Σελίδες

Τα σχέδια για τη Μεγάλη Αλβανία και ο ελληνισμός

Η απόσπαση του Κοσσυφοπεδίου από τη Σερβία ξεκίνησε με τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1999, όταν βομβαρδίστηκαν άμαχοι, ακόμη και κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα του ορθόδοξου εορτολογίου. Φέτος είδαμε άλλη μια σχετική εξέλιξη κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας των ορθοδόξων. Οι πρωθυπουργοί της Αλβανίας Εντι Ράμα και του Κοσόβου (Κοσσυφοπεδίου) Χακίμ Θάτσι ανακοίνωσαν σε κοινή συνέντευξή τους ότι θα προχωρήσουν στην ένωση Αλβανίας - Κοσόβου, αν η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν παραχωρήσει δικαίωμα ελευθέρας εισόδου στους πολίτες του Κοσόβου. Υπενθυμίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν έχει ενιαία πολιτική για το ζήτημα του Κοσόβου, διότι η Ελλάς, η Κύπρος, η Ισπανία και η Ρουμανία δεν αναγνωρίζουν την περιοχή αυτή ως ανεξάρτητο κράτος, θέση στην οποία συμφωνεί και η Ρωσία. Αντιθέτως, οι ΗΠΑ και πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν προβεί στην αναγνώριση, ενθαρρύνοντας με τον τρόπο αυτό τον αλβανικό αλυτρωτισμό.


Η Ελλάς ορθώς πράττει και δεν αναγνωρίζει αυτή την οντότητα, διότι αποκόπηκε από τη Σερβία με τη χρήση βίας (αντάρτες του UCK, βομβαρδισμοί κ.λπ.). Το Κοσσυφοπέδιο υπήρξε ιστορικά η κοιτίδα της Ιστορίας και της ορθόδοξης παράδοσης για τον σερβικό λαό. Το 1389 στο Κόσοβο Πόλιε, δηλαδή κοιλάδα των κοτσυφιών (= Κοσσυφοπέδιο) οι Οθωμανοί νίκησαν τους Σέρβους και κατέκτησαν την περιοχή. Οι Σέρβοι το ονομάζουν μάλιστα Κόσοβο και Μετόχια, τονίζοντας έτσι την παρουσία πολλών ιστορικών ορθόδοξων μονών (η λέξη «Μετόχιον» υποδηλώνει ναό ή ασκητήριο που υπάγεται σε μοναστήρι). Επί Β' Παγκοσμίου Πολέμου οι Ιταλοί του Μουσολίνι απέσπασαν το Κόσοβο από την τότε ενιαία Γιουγκοσλαβία και το απέδωσαν στο προτεκτοράτο τους, την Αλβανία.



Αν η Δύση ανεχθεί την ένωση Αλβανίας και Κοσόβου στην εποχή μας, θα νομιμοποιήσει ουσιαστικά τον σχεδιασμό του Μουσολίνι και θα δώσει αέρα στα πανιά του αλυτρωτισμού των Τιράνων. Τα επόμενα βήματα θα είναι η απόσχιση των δυτικών επαρχιών των Σκοπίων, όπου οι πολυάριθμοι Αλβανοί έχουν ανακηρύξει κράτος εν κράτει (την Ιλλυρίδα) και η διεκδίκηση εδαφών από το Μαυροβούνιο, τη Σερβία (Πρέσεβο) και την Ελλάδα (βλέπε προπαγάνδα περί Τσάμηδων και χάρτη της Μεγάλης Αλβανίας που περιλαμβάνει την Ηπειρο, τη Δυτική Μακεδονία και την Κέρκυρα).



Δεν ισχυρίζομαι ότι η σημερινή Αλβανία είναι ικανή να απειλήσει την εδαφική ακεραιότητά μας, όμως δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε. Αν οι ΗΠΑ και ορισμένοι Ευρωπαίοι εταίροι μας ανεχθούν τα μεγαλοαλβανικά σχέδια, τα Βαλκάνια θα εισέλθουν σε μια νέα περίοδο αποσταθεροποιήσεως, ενώ η Ελλάς ακόμη ταλανίζεται από την οικονομική κρίση. Για να διασφαλίσουμε τα ελληνικά αλλά και τα καλώς νοούμενα ευρωπαϊκά συμφέροντα στην περιοχή, οφείλουμε να ανακόψουμε την πορεία προς τη Μεγάλη Αλβανία ή τη Φυσική Αλβανία, όπως πιο διπλωματικά αποκαλείται από τον αλβανικό Τύπο.
Είναι απαραίτητο να διακηρύξουμε για μια ακόμη φορά ότι δεν πρόκειται να αναγνωρίσουμε το Κόσοβο ως ανεξάρτητο κράτος, διότι, αν το κάνουμε, θα ανοίξουμε τον δρόμο για τη νομιμοποίηση της τουρκικής εισβολής και του ψευδοκράτους στην Κύπρο.



Να διακηρύξουμε ότι η πορεία της Αλβανίας προς την Ευρωπαϊκή Ενωση και η τυχόν χρηματοδότησή της από ευρωπαϊκά κονδύλια εξαρτάται από τον σεβασμό των δικαιωμάτων της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας (Βορειοηπειρωτών).
Να ζητήσουμε από την UNESCO την προστασία των ορθόδοξων ναών και μνημείων που υπάρχουν στο Κόσοβο και έχουν υποστεί καταστροφές, λεηλασίες και βομβιστικές επιθέσεις από φανατικούς μουσουλμάνους Αλβανούς.
Να καταγγείλουμε σε όλα τα διεθνή βήματα την προπαγάνδα των Τιράνων υπέρ των Τσάμηδων, απογόνων των εγκληματιών πολέμου.
Να υπενθυμίσουμε στην κυβέρνηση των Τιράνων ότι δεν λησμονούμε το Πρωτόκολλο της Κερκύρας του 1914, το οποίο προβλέπει Αυτόνομη Βόρειο Ηπειρο εντός Αλβανίας.
Ας μη μένουμε απαθείς θεατές!

Κωνσταντίνος Χολέβας




Το Άγιο Όρος του Καλαφάτη: 5 χρόνια και 25 ταξίδια μετά - Mali Athos (i Shenjtë) në fokusin e një fotografi të talentuar.


Ωμοί εκβιασμοί από Τουρκία και Αλβανία για αναγνώριση «Βόρειας Κύπρου» και Κοσόβου. - Shtypi grek: Rama ka marrë dritën jeshile nga SHBA dhe BE për deklaratat për bashkim kombëtar

Του Γιώργου Παυλόπουλου
Εντονη κινητικότητα καταγράφεται το τελευταίο διάστημα στα μέτωπα της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» και του Κοσόβου, προμηνύοντας εξελίξεις εντός του έτους.
Οι «πάτρονές» τους, δηλαδή η Τουρκία στη μία περίπτωση και η Αλβανία στην άλλη, εντείνουν τις πιέσεις προς την απέναντι πλευρά -αφενός την Κυπριακή Δημοκρατία και την Ελλάδα και, αφετέρου, τη Σερβία- προκειμένου να αρθούν τα εμπόδια που υπάρχουν για την αναγνώριση ως ισότιμα και ανεξάρτητα κράτη της ΤΔΒΚ και του Κοσόβου και την ένταξή τους στους διεθνείς οργανισμούς. Σε αντίθετη περίπτωση, όπως απειλούν άμεσα ή έμμεσα, θα προχωρήσουν υιοθετώντας το μοντέλο της Ρωσίας στην Κριμαία.
Προφανώς, Άγκυρα και Τίρανα θεωρούν ότι οι συνθήκες που υπάρχουν αυτή την περίοδο προσφέρονται για να διεκδικήσουν και να πετύχουν λύσεις που θα ικανοποιούν σε μεγάλο βαθμό τα συμφέροντά τους, καθώς Λευκωσία, Αθήνα και Βελιγράδι βρίσκονται σε δύσκολη θέση, τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά. Φαίνεται δε πως έχουν πάρει το πράσινο φως και από την πλευρά των ΗΠΑ και της ΕΕ, που επίσης θα ήθελαν να κλείσουν αυτά τα δύο μέτωπα, πολύ περισσότερο καθώς η ευρύτερη περιοχή μοιάζει με πυριτιδαποθήκη η οποία είναι έτοιμη να εκραγεί. Η αλήθεια μάλιστα είναι ότι, πέρα από τη γενικότερη συγκυρία, τα όσα έχουν συμβεί τους τελευταίους μήνες στην Κύπρο και το Κόσοβο έχουν ουσιαστικά στρώσει το έδαφος για ένα νέο γύρο διαπραγματεύσεων, στη βάση παλαιότερων ή ανανεωμένων σχεδίων (όπως το Σχέδιο Ανάν).
Στην Κύπρο, πιο συγκεκριμένα, η αμφισβήτηση της ΑΟΖ από την Άγκυρα και η «εμπρηστική» παρουσία του «Μπαρμπαρός» στην περιοχή είχε αποτελέσει την αφορμή για τη διακοπή των συνομιλιών από τη Λευκωσία τον περασμένο Οκτώβριο. Τώρα, λοιπόν, η αποχώρηση του ερευνητικού σκάφους και μη ανανέωση της NAVTEX δίνει την ευκαιρία της επαναπροσέγγισης, με όλα τα θέματα να είναι στο τραπέζι, συμπεριλαμβανομένης της συνεκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων. Από την άλλη, όσον αφορά το Κόσοβο, η μαζική ροή δεκάδων χιλιάδων μεταναστών προς τον ευρωπαϊκό Βορρά που παρατηρείται εδώ και μήνες, «ανάγκασε» την ΕΕ να στρέψει ξανά το βλέμμα της στην Πρίστινα και τις σχέσεις της με το Βελιγράδι.
Σε αυτό το σκηνικό, γίνονται ήδη τα επόμενα βήματα και στα δύο μέτωπα. Στη μεν Κύπρο, ο νέος ειδικός διαπραγματευτής του ΟΗΕ -ο 25ος κατά σειρά!- διαρρέει πως έχει ήδη διασφαλίσει την υπόσχεση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ότι θα επιστρέψουν στο τραπέζι, μετά τις εκλογές που θα διεξαχθούν στην ΤΔΒΚ στις 19 Απριλίου. Παρά δε το γεγονός ότι ο Νορβηγός διπλωμάτης Έσπεν Άιντα δέχθηκε χθες έντονες επικρίσεις από την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση στη Λευκωσία, επειδή αμφισβήτησε την παραβίαση της κυπριακής ΑΟΖ από την Τουρκία, αυτό δεν θεωρείται πιθανό να ακυρώσει το νέο γύρο διαπραγματεύσεων που έχει δρομολογηθεί -στο φόντο, φυσικά, της απειλής της Άγκυρας ότι εφόσον δεν υπάρξει σύντομα λύση, θα «αναγκαστεί» να ενσωματώσει και τυπικά την ΤΔΒΚ.
Στο Κόσοβο, την ίδια στιγμή, η κατάσταση εξελίσσεται πιο... ωμά. Πρωταγωνιστής είναι και πάλι ο «εμπρηστικός» Αλβανός πρωθυπουργός, Έντι Ράμα, ο οποίος δήλωσε την Δευτέρα: «Η ένωση της Αλβανίας με το Κόσοβο είναι αναπόφευκτη και πέραν κάθε αμφισβήτησης. Το θέμα είναι πώς θα γίνει στο πλαίσιο της ΕΕ, ως μια φυσική διαδικασία την οποία θα κατανοήσουν οι πάντες ή ως αντίδραση στην εθελοτυφλία και την αδιαφορία της ΕΕ;».
Όπως ήταν αναμενόμενο, βεβαίως, η αντίδραση από το Βελιγράδι ήταν άμεση και έντονη, με τον Σέρβο πρωθυπουργό, Αλεξάντερ Βούτσιτς -ο οποίος έχει προϊστορία συγκρούσεων με τον Ράμα- να διαβεβαιώνει ότι Αλβανία και Κόσοβο «δεν θα ενωθούν ποτέ» και να καλεί τα Τίρανα να πάψουν να προκαλούν αστάθεια στην περιοχή. Μέχρι χθες το απόγευμα, πάντως, οι Βρυξέλλες σιωπούσαν...
Τα δύο «κρατικά μορφώματα»
ΤΔΒΚ: Η «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» δημιουργήθηκε ουσιαστικά μετά το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και την τουρκική εισβολή του 1974 και ανακηρύχθηκε επισήμως στις 15 Νοεμβρίου 1983 -όμως, μέχρι σήμερα, μόνο η Τουρκία την έχει αναγνωρίσει ως ανεξάρτητο κράτος. Επίσημο νόμισμα των 300.000 περίπου κατοίκων της (ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν πλέον και δεκάδες χιλιάδες έποικοι) είναι η τουρκική λίρα, ενώ κυρίαρχος τομέας της οικονομίας είναι ο τουρισμός. Με τη βοήθεια της Άγκυρας, το ΑΕΠ της έχει σχεδόν τετραπλασιαστεί από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 μέχρι σήμερα, φτάνοντας τα 16 δισ. δολάρια.
Κόσοβο: Το Κόσοβο έθεσε τις βάσεις για την ανεξαρτησία του το 1999 όταν, μετά τους βομβαρδισμούς κατά της Σερβίας, μετατράπηκε ουσιαστικά σε προτεκτοράτο του ΟΗΕ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Περίμενε όμως μέχρι τις 17 Φεβρουαρίου 2008 για την ανακηρύξει επισήμως, ενώ μέχρι τώρα έχει αναγνωριστεί σχεδόν από τα μισά (108) κράτη-μέλη του ΟΗΕ. Σήμερα έχει σχεδόν 1,9 εκατ. κατοίκους, με πάνω από το 90% να είναι Αλβανοί. Επίσημο νόμισμά του είναι το ευρώ, ενώ με ονομαστικό ΑΕΠ 7,2 δις δολαρίων, είναι από τις φτωχότερες χώρες της Ευρώπης. Τον Ιούνιο του 2009 εντάχθηκε στο ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα.
Në një shkrim ku parashikon zhvillime të rëndësishme të politikës rajonale në vitin 2015 gazeta greke “Imerisia” merr në analizë përpjekjet diplomatike të Tiranës dhe Ankarasë për të nxitur njohjen e Kosovës nga Beogradi dhe Qipros Turke nga Athina. Në të kundërt kërcënimi direkt apo indirekt sipas gazetës është ripërsëritja e një skenari të ngjashëm me atë të Krimesë në Ukrainë. Gazeta shkruan se Ankaraja dhe Tirana konsiderojnë se në kushtet aktuale të një dobësimi politik dhe ekonomik të Athinës dhe Beogradit është më e lëhtë që të arrihen disa zgjidhje që pengojnë anëtarësimin e Kosovës dhe Qipros Turke në organizmat ndërkombëtarë. Po ashtu “Imerisia” thotë se Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimi Evropian i kanë dhënë dritën jeshile Tiranës dhe Ankarasë të lëvizin në këtë drejtim. Në këtë kontekst komentohen edhe deklaratat e fundit të kryeministrit Rama për bashkimin kombëtar herët a vonë të e shqiptarëve ose nën ombrellën e Brukselit ose si një proces i natyrshëm.