Έτσι μας έμαθαν να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα οι γονείς μας

Σε μια επαρχιακή πόλη της Μακεδονίας, στη μαύρη και φοβερή Κατοχή του ’41 με ’42, όπου οι εκτελέσεις και οι σφαγές των αθώων ανθρώπων ήσαν ανελέητες και αθρόες, οι φυλακίσεις και οι εξορίες φοβερές, το ξύλο και τα βασανιστήρια τρομακτικά, και η πείνα ως γνωστόν θέριζε τους πάντες. Σε όλα αυτά δυστυχώς έχω και γω προσωπική πείρα διότι πολλά είδαν τότε τα παιδικά μου μάτια.

Η οικογένεια της κυρίας αυτής όταν ήτο παιδούλα, ήτο πολύ ευσεβής και ακόμα ευσεβέστεροι ο παππούς και η γιαγιά. Άνθρωποι της πολλής προσευχής και της πολλής ελεημοσύνης.

Το βράδυ που ξημέρωνε Χριστούγεννα, η πεντάχρονη αδελφή της ξύπνησε και της ζήτησε να βγουν έξω στην αυλή, για να πάει στην τουαλέτα. Δυστυχώς εκείνη την εποχή οι τουαλέτες ήσαν έξω στις αυλές. Έξι παιδιά κοιμόντουσαν όλα κάτω στο πάτωμα, στρωματσάδα, – δεν υπήρχαν κρεβάτια και πούπουλα και παπλώματα σαν τα σημερινά.

Σιγά σιγά βγήκαν έξω στο μικρό διάδρομο. Απέναντί τους ήταν το δωμάτιο του παππού και της γιαγιάς.

Ξαφνιάστηκαν όμως γιατί είδαν, έντονο φως να βγαίνει από τις χαραμάδες και από τα πολλά ανοίγματα της σαραβαλιασμένης πόρτας. Πλησίασαν πιο κοντά και είδαν έντρομοι τη γιαγιά τους τυλιγμένη στις φλόγες. Άρχισαν να τσιρίζουν δυνατά, και η μεγάλη να φωνάζει:

- Φωτιά, φωτιά, η γιαγιά καίγεται!

Ξύπνησαν βέβαια όπως ήταν επόμενο όλοι, και πρώτοι έτρεξαν οι γονείς, οι οποίοι άνοιξαν την πόρτα, κοίταξαν μέσα, και ύστερα την έκλεισαν απαλά και σιγά σιγά. Γύρισαν στα παιδιά και τους είπαν:

- Μη φοβάστε, δεν είναι φωτιά.

Και με σιγανή φωνή είπε ο πατέρας στα παιδιά του:

- Αυτό που είδατε παιδιά μου, δεν είναι φωτιές. Είναι οι φλόγες του Αγίου Πνεύματος που μοιάζουν με φωτιές. Για κοιτάξτε τώρα… Σιγά σιγά σβήνουν. Έτσι γίνεται πάντοτε. Όταν η γιαγιά και ο παππούς προσεύχονται και μάλιστα τις πιο πολλές φορές όλη τη νύχτα. Διότι αν δεν ηπροσηύχονταν τόσο πολύ, ο παππούς και η γιαγιά, όπως και ποιος ξέρει, πόσοι άλλοι άγνωστοι χριστιανοί, δεν θα μας είχαν πετσοκόψει όλους τα Βουλγαρικά τότε στρατεύματα κατοχής. Από τέτοιες προσευχές και αγρυπνίες δεν θα αφήσει να χαθεί ποτέ η Ελλάδα η πατρίδα μας, ούτε και η Ορθοδοξία.

«Αυτά ήσαν τα λόγια του πατέρα μας, την αξέχαστη εκείνη νύχτα των Χριστουγέννων», μου είπε η κυρία και συνέχισε λέγοντας:

«Πολλές φορές από τότε, είδα τον παππού και τη γιαγιά να προσεύχονται όλη την νύχτα. Και όσες φορές επέτρεψε ο Θεός, στην παιδική μου τότε αθωότητα, έβλεπα να καίγονται σαν λαμπάδες από τις φλόγες της Πεντηκοστής. Έτσι μας έμαθαν να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα οι γονείς μας. Με προσευχή και με Δοξολογία. Με εκκλησιασμό και Θεία Κοινωνία».

Ευχαριστίες στην Έλλη Π

- See more at: 

http://istologio.org/?p=5951&utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+istologio+%28Alive+blog%29#sthash.oM23U6x6.dpuf

Γράμμα στο Χριστούλη και στην Παναγίτσα

Ήταν χειμώνας του 1947 και πλησίαζαν οι εορτές των Χριστουγέννων κι ένα μικρό παιδάκι, 6 περίπου ετών, ρακένδυτο, προσπαθεί να ρίξει έναν λιγδιασμένο φάκελο μέσα στο γραμματοκιβώτιο. Προσπαθούσε αρκετή ώρα, αλλά, επειδή ήταν κοντούλης, δεν τα κατάφερνε. Την ώρα εκείνη περνούσε ο πατήρ Γεώργιος Ασλάνογλου, πολύτεκνος και βασανισμένος από τη μαύρη Κατοχή που περνούσαμε στη Δράμα. Το πρόσεξε ο ιερεύς το παιδί, το πλησίασε και το ρωτά:

- Τι προσπαθείς να κάνης, αγοράκι μου;

- Να, θέλω να στείλω αυτό το γράμμα.

- Δως το μου να το ρίξω εγώ.

Το παίρνει από τα χεράκια του παιδιού και το μάτι του πέφτει στο όνομα του παραλήπτη: «Στο Χριστούλη και στη Παναγίτσα»! «Ο Νικολάκης».

Συγκινήθηκε ο ιερεύς και το ρώτησε:

-Τι ζητάς, παιδάκι μου, μέσα σ’ αυτό το γράμμα από το Θεούλη;

Κι εκείνο, αρχίζοντας να κλαίει, απάντησε:

- Να μου ξαναστείλει πίσω από τον ουρανό τη μανούλα μου και τον πατερούλη μου, που τους σκοτώσανε οι κακοί Βούλγαροι. Θέλω κι εγώ τη μανούλα μου, να έχω και παιχνιδάκια! Πεινάω…, κρυώνω…, είμαι μόνος!... Την περασμένη εβδομάδα πέθανε και η αδελφούλα μου που με προστάτευε. Τώρα είμαι μόνος!... Μόνος!...

Και συνέχισε να κλαίει με λυγμούς.

Ενδιαφέρθηκε ο παπά Γιώργης για το παιδί και διαπίστωσε πράγματι ότι ήταν ορφανό και μόνο, και ότι κούρνιαζε και ζούσε μέσα σε κάτι χαλάσματα. Ο ιερεύς, παρ’ όλο που είχε επτά παιδιά, με συνοπτικές διαδικασίες και μέσω του Εισαγγελέως της Δράμας, πήρε το παιδί υπό την προστασία του. Ύστερα από τριάντα χρόνια, δηλαδή το 1977, ο Νικολάκης ήταν πλέον ένας καταξιωμένος Λειτουργός του Υψίστου, άξιος ακόμη να γίνει και επίσκοπος, διότι διάλεξε τη μοναχική ζωή.

Του Νικολάου Βοϊνέσκου

Από το βιβλίο: «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΥΣ» του Π.ΣΤΕΦΑΝΟΥ Κ.ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ.

Αναδημοσίευση από: Ιερός Ναός Παναγίας Αγίας Νάπας

Ο Υπουργός οικονομικών της Τουρκίας δήλωσε σε αλβανικό ΜΜΕ: Η Αλβανία και η Τουρκία συμπληρώνουν η μία την άλλη. - Ministri turk i ekonomisë për News 24: Shqipëria dhe Turqia plotësojnë njëra-tjetrën

Nga: ERION KACORRI TIRANE- Ministri turk i ekonomisë Nihat Zeybekçi, ne nje intervistë për televizionin News 24 deklaron se së shpejti do të krijohet një grup teknik mes Turqisë dhe Shqipërisë që do të takohet çdo muaj për të përmirësuar tregtinë dhe investimet në Shqipëri ndërsa si ministra do të takohemi çdo tre muaj. “Sa i përket pyetjes suaj në Shqipëri kemi pothuajse 300 investitorë turq, ose mbi një miliard dollarë investime turke në vendin tuaj. Volumi tregtar është rreth 300 milion dollarë amerikanë mes dy vendeve. Nuk është keq, por duke e krahasuar me kapacitetin që kanë dy vendeve tona, nuk është mjaftueshëm. Sa më shpejt duhet ta çojmë në 500 milion dollarë amerikane. Me synimin qe ta çojmë me vonë në një miliard dollarë amerikane. Nevojitet që ta rrisim volumin tregtar. Nga ana tjetër, Shqipëria për Turqinë zë një vend te rëndësishëm. Sipas ministrit Zeybekçi Shqipëria është partner strategjik i Turqisë. “Ne e shikojmë Shqipërinë si një vend strategjik për transportin, për logjistikën, për prodhimin, energjinë, për të gjithë rajonin është shumë i rëndësishëm. Siç e dini Turqia është duke u bërë një qendër e re për energjinë për rajonin e euroazisë. Nga ana tjetër sa i përket energjisë për në Europë, Turqia dhe Shqipëria janë korridor strategjik dhe në të njëjtën kohë për transportin, Shqipëria është shumë e rëndësishme. Duke u ndalur në marrëdhëniet historike mes dy vendeve tona, ministri i ekonomisë Turke shprehet nuk kanë pasur kurrë ndonjë aspekt negativ. “Kemi lidhje shumë të forta mes dy vendeve. Popullata Shqiptare në Turqi mendoj se është më e madhe se vetë popullata në Shqipëri

Αφού αναφέρθηκε στις άριστες οικονομικές σχέσεις των δύο χωρών. Αφού μίλησε για τους πολλούς τούρκους επιχειρηματίες στην Αλβανία και τα μεγάλα ποσά που κυκλοφορούν ο Υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας ο Νιχατ Ζεϊμπεκτσή αναφέρθηκε και στο γεγονός πως Η Αλβανία για την Τουρκία είναι μία από της σημαντικότερες χώρες, αποτελεί και ένα στρατηγικό έτερο. «Εμείς βλέπουμε την Αλβανία ως μία στρατηγική χώρα για την μεταφορά, για την λογιστική, κ.α…. Εμείς έχουμε δυνατές ιστορικές σχέσεις και μεταξύ μας ποτέ δεν υπήρχε κάποια αρνητική όψη στην ιστορική μας πορεία. Ο αλβανικός πληθυσμός στην Τουρκία ίσως να είναι και μεγαλύτερος από το ίδιο το πληθυσμό στην Αλβανία»     Αυτά για να τα ακούσουν και οι δικοί μας στην Αθήνα.