βαριάς μορφής φυματίωση. Οι πατέρες τον απήλλαξαν από τα διακονήματα και τον έστειλαν να μείνει στην αμπελάκια της μονής, του Αγίου Αντωνίου. Με την καρδιά του ευχαριστούσε και δοξολογούσε τον Θεό κι έλεγε να γίνει το θέλημα του Θεού. Μία μέρα προσευχόμενος είδε να τον πλησιάζει ένα μεγάλο ζαρκάδι, να του υποκλίνεται, να πέφτει κάτω και να σπαρταρά. Φώναξε τον λαϊκό κηπουρό, που το σκότωσε και με την ευλογία, του ηγουμένου και την παρότρυνση των πατέρων το έφαγε λίγο-λίγο, δίχως να χαλάσει τόσες μέρες, δίχως ψυγείο, και με τη βοήθεια της Παναγίας και του αγίου Στεφάνου έγινε τελείως καλά. Ο ιερομόναχος Αθανάσιος Σιμωνοπετρίτης, πού έζησε μερικά χρόνια στην Κωνσταμανίτου. διηγείται πώς ήταν ευλογημένος και τρισχαριτωμένος, ευκατάνυκτος και ταπεινότατος. «Είχ’ ένα προσωπάκι σαν μικρού παιδιού! Φώναζε συνεχώς την Παναγία την Γοργοϋπήκοο για τις «αμαρτίες» του. Ποιες αμαρτίες είχε αυτός ο άνθρωπος … Επίσης είχ’ ένα κατάλογο τεσσάρων φύλλων με ονόματα αγίων και φώναζε: «Άγιε Πρόδρομε, άγιε Νικήτα, άγιε Βησσαρίων, άγιε Δημήτριε,/αγία Παρασκευή …». Όλους τους αγίους τους εφώναζε με την σειρά και κάποιους αγίους που δεν τους ξέρουμε ούτε κι εμείς πού διαβάζουμε συναξάρι. Αυτός τους είχε εκεί, γιατί είχε κάποια ιδιαίτερη προσωπική σχέση μαζί τους και τους Επεκαλείτο όλη τη νύκτα. Τη νύκτα, επίσης, την Παναγία φώναζε πολύ και ιδιαίτερα τη Γοργοϋπήκοο, όλη τη νύκτα, με πολλή ευλάβεια και άφθονα δάκρυα». Είχε πλήρη συναίσθηση της αμαρτωλότητός του. Στα γεράματα του έκλαιγε συνεχώς επαναλαμβάνοντας: «Είμαι αμαρτωλός, είμαι αμαρτωλός…». Τον πείραζε ο δαίμονας. Κάποτε εμπιστεύθηκε τον λογισμό του ότι αξιώθηκε «ο τιποτένιος και τάλας», ως έλεγε, να δει το άχτιστο φως. Εκοιμήθη εν Κυρίω το 1984. Πήγες – Βιβλιογραφία Ανδρέου Αγιορείτου μονάχου. Γεροντικό του Αγίου Όρους, τ. Β’, Αθήναι 1981, σσ. 66-68. Αναστασίου ιερομ.. Αθωνικά Δίπτυχα, Άγιον Όρος 2000, σ. 126. Μανώλη Μελινού, Αγιορείτες ευλογείτε, Αθήνα 2004, σσ. 292-295. Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Μέγα Γεροντικό εναρέτων Αγιορειτών του εικοστού αιώνος, τόμ. Α΄ 1901-1955, εκδ. Μυγδονία, Άγιον Ορος 2011.

Murgu Aglaios Konstamonitis (1898-1984) Lindi ne Vorio-Epirin helen  me emrin laik Vasilios Gjelios dhe konkretisht ne fshatin Sinice te Korces, ne vitin 1898. Erdhi ne Manastirin e Shen Stefanit-Konstamonitu ne vitin 1928.U be murg ne vitin 1930. Kaloi  ndër  diakoni te ndryshme. Shquhej per aftesine per te punuar. Kur inspektonte punetoret qe punonin ne manastir, lutej shume per ata dhe per familjet e tyre. Kishte vetemohim, filadelfi, dallueshmëri, dashuri përulësi dhe devotshmeri.Ishte një kreshmues dhe lutes i zjarrtë. Ne nje agripni per Shen –Stefanin, gjithe naten qendroi me kembe,duke u lutur papushim. I fshehur prapa nje proskinitari, merrte pjese ne liturgjine e shenjte aktivisht. Duke thene Përshëndetjet (lutjen)  e Shenjtit ndriconte i gjithi nga gezimi, sic e thekson edhe hieromonaku  i shenjte, Anastasios Kariotis. Dikur u semur ne mushkeri, nga nje e ftohur rende, tuberkuloz. Eterit e manastirit e larguan nga diakonite dhe e derguan që të qëndrojë ne vreshtat e manastirit te Shen –Andonit.Me gjithe zemer falenderonte dhe lavderonte Zotin dhe thoshte te behej deshira e Perendise. Nje dite duke u lutur pa ti afrohej nje zarkadhe e madhe, e cila iu përul, më pas ra dhe po përpëlitej.Thirri kopshtarin laik,   qe e vrau dhe me bekimin e kryemurgut dhe me nxitjen e eterve te manastirit e hengri pak nga pak, pa u prishur per shume dite e pa frigorifer dhe me ndihmen e Shen Merise dhe te Shen Stefanit u be krejtesisht mire, duke u sheruar plotesisht. Hieromonaku Athanasios Simonopetritis, qe jetoi disa vjet ne manastirin e shenjte te Konstamonitou, tregon se ishte i bekuar dhe tejet i këndshëm, i ngrysur dhe i perulur. ”Kishte nje fytyrë, si    te nje femije te vogel! Therriste gjithmone Shen Mërine-Gorgoipikoo, per “mekatet” e tij. Cfare mekate kishte ky njeri……..Gjithashtu kishte nje katalog me kater flete me emrat e  shenjtoreve dhe therriste: ” Shen Prodhom, Shen Nikita, Shen Visarion, Shen Dhimiter, Shen e Premte….” Te gjithe shenjtoret I therriste me radhe,dhe disa shenjtore qe nuk I dime as ne qe lexojme sinaksarin. Ai i kishte atje sepse kishte disa marredhenie te vecanta me ta dhe iu lutej gjithe naten. Gjithashtu naten, therriste shume Shen Merine, e vecanerisht Gorgoipikone,gjithe naten me shume adhurim e me lot të pafund”. Kishte vetedije te plote te mekatueshmerise se tij. Ne pleqerine e tij qante vazhdimisht duke perseritur:  ”Jam mekatar, jam mekatar”…… E ngacmonte djalli. Dikur besoi arsyetimin e tij se u denjësua  “I pavleri dhe I mjeri”, sic thoshte, te shohe  driten e pa krijuar. Fjeti  ne Zot me 1984. Burime – Bibliografia Andrea Agjioriti murgu. Jerondiko i Malit të Shenjtë, Athinë 1981, fq 66-68. Hieromonaku Anastas Athonika Dyptiha Mali i Shenjtë, fq 126. Manoli Melinu, Agjiorites Bekoni, Athinë 204, fq 292-295. Burimi: Murgu Mosi Agjiorit Jerondiko e Madhe e Agjioritëve të virtytshëm të shek të 20-et. Vëllimi i 1-rë 1901-1955, botimet Migdhonia, Mali i Shenjtë 2011 Përktheu për Pelasgos L.K

Ήταν κι αυτός …”εξτρεμιστής”; Ο απέραντος ωχαδερφισμός των πολιτικών για τη Βόρειο Ηπειρο Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ' την Βόρειο Ήπειρο

Μάλιστα. Ακραίος και ο Κωσταντίνος Κατσίφας. Θερμοκέφαλος. Τιμούσε και τη σημαία ο αθεόφοβος. Προκάλεσε. Όπως έναν Αύγουστο πριν οκτώ χρόνια ο Αριστοτέλης Γκούμας. Τριανταεφτά χρόνων εκείνος. Το παράπτωμα του; Μιλούσε ελληνικά σε καφενείο της Χιμάρρας. Κι όταν του ζήτησαν τον λόγο υπερασπίστηκε τη γλώσσα των προγόνων του.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ

Λίγα μέτρα απ’ το σπίτι του εμβόλισαν την μοτοσικλέτα του Αλβανοί παρακρατικοί. Και για να τον αποτελειώσουν πέρασαν με το αυτοκίνητο δύο φορές πάνω απ΄ το σώμα του.

Ουδέποτε αρνήθηκαν ότι τον δολοφόνησαν. Σήμερα βεβαίως κυκλοφορούν ελεύθεροι. Μπορεί να κάνουν μεροκάματα και στην Ελλάδα. Γιατί κανένας δεν τους ζήτησε τον λόγο. Και η ελληνική κυβέρνηση εκείνης της περιόδου, του Γιωργάκη δηλαδή, έκανε την δολοφονία γαργάρα. Όπως και την εκτέλεση του Κατσίφα η σημερινή κυβέρνηση του Αλέξη.

• Κατευνασμός λοιπόν και στους Αλβανούς. Να μην μας θυμώσουν. Για να μακελεύουν κάθε λίγα χρόνια έναν δικό μας, «προς παραδειγματισμόν» ώσπου να αδειάσει και το τελευταίο χωριό και να μη μείνει ρουθούνι Έλληνα στην Αλβανία. Αλλά την ίδια ώρα οι Αλβανοί να καλοπερνάνε στην Ελλάδα. Κι άμα λάχει να φωτογραφίζονται με τον δικέφαλο αετό σε ελληνικά στρατόπεδα για να δείχνουν σε ποιο θεό πιστεύουν.

Κατευνασμός λέγεται στη γλώσσα της διπλωματίας. Δουλοπρέπεια, ραγιαδισμός και ξεβράκωμα λέγεται στα απλά ελληνικά. Και είναι, κακά τα ψέματα, το επίσημο δόγμα της εξωτερικής μας πολιτικής. Απ΄όλες τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις και σήμερα από τον Σύριζα και τη ΝΔ.

• Κάνουμε ότι δεν βλέπουμε, ρίχνουμε κι ένα κουβά λάσπη στον μακαρίτη μέχρι να να θεμελιωθεί η θεωρία «τα ήθελε και τα ‘παθε» και στέλνουμε το μήνυμα στους Βορειοηπειρώτες: « Καθίστε στ’ αυγά σας για να μην σας μακελεύουν οι Αλβανοί». ‘Η καλύτερα παρατήστε βωμούς και εστίες και μετακομίστε στη ψωροκώσταινα να διεκδικήσετε μισό ξεροκόμματο, από κοινού με τους Τουρκαλβανούς. Να ξεμπλέξουμε κι εμείς από μπελάδες, με μειονότητες σε ξένες χώρες.

Έκανε, λέει, διπλωματική παράσταση η ελληνική πλευρά. Κομψή. Στο γνωστό πνεύμα: « Εντάξει ρε παιδιά, αλλά γιατί το παρατραβήξατε; Ήταν ανάγκη να τον φάτε;». Και έφαγε τρία διαβήματα στο κεφάλι. Για το δικαίωμα να διαδηλώνουμε έξω από την αλβανική πρεσβεία. Με τον ψυχάκια πρωθυπουργό της γείτονος να τουιτάρει «ευτυχώς που τον φάγαμε τον Έλληνα εξτρεμιστή πριν βάλει σε κίνδυνο αλβανικές ζωές».

Πόνεσε ο Ράμα βέβαια. Γιατί τον κάλεσε ο Κωστής Χατζηδάκης της ΝΔ να ζητήσει «έστω μια συγνώμη». Δεν μπορεί να κοιμηθεί τα βράδια ο Αλβανός μαφιόζος μετά από αυτό το σκληρό ράπισμα. Και έβαλε τον αδερφό του να «επανορθώσει» στο γήπεδο σηκώνοντας το πανό για τους «’Ελληνες μπάσταρδους». Όπως πριν λίγα χρόνια είχε σηκώσει το drone με τη σημαία της «Μεγάλης Αλβανίας» μετατρέποντας την αναμέτρηση με την Εθνική Σερβίας σε αγώνα κάτς.

Η λέξη «μπέσα» είναι αλβανική και μάλλον εφευρέθηκε για να περιγράψει είδος εν ανεπαρκεία στη γειτονική χώρα. Εκεί περισσεύει το θράσος, ο κουτσαβακισμός και η αχαριστία. Ιδίως στις τάξεις των πολιτικών της. Γιατί υπάρχουν και εντάξει Αλβανοί.

• Θα έλεγα ότι στους πολιτικούς και τους διπλωμάτες της, περισσεύει διαχρονικά και το μίσος κατά των Ελλήνων, ιστορικά ανεξήγητο και μάλλον οφειλόμενο σε βαρύ σύμπλεγμα κατωτερότητας που εκφράζεται από το γνωστό ποδοσφαιρικό σύνθημα…

Στους δικούς μας πολιτικούς από την άλλη περισσεύει η ηττοπάθεια, η μοιρολατρία, ο ενδοτισμός. Και βέβαια ο απέραντος…ωχαδερφισμός για την τύχη της μειονότητας στη Βόρειο Ήπειρο.

• Σήμερα ο Τσίπρας κλαίγεται για τον Ζακ Κωστόπουλο και ο Μητσοτάκης για τις άδειες του Κουφοντίνα. Ο εκτελεσμένος στους Βουλιαράτες γι αυτούς δεν υπάρχει. Όπως δεν υπήρξε και ο Αριστοτέλης. Πιθανότατα και όλοι οι εθνομάρτυρες που έδωσαν το αίμα τους για να ομιλείται σήμερα η ελληνική στα χωριά της μειονότητας.

Όμως εδώ ο ενδοτισμός αγγίζει το όριο της συνειδητής μειοδοσίας. Γιατί οι Αλβανοί δεν είναι Τούρκοι. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να πιεστούν. Με πρώτο και καλύτερο να ξαποστείλουμε κάμποσους από δαύτους που σιτίζονται στον τόπο μας και να δυσκολέψουμε την ζωή στους υπόλοιπους. Να πιάσουμε από το αυτί τα αλητάκια που σχηματίζουν τον δικέφαλο αετό στις μονάδες προπαίδευσης και να τα απελάσουμε ισοβίως από την Ελλάδα όπου ζουν ανέμελα με τις οικογένειες τους.

Να εξηγήσουμε εμπράκτως ότι αν απειλείται η ζωή Ελλήνων στην Αλβανία, επειδή μιλούν τη γλώσσα τους και τιμούν τα εθνικά σύμβολα, χιλιάδες αλβανικά στόματα θα μείνουν νηστικά. Τόσο απλά…

Πηγή: HellasJournal.gr

https://www.himara.gr/

Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ' την Βόρειο Ήπειρο

Γιατί χαίρονται οι Αλβανοί και χαμογελούν σαν τέρας;

Γράψε λάθος. Εγώ έγραψα λάθος μάλλον λίγες βδομάδες πριν το θάνατο με αφορμή άλλες αγριότητες Αλβανών, κατέληγα στο φταίμε εμείς που τους κάναμε ανθρώπους. Εννοούσα φυσικά το ότι μας ήλθαν σαν θηρία απ' το παρανοϊκό καθεστώς Χότζα και χάρη στη δουλειά και τα σπιτικά που βρήκαν εδώ γίνανε και πάλι άνθρωποι, με την μεταφορική έννοια του λόγου. 

Θέμος Αναστασιάδης

Πώς λέμε «αχ έκανα ένα ντους κι ένιωσα πάλι άνθρωπος»; Όποιοι θέλουν το παρεξηγούν φυσικά σαν ρατσισμό, το μόνο εύκολο. Για να τους διευκολύνω το παίρνω πίσω!!! Τζάμπα ξοδευτήκαμε... Όσα και να τους δώσαμε δεν βγάλανε από πάνω τους τον ανθελληνισμό και την κτηνωδία όπως φαίνεται πάλι με τη δολοφονία του Έλληνα πατριώτη, Κωνσταντίνου Κατσίφα, και την συστηματική προσβολή μνήμης νεκρού εκ μέρους των αλβανικών αρχών που βασανίζουν ακόμη και τους δόλιους γονείς του. Κι όλα αυτά σε μια φάση που η γελοία κυβέρνηση Τσίπρα έκανε ανοίγματα στην Αλβανία όπως και με τα Σκόπια. Τρομάρα της. Σημειώστε ότι Έλληνες υπουργοί ήταν εκεί την ώρα της σφαγής αλλά δεν είδαν και δεν άκουσαν...

Γράψε λάθος... Το μόνο που καταφέραμε ανεχόμενοι τις διώξεις των Βορειοηπειρωτών απ' το καθεστώς Ράμα, αλλά και την ανεξέλεγκτη αγριότητα Αλβανών εγκληματιών εντός Ελλάδας, όπου η μαφία τους έχει πάρει το πάνω χέρι, είναι το να μην μας υπολογίζουν πια καθόλου, ούτε για τα προσχήματα. Προχθές πιωμένος Αλβανός κυνηγούσε Έλληνες αστυνομικούς να τους δείρει κι αυτοί κοίταζαν να κρυφτούν. Η ΕΛΑΣ έχει χάσει τον πόλεμο απέναντι στην αλβανική μαφία, όπως και με τους Ρομά, δηλαδή, που κάνουν ό,τι γουστάρουν. Στην εξωτερική πολιτική οι Αλβανοί επίσημοι ασχημονούν και λοιδορούν την Ελλάδα και εμείς μόνο τους καλοπιάνουμε, με τη γνωστή καραμέλα των δειλών... μην πέσουμε σε προβοκάτσια. Τα ίδια που λέμε για τον Ζάεφ και τους Τούρκους. Μήπως απλά είμαστε κοτάρες περιωπής, κι όλοι το έχουν πάρει είδηση κι εμείς κρυφό καμάρι; Το δειλό ανθρωπάκι που είναι τώρα στο ΥΠΕΞ μακάρι να μας διαψεύσει. Αλλά δεν...

Γράψε λάθος και παρ' το απ' την αρχή. Αν δεν απαντήσουμε στην κτηνώδη δολοφονία του Έλληνα ρομαντικού πατριώτη με δυναμικές ενέργειες στην ΕΕ, έως και βέτο στα ευρωαλβανικά, ποτέ δεν θα μας υπολογίσουν και θα μας σκοτώνουν σαν τα σκυλιά. Αν η ΕΛΑΣ δεν πάρει «πράσινο φως» να μαζέψει κάθε Αλβανό κακοποιό, με σχέδιο εξάρθρωσης της μαφίας τους, τότε σε λίγο θα μας ζητάνε προστασία ακόμη και μες στα σπίτια μας. Ο αλβανικός κίνδυνος είναι πολλαπλός γιατί έχουμε να κάνουμε με κράτος κακοποιών. Πολιτική και έγκλημα. Ένα πράγμα. Αν οι Σκοπιανοί είναι απλώς επαρχιώτες σε γραφικό αδιέξοδο, και οι Τούρκοι ο βασικός θεσμικός εχθρός, ο κίνδυνος από την Αλβανία ξεπροβάλει όπως φαίνεται, πιο ύπουλος και πιο δηλητηριώδης. Καθ' ότι τους έχουμε μες στα σπίτια μας, στις δουλειές μας και στα πόδια μας. Κι απ' ό,τι είδα αυτές τις μέρες δεν έκρυβαν εύκολα τη χαρά τους για το φονικό στη Βόρειο Ήπειρο. Εσχατόψυχοι!!!

Τέλος μόνο φτύσιμο θέλουν και δημόσιο διασυρμό οι γνωστοί ημέτεροι ανθέλληνες που συκοφάντησαν άθλια τον Έλληνα ήρωα, με ερωτήματα τάχα μου για το τι σκοπούς και απόψεις είχε... όταν ήταν μικρός!!! Συριζαίοι φυσικά οι πιο πολλοί «απορούντες». Τους πειράζει που το Παιδί μας είχε «πιστεύω» την πατρίδα, τη σημαία και φορούσε στολή παραλλαγής/κυνηγιού καμία φορά, κι όχι ότι τον φάγανε για την Ελλάδα, όπως αναλογικά τον Σολωμό Σολωμού και τον Τάσο Ισαάκ. Ως πότε θα μας σφάζουν κι εμείς τουμπεκί ψιλοκομμένο;

Γράψε λάθος, τόση ανοχή γίνεται συνενοχή. Τον Ράμα πότε θα τον καλέσουμε για ρακές στην Πάργα; Από τα σαραντάμερα του Κατσίφα και μετά...