Οι καμπάνες δεν θα χτυπήσουν παντού - Χριστιανοί υπό διωγμό στη Μέση Ανατολή και την Αφρική

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΖΙΜΑΣ

Οι προσευχές των χριστιανών σε εκκλησία της Δαμασκού συνοδεύονται από αγωνία για την τύχη τους καθώς και χιλιάδων ομοθρήσκων τους, όχι μόνο στη Συρία, αλλά και σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής. Εκεί που την προσδοκία της Ανάστασης σκιάζει ο φόβος από την ωμή φονική βία τζιχαντιστών.
Ενα αναμμένο κερί στα χαλάσματα κάποιας κατεστραμμένης εκκλησίας στο ερειπωμένο Χαλέπι στη Συρία. Μια προσευχή για τους δύο αγνοούμενους ορθόδοξους χριστιανούς μητροπολίτες που απήχθησαν πριν από τρία χρόνια. Ενα βιαστικό «Χριστός Ανέστη» σε σκηνή σε προσφυγικό καταυλισμό κάπου στο Κεντρικό Ιράκ. Μια γυναικεία σκιά που γλιστράει με χίλιες προφυλάξεις μεσάνυχτα στην «εκκλησία των σκλάβων» σε γειτονιά ελεγχόμενη από ακραίους ισλαμιστές, στην Τρίπολη της Λιβύης, για να ανάψει το καντήλι. Στο Σινά ο ηγούμενος της ιστορικής Μονής της Αγίας Αικατερίνης αναφωνεί «δεύτε λάβετε Φως», υπό την προστασία των όπλων των Βεδουίνων...

Πάσχα στη Μέση Ανατολή, στη γενέτειρα του χριστιανισμού. Η εβδομάδα των παθών ατέλειωτη. Οι χριστιανοί σε έναν άλλο σταυρό μαρτυρίου προσδοκούν στην ανάστασή τους, που όμως φαντάζει μακριά. «Ο λαός έχει πίστη και ελπίδα, μετά τη σταύρωση έρχεται η ανάσταση», λέει στην «Κ» ο πρύτανης του Ορθόδοξου Θεολογικού Πανεπιστημίου Μπαλαμπάντ του Λιβάνου, πατήρ Πορφύριος Γκιοζί.

Θρησκευτική εκκαθάριση

Ο διωγμός συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, με ελάχιστη, ωστόσο, έως καθόλου προβολή του εντεινόμενου δράματος των διωκομένων. Οι φρικαλεότητες των τζιχαντιστών εκτόπισαν από την παγκόσμια επικαιρότητα τη θρησκευτική εκκαθάριση στην οποία εξακολουθούν να επιδίδονται συστηματικά οι φανατικοί του «Ισλαμικού Κράτους» στη Συρία και το Ιράκ και τώρα στη Λιβύη. Και έπρεπε να έρθουν οι σφαγές τον περασμένο μήνα 21 χριστιανών Κοπτών στη Βεγγάζη από το ISIS και των 147 χριστιανών φοιτητών στην Κένυα από Σομαλούς τζιχαντιστές τη Μεγάλη Εβδομάδα του Πάσχα των καθολικών για να ταρακουνήσουν την παγκόσμια χριστιανοσύνη κάνοντάς την να συνειδητοποιήσει με τον πιο δραματικό τρόπο ότι η ισλαμική τρομοκρατία πέρασε την Ερυθρά Θάλασσα και απειλεί τους χριστιανούς της Αφρικής. Η πίστη χαλυβδώνεται με την τήρηση της παράδοσης και την άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων, λένε οι θεολόγοι. Πόσοι όμως πιστοί μπορούν να ανταποκριθούν στο κάλεσμα για λατρευτικές δραστηριότητες όταν το διακύβευμα είναι η ίδια τους η ζωή, όπως τώρα στη Μέση Ανατολή;

Σε αυτές τις συνθήκες, παρ’ όλα αυτά, και με ορμητήριο τον Λίβανο, αλλά και τη Δαμασκό όπου τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα, ο ορθόδοξος Πατριάρχης Αντιοχείας Ιωάννης επιχειρεί παράτολμες επισκέψεις σε πόλεις και χωριά για να εμψυχώσει τους εναπομείναντες πιστούς που όμως όλο και λιγοστεύουν, καθώς εντείνεται το αίσθημα της ανασφάλειας. «Μόνο έτσι μπορείς να στεριώσεις τον λαό σου στον τόπο του», τονίζει ο πρύτανης του Μπαλαμπάντ και προσθέτει:

«Εδώ στον Λίβανο όπου έχουν καταφύγει εκατομμύρια χριστιανοί, όλα θα γίνουν κανονικά. Στη Συρία είναι κάποιες περιοχές που για λόγους ασφαλείας οι άνθρωποι δεν θα ασκήσουν τα λατρευτικά τους καθήκοντα. Εκεί είναι αδύνατο να γίνουν λειτουργίες. Ολη η Βορειοανατολική Συρία έχει καταληφθεί από το ISIS και δεν υπάρχουν πλέον χριστιανοί. Στη Μααλούλα, την πόλη όπου μιλούν τη γλώσσα που μιλούσε ο Χριστός, έχουν επιστρέψει κάποιοι χριστιανοί, αλλά το Μοναστήρι της Αγίας Θέκλας είναι σε άθλια κατάσταση έχοντας υποστεί μεγάλες ζημιές από την επίθεση των τζιχαντιστών και οι μοναχές δεν μπορούν να γυρίσουν. Υπάρχει όμως ενοριακός ναός όπου θα λειτουργηθούν οι ελάχιστοι χριστιανοί. Στη Δαμασκό θα γίνει περιφορά Επιτάφιων και Ανάσταση.

»Στο Χαλέπι υπάρχουν κάποιες ενορίες, λίγες, που κάνουν λειτουργία. Η χριστιανική Εκκλησία είναι ακόμα ζωντανή. Κανείς δεν ξέρει πόσοι έχουν απομείνει, θα έλεγα ότι παραμένει το 25% των χριστιανών απ’ αυτούς που ήταν. Εμειναν άνθρωποι και είναι η ελπίδα για την ανάσταση που θα ’ρθει. Ο λαός έχει πίστη».

Ο βοηθός του Πατριάρχη, επίσκοπος Δαμασκού Μωυσής, σε τηλεφωνική του επικοινωνία με την «Κ» από τη συριακή πρωτεύουσα, είπε πως στις «ελεύθερες περιοχές», εννοώντας αυτές που ελέγχει ο Ασαντ, θα τελεστεί σε όλους του ναούς η θεία λειτουργία και μάλιστα τη Δευτέρα του Πάσχα θα μεταδοθεί η δοξολογία της Ανάστασης από την κρατική ραδιοτηλεόραση. Ελάχιστες καμπάνες θα ηχήσουν για να αναγγείλουν την Ανάσταση του Χριστού στο Ιράκ και αυτές σε κάποιους, λιγοστούς, χριστιανικούς ναούς στην πρωτεύουσα Βαγδάτη, όπου όμως δεν επιτρέπεται η περιφορά Επιταφίου για να μην προκληθούν οι μουσουλμάνοι. Στα στρατόπεδα προσφύγων του Κεντρικού και Νότιου Ιράκ κάποιες σκηνές θα μετατραπούν τη νύχτα της Ανάστασης για λίγο σε εκκλησίες για να ακουστεί το «Χριστός Ανέστη», ενώ λόγος δεν μπορεί να γίνει για θρησκευτικές τελετές σε κατεχόμενες από το «Ισλαμικό Κράτος» περιοχές. «Στην καλύτερη περίπτωση, να ανάψει κάποιος κρυπτοχριστιανός ένα κεράκι στα ερείπια κάποιας γκρεμισμένης εκκλησίας αν αποφασίσει να ρισκάρει...», λέει στην «Κ» ένας Ιρακινός πρόσφυγας, καθολικός χριστιανός, που διέφυγε από τη Μοσούλη και ζει προσωρινά στη Θεσσαλονίκη.

Στην Τρίπολη της Λιβύης

Με κίνδυνο της ζωής της, μια γυναίκα στην Τρίπολη της Λιβύης ίσως επιχειρήσει να ανάψει τα καντήλια στον Ναό του Αγίου Γεωργίου, τον μοναδικό πλέον σε αυτή τη χώρα μετά τη διάλυσή της και την επέλαση των τζιχαντιστών. Πρόκειται για Ελληνίδα παντρεμένη με ντόπιο, στην οποία -και φεύγοντας αναγκαστικά- ο μητροπολίτης Λιβύης Θεοφύλακτος άφησε τα κλειδιά να ανοίγει κάπου κάπου την «εκκλησία των σκλάβων», όπως αποκαλείται, γιατί φτιάχτηκε τον 15ο αιώνα για τις ανάγκες κάποιων Ελλήνων χριστιανών σφουγγαράδων που είχαν πωληθεί ως σκλάβοι των Οθωμανών. «Αν τα καταφέρει, θα είναι καλό, εγώ θα λειτουργήσω και θα προσευχηθώ για λογαριασμό του ποιμνίου μου, που αναγκάστηκε στο σύνολό του να εγκαταλείψει τη Λιβύη από τον φόβο των ισλαμιστών, από μια εκκλησία στην Κατερίνη, όπου είμαι πλέον εξόριστος...», λέει στην «Κ» ο κ. Θεοφύλακτος. «Μέχρι την επανάσταση κάναμε περιφορά του Επιταφίου και στο κέντρο της πρωτεύουσας, Τρίπολη. Τούτο το Πάσχα θα είναι το πρώτο χωρίς ούτε δείγμα χριστιανού στη Λιβύη...», τονίζει.

Στο βιβλικό Ορος Σινά, οι μοναχοί και όσοι χριστιανοί τολμήσουν, λόγω των αυξανόμενων κρουσμάτων αιματηρών επιθέσεων ισλαμιστών στη χερσόνησο, να ταξιδέψουν για προσκύνημα στο ιστορικό ελληνορθόδοξο χριστιανικό Μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης, θα τελέσουν τη λειτουργία της Ταφής και της Ανάστασης με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια, αλλά και με τις... κάννες των όπλων των Βεδουίνων «προτεταμένες» για τον κίνδυνο επιδρομών τζιχαντιστών, που έχουν κάνει ήδη την εμφάνισή τους με αποκρουστικές ενέργειες στο Ορος του Μωυσή. Είναι φυλές Βεδουίνων, μουσουλμάνων στο θρήσκευμα, που έχουν δημιουργήσει ασπίδα προστασίας του μοναστηριού από τους ακραίους ομοθρήσκους τους, καθώς γι’ αυτούς αποτελεί πηγή ζωής λόγω του τουρισμού.

«Προσευχόμαστε...»

«Η πανούκλα καλπάζει τώρα και στην Αφρική, προσευχόμαστε για τη ζωή των εδώ χριστιανών. Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε;», είπε σε τηλεφωνική επικοινωνία του με την «Κ» μέλος χριστιανικής ιεραποστολής στο Ναϊρόμπι. Η σφαγή των χριστιανών στο Πανεπιστήμιο Garissa της Κένυας έκανε πιο ζοφερό το σκηνικό διώξεων των χριστιανών το φετινό Πάσχα και έχει συνταράξει τον χριστιανικό πλανήτη, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία. Οι χριστιανικοί ναοί στην Κένυα φρουρούνται, μετά την τελευταία δολοφονική επίθεση, από δυνάμεις ασφαλείας που φοβούνται νέο κύκλο βίας από τους εξτρεμιστές ισλαμιστές.

Υπό το άγρυπνο βλέμμα των αστυνομικών αρχών θα γίνουν οι τελετές του Επιταφίου και της Ανάστασης και στην Αίγυπτο. Ο φόβος τρομοκρατικών ενεργειών σε βάρος των Κοπτών χριστιανών έχει αυξήσει στον ανώτατο βαθμό τα μέτρα προστασίας τους, ειδικά μετά τη σφαγή είκοσι ενός εξ αυτών στη Λιβύη όπου εργάζονταν. Για το ακραίο Ισλάμ, Αραβας χριστιανός ισοδυναμεί με προδοσία και η τιμωρία είναι μία: θάνατος.
Kαθημερινή

Το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη- Πάσχα 2015 - Mesazhi i Patrikut Ekumenik për Pashkë 2015

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ  ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ  ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΩΣ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ Ἀδελφοὶ συλλειτουργοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, Χριστὸς Ἀνέστη! Ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι πιστοὶ ἑορτάζομεν καὶ ἐφέτος χαρμοσύνως τὴν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ψάλλομεν: «Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν, Ἅδου τὴν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς τῆς αἰωνίου ἀπαρχήν· καὶ σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τὸν Αἴτιον» (τροπάριον τοῦ Κανόνος τῆς Ἀναστάσεως). Καὶ ἐνῷ ἡμεῖς χαρμοσύνως ἑορτάζομεν τὴν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου, ὡς πραγματικότητα ζωῆς καὶ ἐλπίδος, πέριξ ἡμῶν, ἐν τῷ κόσμῳ, ἀκούομεν τὰς κραυγὰς καὶ τὰς ἀπειλὰς τοῦ θανάτου, τὰς ὁποίας ἐκτοξεύουν ἐκ πολλῶν σημείων τῆς γῆς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι δύνανται νὰ λύσουν τὰς διαφορὰς τῶν ἀνθρώπων διὰ τῆς θανατώσεως τῶν ἀντιπάλων, γεγονὸς τὸ ὁποῖον καὶ ἀποτελεῖ τὴν μεγαλυτέραν ἀπόδειξιν τῆς ἀδυναμίας των. Διότι, διὰ τῆς προκλήσεως τοῦ θανάτου τοῦ συνανθρώπου, διὰ τῆς ἐκδικητικότητος κατὰ τοῦ ἑτέρου, τοῦ διαφορετικοῦ, δὲν βελτιώνεται ὁ κόσμος, οὔτε ἐπιλύονται τὰ προβλήματα τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι, ἄλλωστε, ὑπὸ πάντων παραδεκτὸν καὶ ἀναγνωριζόμενον, ἰδιαιτέρως δὲ ὑπὸ τῶν σκεπτομένων ἀνθρώπων πάσης ἐποχῆς, ὅτι τὸ κακὸν νικᾶται διὰ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ οὐδέποτε διὰ τοῦ κακοῦ.  Τὰ προβλήματα ἐπιλύονται ἀληθῶς διὰ τῆς ἀναγνωρίσεως καὶ τῆς τιμῆς τῆς ἀξίας τοῦ προσώπου καὶ διὰ τοῦ σεβασμοῦ τῶν δικαιωμάτων του. Καὶ ἀντιστρόφως, τὰ παντὸς εἴδους προβλήματα δημιουργοῦνται καὶ ὀξύνονται ἐκ τῆς περιφρονήσεως τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καὶ τῆς καταπατήσεως τῶν δικαίων αὐτοῦ, ἰδιαιτέρως τοῦ ἀδυνάτου, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ δύναται νὰ αἰσθάνεται ἀσφαλὴς καὶ ὁ ἰσχυρὸς νὰ εἶναι δίκαιος διὰ νὰ ὑπάρξῃ εἰρήνη.  Ἀλλὰ ὁ Χριστὸς ἀνέστη ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ ἀπέδειξε καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν ἀδυναμίαν τοῦ θανάτου νὰ ἐπικρατήσῃ καὶ νὰ ἐπιφέρῃ σταθερὰν μεταβολὴν εἰς τὸν κόσμον. Αἱ δημιουργούμεναι διὰ τοῦ θανάτου καταστάσεις εἶναι ἀναστρέψιμοι, διότι, παρὰ τὰ φαινόμενα, εἶναι προσωριναί, δὲν ἔχουν ρίζαν καὶ ἰκμάδα, ἐνῷ ἀοράτως παρὼν εἶναι ὁ πάντοτε νικήσας τὸν θάνατον Χριστός.  Ἡμεῖς, οἱ ἔχοντες τὴν ἐλπίδα μας εἰς Αὐτόν, πιστεύομεν ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ζωῆς ἀνήκει εἰς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Ἡ Ζωὴ καὶ ἡ Ἀνάστασις προσφέρονται ὑπὸ τοῦ πατήσαντος τὸν θάνατον καὶ τὴν ἰσχύν αὐτοῦ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων, Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ εἰς Αὐτὸν μόνον καὶ εἰς τὴν διδασκαλίαν Του ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ ἐλπίζῃ. Ἡ πίστις εἰς τὸν Χριστὸν ὁδηγεῖ εἰς τὴν Ἀνάστασιν, εἰς τὴν Ἀνάστασιν πάντων ἡμῶν, ἡ πίστις καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διδασκαλίας Του εἰς τὴν ζωήν μας ὁδηγοῦν εἰς τὴν σωτηρίαν πάντων ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων μας ἐν τῷ κόσμῳ. Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα,  Τὸ μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως, ἡ ὑπέρβασις αὕτη τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας, εἶναι τὸ κήρυγμα τῆς ζωῆς ἔναντι τῆς φθορᾶς τοῦ κόσμου καὶ τῆς περιπετείας τῶν ἀνθρωπίνων, καὶ εἰς αὐτὸ προσκαλοῦμεν ἀπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἡμεῖς ὁ ἐλέῳ Θεοῦ Προκαθήμενος τῆς ἐν ἀληθείᾳ Ὀρθοδόξου ἀγάπης, πάντα ἄνθρωπον εἰς γνῶσιν καὶ βίωσιν, φρονοῦντες ὅτι μόνον δι᾿ αὐτοῦ θὰ ἐπανευρεθῇ ἡ «κλαπεῖσα» ὑπὸ τῆς ἀνθρωπίνης συγχύσεως «ἐλπὶς ἡμῶν» καὶ τοῦ κόσμου παντός. Εἴθε τὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως νὰ φωτίζῃ τὰς καρδίας ὅλων διὰ νὰ χαίρωνται ὁμοῦ μετὰ τῶν συνανθρώπων των ἐν ἀγάπῃ, εἰρήνῃ καὶ ὁμονοίᾳ ἐν τῷ Υἱῷ καὶ Λόγῳ τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος εἶναι τὸ Φῶς τοῦ κόσμου, ἡ Ἀλήθεια καὶ ἡ Ζωή. Αὐτῷ μόνῳ, τῷ Ἀναστάντι ἐκ νεκρῶν Κυρίῳ τῆς δόξης, τῷ «ζωῆς κυριεύοντι καὶ θανάτου δεσπόζοντι», τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ τοῖς «ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαριζομένῳ», ἡ δόξα καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ εὐχαριστία. Ἀμήν. Φανάριον, Ἅγιον Πάσχα ,βιε΄ † Ὁ Κωνσταντινουπόλεως διάπυρος πρὸς Χριστὸν Ἀναστάντα εὐχέτης πάντων ὑμῶν

+ VARTHOLOMEU ME MËSHIRËN E ZOTIT KRYEPISKOP I KONSTANDINUPOJËS- ROMËS SË RE DHE PATRIK IKUMENIK I TË GJITHË PLOTËSISË SË KISHËS, HIR, PAQE DHE MËSHIRË PREJ NGJALLJES SË LAVDISHME TË KRISHTIT. Të dashur vëllezër/motra  bashkëmeshtarë dhe bij/bija të dashur më Zotin, Krishti u Ngjall! Të gjithë besimtarët Orthodhoksë festojmë të gëzuar dhe sivjet Ngjalljen e Zotit tonë Jesu Krisht dhe Psalim: “Kremtojmë vrasjen e vdekjes, rrëzimin e Ferrit, nisjen e një jete tjatër të ameshuar dhe duke kërcyer himnojmë shkaktarin” (tropar i Kanonit të Ngjalljes) Dhe ndërsa ne festojmë me gëzim Ngjalljen e Krishtit, si realitet jete dhe shprese, rreth nesh, në botë dëgjojmë klithma dhe kërcënimet e vdekjes  të cilat lançojnë nga shumë pika të botës ata të cilët besojnë se munden të zgjidhin diferencat ndërmjet njerëzve nëpërmjet vrasjes së kundërshtarëve, gjë e cila përbën dhe vërtetimin më të madh të dobësisë së tyre. Sepse nëpërmjet shkaktimit të vdekjes së të afërmit, nëpërmjet hakmarrjes kundrejt tjetrit, të ndryshmit, nuk përmirësohet bota, as zgjidhen problemet e njerëzve.  Është nga të gjithë e pranueshme dhe e konstatuar, në veçanti nga njerëzit mendimtarë në të gjitha kohërat, që e keqja mundet nëpërmjet të mirës dhe asnjëherë nëpërmjet të keqes. Problemet zgjidhen me të vërtetë nëpërmjet pranimit dhe nderimit të vlerës së personit dhe nëpërmjet respektit të të drejtave të tij. Dhe anasjelltas, problemet e çdo lloji  krijohen dhe thellohen nga injorimi i personit njeri dhe shkeljes së të drejtës së tij, në veçanti të të dobëtit i cili duhet të ndjehet i sigurt dhe i forti të jetë i drejtë që të ketë paqe. Por Krishti u ngjall nga të vdekurit dhe vërtetoi dhe me këtë mënyrë pamundësinë e vdekjes që të mbizotërojë dhe të sjellë një ndryshim të qëndrueshëm në botë. Situatat e krijuara nëpërmjet vdekjes mund të përmbysen, sepse, përtej aparencave, janë të përkohëshme nuk kanë rrënjë dhe vitalitet, ndërsa e tashme e padukshme është gjithmonë Krishti duke mundur vdekjen. Ne që kemi shpresën tonë tek Ai, besojmë se e drejta e jetës iu përket të gjithë njerëzve. Jeta dhe Ngjallja ofrohen nën Atë që shkeli vdekjen dhe forcën e Atij mbi njerëzit, vetë Jesu Krishtit dhe vetëm tek Ai dhe në doktrinën e Tij njeriu duhet të shpresojë. Besimi tek Krishti udhëzon në Ngjalljen, në Ngjalljen e të gjithëve ne besimi dhe praktikimi i doktrinës së Tij në jetën tonë na udhëzojnë në shpëtimin e të gjithëve ne, por dhe në përballimin e problemeve tona në këtë botë. Vëllezër, motra, bij e bija. Mesazhi i Ngjalljes, ky tejkalim i pamundësisë njerëzore, është predikim i jetës ndaj degradimit të botës dhe të peripecisë të njerëzoreve, dhe në këtë ju ftojmë nga Patriarkana Ekumenike, ne , Primati me mëshirën e Zotit, i Dashurisë së vërtetë Orthodhokse,  i çdo njeriu në dijeni dhe përjetim, duke menduar se vetëm nëpërmjet tij do të rigjendet “shpresa jonë”, por dhe e gjithë botës, e “vjedhur” nga konfuzionin njerëzor . Qoftë drita e Ngjalljes të ndriçojë zemrat e të gjithë njerëzve  që të gëzohen njësoj bashkë me njerëzit e tjerë me dashuri, paqe dhe unitet, me Birin dhe Fjalën e Perëndisë, i Cili është Drita e botës, e Vërteta dhe Jeta. Atij vetëm, të Ngjallurit nga të vdekurit Zotit të lavdisë, “që jetën zotëron dhe vdekjen mbizotëron”,  ai që jeton në jetë të jetëve dhe që “ju fal jetën të vdekurve”, i përket lavdia nderimi dhe falenderimi. Amin. Në Fanar, Pashkën e Shenjtë 2015. † I Konstandinupojës lutës i flaktë drejt Krishtit të Ngjallur për të gjithë ju.

Λαμπρή και μεγαλοπρεπής Ανάσταση στη Μόσχα (ΦΩΤΟ+ΒΙΝΤΕΟ) - Festim madhështor i Pashkës në Moskë! (Fotografi Video)