Σελίδες

'Ο ελληνισμός στην μητροπολιτική περιφέρεια Κορυτσάς'' - Ελευθέριος Απ. Καρακίτσιος.


Κορυτσά 1937
''Ο ελληνισμός στην μητροπολιτική περιφέρεια Κορυτσάς'' - Ελευθέριος Απ. Καρακίτσιος.

Διδακτορική διατριβή. 
Υποβληθείσα στο Τμήμα Ποιμαντικής και
Κοινωνικής Θεολογίας του Α.Π.Θ.
Θεσ/νίκη 2010


ΠΕΡΙΛΗΨΗ 

Γιά τήν ἀνάπτυξη τοῦ θέματος «Ὁ Ἑλληνισμός στήν Μητροπολιτική περιφέρεια Κορυτσᾶς» περιληπτικά ἐργασθήκαμε ὡς κάτωθι: Ἀρχικά καθορίσαμε τόν ἐν λόγῳ χῶρο γεωγραφικά, ἐρευνήσαμε τόν Ἑλληνισμό στήν πορεία του ἀπό τήν προϊστορική ἐποχή, στήν Ρωμαϊκή κυριαρχία, στήν Βυζαντινή ἐποχή δειγματοληπτικά. 
∆ιά πρώτη φορά φέρουμε στήν δημοσιότητα μέ βάση τουρκικά κατάστιχα τοῦ 15ου αἰῶνος τήν Ὀθωμανική κυριαρχία στήν περιοχή. Τεκμηριώσαμε τήν ὕπαρξη τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Κορυτσᾶς πού ἀπετέλεσε ἀνά τούς αἰῶνες τόν φάρο τοῦ Ἑλληνισμοῦ σέ ὁλόκληρη τήν περιοχή, μαζί μέ τίς ἐπισκοπές. Ἡ κοινωνική διάρθρωση, ἡ ἐκκλησιαστική ὀργάνωση, οἱ σύλλογοι–συντεχνίαι, δωρηταί μέ τά κληροδοτήματα, ἡ ἐκπαίδευση ἀπό τόν 15ον αἰώνα μέχρι τόν 20όν αἰώνα κυριαρχοῦν καί ἀναδεικνύουν τήν ζωή τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἕως τό 1914, ὁρόσημο δημιουργίας ἀλβανικοῦ Κράτους. 
Πρώτη φορά γίνεται προσέγγιση καταγραφῆς καταλόγων τῶν χωρίων, τῶν Ἱ. Ναῶν, τῶν Ἀρχιερέων, τῶν Ἱερέων, τῶν διδασκάλων, τῶν σχολείων τῆς Μητροπολιτικῆς περιφέρειας πού περικλείεται σήμερα στό κράτος τῆς Ἀλβανίας. Γίνεται μία ἐρευνητική προσέγγιση τοῦ λαοῦ τῶν Ἀρβανιτῶν < Σκιπιτάρων < Ἀλβανῶν, τήν σύστασή τους σέ κράτος ἀπό τίς Μεγάλες ∆υνάμεις μέ βάση τά συμφέροντά τους. Φέρνουμε στήν δημοσιότητα ἀπό ἀρχεῖα βορειοηπειρωτῶν τήν πάλη τους γιά τήν Ἐλευθερία τους ἐναντίον τῆς ὑποταγῆς τους στόν ἀλβανικό ζυγό παρά τήν ἀπελευθέρωσή τους τέσσερες φορές καί τήν ἐπιμονή τῶν μεγάλων ἀφεντικῶν νά κρατήσουν τό κράτος τῆς Ἀλβανίας. Πρώτη φορά ἔρχονται στήν δημοσιότητα κρατικά ἀλβανικά ἔγγραφα πού δείχνουν τήν δολιότητα γιά τήν ἀνακήρυξη τῆς Αὐτοκεφάλου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας, τόν ἀπηνῆ διωγμό τῶν Βορειοηπειρωτῶν περιόδου 1925-1939, 1941-1990 μέ χιλιάδες φυλακισμένους, ἐξορίστους, δολοφονημένους, τόν πλήρη ἐξαλβανισμό μπροστά στήν ἀδιαφορία καί ἀνικανότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καί τῆς κομμουνιστικῆς κυριαρχίας τῶν πενήντα χρόνων. Η περίοδος 1991-2010 συμπληρώνει τήν ζοφερή εἰκόνα τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς περιοχῆς αἰτία τοῦ Ἀλβανισμοῦ καί τοῦ νεοελληνισμοῦ τῶν κρατούντων τῆς κεντρικῆς ἐξουσίας τῶν Ἀθηνῶν. 
Στό παράρτημα δίνομε λίγα δείγματα πού φανερώνουν τό μεγαλεῖο τοῦ Ἑλληνισμοῦ μέχρι τήν ἀλλοτρίωσή του ἀπό τόν Ἀλβανισμό.

Λεζάντα εικόνας: Ἀρχεῖον Ἀλεξάνδρου Γκιάτα. Ἡ πόλη τῆς Κορυτσᾶς τό 1937. Ὁ νέος μητροπολιτικός ναός τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, τό σημερινό μητροπολιτικό κτίριο, στό μέσον ὁ Ἱ. Ναός Ἁγίου Χαραλάμπους (18ος αἰ.) κατεδαφίσθη τό 1967. Τό ἔτος 2009 παρεχωρήθη ὁ χῶρος ἀπό τόν μητροπολίτη Κορυτσᾶς Ἰωάννη Peluschi νά ἐπεκταθῆ τὸ κτῖσμα τοῦ σχολείου!

~ Ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο:

Shen Nikolla Velimiroviç Mbi jeten dhe veprën e Shën Spiridhonit të Tremithundës

 Αποτέλεσμα εικόνας για άγιος σπυρίδωνας
Shen Nikolla Velimiroviç
Mbi jeten dhe veprën e Shën Spiridhonit të Tremithundës
Ishulli i Qipros ishte vendlindja dhe vendi ku ky shenjtor i lavdishëm i shërbeu Kishës. Spiridhoni lindi nga prindër të thjeshtë, fermerë, dhe mbeti i thjeshtë dhe i përulur deri në vdekjen e tij. Ai u martua në rininë e tij dhe pati fëmijë, por kur gruaja i vdiq, iu kushtua plotësisht shërbimit të Perëndisë.
Për shkak të devotshmërisë së tij të jashtëzakonshme, ai u zgjodh si peshkop i qytetit të Tremithundës (Trymithous). Megjithatë, edhe si peshkop, ai nuk e ndryshoi mënyrën e tij të thjeshtë të jetesës, duke rritur bagëtinë e tij dhe duke kultivuar tokën. Ai përdori shumë pak frytet e punës së tij; Përkundrazi, ai ia shpërndau pjesën më të madhe nevojtarëve.
Ai shfaqi mrekulli të mëdha me fuqinë e Perëndisë: ai derdhi shiun në kohën e thatësirës, ​​ndaloi rrjedhën e një lumi, ngriti disa njerëz nga të vdekurit, shëroi perandorin Konstanc nga një sëmundje e rëndë, pa dhe dëgjoi engjëjt e Perëndisë, parashikoi ngjarjet e ardhshme, dalloi sekretet e zemrave të njerëzve, konvertoi shumë tek Besimi i vërtetë dhe bëri shumë gjëra të tjera.
Ai mori pjesë në Këshillin e Parë Ekumenik në Nikea [325], dhe solli shumë heretikë përsëri në Orthodhoksi nga ekspozimet e tij të thjeshta dhe të qarta të Besimit, si dhe nga mrekullitë e tij të fuqishme.
Ai ishte aq i veshur në mënyrë modeste, saqë kur donte të hynte në oborrin perandorak me ftesë të perandorit, një ushtar, duke menduar se ishte një lypës, e goditi atë në fytyrë. I mprehtë dhe i guximshëm, Spiridhoni i ktheu faqen tjetër.
Ai e përlëvdoi Perëndinë nëpërmjet shumë mrekullive dhe ishte i dobishëm jo vetëm për shumë individë, por edhe për të gjithë Kishën e Perëndisë. Ai hyri në prehjen e Zotit në vitin 348. Reliket e tij mrekullibërëse qëndrojnë në ishullin e Korfuzit, dhe madje edhe sot ato e lavdërojnë Perëndinë me shumë mrekulli.
Reflektim mbi jetën e tij
Absolutisht asgjë nuk do të na ndihmojë nëse nuk jemi të butë ndaj dobësive të njerëzve dhe i falim. Sepse si mund të shpresojmë që Perëndia do të na falë nëse nuk falim të tjerët?
Shën Spiridhoni dikur shiti njëqind dhi një tregtari me një çmim të rënë dakord dhe shenjtori i tha blerësit t'i jepte paratë. Blerësi, duke e ditur se vetë Spiridhoni nuk kishte zakon të numëronte paratë, dha të holla të mjaftueshme për nëntëdhjetë e nëntë dhi dhe fshehu paratë për një. Spiridhoni pastaj numëroi njëqind dhi për të. Por kur tregtari dhe shërbëtorët e tij i hoqën dhitë, njëra prej tyre u kthye në tufë. Ai e dëboi atë, por ajo u kthye përsëri. Dhe kështu dhia kthehej vazhdimisht, duke mos dashur të shkonte me dhitë e tjera. Më pas, shenjtori pëshpëriti në veshin e tregtarit: «Vëreni, biri im! Kjo kafshë nuk e bën këtë më kot. A e mbajtët ndoshta ju pagesën për të?» Tregtari u turpërua dhe e pranoi mëkatin e tij. Sapo ai pagoi shumën që kishte fshehur, dhia iu bashkua menjëherë të tjerave.
Në një rast tjetër, disa hajdutë hynë në rrethimin e deleve të Spiridhonit. Kur ata kishin kapur aq dele sa dëshironin, ata u përpoqën të iknin, por një forcë e padukshme i gozhdonte në tokë dhe nuk ishin në gjendje të lëviznin. Në agim, peshkopi erdhi në vathën e tij. Duke parë hajdutët, ai i qortoi ata me butësi dhe i udhëzoi që të përpiqen në të ardhmen të jetojnë në sajë të punës së tyre dhe jo me vjedhje. Pastaj mori një dash dhe ua dha atyre duke thënë: "Merrni këtë për fatkeqësinë tuaj, që agripnija juaj sonte të mos ketë shkuar kot", dhe i la në paqe.

 ...............................

 Nje liste e shkurtër e mrekullive të Shën Spiridhonit ndër shekuj( me referenca).

Rufinus Aquileiae (345-410) eccl. Hist, libri x. K.5; Socrates Scholasticus (380-?) eccl. Hist. Libri 1, K.12- Sozomen (400-450) perseri ne eccl. Hist. Libri 1 K.11. :

*Gjatë Këshillit të Parë Ekumenik në Nikea, bëri mrekulli- ktheu një tjegull në zjarr, ujë dhe qeramikë, për të demonstruar Shën Trininë, duke ia mbyllur gojën heresiarkut Arios. 

*I Shenjti ringjalli të bijen e vet, Shën Irinin, që të tregonte ku kishte fshehur porosinë e një tregtari. 

*Shëroi te birin e Konstandinit te Madh, Perandorin Konstanc nga një sëmundje e rëndë. (Lepra?)

*Ringjalli të birin e një gruaje, pastaj vet gruan që vdiq nga shoku i rikthimit të djalit të saj.

*Shndërroi nje gjarpër në flori, që të ndihmonte një të varfër.

*Ktheu shikimin një të verbëri me emrin Theodhor. 

*Ne vitin 1550 e shpëtoi Korfuzin nga murtaja.
*Në vitin 1630 nga epidemia e kolerës.
*Në vitin 1673 përsëri nga kolera. 

*Në 11 gusht 1716 u shfaq me shpatë të shndritshme përpara një ushtrie turke prej 50 000 vetash, që u tërhoq me panik duke lënë pas 130 topa, municione, furnizime, kafshë.

* Në 1718, pasi u shfaq dy herë në ëndërr që të paralajmëronte që të mos profanonin kishën e tij me një altar papik, hodhi në erë garnizonin venecian me 300 viktima, përfshi peshkopin romanokatolik dhe komandantin Andrea Pisani.

* Shëroi një grua të demonizuar në vitin 1760. (Nikeforos Theotokes)

*Shëroi një ushtar gjerman paralitik në vitin 1769 (Andrea Doni, pref. Venecian)

*Mbrojti Korfuzin nga pandemia dhe epidemia europiane e kolerës në vitin 1855.

* Shëroi fshataren shqiptare Vasilo nga Vunoi që vuante prej tri vitesh nga tetraplegjia, në dhjetor të 1855ës.(Gregori
 Valmes).

* Shëroi Joan Palios, fëmijë 8 vjeçar që ishte moribond me tifo abdominale, në Barletta të Italisë, në vitin 1861.(familjarë
, mjekë- sinaksari i madh).

* Gjatë bombardimeve ajrore të luftës Italo-Greke në vitin 1940, ndaloi shpërthimin e bombës që ra në kishën plot me gra dhe fëmijë.

* Gjeti një fëmijë të humbur në Tinos, në vitet '70.

*Shpëtoi nga paraplegjia një këngëtar kretan të aksidentuar në vitin 2011. (Gazeta Loipos, Kretë 2012.)
Këto edhe shumë të tjera, kreu dhe vazhdon të kryejë Ati ynë mes Shenjtorëve, Spiridhoni.
Nga kjo Botë është larguar, por mrekullitë e tij akoma s'kanë mbaruar. O i Shënjti Spiridhon, Bari i grigjës së Krishtit, lutu për shpëtimin tonë, Amin+.

Botuar nga 

Silvin Lito

në facebook

Αλβανοί στους Ελληνες της Λυβένας: «Nα πάτε στην Ελλάδα σας»

 Αλβανοί στους Ελληνες της Λυβένας: «Nα πάτε στην Ελλάδα σας»

"Επειδή είμαστε Έλληνες, δεν βρίσκουμε το δίκιο μας στην Αλβανία", λένε κάτοικοι της Λύβενας Βορείου Ηπείρου. Υποστηρίζουν ότι θα καταστρέφονται περιουσίες του από ένα λατομείο, αλλά κανείς δεν τους λογαριάζει.
Συγκεκριμένα αναφέρουν στην Κάτοψη: "Εδώ και αρκετά χρόνια, μια εταιρία εκμεταλλεύεται το ποτάμι μας με σκοπό την παραγωγή άμμου, καταστρέφοντας εκτάσεις και τα οικόπεδά μας. Εριξαν γέφυρα η οποία είχε κατασκευαστεί για να παρέχει στον κάμπο μας νερό για
πότισμα. Πριν από δύο χρόνια, αφού έχουν ρημάξει τα πάντα στο ποτάμι, αποφάσισαν να ανοίξουν λατομείο ανάμεσα στα δύο χωριά μας (Λύβενα και Βελιάχοβο) σε απόσταση που δεν εγκρίνει ο νόμος.
Προσπάθησαν να ανεβούν στο χωριό με τη βία και τους εμποδίσαμε. Ανοίξαμε δικαστήριο ελπίζοντας ότι θα βρούμε το δίκιο μας. Αποτέλεσμα, ενώ δεν πληρούσαν τις προδιαγραφές, κέρδισαν τη δίκη. Ζητήσαμε δεύτερο δικαστήριο και πήραμε την έγκριση. Αυτοί ξεκίνησαν πάλι προς το μέρος εξόρυξης.
Τους εμποδίσουμε, με αποτέλεσμα να έχουμε πάλι επεισόδια. Βλέποντας πως αρνούμαστε να επιτρέψουμε το έγκλημα αυτό στον τόπο μας, έφτασαν με 40 Αλβανούς με ρόπαλα και λοστούς. Χτύπησαν γυναίκες και άνδρες που πήγαν να εμποδίσουν την ανάβασή τους, ακόμη και στο κεφάλι (έριξαν αναίσθητη μια γυναίκα, μάνα δύο παιδιών) και φώναζαν «να πάτε στην Ελλάδα σας».
Επειτα, έβαλαν φωτιά το βράδυ σε ένα μηχάνημά τους και κατηγόρησαν εμάς, με αποτέλεσμα εφτά άτομα να βρίσκονται στο κρατητήριο κατηγορούμενοι για κάτι το οποίο ποτέ δεν έκαναν. Το αλβανικό κράτος, δεν μας υπολογίζει και αδιαφορεί για το καλό μας, μια και είμαστε Ελληνες. Εμείς όμως δεν το βάζουμε κάτω. Αντιστεκόμαστε και είμαστε περήφανοι που είμαστε Ελληνες"