Η απελευθέρωση της Κριμαίας δείχνει το δρόμο για την απελευθέρωση των κατεχομένων Κύπρου και Βόρειας Ηπείρου

Αντώνης Μποσνακούδης,
Δημοσιογράφος-συγγραφέας,
Συντονιστής συμμαχίας ΑΚΚΕΛ *
            Το άρθρο στους New York Times του Ματθαίου Τσιμιτάκη, σημαντικού στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, της εφημερίδας Αυγή και του γραφείου τύπου του Τσίπρα, στο οποίο «ξέχασε» να αναφέρει αυτές τις ιδιότητές του (!), προκάλεσε αφ' ενός μεγάλη αντίδραση μέχρι και συγνώμη της αμερικανικής εφημερίδας που δεν έλεγξε το παρελθόν του. Αφ' ετέρου έφερε στην επιφάνεια την παλαιότερη εμπλοκή του με τις ΜΚΟ του Σόρος που προσπαθούσαν να κατασκευάσουν πραγματικότητα ευνοϊκή για τους Ναζί πραξικοπηματίες του Κιέβου (Ποροσένκο, Γιατσένιουκ & ΣΙΑ).
Στα έγγραφα του Μαρτίου του 2015 (όπου αποκαλύπτουν την εμπλοκή του Τσιμιτάκη, μαζί με τον καθηγητή Ιωάννη Καρρά) υπάρχουν ειδικές αναφορές για την Κριμαία, κυρίως προς την κατεύθυνση να συνδέσουν τις εξελίξεις στην Κριμαία με το Κυπριακό θέμα. Αυτή η ύπουλη και εντελώς παραπλανητική παρουσίαση που προσπάθησαν να κάνουν, από τις αρχές του 2015, άρχισε να ξεδιπλώνεται από το 2017 και μετά, εκτοξεύοντας κατηγορίες σε Έλληνες που επισκέφτηκαν την Κριμαία για να  συνεργαστούν με ελληνικούς πληθυσμούς και να προσφέρουν υποστήριξη σε αυτούς.


Συνοπτικά από το 2017 παρουσιάζουν ακόμη και την επίσκεψη στην Κριμαία ως παραβίαση του Διεθνούς δικαίου, ως ανθελληνική ενέργεια και ότι η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων και των Συριζανέλ τούς κάνει χάρη που δεν τούς βάζει στην φυλακή!!! Αυτά συμβαίνουν όταν δεν υψώνουμε τη φωνή μας απέναντι σε τέτοια πρακτόρικα κατασκευάσματα που είναι από τις πιο αποκρουστικές μορφές fake news.
Επιπλέον, το θέμα της Κριμαίας αποτέλεσε το θεμέλιο για την εξώθηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το βαθύ κράτος των Ηνωμένων Πολιτειών να επιβάλλει επίσης κυρώσεις στην Ρωσία, η οποία με τη σειρά της και με την αρχή της αμοιβαιότητας επέβαλε εμπάργκο στα αγροτικά προϊόντα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δηλαδή ο αγροτικός κόσμος έχει άμεσα και διαρκώς πληρώσει αυτά τα πρακτόρικα κατασκευάσματα και τα fake news.
Η Κριμαία από το 1954 βρισκόταν σε μία ιδιότυπη ουκρανική κατοχή, 20 χρόνια πριν το βόρειο τμήμα της Κύπρου πέσει υπό τουρκική κατοχή και δεκαετίες αφότου η Βόρεια Ήπειρος είχε τεθεί υπό αλβανική κατοχή (κυρίως λόγω εκβιασμού ξένων κρατών προς την Ελλάδα να μην διεκδικήσει την απελευθέρωση των εδαφών που είχε απελευθερώσει επανειλημμένα).
            Το αμερικανικά υποβοηθούμενο ναζιστικό πραξικόπημα που έφερε στην εξουσία το καθεστώς του πρώην προέδρου Ποροσένκο, λειτούργησε ως καμπανάκι και αντίστροφη μέτρηση για τον λαό της Κριμαίας, πολλοί από τους οποίους είναι Έλληνες, ώστε με δημοψήφισμα να ξεφύγουν από τον ναζιστικό έλεγχο του ναζιστικά πια κατεχόμενου Κιέβου και να επανέλθουν στον φυσικό τους χώρο ως τμήμα της Ρωσίας.
Αυτό είναι το θεμελιώδες στοιχείο στο θέμα της Κριμαίας και της κρίσης στην Ουκρανία: Έγινε πραξικόπημα από και για λογαριασμό ναζιστικών οργανώσεων ώστε να ανέβουν στην εξουσίαΤην επόμενη χρονιά το 2015 το δίκτυο του Σόρος ανέλαβε μία σοβιετικού τύπου ισοπέδωση των κρατών και κοινωνιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να ευθυγραμμιστούν με την υποστήριξη αυτού του ναζιστικού πραξικοπήματος και καθεστώτος. Έκανε μία εισβολή κατάληψης και ελέγχου των κέντρων αποφάσεων στην Ελλάδα και αλλού, όπως επίσης και των ατόμων και ομάδων που διαμορφώνουν την αντίληψη του ελληνικού λαού για το διεθνές γίγνεσθαι, έτσι ώστε αφενός μεν να μη δουν οι Έλληνες τη ναζιστική πτυχή του πραξικοπήματος και αφετέρου να ευθυγραμμιστούν με την υποστήριξη αυτού του πραξικοπήματος.
Ο Πρόεδρος Ποροσένκο που τοποθετήθηκε στην εξουσία, σήμερα έχει εξοντωθεί πολιτικά τόσο ο ίδιος όσο και το κόμμα του στις εκλογές, γεγονός που δείχνει ότι οι ίδιοι οι Ουκρανοί απέρριψαν αυτό το ναζιστικό πραξικόπημα που τον ανέβασε στην εξουσία. Εδώ όμως, οι μηχανισμοί του Σόρος και ΣΙΑ κατηγορούν και συκοφαντούν οποιονδήποτε δεν ευθυγραμμίζεται με τη ναζιστική υποστήριξη. Τόση ξεφτίλα!!! Ούτε καν σέβονται το αίμα των ανθρώπων που πολέμησαν το Ναζισμό.
           
Ιστορικό υπόβαθρο
Στις 16 Μαρτίου 2014 ο λαός της Κριμαίας (και πολλοί Έλληνες ανάμεσά τους) ικανοποίησαν με Δημοψήφισμα την δίκαιη απαίτησή τους η γη της Κριμαίας να επιστρέψει μετά από 60 χρόνια και να είναι πάλι έδαφος της Ρωσίας όπου φυσικά ανήκει.
Ο ουκρανοποιημένος Γενικός Γραμματέας της Σοβιετικής Ένωσης, Νικίτα Κρουτσώφ, πραξικοπηματικά και αυθαίρετα απέσπασε την Κριμαία στις 19 Φεβρουαρίου 1954 από τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ρωσίας και την μετέφερε στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας με φεουδαρχική αντίληψη: ότι αφού ήθελε και μπορούσε, το έκανε. Με τη δικαιολογία ότι η Κριμαία είναι πλησιέστερα στην Ουκρανία από πολιτιστική, οικονομική και άλλες απόψεις παρά στη Ρωσία!!! Και αυτό τη στιγμή που η ρωσική παρουσία στην περιοχή είναι πολύ παλαιότερη και μεγαλύτερη και φυσικά η ελληνική είναι από την αρχαιότητα.
            Η Ουκρανία είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα κράτους που δημιουργήθηκε από «συγκολλήσεις» εδαφών. Μέχρι το 1654 είχε περίπου 10 φορές μικρότερη έκταση και περιοριζόταν ανατολικά και δυτικά του ποταμού Δνείπερου. Μέχρι το 1917 επί Τσαρικής Αυτοκρατορίας επεκτάθηκε στα βόρεια και δυτικά με προσαρτήσεις εδαφών που την πενταπλασίασαν, το 1922 ο Λένιν την επέκτεινε ανατολικά και νότια μέχρι και την Οδησσό, το 1939 και 1945 ο Στάλιν την επέκτεινε ακόμη πιο δυτικά από τις περιοχές επί Τσάρου και το 1954 ο Κρουτσώφ της χάρισε την Κριμαία, 300 χρόνια μετά από την έναρξη της τεχνητής εδαφικής επέκτασης. Η Ουκρανία δεν είναι κράτος με βάσεις και ραχοκοκαλιά αλλά μία τεχνητή κατασκευή (κατά βάση σοβιετική) κυρίως με ρωσικές εκτάσεις που η εκάστοτε σοβιετική εξουσία αποσπούσε από το φυσικό περιβάλλον και τις συγκολλούσε στην αρχική μικρή έκταση την οποία σε 300 χρόνια σχεδόν δεκαπλασίασε.
            Αυτήν ακριβώς τη λογική, της απόσπασης εδαφών και συγκόλλησής τους αλλού, είχαν σκοπό οι σοβιετικοί «ελίτ» να επιβάλλουν και στην Ελλάδα αν η Ελλάδα ήταν μέρος του Σιδηρούν Παραπετάσματος. Πολλοί θα θυμούνται οπωσδήποτε πόσο είχαν καταγγελθεί οι κομμουνιστές για τα σχέδια που είχαν ακουστεί ώστε η Μακεδονία να αποσπαστεί από τον ελληνικό κορμό και να κατασκευαστεί αυτό το μόρφωμα που φαντάζονταν οι Σκοπιανοί. Η Θράκη επίσης για τον κίνδυνο που διέτρεχε να παραδοθεί ως δώρο τον Ζίβκοφ της Βουλγαρίας και φυσικά η Ήπειρος ομοίως να δωριστεί στους Αλβανούς μπολσεβίκους. Η Κρήτη στο τέλος θα αποκοβόταν εντελώς από την Ελλάδα είτε ως αμερικάνικο είτε ως σοβιετικό τρόπαιο, ανάλογα ποιος επικρατούσε ίσως και με πόλεμο μικρής ή μεγαλύτερης έντασης.
Αυτά δεν ήτανε απλά ευφυολογήματα ή σενάρια επί Ψυχρού Πολέμου αλλά πραγματικοί κίνδυνοι αν η Ελλάδα ήταν υπό τον έλεγχο οποιουδήποτε Λένιν, οποιουδήποτε Κρουτσώφ, οποιουδήποτε Στάλιν κλπ. Εμείς τότε τα γλιτώσαμε αυτά, οι άνθρωποι στην Κριμαία και στις άλλες ρωσικές περιοχές που προσαρτήθηκαν στην Ουκρανία όμως δεν τα γλίτωσαν.
Αν είχαν γίνει όμως και μία ανεξάρτητη Ελλάδα μετά από δεκαετίες προσπαθούσε να πάρει πίσω αυτά που ήταν δικά της και τής τα είχαν κλέψει, εσείς πώς το βλέπετε αν κάποιοι τρίτοι σε άλλες χώρες να μας κατηγορούν ότι παραβιάζουμε το διεθνές δίκαιο, ότι παράνομα προσαρτήσαμε την Κρήτη, την Θράκη, την Μακεδονία, την Ήπειρο; Για να δείτε τι είναι αυτό που κάνουν εναντίον του λαού της Κριμαίας για να στηρίξουν ναζιστικές γκανγκστερικές ομάδες.
Αρκετά ανεχτήκαμε αυτές τις γελοιότητες εναντίον της Κριμαίας και πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι χρειάζεται να αξιοποιήσουμε το δρόμο που έδειξε η Κριμαία έτσι ώστε να δημιουργήσουμε (τηρουμένων των αναλογιών πάντοτε) παρόμοιες συνθήκες για την απελευθέρωση τόσο της κατεχόμενης Κύπρου όσο και της κατεχόμενης Βορείου Ηπείρου.
----------------
* Ο Αντώνης  Μποσνακούδης  είναι  δηµοσιογράφος  σε  θέµατα  άµυνας,  ασφάλειας-πληροφορικού πολέµου και  των σχετικών τεχνολογιών. Είναι  επίσης συγγραφέας των βιβλίων «Ιστορία της NASA» (Κονιδάρης) και «Μισθοφόροι  της Νέας Τάξης» (Πελασγός), αντιστοίχως σχετικά µε την εξέλιξη του διαστηµικού  προγράµµατος  και  για  την  δράση  εξτρεµιστικών  στρατηγικών-παραθρησκευτικών οργανώσεων  όπως  η  Scientology.  Είναι  συντονιστής  της  συµµαχίας  ΑΚΚΕΛ,  του  Αγροτικού  και Κτηνοτροφικού Κόµµατος Ελλάδας µε ελληνικούς φορείς και  προσωπικότητες, µε το ιταλικό Κίνηµα 5 Αστέρων και άλλα ευρωπαϊκά κόµµατα.

Σχόλια