Το νέο πρόσωπο της ρουμανικής προπαγάνδας: υποκρίνονται τους ''ανεξάρτητους'' πατριώτες Βλάχους (Αρμάνους) ενώ εργάζονται για τα ρουμανικά συμφέροντα.
Στο παρακάτω δελτίου τύπου της FUEN σχετικά με τη σύσταση 1333 αναφέρεται ότι οι Αρμάνοι είναι Ρουμάνοι, μια τραγελαφική θέση την οποία ο Γιάνκου Περιφάν, η ανιψιά του Κίρα Μάντσου, ο Βασίλε Μπάρμπα και οι οπαδοί τους δεν θα τολμούσαν ποτέ να εκφράσουν ανοιχτά στο Κρούσοβο, το Μοναστήρι ή την Κορυτσά. Ωστόσο, στην Ευρώπη αυτό το ''δελτίο τύπου'' γιορτάστηκε από τη συγκεκριμένη ομάδα αυτόκλητων προστατών ως μεγάλη επιτυχία.
Δεν είναι να απορεί κανείς που αργότερα ο κ. De Puig τιμήθηκε από το ρουμανικό κράτος για την ''ανεξάρτητη'' σύσταση 1333.
Διαβάστε σελ. 3 & 4:
Το δελτίο τύπου της FUEN αναφέρει ότι οι Αρωμάνοι είναι Ρουμάνοι... εκρωμαϊσμένοι Θράκες, η αρχική τους κοιτίδα είναι η σημερινή νότια Σερβία και κατέβηκαν στη Μακεδονία, Θεσσαλία, Ήπειρο (νότια και βόρεια -δηλ. σημερινή νότια Αλβανία) κάπου μεταξύ 6ου και 10ου αι. (!)
The new face of the Romanian propaganda: posing as "independent" patriot Vlachs (Aromanians) while working for the Romanian interests.
In the following bulletin issued by FUEN regarding the 1333 recommendation it is stated that Aromanians=Romanians, a dreadful assumption that Iancu Perifan, his niece Kira Mantsu, Vasile Barba and their followers would never dare openly state in Krushevo, Bitola or Korce. Yet, while in Europe, this "bulletin" was celebrated by this group of want-to-be representatives- as a major success...
No wonder Mr De Puig was later honoured by the Romanian state for his 1333 "independent" resolution...
Read more (p. 3 & 4):
''Ekr. The Aromanians (Romanians), as they call themselves - most Balkan peoples term themselves Vlachs - speak a Balkan-romance language which, unlike Romanian, has never had a standard written language form. According totheir origins, the Aromanian sare Romanised Thracians. Their original home is held bylinguists to have been what istoday Southern Serbia. During the period from the 6th to the 10th century, theymigrated to the moutain ous regions of Macedonia, Southern Albania, North and Central Greece and especially to the Pindus and Gràmmos mountains where their existence as a predominantly herd-tending, partly nomadic ethnic group has been documented since the mid-Byzantine period.'' (!)
