Κόμμα MEGA-EEMM: Από το 1990 το αλβανικό κράτος εποικίζει τη Βόρεια Ήπειρο με μουσουλμάνους

Και μετά από τόσες αντιδράσεις της χειμαρριώτικης κοινότητας και επανειλημμένες επιπλήξεις της Ελληνικής κυβέρνησης, η κυβέρνηση των Τιράνων προχώρησε και σε άλλες κατεδαφίσεις με έντονη παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, γκρεμίζοντας κτίρια που δεν έτυχαν των ασφαλιστικών μέτρων του Διοικητικού Δικαστηρίου του Αυλώνα, αναφέρει σε ανακοίνωσή του το δεύτερο ελληνικό μειονοτικό κόμμα στην Αλβανία, το MEGA (ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ).

Η άσκηση του καθεστώτος κρατικής βίας στη Χειμάρρα και μετά από τη μεσολάβηση διαλόγου μεταξύ εκπροσώπων της Χειμάρρας και κυβέρνησης, καθώς και η επιβαλλόμενη εφαρμογή ενός σχεδίου ανάπλασης χωρίς να λυθούν οριστικά τα ιδιοκτησιακά, επιβεβαιώνουν περίτρανα την αδιαλλαξία και την αρνητική στάση του αλβανικού κράτους απέναντι στις οποιεσδήποτε αυθαιρεσίες συμβαίνουν εδώ και 27 χρόνια συνέχεια εις βάρος των Ελλήνων όχι μόνο στην περιοχή αυτή, αλλά σε όλο το χώρο της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, συνεχίζει το MEGA.

Το γεγονός αυτού καθ’ αυτού αλλά και όλη η συμπεριφορά της αλβανικής πολιτείας σε σχέση με το περιουσιακό και με όλα τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα των Ελλήνων της Αλβανίας, θα πρέπει να μας αφυπνίσει όλους ώστε να προβάλλουμε όπως έχει στο μέγεθός της τη συνεχόμενη καταπάτησή τους, σε κάθε χωριό, σε κάθε πόλη και σε κάθε κατοικία όλα αυτά τα χρόνια. Δεν είναι μόνο η εκτελεστική εξουσία εκείνη που χτυπάει αλύπητα τους Έλληνες, αλλά όλο το κατεστημένο της νομοθετικής, της δικαστικής εξουσίας από την κορυφή μέχρι τη βάση, τονίζει το MEGA.

Σκόπιμες και προγραμματισμένες είναι οι καθυστερήσεις στην κατοχύρωση των τίτλων ιδιοκτησιών από το νόμο 7501 στα Υποθηκοφυλάκεια, στα Πρακτορεία Νομιμοποίησης αυθαιρέτων.

Εσκεμμένες και κατευθυνόμενες είναι οι αποφάσεις δικαστηρίων όλα αυτά τα χρόνια για την υφαρπαγή των λιβαδικών και δασικών εκτάσεων στα προαύλια των χωριών Κώσταρη, Κουλουρίτσα, Καισαράτι, Γράβα, Ντερμίσι, Δίβρη, Μεσοπόταμο, Μπραϊλάτι, Πωγώνι, Δερόπολη κλπ. Καλά μελετημένη από το αλβανικό κράτος είναι η εκστρατεία δημογραφικής αλλοίωσης δια της παροχής εδαφικών εκτάσεων εντός του αμιγούς χώρου.

Εποικισμός με μουσουλμάνους

Μετά το 1990 και ειδικά τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης διενεργείται μια άναρχη μετακίνηση πληθυσμών προς τους Άγιους Σαράντα και γενικότερα σε όλη την παραλία του Ιονίου.

Οι νέοι έποικοι, επωφελούμενοι και από τη μεγάλη έξοδο του ντόπιου πληθυσμού προς την Ελλάδα, εγκαθίστανται σε αδέσμευτες μέχρι τότε εκτάσεις της παραλίας και συγκροτούν τους δικούς τους οικισμούς.

Συγκεκριμένα, 4 χιλιόμετρα από την πόλη των Αγίων Σαράντα και μόλις μετά τη διώρυγα της Τσούκας, στην τοπωνυμία Μπερντενέσι εγκαταστάθηκαν 230 οικογένειες από Τεπελένι, Πρεμετή, Αυλώνα, Μπεράτι, Μαλακάστρα κλπ.

Δύο χιλιόμετρα από το πάρκο του Βουθρωτού κτίστηκε ένα άλλο χωριό στους λόφους του Αι Λια (Σεντελί) με πάνω από 700 κάτοικους.

Στην Πολίχνη των Εξαμιλίων που μέχρι το 1991 κατοικούσαν 427 οικογένειες (το 50% ήταν ελληνικής καταγωγής) προστέθηκαν άλλες 570 οικογένειες από τη Μέση και Βόρεια Αλβανία, οι οποίες άρπαξαν με την ευλογία του επίσημου κράτους τις περιουσίες και τα οικόπεδα και σήμερα ο οικισμός αυτός είναι στα χέρια εξ ολοκλήρου φερόμενου πληθυσμού. Οι 427 οικογένειες δεν πήραν γης και οπωροφόρα δέντρα όπως όριζε ο νόμος 7501, ενώ οι ξένοι έκτισαν τις τουριστικές κατοικίες σαν να είχαν εκεί τις περιουσίες των προγόνων τους.

Στην πόλη των Αγίων Σαράντα επίσης έχουμε έντονη εισβολή όπου πολλαπλασίασε τον πληθυσμό από 17.000 το 1990 σε 30.000 το 2000 και άλλαξε τους συσχετισμούς εις βάρος του ελληνικού στοιχείου.

Συνολικά με τον ερχομό των ξένων στην πόλη και στα δύο αναφερόμενα χωριά ο πληθυσμός αυξάνεται κατά 17.700 κάτοικους, αύξηση η οποία διαμορφώνει νέα δημογραφική και θρησκευτική εικόνα.

Εντωμεταξύ το κράτος δημιουργεί συνθήκες ευνοϊκές για τους φερόμενους να ενεργήσουν ανεξέλεγκτα, ενώ για τους ντόπιους απαιτεί σεβασμό των νόμων, αναφέρει το κόμμα MEGA. Η κυβέρνηση παίρνει απόφαση να δώσει 70 εκτάρια γης στο αλβανικό χωριό Γιάννιαρη, ενώ στους ξεριζωμένους κάτοικους του Περδικαριού που εξορίστηκαν επί Χότζα, δεν έδωσε ούτε ένα οικόπεδο στην παραλία των Αγίων Σαράντα, αλλά και ούτε τα κτήματά τους έδωσε στο δικό τους χωριό.

Υπάρχουν πληθώρα τέτοια παραδείγματα που μπορούμε να αναφέρουμε. Και δεν είναι μόνο η Χειμάρρα το πρόβλημα. Η Χειμάρρα ήταν και παραμένει στην επικαιρότητα γιατί ιστορικά αδικήθηκε και αδικείται βάναυσα. Και οι Χειμαρραίοι διαχρονικά αντιστέκονται.

Στον υπόλοιπο χώρο της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας η αδικία υποβόσκει και αποτελειώνει οριστικά επί δεκαετίες την ύπαρξή μας.

Δε γνωρίζουμε ποιοι ιδιοκτήτες νομιμοποιούνται στα δικαστήρια, ποια έγγραφα αλλοιώνονται στο Κεντρικό Αρχείο του Κράτους. Στα κέντρα αποφάσεων οι Έλληνες απόντες. Κάθε χρόνο και χειρότερα.

Μια ώρα αρχύτερα ας συσπειρώσουμε τις δυνάμεις μας σε ένα κοινό μέτωπο να αποκαλύψουμε την πραγματική διάσταση των παραβάσεων που επιτελέστηκαν και επιτελούνται εις βάρος μας από το κράτος και το παρακράτος, όχι μόνο στη Χειμάρρα, αλλά όπου ζουν παραδοσιακά οι Έλληνες στην Αλβανία, καταλήγει στην ανακοίνωσή του το κόμμα MEGA.

http://www.tribune.gr/

Εκδήλωση με θέμα τα νέα βιβλία των θρησκευτικών στην Φλώρινα.

Τι είν’ η σημαία μας...- Çdo shqiptar që dëshiron, mund të bëhet grek*

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ Το ερώτημα «Τι είν’ η σημαία μας;» επιδέχεται τόσες απαντήσεις όσες και το ερώτημα «Τι είν’ η πατρίδα μας»: πολλές. Και σίγουρα αλληλοσυγκρουόμενες, ακόμα κι αν προέρχονται από μέλη των ίδιων ιδεολογικών, κοινωνικών ή και αιματικών οικογενειών. Δεν εννοούμε όλοι με τον ίδιο τρόπο τον όρο «πατρίδα», την Ελλάδα ή όποια άλλη. Για τους στοιχειωδώς ενημερωμένους, για όσους εννοούν την Ελλάδα με ενσωματωμένη την ιστορία της, οι άνθρωποι που εμψυχώνουν τον τόπο δεν έζησαν και δεν ζουν σε κάποιο κλειστό μικροσύμπαν, παράλληλο προς τον υπόλοιπο πλανήτη. Πορεύτηκαν και πορεύονται σε διαρκή επαφή, πολεμική ή ειρηνική, σε ατελεύτητο δούναι και λαβείν, εξαναγκαστικό ή εθελοντικό, με τους σύνοικους λαούς αλλά και με τους περιοίκους. Κι αυτό ούτε την αντίληψή τους για τον κόσμο αφήνει ανεπηρέαστη ούτε τα γονίδιά τους. Η δοκιμασία της σημαίας, με επετειακή συνήθως αφορμή, είναι μόνιμη τα τελευταία χρόνια στον δημόσιο βίο. Η «ατυχία» για τους εθνικιστές μας, σαφώς περισσότερους απ’ όσους ψηφίζουν ακροδεξιά κόμματα, ήταν ότι υπήρξαν μαθητές αλβανικής καταγωγής που αρίστευσαν. Και δεύτερη ατυχία ότι υπήρξαν και δάσκαλοι ή καθηγητές που, είτε είχαν τον Ισοκράτη στα μυαλό τους είτε όχι, έκριναν –ορθότατα– ότι όφειλαν να μην αδικήσουν τους αριστούχους. Και τους όρισαν σημαιοφόρους ή παραστάτες, προκαλώντας την «ιερή οργή» όσων ούρλιαζαν «Δεν θα γίνεις Ελληνας ποτέ, Αλβανέ». Ελληνας θα γίνει ο Αλβανός που θα το θελήσει, για τους δικούς του λόγους και με τον δικό του τρόπο. Περίπου όπως συνέβη, σε άλλους καιρούς, με τους Αρβανίτες, ορισμένοι από τους οποίους ίσως είναι παππούδες των φανατικών μας ελληνοφυλάκων· αν δεν φοβούνται, ας είναι πιο τίμιοι με τον εαυτό τους όταν ζωγραφίζουν το γενεαλογικό τους δέντρο. Ο εντεκάχρονος Αφγανός Αμίρ, μαθητής του 6ου Δημοτικού της Δάφνης, ο οποίος κληρώθηκε να κρατήσει τη σημαία του σχολείου του, είχε πει χαρούμενος ότι θέλει να ζήσει στην Ελλάδα, και ας είναι ο πατέρας του στη Γερμανία. Τη χαρά του την έκανε πίκρα μια φοβική διευθυντική απόφαση, που ακύρωσε το αποτέλεσμα της κλήρωσης. Την ίδια πίκρα γεύτηκε η Αλβανοπούλα σημαιοφόρος στο Εμπορειό της Σαντορίνης, όπου οι χρυσαυγίτες, φιλοναζιστές πλην ναρκισσευόμενοι σαν ούλτρα πατριώτες, προσπάθησαν να διαλύσουν την παρέλαση. Το μάθημα ήρθε και πάλι από τη Μυτιλήνη: Εκεί παρέλασαν έντεκα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Ανάμεσά τους ο Χαντί. Αριστούχος. Αν θελήσει να γίνει Ελληνας (ή Γερμανός ή...), κανένας «καθαρός» δεν θα μπορέσει να τον εμποδίσει. http://www.kathimerini.gr/

Të pyesësh për rëndësinë e flamurit të një kombi çon në po aq shumë përgjigje sa do kishim nëse do të pyesnim për nocionin e vetë kombit. Përgjigjet çojnë në shumë përfundime edhe mes njerëzve të të njëjtës familjeje ideologjike, sociale apo biologjike. Jo të gjithë nënkuptojnë të njëjtën gjë me “komb”, grek apo jo, por shumica prej nesh kuptojnë se njerëzit që formojnë këtë komb nuk kanë jetuar për asnjë çast në një mikrokozmos të izoluar dhe pa kontakte me pjesën tjetër të planetit. Ata evoluan dhe vijojnë të evolojnë në kontakt të përhershëm – në paqe apo në luftë – me marrje dhe dhënie të përhershme – të pvullnetshme ose jo – me të gjitha kombet e tjera fqinje – të afërt apo jo. Ky proces ndikon përbërjen genetike po aq sa ndikon perceptimin e tyre. Kontradiktat mbi paradën e nxënësve në paradën e Ditës së Jo-së, më 28 tetor ka qenë pjesë e përhershme e festimeve vjetore në vitet e fundit, teksa nacionalistët tanë – që janë qartazi më të shumtë në numër sesa ata që votuan për Agimin e Artë – kanë patur fatin e “keq” që të shohin nxënës shqiptarë mes atyre që kanë nota maksimale në klasat e tyre. Fatkeqësia e dytë për ta ishte të shihnin mësuesit që vendosën aty për aty, të mbronin të drejtën e nxënësve të tyre të shkëlqyer për të mbajtur flamurin në krye të grupit të shkollës së tyre në paradën vjetore(siç ka qenë zakoni për nxënësit me notat më të larta deri këtë vit) – duke provokuar kështu tërbimin e shenjtë të atyre që u pëlqen të jenë dekori i thirrjeve “Ti nuk do të jesh kurrë grek, ti shqiptar”. Por çdo shqiptar që dëshiron të bëhet grek mund të bëhet, siç ka qenë në kohë të ndryshme, rasti i Arvanitëve, disa prej të cilëve mundet edhe të jenë paraardhësit e këtyre rojtarëve të sotshëm fanatikë të identitetit etnik grek - nëse ata janë aq krenarë sa pretendojnë për origjinën e tyre, atëherë ndoshta duhet të ishin më të ndershëm në rindërtimin e pemës së tyre familjare. 11 vjeçari afgan, Amir, që u zgjodh nga shumë nxënës në shkollën e tij në periferinë e Athinës, Dafni, që të mbante flamurin në paradën e këtij viti, është shprehur se ai është i lumtur që jeton në Greqi edhe pse babai i tij ishte në Gjermani. Gëzimi i tij për zgjedhjen ishte i shkurtër sepse autoritetet e shkollës e refuzuan rezultatin e barabartë dhe vendosën që Amir të mbante shenjën e shkollës. E njëjta gjë u përjetua nga një vajzë e vogëël shqiptare në fshatin Emborio në Santorini, kur mbështetësit e Agimit të Artë sabotuan paradën. Edhe njëherë këtë vit, ne morëm mësimin nga ishulli i Lesbosit, që është në vijnë e parë të krizës europiane të refugjatëve. Aty, 11 fëmijë të pashoqëruar nga Afganistani dhe Pakistani morën pjesë në paradë, mes tyre Hadi një nxënës me A+. Nëse ai do të bëhet greke apo gjerman apo çdo gjë tjetër, askush nuk mund ta ndalë atë. Burimi: http://www.ekathimerini.com Përshtati shqip: ResPublica *Titulli original: Çështje të identitetit