Σελίδες

Ο νόμος 7501 και οι νέοι ιδιοκτήτες


Ο νόμος 7501 και οι νέοι ιδιοκτήτες
Μετά την κατάρρευση του δικτατορικού συστήματος στην Αλβανία άρχισαν οι πρώτες μεταρρυθμίσεις και στον οικονομικό τομέα. Ιδιωτικοποιήθηκαν όλα τα, μέχρι τότε, κρατικά κτίρια και ιδρύματα όπως καταστήματα, αποθήκες, γραφεία διευθύνσεων κ.ά. Λίγο αργότερα  εγκρίθηκε ο νόμος 7501 βάση του οποίου επωφελούνταν αγροτική γη  όσοι βρίσκονταν στα χωριά μέχρι την στιγμή που εγκρίθηκε ο νόμος αυτός.
Και οι δύο νόμοι ήταν επηρεασμένοι από την σοσιαλιστική νοοτροπία, διότι, αν και στην Αλβανία εγκαθιδρύθηκε η λεγόμενη δημοκρατία, η χώρα δεν είχε απαλλαγεί οριστικά από την κομμουνιστική επιρροή. Το γεγονός που ο τότε ηγέτης Ραμίζ Αλία παραδέχτηκε τον πλουραλισμό στη χώρα τονίζοντας πως «…εμείς θα τους υποκινήσουμε να ιδρύσουν κόμματα αριστερά, δεξιά, κεντρώα, αλλά οπωσδήποτε πρέπει να ελέγχονται και να διευθύνονται από μας. Τις θεμελιώδεις αρχές αυτών των κομμάτων εμείς θα τις συντάξουμε. Επικεφαλής τους θα είναι άνθρωποι που υποστηρίζουν την στρατηγική μας…», τα λέει όλα. 
Οι δύο νόμοι
Ο πρώτος νόμος, αυτός της ιδιωτικοποίησης, ωφελούσε τους ίδιους τους προύχοντες του δικτατορικού συστήματος διότι στα γραφεία και στα ιδρύματα, που είχαν σχέση με τις ιδιωτικοποιήσεις, εργάζονταν, επί το πλείστον,  δικοί τους άνθρωποι.
Και ο δεύτερος νόμος, της διανομής της συνεταιριστικής γης, είχε ως βάση τις σοσιαλιστικές και όχι τις καπιταλιστικές αρχές. Καταπατήθηκαν τα δικαιώματα των ιδιοκτητών διότι, δεν έλαβαν την δική τους περιουσία βάση των τίτλων ιδιοκτησίας που κατείχαν, αλλά η περιουσία τους διανεμήθηκε στους άλλους.  Δεκάδες-εκατοντάδες οικογένειες, που είχαν φύγει από το χωριό για διάφορους λόγους, δεν δικαιούνταν να μπουν στην μοιρασιά του νόμου 7501 κι ας είχαν, πάρα πολλοί απ’ αυτούς, την δική τους γη, την δική τους περιουσία. Χωριά ολόκληρα, όπως το Περδικάρι στα Ριζά των Αγ. Σαράντα, που το ξεκλήρισε το δικτατορικό σύστημα  και το έστειλε στα βάθη της χώρας εξορία, δεν δικαιούνταν να ξαναπάρουν πάλι την γη τους, αλλά  έμειναν στον ήλιο μοίρα.
Ο νόμος και η Ελληνική Κοινότητα
Αν και η κάθε οικογένεια στις ελληνικές κοινότητες κέρδισε από τον νόμο 10 έως 20 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης, το χτένι τους έντεσε σε άλλα κομποδέματα. Με το αιτιολογικό ότι οι  επιτροπές των κοινοτήτων, που ασχολήθηκαν με την διανομή της γης, δεν έκαμαν καλά τη δουλειά τους, δημιουργήθηκε νέα επιτροπή, κρατική, η οποία αναμέτρησε τα στρέμματα του καθενός και βρήκε πολλές «παρανομίες». Δεν συνταυτίζονταν η δεύτερη με την πρώτη διανομή και λόγω της δυσαναλογίας δημιουργήθηκαν οι κενές «οάσεις» τις οποίες η κυβέρνηση, ως κρατικές πλέον,  μπορούν να τις παραχωρήσουν σε ερχόμενες αλλόθρησκες οικογένειες. Κι αυτές θα «φυτευτούν» μέσα στην καρδιά μιας  Εθνικής Μειονότητας, σε αντίθεση με τον Διεθνή Νόμο περί  δημογραφικής αλλοίωσης τέτοιων ειδών Μειονοτήτων.
Είναι αυτές οι «παρανομίες» που, αν και πέρασαν δύο και άνω δεκαετίες, οι χωρικοί  ταλαιπωρούνται, τους έγινε η ζωή μαύρη, για ν’ αποσπάσουν το πολυπόθητο «περιουσιακό πιστοποιητικό», που γνωστοποιεί την νομιμότητα της περιουσίας τους, διότι αλλιώς τυγχάνει να τα χάσουν όλα.
Αυτά συμβαίνουν στην καλλιεργήσιμη γη, που προβλέπει ο νόμος αυτός. Ως αναφορά για τις  απέραντες λιβαδικές και δασικές εκτάσεις, παίζεται ένα άλλο πιο φρικτό, σατανικό και εξολοθρευτικό παιχνίδι σε βάρος της Ε.Ε.Μ. Αυτό της υφαρπαγής τεραστίων στρεμμάτων με πλαστούς τίτλους ιδιοκτησίας  (δήθεν από την Υψηλή Πύλη) χαραγμένα σε κάποιον σκοτεινό, εθνικιστικό  θάλαμο του αφελληνισμού.
Τα παραθαλάσσια
Αλλιώς στέκει η υπόθεση με τις ζηλευτές και τουριστικές παραλίες των παραθαλασσίων κοινοτήτων. Εδώ στρέφεται η προσοχή των μεγάλων κυβερνητικών και βουλευτικών καρχαριών και όχι των απλών πολιτών.
Οι Νιβιτσιώτες έδωσαν κοντά δύο χρόνια μάχη  για δεκάδες στρέμματα τουριστικής περιοχής στην Κακομαία, στήνοντας το τσαντίρι  για μήνες έξω στην ύπαιθρο και όπου συνεπλάκησαν με τις αστυνομικές δυνάμεις τόσο της κυβέρνησης Νάνου, όσο και της κυβέρνησης Μπερίσια. Δυστυχώς απέτυχαν. Τους άρπαξαν εκατοντάδες στρέμματα με την δικαιολογία τουριστικού χωριού, πίσω από το οποίο κρύβονταν οι ίδιοι οι κυβερνώντες.
Σύμφωνα με δήλωση του πρώην Υπουργού Οικονομικών της Αλβανίας Ντ. Πρίφτι στο τηλεοπτικό δίκτυο Top Channel, ιδιοκτήτης του τουριστικού χωριού στις Δρυμάδες είναι ο πρόεδρος του LSI και Πρόεδρος της Βουλής Ι. Μέτα.
Το ίδιο ρεφρέν και στη Χιμάρα, το Λούκοβο και σε άλλα χωριά των παραθαλασσίων.
Με λίγα λόγια στα μέρη αυτά «φύτρωσαν» οι λεγόμενοι «νέοι ιδιοκτήτες», οι όψιμοι, οι οψίπλουτοι που ποτέ η χώρα κι εμείς οψόμεθα φως…
(από συνεργάτη της ΣΦΕΒΑ στη Β. Ήπειρο)

Πλημμύρισε η Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Ζβερνέτς - Izolohet manastiri i Zvërnecit, ujërat dhe era shkatërrojnë urën lidhëse të ishullit




Përmbytja pa prekur edhe lagunën e Nartës, aq sa ujërat kanë hyrë edhe në Manastirin e Shën Mërisë në Zvërnec. Ujërat dhe erërat kanë dëmtuar rëndë edhe pasarelën, që lidh ishullin me zonën tjetër. 

Me gjithë masat e ndërmara për ndalimin e ujërave, dëmi është kryer dhe klerikët që ndodhen në Manastirin e Zvërnecit kërkojnë ndërhyrjen e autoriteteve.

“Ka pasur shumë më tepër ujë sesa pamë bashkë dhe gjithë pjesa e brendshme e manastirit, duke nisur nga ulliri dhe të gjitha pjesët e poshtme, përfshi katet e para, ishin të përmbytura. Por më e rënda ishte furtuna e djeshme 45-minutëshe, që na shkatërroi një pjesë të konsiderueshme të urës, 25-30 metra, duke u bërë e pakalueshme. Me këtë rast dua të lajmëroj të gjithë besimtarët dhe vizitorët, se ura e manastirit do të jetë jashtë funksionit për një kohë të shkurtër, deri sa të marrë një zgjidhje përfundimtare”, tha At Jani Tereziu.

Ura është e gjatë 286 metra dhe është shkatërruar në një gjatësi prej 30 metrash. Ky manastir, përveç faktit që është një objekt kulti, është edhe një vend shumë i frekuentuar turistik dhe me vlera të mëdha historike. / Top Channel 
Οι πλημμύρες δημιούργησαν προβλήματα και στην περιοχή της Νάρτας, σε τέτοιο βαθμό που το Μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Ζβερνέτς έχει γεμίσει νερά. Τα νερά και οι άνεμοι έχουν βλάψει σοβαρά και το πέρασμα, που συνδέει το νησί με την υπόλοιπη περιοχή.
Αν και έχουν ληφθεί μέτρα για την παρεμπόδιση των υδάτων η ζημιά έγινε και οι κληρικοί που βρίσκονται στην Μονή του Ζβερνέτς ζητούν την βοήθεια των αρχών.


«Είχε περισσότερα νερά από ότι εμείς είδαμε μαζί και όλο τε εσωτερικό της Μονής ξεκινώντας από την ελιά  και όλο το κάτω μέρος μαζί με του πρώτους ορόφους, είναι κάτω από τα νερά. Αλλά το σοβαρότερο έγινε από το χτεσινό 45-λεπτο τυφώνα που κατέστρεψε σημαντικό μέρος της γέφυρας, περίπου 25-30 μέτρα. Με την ευκαιρία αυτή θέλω να ενημερώσω  τους πιστούς πως η γέφυρα της Μονής θα είναι εκτός λειτουργίας για μικρό χρονικό διάστημα, μέχρι να βρούμε μια λύση» είπε ο παπά Γιάννης Τερεζίου.


Η γέφυρα είναι 286 μέτρα σε μάκρος και έχουν καταστραφεί περίπου 30 μέτρα από αυτή. Αυτή η μονή, εκτός από το γεγονός πως είναι ένα θρησκευτικό μνημείο είναι και ένα μέρος που προσελκύει πολλούς τουρίστες για τις μεγάλες ιστορικές αξίες που κουβαλά.


Εθνικιστική Εκδήλωση στην Κορυτσά για τα 110 χρόνια της δολοφονίας του παπά Χρήστου Νεγκοβάνη

Μια εκδήλωση με εθνικιστική χροιά πραγματοποιήθηκε στην Κορυτσά με την ευκαιρία των 110 χρονών από την δολοφονία του παπά Χρήστο Νεγκοβάνη. Το οργάνωσε ο Σύλλογος «Αλβανική Εθνική Φωλιά» με πρόεδρο την Ελίντα Γιωργόνη (μισή Ελληνίδα αλλά μισεί την Ελλάδα κάνει ό, τι μπορεί εναντίων της και  είναι ανεπιθύμητο πρόσωπο ) τον Πέτρο Λουαράση (απόγονο έλληνα  Πέτρο Νίνη Λουαράση έγραψε και την «Απολογία υπέρ Αλβανών» και εργάστηκε εναντίων της Ελλάδας). Οι ίδιοι οργάνωσαν και την πρόκληση με την προτομή του Νόλι που ήθελαν να το βάλουν σε ορθόδοξο ναό του Δυρραχίου και έπειτα το έβαλαν στο ναό της Παναγίας που παράνομα κρατά ο Νικόλα Μάρκου. Η πρόεδρος διακρίνεται για το εξτρεμιστικό της έργο, αφού είχε επισκεφτεί και το Νεγκοβάνη στην Φλώρινα με στόχο να προκαλέσει. Στήριγμα τους όπως πάντα ο Αρντίτ Μπίντο τον τσάμη που είναι παντού όπου υπάρχει κάτι εναντίων της Ελλάδας. Ως στήριγμα λίγους, μετρημένοι στα δάχτυλα,  εθνικιστές Κορυτσαίους που τρώνε ψωμί από αυτό, όπως ο Νίκο Κοθέρια (μελετητής, που δεν έχουμε υπόψη αν έχει σπουδάσει κάτι στην ζωή του αλλά αρκεί που είναι ανθέλληνας, βάζει με θράσος την μύτη του παντού ακόμη και στην ορθοδοξία,  μάλιστα και εκδίδει βιβλία για την ιστορία της Κορυτσάς όπως ο ίδιος θέλει χρησιμοποιώντας αρκετά την  φαντασία) ο κύριος αυτός έχει υπό το έλεγχο και το Μουσείο του πρώτου Αλβανικού Σχολείου στην Κορυτσά και βγάζει αρκετά χρήματα πουλώντας πατριωτισμό.   Κάλεσαν αρκετούς όπως τον Παντελή Μάικο πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος δεν ήρθε, όπως δεν πήγαν και οι κορυτσαίοι. Συμμετείχαν κυρίως οι γνωστοί ανθέλληνες από άλλες πόλεις και απόγονοι της οικογένειας του συχωρεμένου ιερέα, όπως ο εγγονός του Κίτσο Νεγκοβάνη  που με τις ιστορίες τους και το ποικίλο  όφελος που προκύπτει από αυτό συντηρούν έναν μύθο. Η εκδήλωση ξεκίνησε στο Μουσείο που προαναφέραμε και αφού είχαν εντάξει στο πρόγραμμα τους  και «Θεία Λειτουργία» για τον συγχωρημένο  παπά Χρήστο πήγαν στο Καθεδρικό με μια φωτογραφία του για να την κάνουν. Οι αθεόφοβοι, πόσο γελοίοι μοιάζουν, να φανταστείτε πως ενώ το παίζουν ορθόδοξοι και η πρόεδρος τους «θεολόγος» αναφέρονται στο τρισάγιο με την ονομασία «Θεία Λειτουργία», ενώ για το αντίδωρο ως «άζυμο ψωμί» μάλιστα θέλανε και καφέ μετά από την «Θεία Λειτουργία», αυτά όλα σύμφωνα και με το έγγραφο αίτημα,  που στείλανε στην Μητρόπολη το οποίο με « βλακώδεις» σιγουριά είχαν συντάξει.
Το έγγραφο που έστειλαν στην Μητρόπολη 
Φυσικά το να τελείς επιμνημόσυνη δέηση  ή τρισάγιο, για κάποιον ορθόδοξο και ιδιαίτερα για έναν ιερέα είναι κάτι που επιβάλλεται. Βέβαια  αυτοί δεν ενδιαφέρονται για την ανάπαυση της  ψυχής του, ούτε πιστεύουν σ’ αυτό γιατί θα είχαν φόβο Θεού, ούτε τους ενδιαφέρει. Αυτοί προσπαθούν με μια αμφιλεγόμενη εκδοχή της ιστορίας να σπείρουν μίσος παντού και αυτή την φορά στην Κορυτσά εναντίων της Ελλάδας. Νόμιζαν πως θα βρουν πολλούς εδώ αλλά βρήκαν μόνο τον εαυτό τους, μάλιστα άκουσαν και κάποια πράγματα από έλληνα κορυτσαίο όταν έμπαιναν στο ναό, ο οποίος τους προκάλεσε να κάνουν και ένα μνημόσυνο για τον Εθνομάρτυρα Φώτιο ή τον κάποτε Μητροπολίτη Κορυτσάς  Ευλόγιο Κουρίλλα. Η κατάντια τους όμως, κυρίως  φαίνεται να περικλείεται  στο γεγονός, πως λένε ότι είναι ορθόδοξοι και δεν ξέρουν απολύτως τίποτα για την ορθοδοξία και μάλιστα θα λέγαμε πως πιστεύουν σε μια ορθόδοξη εθνικιστική αλβανική αίρεση που ιδρύθηκε από τους προγόνους τους σε δύσκολες εποχές, προσαρμοσμένοι σε ανάγκες της εποχής για πολλούς λόγου, και συνεχίζει να ταλαιπωρεί την πραγματική ορθοδοξία που δεν έχει καμία σχέση με εθνικισμούς. Με όσα έκαναν σήμερα, επίσης,  ήθελαν να προκαλέσουν και τον Μητροπολίτη Ιωάννη για να δουν πως θα αντιδράσει και αυτό φαίνεται από τα σχόλια που έγραψαν στα προφίλ τους,  για την στιγμή που έλαβαν το «ναι» από την Μητρόπολη Κορυτσάς. Ακόμη και αυτό το θεώρησαν νίκη τόσο πλανημένοι είναι.
Οι συνέπειες αυτού του μίσους, που σπέρνουν, σε κάποιο ποσοστό θα περάσει και στα παιδιά των σχολείων που θα επισκεφτούν την έκθεση αφιερωμένη στον  συγχωρεμένο παπα Χρήστο, που ο καημένος από εκεί πάνω ποιος ξέρει τι λέει γι’ αυτούς και ίσως να του λυπάται που δεν γνώρισαν την πίστη που αυτός υπηρετούσε.  Θα προβληθεί και στα ΜΜΕ όπως και έγινε η διαφήμιση της πριν γίνει σε πολλά ΜΜΕ και πολλά άρθρα με το ίδιο μύθο.
Τέλος πάντων τελέστηκε το Τρισάγιο (γι’ αυτούς Θεία Λειτουργία) στο Καθεδρικό Ναό, από έναν δικό μας παπά Χρήστο και αποχώρισαν συζητώντας με αυταρέσκεια για όσα κατάφεραν αν και δεν κατάφεραν τίποτα γιατί ο κόσμος στην Κορυτσά ξέρει την αλήθεια και δύσκολα τα τρώει αυτά. Την ιστορία του με μια εκδοχή που περιγράφει την πραγματικότητα την παραθέτουμε παρακάτω.
Δύο πράγματα θέλαμε να πούμε και για μας.
α) Πολλοί εξ αυτών που είναι αλβανοί εθνικιστές, είναι ελληνική καταγωγής και μισούν την Ελλάδα εξαιτίας της πλύσης εγκεφάλου που έχει γίνει επί χρόνια στην χώρα αυτή. Δυστυχώς πολλές φορές έχουμε γίνει εχθροί του εαυτού μας
β) Αυτοί είναι πολλοί επικίνδυνοι για την Ορθοδοξία γιατί εδώ και χρόνια από τον Νόλι μέχρι και σήμερα, με κάποιες παύσεις,  προωθείται με όλα τα μέσα και ειδικά τώρα τα ΜΜΕ μια αίρεση της Ορθοδοξίας προσαρμοσμένη στα μέτρα τους η οποία θα υπηρετεί την κάθε αλβανική εθνικιστική φαντασία και φυσικά να υπακούει τυφλά σε όλα όσα την προστάζουν. Αυτή η αίρεση εδώ έχει έδαφος γιατί από την μία η πίστη δεν είναι πολύ βαθιά στην καρδιά και από την άλλη ο εθνικισμός είναι της μόδας.
γ) Να σταματήσουμε να τρώμε τις σάρκες μας και να καταλάβουμε πως πρέπει να είμαστε ενωμένοι και πολλοί μορφωμένοι για να μπορούμε να απαντάμε στις προσκλήσεις δυναμικά και πολιτισμένα. Κυρίως όμως χρειαζόμαστε Θεό στην ζωή μας για να μας φωτίσει και να μας απομακρύνει από την τρέλα που κουβαλάνε αυτοί  οι πλανεμένοι.
 Η Ιστορία του παπά Χρήστου παρακάτω:


Ο Παπα Χρήστο Νεγκοβάνη ήταν γιος του έμπορα Χαράλαμπου Τσάλη που κατάγονταν από την Κολόνια Αλβανίας και ζούσε στην Φλώρινα. Μετά τις σπουδές του στην Αθήνα, κάπου στα τέλη του 19ου αιων. για κάποια χρόνια εργάστηκε ως ελληνοδιδάσκαλος ενώ στη συνέχεια χειροτονήθηκε ιερέας από τον πολύ Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανό Καραβαγγέλη.  Το 1905, ο τριαντάχρονος τότε ιερέας, δολοφονήθηκε άγρια μαζί με τον αδερφό του  σε χωριό της Φλώρινας που εφημέρευε, σε μία περιοχή και μία χρονική περίοδο όπου νέμονταν άγριες εκκλησιαστικές και εθνικές συγκρούσεις μεταξύ των ελλήνων της Μακεδονίας, κομιτατζήδων βουλγάρων αλλά και ρουμάνων που προσπαθούσαν να δημιουργήσουν το δικό τους ρεύμα στο βλάχικο πληθυσμό.  
Το κομουνιστικό καθεστώς τιμούσε ως μάρτυρα και αναγεννητή του αλβανικού έθνους το Νεγκοβάνη ενώ είχε δημιουργήσει σχετική ταινία η οποία προβάλλεται ακόμα και σήμερα, αποσπάσματα της οποίας χρησιμοποιούνται για ανθελληνική προπαγάνδα.
Σύμφωνα με τους αλβανούς, η δολοφονία του Νεγκοβάνη έγινε κατόπιν παραγγελίας του Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη, γιατί λειτουργούσε στα αλβανικά και είχε μετατρέψει το σπίτι του σε αλβανικό σχολείο. Ένα χρόνο μετά, σε αντίποινα για τη δολοφονία του Νεγκοβάνη η αλβανική τσέτα (ληστές) των Τοπουλαίων του Αργυροκάστρου εκτέλεσε τον Μητροπολίτη Κορυτσάς Φώτιο. Αξίζει εδώ να πούμε πως στην ενθρόνιση του Αναστασίου (2 Αυγούστου 1992), εθνικιστές αλβανοί που αντιτίθονταν σε ενθρόνιση έλληνα αρχιεπίσκοπου, φώναζαν ρυθμικά τα ονόματα του Φαν Νόλι και του Παπα Χρήστου Νεγκοβάνι.  
Τόσο για την εκτέλεση του Νεγκοβάνη όσο και του Φωτίου, υπάρχουν άλλες δύο τουλάχιστον εκδοχές. Η μία λέει ότι οι εκτελέσεις έγιναν κατ΄ εντολή των κομιτατζήδων βουλγάρων, μάλιστα η δολοφονία του φιλήσυχου Φωτίου έγινε κατά λάθος, αντί του Καραβαγγέλη. Μία άλλη εκδοχή θέλει τους ρουμάνους να παραγγέλλουν την εκτέλεση του Φωτίου, μάλιστα σε ελληνική πηγή υπάρχει και το όνομα του πληρωμένου αλβανού εκτελεστή που είναι ο Bjram Fehmi.