ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΣΤΟ ΚΟΛΙΚΟΝΤΑΣΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ - PANAIR MADHESHTOR NË KOLKONDAS PER TE KREMTEN E SHEN KOZMAIT

Kryepiskopi Anastas: Shën Kozmai u nderua në trevat e Shqpërisë dhe kur jetoi, por edhe menjëherë pas fjetjes së tij martirike...     Sot, më 24 gusht 2014, Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë kremtoi me madhështi kujtimin e Shën Kozma etolosit. Në manastirin që mban emrin e tij, në Kolkondas, u krye Liturgja Hyjnore Sinodike, që u kryesua nga Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë, Fortlumturia e Tij Anastasi, me pjesëmarrjen e të gjithë anëtarëve të Sinodit të Shenjtë: të Hirësive Mitropolitë, të Beratit Ignatit, të Korçës Joanit, të Gjrokastrës Dhimitrit, dhe Episkopëve, të Apolonisë Nikolla, të Krujës Andoni, të Amantias Nathanaili dhe Bylisit Asti, së bashku edhe me shumë priftërinj e dhjakonë. Qindra besimtarë orthodhoksë dhe jo vetëm, kryesisht nga zona e Fierit, por edhe nga i gjithë vendi, si dhe pelegrinë nga Greqia, mbushën kishën qendrore (katholikonin)të Manastirit dhe mjediset përreth, duke marrë pjesë në gjithë atmosferën adhuruese të ditës. Shumëprej tyre e kishin kaluar natën me lutje nëmanastirin e shenjtorit, siç është tradita shekullore.     Për personin dhe veprimtarinë shpirtërore të Shën Kozmait foli Hirësia e tij Episkopi  i Apolonisë, Nikolla, i cili theksoi përkushtimin ndaj besimit dhe veprën e jashtëzakonshme të shenjtorit, që në një kohë të errët e të vështirë ktheu shpresën tek të krishterët orthodhoksë. Në mbarim të Liturgjisë Hyjnore besimtarëve iu drejtua edhe Fortlumturia e Tij Anastasi, i cili në fjalën e tij iu referua veçanërisht kushteve historike në të cilat Shën Kozmai zhvilloi veprën e tij hierapostolike, rrjedhojë e së cilës ishte frenimi i valës të islamizimeve masive dhe shpëtimi i Orthodhoksisë në këto treva, një realitet i bukur për të cilin të krishterët e sotëm kaq shumë i detyrohen shenjtorit.     Ditët e fundit pati artikuj në gazeta të ndryshme, me firma pseudohistorianësh dhe analistë shtrembërues, që arritën deri sa ta cilësojnë shenjtin “djall” dhe “antishqiptar”, duke tentuar, sikundër tha Kryepiskopi, ta varin përsëri shenjtorin në laqe prej letrash. Ata, tha ai, frymëzohen nga formimi ateist dhe duan të vazhdojnë t’i mbajnë të nënshtruar besimtarët orthodhoksë.     Por këto kohë kanë kaluar dhe kur ofendojnë shenjtorët e Kishës, ose kur duan të imponojnë mënyrat sesi orthodhoksët do t’i nderojnë ata shenjtorë, mund të arrijnë vetëm të trondisin tolerancën dhe bashkëjetesën fetare, qëështënjë realitet, nga të paktët, që Shqipëria e paraqet me mburrje në familjen bashkëkohore europiane.     Shën Kozmai ishte jo thjesht një klerik i përkushtuar orthodhoks dhe hierapostull i ndriçuar, por ishte edhe një faktor i progresit dhe për kushtet e epokës së tij synonte epancipimin shoqëror. I nxiste besimtarët të mësojnë greqisht jo si shprehje e nacionalizmit apo si përpjekje për helenizim, po si një mjet që ata të njiheshin me të vërtetën e Ungjillit dhe misteret e Kishës. Në atë kohë ende nuk kishte asgjë të shkruar apo përkthyer në shqip, ndërsa edhe vetë Ungjilli i Shenjtë u përkthye disa dhjetëvjeçarë më vonë. Me predikimin e tij Shën Kozmai emocionoi turmat e besimtarëve në trevat e Shqipërisë së sotme dhe besimtarët e vlerësuan dhe e deshën edhe për të gjthë veprën e tij për përparim shoqëror dhe arsimim të masave.     Fortlumturia e Tij Anastasi foli me emocione edhe për vizitën që pati ditët e fundit në vendin e martirizimit me varje të Shën Kozmait (Kolkondasi është vendi ku u gjet dhe u varros lipsani i Shën Kozmait pas ekzekutimit të tij). Fjala është për fshatin Mujalli, në krah të lumit Seman, në bregun jugor të tij, ku në vendin e martirizimit  ekziston një pemë si ajo ku ishte vendosur laku.     Në fund, besimtarët dhe klerikët morën pjesë edhe në litaninë me lipsanin e shenjtorit.     Më pas, në kompleksin manastirial të rindërtuar plotësisht, Kryepiskopi dhe të gjithë kryepriftërinjtë pritën besimtarët dhe pelegrinët. ***     Manastiri i Shën Kozmait është rikonstruktuar plotësisht me kujdesin dhe fondet e siguruara nga Kryepiskopi Anastas. Punimet e gërmimit dhe largimit të dherave nxorrën në dritë varrin e shenjtorit me pikturë murale të asaj kohe që mbi dy shekuj më parë, si dhe elemente të tjerë arkitekturorë me mjaft interes, që ishin mbuluar nga lymi i sjelle nga përmbytjet e lumit Seman. Gjithashtu, janë ngritur edhe katër kisha të reja në zona të ndryshme, që i dedikohenkujtimittëShenjtorit. ***    Kohët e fundit ka pasur një fushatë të orkestruar shpifjesh kundër shenjtorit, me qëllim denigrimin e veprës së Kryepiskopit Anastas dhe të gjithë Kishës sonë Orthodhokse Autoqefale.    P.sh.Një nga sajesat që përdoren, është ajo se nderimi i këtij martiri të madh nuk ka ekzistuar mes të krishterëve orthodhoksë shqiptarë; edhe n.q.s. ka filluar, ka filluar pas vitit 1961, kur me vendim të Patriarkanës Ekumenike u vu në listën e shenjtorëve të nderuar nga të gjitha Kishat Orthodhokse. Këto nuk janë vërteta, nderimi i tij si shenjtor lokal nisi nëshek. XVIII, në të gjitha ato zona ku ai dha një kontribut të jashtëzakonshëm për të zgjuar ndërgjegjen e shtypur të orthodhoksëve nga nata e gjatë osmane, duke frenuar dukshëm islamizimin e këtyre trevave. Këtë e dëshmojnë ndërgjegjja e popullit orthodhoks shqiptar, afresket e ikonat, shërbesa kishtare për shenjtorin, Manastiri i tij dhe kisha e ndërtuar me kujdesin e Ali PashëTepelenës (1814-1815) dhe mbitë gjitha, e dëshmon nderimi i madh i gjithë popullit edhe atij jo orthodhoks, kudo ku ai predikoi.    Dëshmi e këtij nderimi para vitit 1961, që hedh poshtë ato që pretendojnë antiorthodhoksët, mes shumë të tjerave është ajo që kanë shkruar e botuar dy nga personalitet më të mëdha të Kishës sonë: Imzot Theofan Noli dhe Kryepiskopi i parë kanonik, Fortlumturia e Tij Kristofor Kisi.    Imzot Theofan Noli, në vitin 1947, në Boston, botoi Kremtoren (Tëkremtet) e Kishës Orthodokse. Në parathënien e tij thotë se: “Përkthimin... e kemi bërë nga Gerqishtja, me përjashtimin e këndimeve të Shën Kozmait të Beratit, të cilin e parafrazuam nga versioni shqip i KryeHirësisë Tij, Imzot Kristofor Kisi, Kryepeshkopit të Shqipërisë”. Dhe në faqet 754-763 jep shërbesën kishtare të këtij shenjtori.   Pra, Imzot Theofan Noli, që në 1947 (pra për para vitit 1961) e quan Shën Kozmai i Beratit dhe shërbesën e shenjtorit e merr nga botimi i vitit 1931 të Imzot Kristofor Kisit, i cili ka shkruar mjaft për Shën Kozmain.   Pra, për Imzot Theofan Nolin dhe Imzot Kristoforin, si dhe për gjithë besimtarët orthodhoksë dhe më gjerë në shekuj, Shën Kozmai nuk ishte as antishqiptar e as "joshenjtor", siç trumbetojnë zotërinjtë antiorthodhoksë.   Po kështu, i pa parecedent dhe i pa imagjinueshëm për arrogancen dhe frymën antiorthodhokse ishte dhe një deklaratë e disa shoqatave pa lidhje me besimin, e cila krijoi revoltë mes besimtarëve orthodhoks edhe shqetësim per frymën perçarëse që kërkontë të mbillte e tëpër hapte.

Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος: Ο Άγιος Κοσμάς τιμήθηκε στο χώρο της Αλβανίας και όταν έζησε αλλά και αμέσως μετά την μαρτυρική κοίμηση του…    Με μεγαλοπρέπεια γιορτάστηκε σήμερα, απ’ την Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας,  η Μνήμη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Στην ομόνυμη ι. Μονή στο Κολικόντασι τελέστηκε Συνοδική Θεία Λειτουργία προεξάχοντος του Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. κ. Αναστασίου και μετεχόντων όλων των μελών της Ι Συνόδου: των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Βερατίου κ. Ιγνατίου, Κορυτσάς κ. Ιωάννη, Αργυροκάστρου κ. Δημητρίου καθώς και των Θεοφλεστάτων Επισκόπων: Απολλωνίας κ. Νικολάου, Κρούγιας κ. Αντωνίου, Αμαντείας κ. Ναθαναήλ και Βύλλιδος κ. Αστίου μαζί και πολλοι ιερείς και διακόνοι. Εκατοντάδες Ορθόδοξοι πιστοί και όχι μόνο, κυρίως απ’ την περιοχή του Φίερι αλλά και ευρύτερα απ’ την Αλβανία και προσκυνητές απ’ την Ελλάδα γέμησαν τόσο το Καθολικό της Μονής όσο και τον ευρύτερο χώρο μετέχοντας στην όλη λατρευτική ατμόσφαιρα της ημέρας.    Για το πρόσωπο και το πνευματικό έργο του εορταζόμενου Αγίου Κοσμά μίλησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Απολλωνίας κ. Νικόλαος.    Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος στο λόγο του αναφέρθηκε ειδικά στις ιστορικές συνθήκες υπό τις οποίες ο Άγιος Κοσμάς ανέπτυξε την ιεραποστολική του δράση, συνέπεια της οποίας ήταν η αναχαίτηση του κύματος μαζικών εξισλαμισμών και η διάσωση της Ορθοδοξίας στα μέρη αυτά, μια όμορφη πραγματικότητα για την οποία οι σημερινοί Χριστιανοί τόσα οφείλουν στον Άγιο.    Τις τελευταίες ημέρες υπήρξαν δημοσιεύματα στον αλβανικό τύπο που έφτασαν να αποκαλούν τον Άγιο Κοσμά «διάβολο» και «αντιαλβανό», επιχειρώντας όπως είπε ο Αρχιεπίσκοπος να «απαγχονίσουν με χάρτινες αγχόνες και πάλι τον Άγιο». Εμπνέονται από αθεϊστικά κίνητρα και θέλουν να συνεχίσουν να κρατούν ακόμη υπόδουλους τους Ορθοδόξους.    Οι καιροί αυτοί όμως έχουν περάσει και όταν προσβάλουν τους Αγίους της Εκκλησίας μας, ή όταν θέλουν να υποδείξουν τον τρόπο με τον οποίο οι Ορθόδοξοι θα τους τιμούν το μόνο που μπορούν να κατορθώσουν είναι να διαταράξουν την ανεκτικότητα κα τη διαθρησκευτική συμβίωση, μια πραγματικότητα απ’ τα ελλάχιστα που έχει με κάυχημα να παρουσιάζει η Αλβανία στη σημερινή ευρωπαϊκή οικογένεια. Ο Άγιος Κοσμάς ήταν όχι απλά ένας αφοσιωμένος Ορθόδοξος κληρικός και φωτισμένος ιεραπόστολος, ήταν και ένας παράγοντας προόδου και επιδίωκε για τα δεδομένα της εποχής του την κοινωνική χειραφέτηση. Παρότρυνε τους πιστούς Ορθοδόξους στην εκμάθηση της Ελληνικής ως μέσο για να γνωρίσουν την αλήθεια του Ευαγγελίου και τα μυστήρια της Εκκλησίας. Την εποχή εκείνη ακόμη στην αλβανική δεν είχε τίποτε γραπτό ή που να είχε μεταφραστεί, ενώ ακόμη και το ι. Ευαγγέλιο μεταφράστηκε αρκετές δεκαετίες αργότερα. Με το κήρυγμα του συνήγειρε τα πλήθη που τον άκουγαν σε όλη τη γεωγραφία της σημερινής Αλβανίας, ενώ αγαπήθηκε και για όλο του το φιλοπρόοδο και φιλεκπαιδευτικό έργο.     Συγκινημένος ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος μίλησε για την επίσκεψη που είχε τις τελευταίες μέρες στο σημείο του δι' απαγχονισμού μαρτυρίου του Αγίου Κοσμά (στο Κολικόντασι βρέθηκε και ενταφιάστηκε το Λείψανο του Αγίου Κοσμά, τρεις μέρες μετά την εκτέλεση του). Πρόκειται για το χωριό Μούγιαλι, δίπλα στον ποταμό Αψώ (Σέμαν) στη νότια ακτή του, και στη θέση του μαρτυρίου υπάρχει και πάλι ένα δέντρο όπως εκείνο της αγχόνης.    Στο ανακαινισμένο μοναστικό συγκρότημα ο Αρχιεπίσκοπος και όλοι οι αρχιερείς δέχτηκαν τους πιστούς και τους προσκυνητές που είχαν έρθει από μακριά και προσφέρηκε κέρασμα. ***    Να αναφερθεί ότι το Μοναστήρι του Αγίου Κοσμά έχει πλήρως αναστηλωθεί με τη φροντίδα του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου. Εργασίες ανασκαφής έχουν αναδείξει τον τάφο του Αγίου με τοιχογραφία της εποχής καθώς επίσης και άλλα ενδιαφέροντα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Επίσης έχουν ανεγερθεί τέσσερεις νέοι μεγαλοπρεπείς  ναοί σε διάφορα σημεία αφιερωμένοι στη μνήμη του.

Φωτογραφίες: Thoma Dhima  και Aleksandria Ritsi

Προσπάθησαν να κάψουν την Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και το Μνημείο των Ελλήνων Πεσόντων του 40' στην Μπομποστίτσα Κορυτσάς. - Të panjohur përpoqën të djegin Manastirin e Shën Marisë në Boboshticë

Όπως ενημερωθήκαμε από τον μόνο μάρτυρα τον φύλακα και συντηρητή της Μονής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Μπομποστίτσα, αλλά και είδαμε με τα μάτια μας και αποθανατίσαμε με το φακό μας στις 21 – 08/2014 άγνωστα άτομα προσπάθησαν με εμπρησμό να κάψουν την Μονή αυτή. Ο ίδιος ο Θ. Γ (βάζουμε τα αρχικά για ευνόητους λόγους) χτες μετά την Θεία Λειτουργία ενημέρωσε του συγχωριανούς του και εμάς πως πριν δύο μέρες στις 21 08 κατά την ώρα που εργαζόταν για να αφαιρέσει τα ξερόχορτα η κόσα του έσπασε και καθώς ανέβηκε κοντά στο ναό,  είδε δύο άτομα νεαρής ηλικίας οι οποίοι έρχονταν προς τα εκεί. Τον χαιρέτισαν και ζήτησαν να δουν το ναό, αφού άναψαν κεριά, χωρίς να κάνουν σταυρό και φυσικά με πρόθεση να ελέγξουν το χώρο και τα άτομα που ήταν εκεί, έφυγαν. Ο Θ. Γ συνέχισε να διορθώνει την κόσα του χωρίς να δίνει σημασία όταν μετά από πέντε λεπτά από την αποχώρηση τους  ξέσπασε φωτιά κοντά με την είσοδο της Μονής η οποία δεν φαίνεται από το ναό. Σε μήκος δύο και παραπάνω μέτρων είχαν ρίξει εύφλεκτο υλικό με στόχο να πάρουν τα πολλά ξερόχορτα γύρω από την Μονή με αποτέλεσμα να καεί η Μονή, ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου αλλά και το μνημείο τον Ελλήνων Πεσόντων που βρίσκεται στο ίδιο χώρο (πριν από κάποια χρόνια έκαψαν τα στεφάνια που κατατέθηκαν για την επέτειο της 28 Οκτωβρίου). Ίσως κανείς να πει πως το μνημείο είναι από τσιμέντο, αλλά εδώ πρόκειται για μια πράξη που από μόνη της και χωρίς ζημιές αποτελεί δήλωση απειλής προς όλους τους ορθοδόξους, τους έλληνες και τους κατοίκους του χωριού. Η συγκεκριμένη πράξη κατά την γνώμη μας αποτελεί φυσικό επακόλουθο της προπαγάνδας των Αλβανικών ΜΜΕ και ακραίων ατόμων,  που προβάλλονται και  επιτίθενται συνεχώς, και τελευταία άγρια, προς την Ορθοδοξία των Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο αλλά και οτιδήποτε ελληνικό δείχνοντας μεγάλη αχαριστία και ξεχνώντας όσα προσέφερε και προσφέρει η Ορθοδοξία και ο Ελληνισμός στην Αλβανία και τους κατοίκους της. Επίσης πρέπει να κατανοήσουμε πως ο πόλεμος γίνεται όχι μόνο με τα ΜΜΕ αλλά και στην πράξη.  Ακραίοι ισλαμιστές ( που δεν έχουν καμία σχέση με τους μουσουλμάνους της Κορυτσάς οι οποίοι συμβιώνουν με τους ορθοδόξους αρμονικά εδώ και εκατοντάδες χρόνια ) προσπαθούν με κάθε τρόπο να δημιουργήσουν προβλήματα και εχθρικό κλήμα μεταξύ των διάφορων θρησκευτικών κοινοτήτων στην Κορυτσά και σε ολόκληρη την Αλβανία    Η αυθάδεια των ΜΜΕ προς οτιδήποτε ορθόδοξο και σαφής παρέμβαση όλων, αυθαίρετα στις υποθέσεις της ορθόδοξης εκκλησίας, ετοιμάζει χέρια για να βάλουν φωτιά και ίσως αργότερα να σκοτώσουν. Ο εμπρησμός αυτός είναι ξεκάθαρη απειλή και εκφοβισμός προς όλους τους ορθοδόξους και τους έλληνες ειδικά στην Μπομποστίτσα και την Κορυτσά. Ευχόμαστε όμως να είναι κάτι μεμονωμένο και να μην έχουμε αργότερα πράξεις που θα προκαλέσουν προβλήματα και ακραίες αντιδράσεις από μας. Θα περιμέναμε από την αστυνομία να ρίξει φως στην υπόθεση αλλά δεν πρόκειται να συμβεί.

Ashtu siç u informuam nga i vetmi dëshmitar, rojen dhe mirëmbajtsësin e Manastirit të Fjetjes së Shën Marisë në Boboshticë, por dhe pamë me sytë tanë dhe nxorrëm fotografi më 21 08 2014 persona të panjohur u përpoqën me zjarr të qëllimshëm të djegin këtë Manastir. Ai vetë Th G (Vendosim inicialet për të ruajtur personin) dje më datën 23 informoi bashkëfshatarët e tij dhe ne se para dy ditësh më datën 21 08 2014 gjatë çastit që punonte për të hequr barin e thatë rreth manastirit ju thye kosa dhe për këtë arsye u ngjit pranë tempullit ku vuri re dy persona të rinj në moshë që po afroheshin. I priti, pasi e përshëndetën i kërkuan t’iu tregonte Kishën ku hynë dhe ndezën disa qirinj pa kryer asnjë veprim orthodhoks, me sa duket me qëllim të kontrollonin ambjentin përreth por dhe personat që ndodheshin atje. Më pas u larguan, roja vazhdoi punën për të korrigjuar kosën dhe pas disa minutash nga largimi i këtyre personave një zjarr që kishte filluar pak më poshtë nga hyrja e Manastirit , pozicion i cili nuk duket nga tempulli. Në një distancë prej dy ose më shumë metrosh kishin hedhur material ndezës  me qëllim që të merrnin zjarr barishtet e thata dhe të digjej Manastiri , Tempulli, por dhe memoriali i Ushtarëve Greke të rënë në luftën e dytë botërore, që prehen në të njejtin ambjent. Dikush mund të thotë që shumica e objekteve janë prej çimentoje por në këtë rast vetë veprimi dhe pa pasur dëme materiale përbën deklaratë kërcënimi kundrejt orthodhoksëve grekë por dhe banorëve të fshatit. Ky veprim sipas opinionit tonë përbën një rrjedhim natyral të propagandës së paheshtur anti-orthodhokse të Mediave Shqiptare por dhe individëve ekstrem që ato ushqejnë dhe sulmojnë vazhdimisht, kohët e fundit më ashpër, orthodhoksinë dhe Kryepiskopin Anastas por dhe gjithçka që ka lidhje me Greqinë duke harruar se çfarë ka ofruar orthodhoksia por dhe helenizmi për Shqipërinë dhe njerëzit e saj (sot e kësaj dite me miliona jetojnë, edukohen, zhvillohen, bëhen pronarë dhe në vitet e vështira me mijëra u kuruan falas si nga institucionet që ndërtoi Kryepiskopi si nga ato që ndodheshin në Greqi si një shprehje maksimale e dashurisë pa paragjykime). Natyrisht beteja kryhet si me mjete mediatike si në teren ku persona ekstremistë që nuk kanë asnjë lidhje me besimtarët myslymanë të vendit e sidomos të Korçës të cilët bashkëjetojnë me orthodhoksët në mënyrë të shkëlqyer për qindra vjet, po përpiqen me para të cilat vijnë nga vendet e lindjes të mbjellin urrejtje me qëllim krijimin konflikteve të ndryshme Arroganca pra e Mediave në Shqipëri kundrejt çdo gjëje orthodhokse por dhe ndërhyrja e jashtëligjshme në çështjet e Kishës Orthodhokse, përgatit me ngadalë duar që vënë zjarr dhe ndoshta më vonë aq të dhunshme sa të çojnë në vdekje. Kjo zjarrvenie është një kërcënim i pastër kundrejt të gjithë orthodhoksëve dhe jo vetëm e në veçanti përbën kërcënim për komunitetin orthodhoks të Korçës e në veçanti atë të Boboshticës. Urojmë që jetë një veprim i izoluar dhe të mos kemi në vazhdim asnjë veprim të ngjashëm  i cili do të sillte probleme dhe do të ngjallte reagimin e ashpër nga ana e orthodhoksëve. Do të prisnim që ky rast të shqyrtohej nga policia por në këtë vend nuk ka për të ndodhur e sidomos kur ka lidhje me orthodhoksët.

Το Κόσοβο εξάγει ...τζιχαντιστές

• 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΖΙΜΑΣ

Η σκηνή στο βίντεο που προβλήθηκε από τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ του Κοσόβου -και όλου του κόσμου- ήταν τόσο σκληρή, που ανάγκασε την πρόεδρο της Δημοκρατίας Ατιφέτα Γιαχγιάκα να παρέμβει και να δηλώσει ότι «δεν θα επιτραπεί να γίνει το Κόσοβο πηγή εξτρεμισμού και καταφύγιο εγκληματιών που ενθαρρύνουν το μίσος και τον τρόμο…». Στο βίντεο εμφανίζεται ένας Αλβανός του Κοσόβου, ονόματι Λάβντριν Μουχατζερία, να αποκεφαλίζει εν ψυχρώ έναν άνθρωπο στη Συρία και να δηλώνει περήφανος για την πράξη του!

Η εικόνα προκάλεσε σοκ και η πρόεδρος Γιαχγιάκα συγκάλεσε σύσκεψη με τους επικεφαλής των υπηρεσιών ασφαλείας, με αντικείμενο τις απειλές για το Κόσοβο από τον ισλαμικό εξτρεμισμό. Εκεί τόνισε την ανάγκη λήψης επιπλέον μέτρων -έχει ψηφιστεί ήδη νόμος που προβλέπει ποινές φυλάκισης 15 χρόνων για συμμετοχή σε παραστρατιωτικές οργανώσεις ή σε ένοπλες συγκρούσεις στο εξωτερικό- ώστε «να εμποδιστεί η εξαγωγή από το Κόσοβο εξτρεμιστών ανά τον κόσμο».

Σε αυτό το πλαίσιο, στις αρχές της εβδομάδας οι αστυνομικές αρχές του Κοσόβου εξαπέλυσαν επιχείρηση εξάρθρωσης πυρήνων τζιχαντιστών σε έξι πόλεις και συνέλαβαν 40 άτομα για τα οποία έχουν υπόνοιες ότι συνδέονται με τρομοκρατικές οργανώσεις και συμμετείχαν σε μάχες στην φλεγόμενη Μέση Ανατολή. Οπως ανακοινώθηκε μάλιστα από την αστυνομία, κατασχέθηκαν σε σπίτια και τζαμιά όπλα, εκρηκτικά και «ενοχοποιητικό υλικό».

Ο Μουχατζερία κατάγεται από το χωριό Κάτσανεκ και έγινε ευρέως γνωστός από τη φωτογραφία που διακίνησε ο ίδιος, στην οποία εικονίζεται να καίει το αλβανικό διαβατήριό του, ένδειξη ότι παύει να έχει εθνικότητα και πλέον είναι μόνο μαχητής του Αλλάχ. Φέρεται μάλιστα να είναι και ο αρχηγός των Αλβανών από τα Δυτικά Βαλκάνια που πολεμούν στη Συρία, αλλά και το Ιράκ, μέσα από τις γραμμές εξτρεμιστικών ισλαμιστικών οργανώσεων. Πόσοι είναι αυτοί;

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην Πρίστινα, επικαλούμενα στοιχεία των αρχών, μιλούν για περισσότερους από 200 Κοσοβάρους, ενώ υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τους 3.000 οι Αλβανοί και Βόσνιοι μουσουλμάνοι από τα Δυτικά Βαλκάνια που πολεμούν για τις οργανώσεις «Ισλαμικό Κράτος» στο Ιράκ και «Αλ Νουσρί» στη Συρία. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι 16 Αλβανοκοσοβάροι έχουν σκοτωθεί στις συγκρούσεις. Ενας άλλος Αλβανός από το Κόσοβο, ονόματι Μπλέριμ Ντεμίρι, εξαπέλυσε επίθεση αυτοκτονίας τον Απρίλιο του 2014 στο Ιράκ σκοτώνοντας 52 Ιρακινούς στρατιώτες. Εκείνο που εκ πρώτης όψεως εντυπωσιάζει στην περίπτωση του Κοσόβου είναι η διείσδυση και απήχηση του ουαχαβίτικου ισλαμιστικού εξτρεμισμού σε μια κοινωνία που θεωρείται η πλέον φιλοαμερικανική και φιλοδυτική στον πλανήτη και που δεν εκφράζεται βεβαίως μόνο με τη στρατολόγηση τζιχαντιστών πολεμιστών, καθώς δεν πάει πολύς καιρός που στην Πρίστινα οργανώθηκε από ακραίους κύκλους η γνωστή ως «διαδήλωση της μαντίλας».

Το Κόσοβο χρωστάει την ανεξαρτησία του και οι Αλβανοί πολίτες του την «απελευθέρωση από τον σερβικό ζυγό», στους «απίστους» της Δύσης, Αμερικανούς και Ευρωπαίους, και μάλιστα σε ένδειξη ευγνωμοσύνης από πλευράς Κοσοβάρων στην Πρίστινα η κεντρική λεωφόρος ονομάζεται Μπιλ Κλίντον, ενώ μια από τις μεγαλύτερες πλατείες της πόλης φέρει το όνομα της Μαντλίν Ολμπράιτ, υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ στον «απελευθερωτικό πόλεμο».

Τι άλλαξε λοιπόν και «ους έθρεψαν το μάννα» οι Δυτικοί τούς βλέπουν να στρέφονται όλο και περισσότεροι εξ αυτών κατά του «ευεργέτου»;

Δεκαπέντε χρόνια μετά την εκδίωξη των Σέρβων με τη βοήθεια των βομβαρδιστικών του ΝΑΤΟ, οι Αλβανοί αρχίζουν τώρα να συνέρχονται από το μεθύσι της απελευθέρωσης, το οποίο συντηρούσε, επί μεγάλο διάστημα μετά τον πόλεμο, ο πακτωλός των χρημάτων από τη διεθνή κοινότητα και βρίσκονται ενώπιος ενωπίω με τη σκληρή πραγματικότητα: οι έξωθεν κρουνοί του χρήματος στερεύουν, αξιόλογη παραγωγική βάση δεν υπάρχει, η ανεργία ξεπερνάει το 50%, τα εμβάσματα από την εμιγκράτσια λιγοστεύουν, η διαφθορά πνίγει την οικονομία και τον κρατικό μηχανισμό, η φτώχεια θερίζει.

Ολα αυτά δημιουργούν ένα πρώτης τάξεως «θερμοκήπιο» για τη ριζοσπαστικοποίηση του Ισλάμ στα πληττόμενα λαϊκά στρώματα στα οποία απευθύνονται από τα τζαμιά οι φανατικοί ουαχαβίτες ιμάμηδες. Η πολιτική και πνευματική τάξη αποδοκιμάζει το φαινόμενο, όμως πολλοί φτωχοί άνθρωποι δείχνουν ανοχή ή και κατανόηση.

«Λυπάμαι που ο γιος μου πήγε να πολεμήσει. Να σκότωνε τουλάχιστον Σέρβους…» δήλωσε αφοπλιστικά ένας πατέρας που το παιδί του έφυγε για τη Συρία.

kathimerini.gr