Κάθε χρόνο όλο και πιο πολύ εντείνουν τις προσπάθειές τους οι τσάμηδες για να διοργανώσουν διάφορες δραστηριότητες και να προβάλουν μέσα στη χώρα, αλλά και ευρύτερα, την δική τους προπαγάνδα, το δικό τους θέμα.
Ενώ στα Τίρανα όλοι οι χριστιανοί ορθόδοξοι γιόρταζαν την 20η επέτειο της ενθρόνισης του Μακαριότατου Αναστασίου, ως Αρχιεπίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, και την απόλαυση του μεγάλου δώρου που προσέφερε ο Άνθρωπος αυτός στην Ορθοδοξία - τον Καθεδρικό Ναό- οι τσάμηδες βρήκαν την ευκαιρία να γεμίσουν την κυριότερη λεωφόρο των Τιράνων, από το Πανεπιστήμιο και μέχρι το κέντρο με εκατοντάδες χιλιάδες πανό με την επιγραφή: «Σ’ αγαπώ Τσαμουριά», μαζί με αλβανικές σημαίες. Πολλοί δρόμοι των Τιράνων είχαν κατακοκκινίσει από τα ίδια συνθήματα γραμμένα με σπρέι. Αστικά λεωφορεία ήταν καλυμμένα με πανό με το ίδιο περιεχόμενο. Σε σημεία κόμβους είχαν στήσει γιγαντοοθόνες και πρόβαλλαν τραγούδια και ντοκιμαντέρ από τα ήθη και έθιμά τους, τη «γενοκτονία» τους από ελληνικής κυβερνήσεως. Χιλιάδες περιοδικά, ως προπαγανδιστικό υλικό, διανέμονταν δωρεάν για να ευαισθητοποιήσουν το κοινό και να περάσουν την δική τους προπαγάνδα.
Τρεις μέρες στη σειρά η πόλης των Αγ. Σαράντα αντήχησε από τα τραγούδια, τις φωνές και τις υστερίες των τσάμηδων για ν’ ακολουθήσει το γνωστό πλέον ρεφρέν τους η μαζική πορεία προς το Κλόγγερι, όπου εγκαινίασαν το μνημείο αφιερωμένο στην «γενοκτονία» των αλβανοτσαμηδων από τον Ναπολέοντα Ζέρβα.
Η φετινή διοργάνωση όλης της εβδομάδας, τόσο στην εντέλεια όσο και στη διάρκεια, μαρτυρεί πως όλα έγιναν με την ανοχή της κυβέρνησης.
Δεν μπορεί να αμαυρώνεις ή και να χρωματίζεις τους τοίχους των πόλεων και των κυριοτέρων εθνικών οδών, χωρίς την ευλογία των τοπικών αρχόντων. Δεν μπορεί να στολίσεις τόσο βαριά και με τόσο κόστος λεωφόρους και δρόμους χωρίς την άδεια και την χρηματική ενίσχυση κάποιου φορέα. Δεν μπορεί να διοργανώσεις φεστιβάλ τέτοιου βεληνεκούς και να κάνεις τέτοιες διαδρομές χωρίς οικονομική ενίσχυση.
Η υπουργοποίηση δυο τσάμηδων σε δυο σημαντικά υπουργεία, αυτό του Πολιτισμού και της Παιδείας, η καταβρόχθιση σημαντικών θέσεων με αξία και με πόρους, με την ευλογία ξανά της κυβέρνησης, από τσάμηδες, μαρτυρούν πως η αλβανική κυβέρνηση ρίχνει την πέτρα και κρύβει το χέρι και πως η πολιτική της μεγαλοϊδέας για μια μεγάλη Αλβανία και της συρρίκνωσης της Ελληνικής Κοινότητας, είναι συμβιβάσιμο από την εκάστοτε αλβανική κυβέρνηση σε όλες τις εκατονταετίες.
Σκοπός μας, τόνισε ο πρόεδρος του κόμματος των Τσάμηδων, Ιντρίζι σε δημοσιογράφο τηλεοπτικού μέσου ενημέρωσης, είναι να μπορέσουμε να γνωστοποιήσουμε και να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη πως το δικό μας θέμα είναι υπαρκτό, και είμαστε υπερήφανοι που το κατορθώνουμε, να περάσουμε ψήφισμα στο αλβανικό Κοινοβούλιο και να ανεγείρουμε το νεκροταφείο με τα οστά των χιλιάδων τσάμηδων, αποτέλεσμα της κτηνώδους θηριωδίας των ελλήνων μοναρχοφασιστών. Για να είμαστε πιο κοντά στο κοινό μας πρόβλημα και για να το παρακολουθήσουμε και ενισχύσουμε πιο πολύ, θα παραιτηθούμε από τα υπουργικά αξιώματα, γιατί στόχος μας δεν είναι η προσωπική αλλά η κοινή μας ιερή υπόθεση. Ακόμα ο πρόεδρος του PDIU (των τσάμηδων) ζήτησε να εφαρμοστούν τα δικαιώματα της αλβανικής μειονότητας στην Τσαμουριά και ν’ ανοίξουν αλβανικά σχολεία.
Το γεγονός που η κυβέρνηση όχι μόνον δεν αντιδρά, αλλά υποστηρίζει με την ανοχή της, το γεγονός που ο πρόεδρος της αντιπολίτευσης Ε. Ράμα δήλωσε πως θα υποστηρίξει το δίκαιο πρόβλημα των Τσάμηδων, μαρτυρούν για ένταση των σχέσεων μεταξύ των δυο γειτονικών χωρών, μιλούν για νέα πλήγματα εις βάρος της Ελληνικής μας Κοινότητας.
(από συνεργάτη μας στη Β. Ήπειρο)
Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.