Αμφίπολη: Πέντε οι σκελετοί που βρέθηκαν στον τάφο. Μια γυναίκα, τρεις άνδρες και ένα μωρό - Amfipoli: Pesë skeletë u gjendën në varrezë. Një grua, tre burra dhe një foshnjë

Νέες ανακοινώσεις για το νεκρό της Αμφίπολης. Οχι έναν, αλλά πέντε σκελετούς βρήκαν τελικά οι ερευνητές. Ο τάφος στο Λόφο Καστά ήταν οικογενειακός και μέσα βρέθηκαν: 1. Μία γυναίκα, περίπου 60 ετών 2. Δύο άντρες, περίπου 30 ετών 3. Ενα μωρό 4. Ένας καμένος νεκρός (είχε καεί σε προγενέστερη χρονική φάση από αυτή που πέθαναν οι άλλοι τέσσερις) Συνοπτική εικόνα Τα σκελετικά κατάλοιπα του ταφικού μνημείου, από τον λόφο Καστά Αμφίπολης αντιστοιχούν σε 550 περίπου οστά, θρυμματισμένα και ακέραια, ένα κρανίο σε αρκετά καλή κατάσταση, από το οποίο λείπουν τα οστά, που συνθέτουν το πρόσωπο και μία σχεδόν ακέραιη κάτω γνάθο. Δεν βρέθηκαν δόντια, εκτός από μία τερηδονισμένη ρίζα δεξιού δεύτερου προγόμφιου, η οποία βρισκόταν μέσα στη κάτω γνάθο και εμφανίζει προχωρημένο ακρορριζικό απόστημα. Από τα 550 οστά, που καταμετρήθηκαν, τα 157, τα οποία προέκυψαν κατόπιν προσεκτικής ανάταξης από διαφορετικά θραύσματα διάσπαρτων οστών, καταγράφηκαν συστηματικά σε βάση δεδομένων και έγινε προσπάθεια απόδοσης τους σε επιμέρους άτομα. Επιπλέον, αναγνωρίστηκαν οστά ζώων, κάποια από τα οποία φαίνεται να ανήκουν σε μακρά οστά ιπποειδούς. Τα οστά των ζώων θα μελετηθούν από ειδικό ζωοαρχαιολόγο. Ο ελάχιστος αριθμός των ατόμων, που ταυτοποιήθηκαν από τα διαγνωστικά σκελετικά κατάλοιπα αντιστοιχεί σε πέντε άτομα, τέσσερα εκ των οποίων αποδίδονται σε ενταφιασμούς και ένα σε καύση.

Deklarata të reja në lidhje me të vdekurin e Amfipolit. Jo një por pesë skelete si përfundim zbuluan studiuesit. Vari në Kodrën Kasta ishte familjar dhe brenda u gjendën: 1.    Një grua rreth 60 vjeç 2.    Dy burr, rreth 30 vjet, 3.    Një foshnjë, 4.    Një i vdekur i djegur (ishte djegur në një fazë më të hershme kohore nga ajo që vdiqën 4 të tjerët. Pamja e përgjithëshme. Mbeturinat skeletore të varrezës së Kodrës Kasta në Amfipoli iu përkasin pothuajse 55 eshtrave përafrësisht, disa të thërrmuara e disa të plota, një kafkë në gjendje mjaft të mirë, nga e cila mungojnë eshtra që përbëjnë fytyrën dhe një pothuajse e plotë nga nofulla e poshtme. Nuk u gjendën dhembë, përveç një rënje të kariezuar të paradhëmballës së dytë të krahut të djathtë, e cila gjendej  brenda nofullës dhe shfaq një abses apikal. Nga 550 eshtrat, që u numëruan, 157, të cilat dolën pas një klasifikimi të kujdesshëm nga copa të ndryshme të eshtrave të shpërndara, u rregjistruan në mënyrë sistematike në një bazë të dhënash  dhe u bë përpjekje identifikimi në personat respektivë. Për më tepër u dalluan eshtra kafshësh, disa prej tyre duket se iu përkasin eshtrave të gjata të kuajve. Eshtrat e kafshëve do të studiohen nga një arkeolog specialist për kafshët. Numëri minimal i personave që u identifikuan nga mbeturinat e diagnostikuara skeletike përputhet me pesë persona, katër nga të cilët vijnë nga varrime dhe njëri nga djegia.

Ενδεικτική εκπροσώπηση οστών Ατόμου 2 με φωτογραφίες οστών - Përfaqësim simbolik i personit të dytë

Ενδεικτική εκπροσώπηση οστών Ατόμου 3- Përfaqësim simboli i eshtrave të personit të 3-të 

Άτομα 4 και 5 - Persona 4-5

Ενδεικτική εκπροσώπηση οστών Ατόμου 4 - Përfaqësim simbolik i eshtrave të personit të 4-ët

Νέα Ελληνική εκπομπή για την μειονότητα από την δημόσια ραδιοτηλεόραση Αργυροκάστρου

Με παρουσιαστή τον δημοσιογράφο κ. Δημήτρη Κίκη, ξεκίνησε η εκπομπή «Περπατώντας στον τόπο μας» από την δημόσια ραδιοτηλεόραση Αργυροκάστρου (RTGJ). Σκοπός της εκπομπής είναι να προβάλει και να ενημερώνει τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου για τα προβλήματα που μαστίζουν τον τόπο μας.

Επίσης η εκπομπή έχει και πολιτισμικό χαρακτήρα γιατί πέραν από την ενημέρωση, έχει σκοπό να αναπτύξει, να διατηρήσει και να προβάλει τις αναλλοίωτες αξίες του τόπου μας όπως η τέχνη,τα ήθη και τα έθιμα αλλά και οτιδήποτε πλαισιώνει την Εθνική μας ταυτότητα.

Η εκπομπή θα προβάλλεται κάθε Παρασκευή 8:30μμ - 9:00μμ και κάθε Κυριακή στις 1:30μμ θα προβάλλεται σε αναμετάδοση.

Πηγή: www.himara.gr

Τι Μάνα είναι Αυτή! - Çfarë nëne është Ajo!

Τι Μάνα είναι Αυτή! Γέροντας Παΐσιος – Γέροντα, γιατί η Παναγία άλλοτε µου δίνει αμέσως αυτό που της ζητώ και άλλοτε όχι; – Η Παναγία, όποτε έχουμε ανάγκη, απαντά αμέσως στην προσευχή µας∙ όποτε δεν έχουμε µας αφήνει, για να αποκτήσουμε λίγη παλικαριά. Όταν ήμουν στην Μονή Φιλοθέου, μια φορά αμέσως μετά την αγρυπνία της Παναγίας, µε έστειλε ένας Προϊστάμενος να πάω ένα γράμμα στην Μονή Ιβήρων. Ύστερα έπρεπε να πάω κάτω στον αρσανά της μονής και να περιμένω ένα γεροντάκι που θα ερχόταν µε το καραβάκι, για να το συνοδεύσω στο μοναστήρι µας – απόσταση μιάμιση ώρα µε τα πόδια. Ήμουν από νηστεία και από αγρυπνία. Τότε, τη νηστεία του Δεκαπενταύγουστου την χώριζα στα δύο∙ µέχρι της Μεταμορφώσεως δεν έτρωγα τίποτε, την ημέρα της Μεταμορφώσεως έτρωγα και μετά μέχρι της Παναγίας, πάλι δεν έτρωγα τίποτε.  Έφυγα λοιπόν αμέσως μετά την αγρυπνία και ούτε που σκέφθηκα να πάρω μαζί µου λίγο παξιμάδι. Έφθασα στην Μονή Ιβήρων, έδωσα το γράμμα και κατέβηκα στον αρσανά, για να περιμένω το καραβάκι. Θα ερχόταν κατά τις τέσσερις το απόγευμα, αλλά αργούσε να έρθει. Άρχισα εν τω μεταξύ να ζαλίζομαι. Πιο πέρα είχε μια στοίβα από κορμούς δένδρων, σαν τηλεγραφόξυλα, και είπα µε τον λογισμό µου: «Ας πάω να καθίσω εκεί που είναι λίγο απόμερα, για να µη µε δει κανείς και αρχίσει να µε ρωτάει τι έπαθα». Όταν κάθισα, µου πέρασε ο λογισμός να κάνω κομποσχοίνι στην Παναγία, να µου οικονομήσει κάτι. Αλλά αμέσως αντέδρασα στον λογισμό και είπα: «Ταλαίπωρε, για τέτοια τιποτένια πράγματα θα ενοχλήσεις την Παναγία;». Τότε βλέπω μπροστά µου έναν Μοναχό. Κρατούσε ένα στρογγυλό ψωμί, δύο σύκα και ένα μεγάλο τσαμπί σταφύλι. «Πάρε αυτά, µου είπε, εις δόξαν της Κυρίας Θεοτόκου» και χάθηκε. Ε, τότε διαλύθηκα∙ µε έπιασαν τα κλάµματα, ούτε ήθελα να φάω πια… Πα, πα! Τι Μάνα είναι Αυτή! Να φροντίζει και για τις μικρότερες λεπτομέρειες! Ξέρεις τι θα πει αυτό!..

Çfarë nëne është Ajo! Jerond Paisi. -          Jerond , përse e Tërëshenjta herë mi jep menjëherë ato që i kërkoj dhe herë jo? -          E Tërëshenjta, kur kemi nevojë, përgjigjet menjëherë në lutjen tonë, kur nuk kemi na le, që të fitojmë pak trimëri. Kur isha në Manastirin e Filotheit, një herë, menjëherë pas agripnisë së Tërëshenjtës më dërgoi një Udhëheqës që të çoj një letër në Manastirin e Iviron. Më pas duhet që të shkoj në vendqëndrimin e manastirit që të prisja një jerond që do të vinte me anije, për ta shoqëruar në manastirin tonë – largësia një orë e gjysëm më këmbë. Isha me kreshmë dhe agripni. Atëhere kreshmën e pesëmbëdhjetë gushtit  e ndaja në dy pjesë, deri për Metamorfozë nuk haja asgjë, ditën e Metamorfozës haja dhe më pas deri për të Tërëshenjtës nuk haja asgjë. Ika pra menjëherë nga agripnia dhe as e mendova që të merrja me vete ndonjë kore bukë. Arrita në Manastirin e Iviron, ja dhashë letrën dhe zbrita në vendqëndirmin e varkave  që të prisja, por po vonohej të vinte. Filloi të më merrej mendja. Më tutje kishte një stivë me kërcunj pemësh, si shtylla telegrafi, dhe thashë me mendjen time: “Të shkoj që të qëndroj atje që është pak si mënjanë që të mos më shohë dikush dhe fillon të më pyesë se ç’pësova” Kur qëndrova mendja më shkoi që të bjë komboskin tek e Tërëshenjta, që të kujdesej me diçka. Por menjëherë reagova dhe i thashë mendimit: “ O i mjerë, për të tilla gjëra koti të shqetësosh të Tërëshenjtën?” Atëhere shikoj para meje një Murg.  Mbante një bukë të rrumbullaktë, dy fiq dhe një veshul të madh rrush. “Merri këto më tha, për lavdi të Zonjës Hyjlindëse” dhe u zhduk. E atëhere u dërrmova, më zunë të qarat, as doja të haja më... Po, po! Çfarë Nëne është Ajo! Të kujdeset dhe për hollësitë më të mëdha. E di se çdo të thotë kjo!....