Me sy mbyllur pashë disa djem dhe vajza veshur e mbathur, mbaruar universitete të famshme të botës duke folur me zjarr si bëhet Shqipëria Zvicër.
Me sy hapur pashë po ata djem dhe po ato vajza të pispillosura në një kafene duke dërrdëllitur për postime në rrjete sociale dhe të tjera broçkulla që s’i rrok mendja.
Me sy mbyllur lexova një libër të mirë që më lumturoi.
Me sy hapur pashë promuovimin e librit të palexueshëm të një ish-spiuni pa asnjë talent dhe asnjë frymëzim.
Me sy mbyllur pashë një adoleshent që i lëshoi një të moshuare vendin në autobuz.
Me sy hapur pashë në televizor dy adoleshenta në spital duke ngacmuar një mikeshën e tyre pa ndjenja shtrirë mbi një shtrat.
Me sy mbyllur pashë një djalë që i bëri një vajze një kompliment të bukur, dhe vajza u skuq nga kënaqësia.
Me sy hapur pashë një djalë që i tha një vajze “je derr femre” dhe vajza i tha “faleminderit”.
Me sy mbyllur pashë një pllajë mahnitëse në Skrapar me ujvara që rridhnin në Osum.
Me sy hapur pashë një kazan plehrash brenda të cilit një i rreckosur në bashkëpunim me disa mace kërkuan me ngulm diçka që nuk e gjetën dot.
Me sy mbyllur pashë se si i lodhur dhe i lumtur arrita të ngjitem më këmbë në majën e një mali.
Me sy hapur pashë një obez tek të tridhjetat brenda një makinë të madhe me xhamat mbyllur duke ngrënë si i babëzitur një hamburger.
Me sy mbyllur, pasi hëngra groshë dhe piva dhallë në një katund, j’a futa një sy gjumë në një livadh.
Me sy hapur pashë në një restorant në Bllok ca karaputana OJQ-sh nga ato që në ’91-in ishin të reja dhe fukaresha, ndërsa tani janë plaka me zinxhira floriri dhe rruaza nëpër qafa duke ngrënë e duke pirë me paret e taksapaguesve tanë dhe të huaj.
Me sy mbyllur pashë Voskopojën magjepsëse plot me kisha dhe monastere.
Me sy hapur pashë lumin e Ishmit plot me minj të mëdhenj si gica.
Me sy mbyllur pashë një prift të urtë duke mbajtur meshë para besimtarëve kokulur.
Me sy hapur pashë në Youtube një imam Kosove duke predikuar hajvanllëqe me ulurima.
Me sy mbyllur mu bë sikur diktatura kishte mbyllur nëpër burgje vetëm Poetët.
Me sy hapur pashë se diktatura bashkë me poetët kishte futur nëpër burgje edhe plot rrugeçër.
Me sy mbyllur mu faneps sikur dosjet u hapën, u hodha përpjetë nga lumturia, dhe bërtita; Shpëtuam nga mutërit që po na mbahen për të pastër.
Me sy hapur mora vesh se manipulimi i dosjeve nuk ka filluar pas ’90-ës por, që viktimizimi i viktimave të vazhdojë pa pafund, qyshkur janë përpiluar.
Me sy mbyllur pashë Djallin duke u lodhur ta bindi Zotin të heqi dorë nga mirësitë, butësitë, urtësitë, dhe të fillojë të zbatojë strategjira perverse por kurative për shpëtimin e shqiptarëve nga veset.
Me sy hapur pashë Zotin duke u përpjekur t’i bindi njerëzit të mos kenë frikë nga asgjë sa kohë është e vërtetë thënia e Shekspirit; “Ferri është bosh, të gjithë djajtë janë midis nesh”.
Me sy mbyllur mu duk se Shqipëria hyri më së fundi atje ku është, në Europë.
Me sy hapur më zuri gjumi.
Ëndërrtar – Edison Ypi
Είναι ικανοποιημένοι οι Βορειοηπειρώτες με το εκλογικό αποτέλεσμα;
Οι εκλογές στην Αλβανία έληξαν. Μετρήθηκαν και οι τελευταίοι ψήφοι και δόθηκαν τα επίσημα αποτελέσματα. Το ΣΚ του Έντι Ράμα να κερδίζει 74 έδρες, το ΔΚ με τον Λιουλζίμ Μπάσα 43 έδρες, το ΣΚΕ (Σοσιαλιστικό Κίνημα Ένταξης) του Ιλίρ Μέτα (Πετρίτ Βασίλη) 19 έδρες, το PDIU (των τσάμηδων του Σπετίμ Ιντρίζι) 3 έδρες και το Χριστιανοδημοκρατικό 1 έδρα.
Είναι φως φανάρι πως αυτοί που πανηγυρίζουν από την αναμέτρηση αυτή είναι οι σοσιαλιστές του Έντι Ράμα, αφού κατόρθωσαν να ξεπεράσουν τον προβλεπόμενο στόχο των 71 εδρών και να σχηματίσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Οι δημοκράτες κατηγορούν το κυβερνών κόμμα για παρανομίες, εξαγορά ψήφων με τα χρήματα από τα ναρκωτικά, απειλητικά τηλεφωνήματα στους ψηφοφόρους για να ψηφίσουν ΣΚ κι άλλα παρόμοια τερτίπια, που μόνον ένα κόμμα που έχει την εξουσία μπορεί να τα κατορθώσει.
Το ΣΚΕ του Ιλίρ Μέτα (αφού έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέλαβε ο Πετρίτ Βασίλη) βγήκε ενισχυμένο σε σύγκριση με την εκλογική αναμέτρηση του 2013.
Το τσάμικο κόμμα κατόρθωσε να εξασφαλίσει 3 έδρες (2 Ελβασάν και μία Ντίμπρα!!!) και παρ’ ολίγο να πάρει και 4η έδρα στα Τίρανα.
Η Ε.Ε.Μ. πώς παρουσιάστηκε στις εκλογές αυτές;
Ειπώθηκε και σε άλλα γραπτά πως για πρώτη φορά μπήκε στον εκλογικό αγώνα διχασμένη και κατακρεουργημένη. Δεν μπόρεσαν να τα βρουν τα δύο κόμματα αναμεταξύ τους. Κυριάρχησε ο εγωισμός και ο αυτοσκοπός.
Εν πάσει περιπτώσει αν και δεν τα βρήκανε να πάνε μονοιασμένοι, δόθηκε η ευκαιρία στους Βορειοηπειρώτες, διαμέσου του ΜΕΓΚΑ (το μοναδικό κόμμα των Βορειοηπειρωτών που βγήκε ανεξάρτητο και συμπεριλαμβανόταν μέσα στο ψηφοδέλτιο, με τον αριθμό 15, στα 18 αλβανικά κόμματα που έδιναν την δική τους μάχη), να δώσουν την δική τους ΕΛΛΗΝΙΚΗ ψήφο σ’ ένα ΕΛΛΗΝΙΚΟ κόμμα και να μην γινόταν υπόδουλοι και φερέφωνα των αλβανικών κομμάτων. Να βγάλουν, τέλος πάντων, κι άλλον έναν δικό τους βουλευτή στα αλβανικά έδρανα, αφού ο κ. Ντούλες, έτσι ή αλλιώς θα έβγαινε από την λίστα του ΔΚ.
Όχι μόνον που δεν ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα αυτό της ελληνικής ψυχής, αλλά είναι και ικανοποιημένοι και πανηγυρίζουν από την αυτοδυναμία του Έντι Ράμα και την αποτυχία του ΜΕΓΚΑ. Πρωτοφανές!!!!
Λέμε πρωτοφανές γιατί καθώς έριχναν την ψήφο τους ξέχασαν την παροιμία: «Τι να σου θυμηθώ, κρεμμυδάκι μου, κάθε χαψιά και δάκρυ».
Ξεχάσαμε την απαλοιφή από τα ληξιαρχεία της εθνικότητας των Βορειοηπειρωτών και από τα ερωτηματολόγια της απογραφής του πληθυσμού, της εθνικότητας και του θρησκεύματος, τεχνάσματα του ΣΚ.
Ξεχάσαμε την αδιαφορία της κυβέρνησης για την υφαρπαγή, με ψεύτικους τίτλους ιδιοκτησίας, (που καταρτίζονται σε υπόγεια εργαστήρια με την ευλογία της ίδιας της κυβέρνησης) των δικών μας περιουσίων. Τα δηλητηριασμένα σχολικά κείμενα με ελληνικά εδάφη να συμπεριλαμβάνονται στην μεγάλη Αλβανία και αν και ειπώθηκε και από ελληνικής πλευράς, δεν έβαλαν καν το νερό στη φωτιά. Ξεχάσαμε τον ανθελληνισμό και τον οξύτατο εθνικισμό να μεγαλώνει μέρα παρά μέρα ώστε να ονειρεύονται για τα ελληνικά εδάφη μέχρι τον Αμβρακικό Κόλπο, για γενοκτονία των Τσάμηδων από τους Έλληνες, για τοποθέτηση στην κεντρική πλατεία των Τιράνων πέτρες από «αλβανικά εδάφη» των Φιλιατών, για το σβήσιμο της ελληνικής ονομασίας στις πινακίδες, μέχρι το… γιατί μιλάτε ελληνικά. Όλα αυτά τα ξεχάσαμε;
Ή θυμηθήκαμε τους 50 τίτλους ιδιοκτησίας των σπιτιών που μοίρασε μεγαλόφωνος ο Ράμα στο Αλύκο; Και τον χειροκροτήσαμε και τον περιμέναμε σαν Θεό, λες και το σπίτι δεν είναι δικό σου…
Ο εκλογικός αγώνας δεν δίνεται για μια θέση, για μια καρέκλα, αλλά για την εθνική σου υπόσταση, για την αξιοπρέπειά σου, για την ελληνικότητά σου, για όλο σου το ΕΙΝΑΙ. Πέντε με έξι ελληνικής καταγωγής βουλευτές (5 αυτή τη φορά) εκλέγονται στην αλβανική βουλή. Είδατε κάποιον απ’ αυτούς να υπερασπίζεται τα εθνικά μας δικαιώματα. Κανένας. Ούτε αυτή τη φορά. Είναι τα προγράμματα των κομμάτων που τους δεσμεύουν.
Ο μοναδικός ιστός που απέμεινε είναι η ΟΜΟΝΟΙΑ. Να βγουν τα συμπεράσματα, να βρεθεί ο δρόμος για μια ολοκληρωτική, ριζική αναδιοργάνωση. Με θάρρος και δύναμη. Αν περισωθούν τα περισωσμένα.
(από συνεργάτη της ΣΦΕΒΑ στη Β. Ήπειρο)
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)