Στις 22 Απριλίου στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Λουαράση, διοργανώθηκε ανοιχτή ομιλία με τον Έλληνα Πρέσβη στα Τίρανα κ Λεωνίδα Ροκανά. Ο κ Πρέσβεις μίλησε για τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών και την ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ. Μια ιδιαίτερη οπτική της ομιλίας του ήταν η οικονομική παρουσία του ελληνικού κράτους στην Αλβανία. Ο κ Ροκανάς ανέφερε αριθμούς που δείχνουν ξεκάθαρα την παρουσία των ελληνικών επιχειρήσεων σε πολλούς κλάδους, όπως αυτό της υγείας και βιομηχανίας του τσιμέντου κ.α. Το δεύτερο μέρος της ομιλίας τους ήταν η σύγκριση της Αλβανίας στο δρόμο προς την ένταξη όπου ανέφερε κάποια στοιχεία που δείχνουν την πρόοδο προς την κατεύθυνση αυτή. Έπειτα δέχτηκε ερωτήματα από τους φοιτητές απαντώντας και σε ερωτήματα που σχετίζονταν με το Κόσσοβο και την στήριξη που προσφέρει η Ελλάδα, ανάμεσα στα οποία ο κ Ροκανάς αναφέρθηκε στην παρουσία της Ελλάδας μέσω του ΚΦΟΡ.
|
Në datën 22 pranë Universitetit Luarasi u zhvillua një leksion i hapur me ambasadorin e Greqisë në Shqipëri z. Leonidha Rokana. Z. Ambasador foli për marrëdhëniet dypalëshe të dy shteteve dhe integrimin e Shqipërisë në B.E. Një aspect i rëndësishëm i leksionit ishte dhe prania ekonomike e shtetit grek në Shqipëri. Z. Rokana përmendi disa shifra të cilat reflektojnë pranë e bizneseve greke ne vendin tonë si sektori financiar, i shëndetit, i industrisë së cimentos. Pjesë tjetër e leksionit të hapur ishte krahasimi i Shqipërisë në rrugën e integrimit me vendet e rajonit. Z. Amabasador përmendi disa fakte historike të cilat tregonin qartësisht që Shqipëria ka bërë hapa përpara, por në raport me kohën e nisjes së rrugës së integrimit shteti ynë duhet të ishte më përpara se shtetet e rajonit si Psh. Mali i Zi i cili ka filluar tashmë negociatat me B.E. Një element i rëndësishëm i leksionit të hapur ishin dhe pyetjet e drejtuara nga studentët në lidhje me njohjen e shtetit të Kosovës nga shteti grek. Z. Ambasador ishte optimist që në një të ardhme të afërt shteti Helen do njohë Kosovën. E rëndësishme për Greqinë është mbështetja reale që ky shtet ofron në Kosovë nëpërmjet përfaqësisë së tij dhe përfshirjen në trupat e KFOR.
|
|---|
Είχε ανάγκη η χώρα από έναν δημόσιο άνδρα που να εμφορείται από έναν άλλο πολιτικό πολιτισμό. Είχαν βαρεθεί οι ξένοι να σπεύδουν να «μαζεύουν» τον Μπερίσα κάθε φορά που παραληρούσε οραματιζόμενος «Μεγάλες» ή «Φυσικές» Αλβανίες και άλλα τέτοια ανέξοδα, πλην άκρως επικίνδυνα.
Και επένδυσαν στον Ράμα, με την προσδοκία ότι θα ηγηθεί της προσπάθειας να γυρίσει σελίδα η «χώρα των αετών» και να επιταχύνει μεταρρυθμίζοντας τις αναχρονιστικές και αυταρχικές δομές ενός κομματικού και διεφθαρμένου κράτους, στη διαδρομή προς τις ευρωπαϊκές δομές.
Διαψεύστηκαν, όλοι τους. Οχι μόνο βάλτωσαν οι διακηρύξεις περί εκσυγχρονισμού του κράτους και της κοινωνίας, αλλά ο Ράμα συνεχίζει στον ίδιο χαβά, της πολιτική οξύτητας και του εθνικολαϊκισμού. Και αν αρπάζεται στη Βουλή με τους πολιτικούς του αντίπαλους σε ατμόσφαιρα πεζοδρομίου, είναι πρόβλημα των Αλβανών πολιτών που ανέχονται να διαιωνίζονται τέτοια φαινόμενα. Οταν όμως προβαίνει σε κηρύγματα περί ένωσης της Αλβανίας με το Κόσοβο, απειλώντας μάλιστα πως αυτό «ή θα συμβεί στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης ως μια φυσική και κατανοητή από όλους διαδικασία ή θα πραγματοποιηθεί ως μια αντίδραση στην τύφλωση ή στην οκνηρία της Ε.Ε.», τότε καθίσταται επικίνδυνος για την περιφερειακή σταθερότητα.
Ας δούμε τα πράγματα στην ουσία τους: Κόσοβο και Αλβανία περιμένουν στον προθάλαμο για να περάσουν κάποια στιγμή την πόρτα της Ε.Ε. και αυτό πρέπει να γίνει, τόσο για τους λαούς τους που το αξίζουν όσο και για την ειρήνη στα Βαλκάνια. Για να προχωρήσει όμως η διαδικασία, πρέπει οι ηγέτες τους, με πρώτον τον Ράμα, να έχουν τα κότσια να επιβάλουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο κράτος και την οικονομία. Και σ’ αυτό υπολείπονται. Αντ’ αυτού του δρόμου, ο Ράμα πουλάει «τσαμπουκά» λέγοντας στους Ευρωπαίους: Ή μας βάζετε μέσα ή κάνουμε τη Μεγάλη Αλβανία. Δεν μπορεί ένας πρωθυπουργός να είναι ανιστόρητος, διότι αν για να εκδικηθεί τους Ευρωπαίους ρίξει τα σύνορα και ενωθεί με το Κόσοβο και η διεθνής κοινότητα το αποδεχθεί, γιατί να μην κάνουν το ίδιο οι Αλβανοί της ΠΓΔΜ, οι Σέρβοι του Βορείου Κοσόβου ή αυτοί της Βοσνίας και της Κράινας, να ενωθούν και να φτιάξουν δηλαδή τη Μεγάλη Σερβία;
Ή γιατί να μη ζητήσουν οι Ελληνες στη Νότια Αλβανία την ένωσή τους με την Ελλάδα, και πάει λέγοντας; Και τι θα συμβεί αν ένας μετά τον άλλο οι Βαλκάνιοι θελήσουν να αλλάξουν και πάλι τα σύνορα; Δεν αντιλαμβάνεται στ’ αλήθεια ότι παίζει με τη φωτιά και πως με «νταϊλίκια» δεν θα μπει ποτέ στην Ε.Ε.;