Σε δεινή θέση η ελληνική μειονότητα ενόψει των αλβανικών εκλογών, ο Ράμα ζητά «αρβανίτικη μειονότητα» στην Ελλάδα

Γράφει ο Γιώργος Πετράκης 

Σε δεινή θέση βρίσκεται η Ελληνική Εθνική Μειονότητα στην Αλβανία, καθώς για πρώτη φορά από την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, υποχρεώνεται να ενσωματωθεί προεκλογικά στο Δημοκρατικό Κόμμα της νυν αξιωματικής αντιπολίτευσης, ως τελευταία ευκαιρία για την εκλογή μόλις ενός μειονοτικού βουλευτή. Το ΚΕΑΔ, το μειονοτικό κόμμα στο οποίο συμμετέχει η ΟΜΟΝΟΙΑ, που εξέλεγε έως και τρεις βουλευτές, βρέθηκε τώρα στην εξαιρετικά δύσκολη θέση να αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο μη εκπροσώπησης στη νέα Βουλή που θα προκύψει στις 25 Ιουνίου και έτσι ο πρόεδρος του Βαγγέλης Ντούλε, συμφώνησε να είναι υποψήφιος με τα ψηφοδέλτια του ΔΚ, στην Αυλώνα. Εκτός από την διαρκή συρρίκνωση της εκλογικής βάσης του ΚΕΑΔ, αποτέλεσμα του όλο και μικρότερου ενδιαφέροντος των μελών της μειονότητας για τα πολιτικά πράγματα στην Αλβανία, αλλά και για την πολιτική εκπροσώπηση της μειονότητας, είναι προφανές ότι και το ίδιο το ΚΕΑΔ αποτυγχάνει να ξεφύγει από την γνωστή πληγή των εσωτερικών αντιπαραθέσεων και των προσωπικών στρατηγικών και φιλοδοξιών και να διαμορφώσει συνολική στρατηγική για την επιβίωση και ευημερία του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, με αποτέλεσμα τώρα ο στόχος να περιορίζεται στην επανεκλογή του κ. Ντούλε ελέω του Δημοκρατικού Κόμματος. Αν και η άρση του πολιτικού αδιεξόδου επίσπευσε τις διαδικασίες για την διεξαγωγή των εκλογών καθιστώντας απαγορευτική την συμμετοχή μικρών κομμάτων όπως το ΚΕΑΔ, είναι ξεκάθαρο ότι το μειονοτικό κόμμα απέφυγε έτσι μια δύσκολη εκλογική αναμέτρηση από την οποία θα έβγαινε μάλλον ταπεινωμένο και στα πρόθυρα της διάλυσης. Ακόμη κι αν ο κ. Ντούλε κατορθώσει να εκλεγεί με το ψηφοδέλτιο του ΔΚ, εγείρονται μείζονα ερωτηματικά για τα επόμενα βήματα και την προοπτική της ελληνικής μειονότητας και της δυνατότητας πολιτικής εκπροσώπησης της στα πολιτικά δρώμενα των Τιρανων. Με την επιλογή του ΔΚ να δεχθεί την υποψηφιότητα Ντούλε, στο ψηφοδέλτιο όμως της Αυλώνας, αφήνει ουσιαστικά χωρίς μειονοτικό υποψήφιο τα μέλη της μειονότητας στην περιοχή του Αργυρόκαστρου και της Δρόπολης και των Αγίων Σαράντα. Το μήνυμα που στέλνεται προς τα μέλη της μειονότητας που έχουν κλείσει μέχρι στιγμής τα αυτιά τους στις «σειρήνες» των αλβανικών κομμάτων, είναι να προσέλθουν στις κάλπες και να υπερψηφίσουν το ΔΚ ώστε να εξασφαλισθεί και η εκλογή του κ. Ντούλε. Αυτή η επιλογή τροφοδοτεί ακόμη περισσότερο την επιθετική πολιτική του κ. Ραμα έναντι του ΚΕΑΔ αλλά και την προσπάθεια πολιτικής ενσωμάτωσης της μειονότητας καθώς το Σοσιαλιστικό Κόμμα εχει προσβάσεις και ισχυρούς θυλάκες στις μειονοτικές περιοχες της Χειμάρρας και του Αργυρόκαστρου. Με την ταύτιση πλέον του ΚΕΑΔ με το ΔΚ, ο διεμβολισμός των μειονοτικών ψήφων από τον κ. Ράμα γίνεται πιο εύκολη, όταν μάλιστα ειδικά στην Χειμάρρα υπάρχει έντονη αντιπαράθεση και το Σ.Κ. κατόρθωσε να εκλέξει δήμαρχο τον μειονοτικό Γ. Γκορο, ο οποίος είναι σε διαρκή αντιπαράθεση με την ΟΜΟΝΟΙΑ για το θέμα των περιουσιών και της ανάπλασης του κέντρου της πόλης σε περιοχές με ελληνικές περιουσίες. Ο κ. Ράμα που σε ολη την διάρκεια της θητείας του έπαιξε το χαρτί του Εθνικισμού και της «Μεγάλης Αλβανίας» επανειλημμένα στράφηκε προκλητικά εναντίον της Ελλάδας, αν και ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός ήταν συστατικό στοιχείο και της πολιτικής του πρώην πρωθυπουργού Σαλί Μπερισα ηγετικού παραγόντα του Δ.Κ. Ο κ. Ράμα μόλις πριν λίγες ημέρες και παλι προκλητικά δηλωνε σε τηλεοπτική συνέντευξη του ότι δεν εχει επισκεφθεί επισημα την Αθήνα και το συζήτησε αυτό με τον Αλέξη Τσίπρα στην συνάντηση που είχαν στις Βρυξέλλες, και εξήγησε ότι «θα επισκεφθεί πανηγυρικά στην Αθήνα μόλις ο Τσίπρας άρει τον Νόμο του Εμπολέμου». Σχετικά με τον νομό περί μειονοτήτων τον οποίο εχει απορρίψει η ΟΜΟΝΟΙΑ, ο κ. Ράμα δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν εχει καν τέτοιο νόμο και επανέφερε την γνωστή αξίωση για αναγνώριση μειονοτικών δικαιωμάτων στην «αρβανίτικη μειονοτητα» στην Ελλάδα. Παράλληλα και η Ελλάδα εχει εθνικό καθήκον να αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμία «έκπτωση» σε ότι αφορά τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας, έναντι κάποιας νεφελώδους υπόσχεσης του κ. Ράμα περί παρέμβασης του αλβανικού παράγοντα στην υπόθεση του ονόματος της ΠΓΔΜ. Εξάλλου κάθε τέτοια εμπλοκή μάλλον θα δυσκόλευε την επίλυση του θέματος της ονομασίας και απλώς θα αποτελούσε μια ακόμη επίδειξη δύναμης του αλβανικού παράγοντα στα Βαλκάνια και επιβεβαίωση της πολιτικής της Μεγάλης Αλβανίας. Και φυσικά θα είναι ολέθριο λάθος να αντιμετωπίζεται η ιστορική και διεθνώς αναγνωρισμένη Ελληνική Εθνική Μειονοτητα της Αλβανίας ως «ισότιμη» με τους Αλβανούς μετανάστες στην Ελλάδα, οι οποίοι προβάλλονται από την αλβανική ηγεσία ως μέρος της δήθεν «αρβανίτικης μειονότητας» στην Ελλάδα. Οι εκλογές της 25ης Ιουνίου αποτελούν ένα κρίσιμο τελευταίο σταυροδρόμι για την Ελληνική Εθνική Μειονοτητα της Αλβανίας σε ότι αφορά την δυνατότητα αυτόνομης εκπροσώπησης της, ή την αναζήτηση εναλλακτικών επιλογών, που θα έχουν σαν αποκλειστικό γνώμονα και στόχο, την ενίσχυση της διαπραγματευτικής ισχύος της μειονότητας στο όλο και πιο δύσκολο πολιτικό σκηνικό της Αλβανίας.

Πηγή: Σε δεινή θέση η ελληνική μειονότητα ενόψει των αλβανικών εκλογών, ο Ράμα ζητά «αρβανίτικη μειονότητα» στην Ελλάδα http://mignatiou.com/

Προπαγάνδα με τους Βλάχους

 

Του ΝΙΚΟΛΑΟΥ I. ΜΕΡΤΖΟΥ *

Πρόσφατα η Ρουμανία, εξεβίασε το Βελιγράδι να αναγνωρίσει «βλάχικη μειονότητα» στη Σερβία, ενώ η ρουμανική προπαγάνδα συνεχίζεται - και στην Ελλάδα. Ως γνωστόν, ευθύς μετά την ίδρυση της η Ρουμανία επί τουλάχιστον 73 συνεχή χρόνια μεταξύ 1870-1943 δαπάνησε ποταμούς χρυσού για να πείσει τους βλαχόφωνους Ελληνες ότι τάχα «είναι Ρουμάνοι», αλλά απέτυχε οικτρά. Οι ελάχιστες εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον απαράβατο κανόνα. Από το 1960 συνεχίζει με ηπιότερους τρόπους την προσπάθεια εκμαυλισμού, προσφέροντας υποτροφίες και άλλα προνόμια σε οποιονδήποτε Βαλκάνιο νέο, προερχόμενο απλώς από βλαχόφωνη οικογένεια, έστω και μεικτή. Απέτυχε στην Ελλάδα, αλλά έχει επιτυχίες στα Σκόπια και στην Αλβανία. 

Στους καιρούς μας, ωστόσο, το ζήτημα δεν περιορίζεται μόνο στη ρουμανική προπαγάνδα. Τα τελευταία 25 χρόνια ισχυρά ξένα κέντρα επιχειρούν συστηματικά να αναγνωρισθεί διεθνώς στα Βαλκάνια ένα ξεχωριστό «Διαπεριφερειακό Εθνος Βλάχων» με αντίστοιχες «μειονότητες» σε καθεμιά βαλκανική χώρα. Ο στόχος είναι προφανής: εσωτερικές έριδες έως συγκρούσεις στα σπλάχνα του καθενός λαού, αποσταθεροποίηση των επιμέρους βαλκανικών κρατών χωριστά και τελικά περαιτέρω κατακερματισμός της Βαλκανικής. 

Η βαλκανική χερσόνησος είναι κρίσιμος γεωπολιτικός χώρος επειδή αποτελεί τον συντομότερο στρατηγικό διάδρομο προς/από τα κοιτάσματα της Κασπίας και ελέγχει την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης, επειδή τη διασχίζουν οι ενεργειακοί αγωγοί, όπου αναμετρούνται η Ουάσιγκτον με τη Μόσχα. Γι' αυτόν τον σκοπό τα ξένα κέντρα επικαλούνται το γεγονός ότι Βλάχοι σήμερα υπάρχουν σε Αλβανία, Σερβία, Σκόπια, Βουλγαρία, Ρουμανία και Ελλάδα. Ετσι όντως συμβαίνει. Ωστόσο, αμάχητα κρατικά αρχεία, αυτοκρατορικά διατάγματα, μνημεία, επιτύμβια, μέγαρα, εμπορικά κέντρα και επιστημονικά συγγράμματα ξένων ιστορικών, τόσο στα Βαλκάνια όσο και στην Αυστροουγγαρία, μαρτυρούν διαχρονικά από τον 16ο κιόλας αιώνα ότι όλοι αυτοί ανεξαιρέτως οι Βλάχοι προήλθαν από τα περιώνυμα βλαχοχώρια του ευρύτερου ελληνικού χώρου, καμάρωναν ότι είναι Ελληνες, καλλιέργησαν και μετέδωσαν την ελληνική παιδεία, μετέδωσαν τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, συνέδραμαν πρωταγωνιστικά το Γένος να απελευθερωθεί και χρύσωσαν τη μικρή Ελλάδα μόλις απελευθερώθηκε. Τα αμάχητα αυτά τεκμήρια πιστοποιούν την εθνική ταυτότητα της βλαχόφωνης Ρωμιοσύνης μας στη Διασπορά με ονοματεπώνυμο, τόπο καταγωγής, επάγγελμα και χρονολογία αυτών των Βλάχων. 

Στις χώρες της μετέπειτα Γιουγκοσλαβίας, Αυστρίας και Ουγγαρίας, οι Ελληνες Βλάχοι απέκτησαν μυθικές περιουσίες, τεράστια κτήματα, ισχυρότατες τράπεζες, περίλαμπρα μέγαρα και τίτλους ευγενείας στον αυτοκρατορικό οίκο των Αψβούργων. Αφού είχαν ανθήσει οτη Βενετία, επικρατούσαν στη Ριέκα και στην Τεργέστη. Κυριάρχησαν στη Βούδα, την Πέστη και τη Βιέννη, όπου έκτισαν μνημειώδες ελληνικούς vαούς και θεόρατα καραβάν σαράι για τα καραβάνια τους, ανέπτυξαν ισχυρότατες επιχειρήσεις, έγιναν μεγάλοι τραπεζίτες, βαρώνοι και μυστικοί σύμβουλοι του αυτοκράτορα. Στην Πέστη, οι Ελληνες δεν ανέχονται να εκκλησιάζονται στη σερβική εκκλησία και ζητούν άδεια να κτίσουν δική τους. Την ελληνική αίτηση «υπογράφουν 300 ελληνικές οικογένειες εξ ων τα 2/3 Μακεδονόβλαχοι. Οι 177 οικογένειες κατάγονται από τη Μοσχοπολη. Ο έρανος για τον ναό απέδωσε 32.454 χρυσά φλωριά. Τα 26.000 έδωσαν Μοσχοπολίτες: 40.000 φράγκα ο Αλέξανδρος Λέπωρος, 2.000 χρυσά φλωριά ο Ναούμ Μέσκα και ο Γεώργιος Χριστοδούλου». Ο μεγαλοπρεπής ελληνικός ναός της Πέστης εγκαινιάζεται το 1770 και αφιερώνεται στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Την ίδια εποχή, οι Ρωμαίοι Μακεδονόβλαχοι στη σερβική πόλη Στάμπατε συντηρούν τέσσερα ελληνικά σχολεία: άρρεναγωγείο, παρθεναγωγείο, γυμνάσιο και επαγγελματική σχολή. 

Μόλις ιδρύθηκε το πρώτο ελεύθερο κράτος, πρώτοι εξ όλων των Ελλήνων οι Βλάχοι της Βιέννης το 1830 αποστέλλουν στον κυβερνήτη την πλουσιοπάροχη βοήθειά τους για τα ορφανά του Αγώνα. Στις 16 Μαΐου 1830, ο κυβερνήτης Ιωαν. Καποδίστριας έγραφε στον Βλάχο μεγιστάνα Γεώργιο Σ. Σίνα, γενάρχη των ομωνύμων μεγάλων εθνικών ευεργετών, τα εξής: «Εδέχθημεν μετά πολλής ευγνωμοσύνη την ποσότητα των 2.007/100 διστήλων τα οποία μετά των εν Βιέννη συμπολιτών σας Γραικο-Βλάχων προσεφέρετε δωρεάν (...) Είθε το ιδικόν σας παράδειγμα να εγείρη και άλλους ομογενείς (...) Εκφράζομεν προς σε, Κύριε, και προς τους συμπολίτας σου Γραικο-Βλάχους πολλήν ευγνωμοσύνην εκ μέρους των ορφανών και, παρ' ημών, την εξαίρετον υπόληψιν». 

Ενδεικτικά σημειώνεται ότι Βλάχοι στα σύγχρονα Βαλκάνια ήσαν ο υπουργός Εξωτερικών τns Γιουγκοσλαβίας Κότσα Πόποβιτς και ο πρωθυπουργός των Σκοπίων Χάρι Κόστοφ. Βλάχικες ρίζες επίσης έχουν στη Σερβία ο σημερινός πρόεδρος της Δημοκρατίας Μπόρις Tάvτιτς, στην Αλβανία ο ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης Εντι Ράμα και στην Ελλάδα ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς. 

Σ' αυτό, λοιπόν, το ελληνικό υπόστρωμα των Βαλκανίων επιχειρείται τώρα να αναγνωρισθεί διεθνώς ένα χωριστό «Διαπεριφερειακό Εθνος Βλάχων»! Σκληρόν προς κέντρα λακτίζειν. Αλλά ας έχουν γνώση και οι φύλακες.

*Ο κ. Ν. I. Μέρτζος είναι πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδόνικων Σπουδών, δημοσιογράφος, συγγραφέας και Βλάχος.

http://vlahofonoi.blogspot.al/ 

Στην τελική ευθεία για τις αλβανικές εκλογές

 

Με τις δημοσκοπήσεις, στον βαθμό που αυτές μπορεί να θεωρηθούν αξιόπιστες, να εμφανίζουν προβάδισμα των σοσιαλιστών του Έντι Ράμα, έναντι του κεντροδεξιού Δημοκρατικού Κόμματος, η αλβανική πολιτική ζωή έχει εισέλθει για τα καλά στον αστερισμό των βουλευτικών εκλογών της 25ης Ιουνίου.

Αν κάτι εντυπωσιάζει μέχρι στιγμής στην προεκλογική ατμόσφαιρα είναι ο ήπιος πολιτικός λόγος και η δίχως οξύτητες αντιπαραθέσεις κομμάτων και υποψηφίων, πράγμα ασυνήθιστο στα αλβανικά εκλογικά ήθη στη μετά Χότζα εποχή, που χαρακτηρίζονταν ανέκαθεν από πολιτικά μίση και πάθη.

Πολλοί αποδίδουν την προεκλογική ηρεμία στην αδιαφορία των πολιτών, που εμφανίζονται κουρασμένοι από τις άνευ ουσιαστικού πολιτικού περιεχομένου καθημερινές κομματικές αντιπαλότητες, που άγγιζαν τα όρια της πολιτικής βεντέτας.

Μερικοί, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι έπιασαν τόπο οι «συστάσεις», κατ’ άλλους οι φωνές, του Αμερικανού αναπληρωτή υφυπουργού Εξωτερικών Χοϊτ Γι κατά την πρόσφατη επίσκεψη του στα Τίρανα, προς τους πολιτικούς ηγέτες να χαμηλώσουν προεκλογικά τους τόνους της ρητορικής τους, ώστε να αποφευχθεί ο διχασμός στην κοινωνία.

Εξάλλου, η διαδρομή προς την κάλπη της 25ης Ιουνίου ξεκίνησε με περιπετειώδη τρόπο και χρειάστηκε να σπεύσει στα Τίρανα ο Αμερικανός αξιωματούχος για να αναγκάσει τα κόμματα να συμφωνήσουν στη διεξαγωγή τους.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης με επικεφαλής το κεντροδεξιό Δημοκρατικό Κόμμα, αξίωναν την παραίτηση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα και τη διεξαγωγή των εκλογών από υπηρεσιακή κυβέρνηση, αίτημα που απέρριπταν οι σοσιαλιστές.

Μάλιστα το Δημοκρατικό Κόμμα και οι σύμμαχοί του κινητοποίησαν τους οπαδούς τους με καθημερινές διαδηλώσεις στα Τίρανα και άλλες αλβανικές πόλεις, αποχώρησε από το κοινοβούλιο και απειλούσε με αποχή από τις προγραμματισμένες αρχικά για τις 18 Ιουνίου εκλογές.

Καθώς η πολιτική οξύτητα είχε «χτυπήσει ταβάνι» και ο κίνδυνος ανεξέλεγκτων καταστάσεων διαγραφόταν ορατός, εκδηλώθηκε πρωτοβουλία του αμερικανικού παράγοντα με αποστολή στα Τίρανα του βοηθού αναπληρωτή Υφυπουργού Εξωτερικών Χοϊτι Γι.

Ο έμπειρος γύρω από τα βαλκανικά ζητήματα διπλωμάτης, πέτυχε να φέρει στο ίδιο τραπέζι τους πολιτικούς αντιπάλους και να συμφωνήσουν στη διενέργεια των εκλογών μια εβδομάδα αργότερα, στις 25 Ιουνίου δηλαδή, με πρωθυπουργό τον Ράμα, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργούς σε κρίσιμα χαρτοφυλάκια, από την αντιπολίτευση.

Κατόπιν τούτου οι τόνοι έπεσαν και η χώρα οδεύει προς τις εκλογές σε ήρεμη ατμόσφαιρα χωρίς να είναι καθόλου βέβαιο ότι θα φτάσει με «ξαστεριά» στην κάλπη.

Σε αυτό το κλίμα δέκα οχτώ, τελικά, κόμματα θα διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών για τις εκατόν σαράντα έδρες του κοινοβουλίου. Ανάμεσά τους δεν θα είναι με ξεχωριστό ψηφοδέλτιο για πρώτη φορά από το 1991, το Κόμμα Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ), που αποτελεί την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της ελληνικής μειονότητας και υποστηρίζεται από την οργανωμένη πολίτική της έκφραση «Ομόνοια».

Οι λόγοι της μη αυτόνομης καθόδου του ΚΕΑΔ έχουν να κάνουν με την εκπνοή των προθεσμιών στις καταθέσεις ψηφοδελτίων των μικρών κομμάτων της αντιπολίτευσης κατά την ταραχώδη προεκλογική περίοδο, ωστόσο υποψήφιοί του θα είναι στη λίστα του Δημοκρατικού Κόμματος.

Πληροφορίες του ΑΠΕ ΜΠΕ αναφέρουν ότι υπάρχει συμφωνία μεταξύ των δυο πλευρών ώστε όσοι εξ αυτών εκλεγούν να δηλωθούν ως βουλευτές του ΚΕΑΔ.

Ένα άλλο, νεόκοπο κόμμα μειονοτικών, το «Μέγκα», που κατεβαίνει σε συμμαχία με τους σοσιαλιστές, θεωρείται ότι δεν έχει πιθανότητα εκλογής βουλευτή.

Σε κάθε περίπτωση Έλληνες μειονοτικοί βουλευτές θα εκλεγούν μέσα από τα ψηφοδέλτια των τριών μεγάλων κομμάτων, Σοσιαλιστικό, Δημοκρατικό και Σοσιαλιστικό Κίνημα Ενσωμάτωσης του Ιλιρ Μέτα και υπολογίζεται ότι θα είναι τουλάχιστον πέντε.

Ως προς την προεκλογική πολιτική αντιπαράθεση κυριαρχούν θέματα οικονομίας, μεταρρυθμίσεων για την πορεία ένταξης της Αλβανίας στην ΕΕ και διαφθοράς με κορυφαίο το ζήτημα των ναρκωτικών για το οποίο η αντιπολίτευση εξαπολύει πυρά εναντίον της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού Ράμα προσωπικά.

Αν και στην Αλβανία οι δημοσκοπήσεις απέχουν από το να θεωρούνται αξιόπιστες, φέρουν ως πρώτους τους σοσιαλιστές στελέχη των οποίων μιλώντας στο ΑΠΕ ΜΠΕ εξέφραζαν αισιοδοξία ότι μπορεί το κόμμα τους να κατακτήσει και αυτοδυναμία. Ωστόσο πιο ψύχραιμοι εκλογικοί αναλυτές αλλά και παράγοντες άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης θεωρούσαν μάλλον απίθανο με το υφιστάμενο εκλογικό σύστημα να υπάρξει αυτοδυναμία.

Ως τρίτο κόμμα, πάντως, φέρεται το Σοσιαλιστικό Κίνημα Ενσωμάτωσης, μολονότι ο ιστορικός ηγέτης του, Ιλίρ Μέτα παρέδωσε τη σκυτάλη μετά την εκλογή του στο ύπατο αξίωμα της χώρας, του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων και με την οργανωμένη ελληνική μειονότητα να πασχίζει να καταγραφεί στη μετεκλογική κοινοβουλευτική πραγματικότητα, η Αθήνα παρακολουθεί διακριτικά και από απόσταση τις εξελίξεις προσδοκώντας σε βελτίωση των σχέσεων.

Μια ευκαιρία να συζητήσουν γύρω από την ελληνοαλβανική ατζέντα είχαν οι πρωθυπουργοί των δυο χωρών Αλέξης Τσίπρας και Εντι Ραμα, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής των ηγετών των κρατών μελών του ΝΑΤΟ

http://www.himara.gr/