Η «βελτίωση» των ελληνοαλβανικών σχέσεων και τα «νέα» σχολικά εγχειρίδια
Το τελευταίο διάστημα και στα πλαίσια μιας αναβάθμισης του ενδιαφέροντος της ΕΕ προς τα Δυτικά Βαλκάνια, ειδικά δε την έναρξη των διαπραγματεύσεων ένταξης για Αλβανία και Σκόπια, υπάρχει και η ανάλογη κινητικότητα σε ότι αφορά στην ανάγκη εξεύρεσης λύσεων στις σχέσεις των δύο αυτών χωρών με την Ελλάδα, όπως εξ άλλου ορίζουν και οι σχετικές συμβάσεις διεύρυνσης. Τόσο η Κάρτα της Κοπεγχάγης όσο και αυτή της Λισσαβόνας ορίζουν με σαφήνεια την ανάγκη τα υποψήφια κράτη προς ένταξη να έχουν επιλύσει οποιεσδήποτε διαφορές αφορούν την περιφερειακή πολιτική και αυτή της καλής γειτνίασης. Άλλο τόσο που στις δύο περιπτώσεις: Αλβανίας και Σκοπίων τα ζητήματα που από πλευράς τους εγείρονται αφορούν σε εδαφικές διεκδικήσεις και απευθύνονται προς ένα ιστορικό μέλος του πυρήνα της ΕΕ όπως η Ελλάδα
Ωστόσο πρόκειται ουσιαστικά για εμπαιγμό ή τον ορισμό του παραλόγου, καθότι για θεαματική βελτίωση και ουσιαστική ρύθμιση ζητημάτων που εκκρεμούν μεταξύ των δύο χωρών, μιλάει ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας που σε τελευταία ανάλυση δεν έχει τίποτε ουσιαστικό να χάσει. Ο αλβανός ομόλογος του ψελλίζει συνήθως κάτι μισόλογα τα οποία απ’ τη μία επιβεβαιώνουν το φοβικό του σύνδρομο και απ’ την άλλη την έλλειψη βούλησης για ουσιαστική πρόοδο.
Εξ άλλου γιατί να μιλάει αφού κάνει πράξεις;
Γι αυτό και με τον κίνδυνο να γινόμαστε γραφικοί εάν όχι ενοχλητικοί με την συνεχή επαναφορά του θέματος και πάλι φέρνουμε στο φως το ζήτημα που έχει σχέση με τα σχολικά εγχειρίδια. Ήδη στα σχολεία της Αλβανίας έχουν φτάσει τα σχετικά με το σχολικό έτος 2018-2019. Καμιά αλλαγή και μάλιστα επικίνδυνη προκλητικότητα με διάφορα τερτίπια και λεπτομέρειες που τα καθιστά ακόμη πιο επιθετικά τα κείμενα και τους χάρτες από αυτά των προηγούμενων ετών.
Ο λόγος τουλάχιστον για τα εγχειρίδια της Γεωγραφίας και Ιστορίας της Τρίτης Γυμνασίου και της Τρίτης Λυκείου. Προφανώς ο ανθελληνισμός κάνει θραύση και σε υπόλοιπα βιβλία και προγράμματα υποχρεωτικής διδασκαλίας αλλά ούτε ειδήμονες είμαστε και ούτε του παρόντος είναι.
Πολιτικά τα εγχειρίδια που έχουν ήδη προετοιμαστεί και συστήνονται απ’ τις υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας για να χρησιμοποιηθούν στα σχολεία του κατώτερου και ανώτερου κύκλου της μέσης εκπαίδευσης, στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή αποτελούν πρόκληση και απόδειξη ότι τα Τίρανα άλλα λένε και άλλα εννοούν.
Υιοθετώντας στην παιδεία ανάλογα κείμενα και χάρτες η αλβανική πολιτεία όχι απλά και με σαφήνεια εγείρει ζητήματα εδαφικών διεκδικήσεων επιβαρύνοντας το κλίμα καλής γειτονίας και δυσχεραίνοντας τις προσπάθειες βελτίωσης. Εκεί που η ελληνική πλευρά ισχυρίζεται ότι με διπλωματικούς ελιγμούς «κλείνει θέματα που εκκρεμούν επί εβδομηκονταετίας» η αλβανική χωρίς καθόλου διπλωματικό τακτ ανοίγει θέματα που άπτονται της Οθωμανικής ιστορίας εμφανιζόμενη ότι πρόκειται για δημιούργημα νεοθωμανικό. Παρουσιάζοντας χάρτες όχι γραφικών κύκλων του περιθωρίου αλλά «επιστημονικών» κύκλων που τα επιβάλλουν προς μάθηση στα σχολεία, στους αλβανούς έφηβους και νέους, με περιοχές όπως: Φλώρινα, Ιωάννινα, Γρεβενά, Άρτα, Πρέβεζα, Καστοριά, Κοζάνη, Θεσπρωτία ως αλβανικά εδάφη στην ουσία μνημονεύουν Οθωμανικά προνόμοια σε μουσουλμανικούς πληθυσμούς και δη στις σατραπείες του Αλή Πασά!!! Διότι πότε άλλοτε υπήρξαν σ’ αυτά δικαιώματα αλβανικών πληθυσμών και δη του αλβανικού κράτους;
Διότι στην ιστορία της Γ Λυκείου σε όλες αυτές τις περιοχές φέτος στα σχολικά εγχειρίδια έχει προστεθεί και από καρφιτσωμένη σημαία αλβανική, σύμβολο που σε χάρτες τις ιστορίας ή πολεμικούς χαρακτηρίζει έστω και προσωρινές επικράτειες ή κατακτήσεις.
Εν πάση περιπτώσει το ζήτημα είναι πλέον ξεκάθαρο. Η σχετική Επιτροπή που έχουν συστήσει οι δύο κυβερνήσεις δεν έχει καμιά απόδοση όπως εξ άλλου είχαν εκφραστεί φόβοι εξ αρχής. Δεν πρόκειται απλά για αντιεπιστημονική παιδεία που παρέχεται στους νέους της Αλβανίας. Ούτε για παραβίαση του πνεύματος που επιβάλει το Συμβούλιο της Ευρώπης για τη μεταπολεμική και μέτακομουνιστική Ευρώπη.
Πρόκειται με σαφήνεια για ένα σχέδιο που εδράζει ίσως και εκτός Αλβανίας και που οι στόχοι πηγαίνουν βαθιά στα επόμενα χρόνια.
Απ’ την άποψη αυτή αποτελεί και την καλύτερη απόδειξη για το πόσο βαθιά η πολιτική τάξη στην Αλβανία πιστεύει στην οικοδόμηση στρατηγικής εταιρικής σχέσης με την Ελλάδα όπως διατείνεται. Εφόσον η μεικτή Επιτροπή δεν αποδίδει υπάρχουν και άλλοι τρόποι αντιμετώπισης, καθώς το πρόβλημα δεν εγγίζει μόνο αυτού καθ εαυτού τα σχολικά εγχειρίδια.
Έχει βάση στην ουσία της παιδείας που παρέχεται. Πρόκειται για τη διδασκαλία στις έδρες Ιστορίας και Γεωγραφίας των Πανεπιστημίων που καταρτίζουν τους καθηγητές και τους δασκάλους αλλά και στα προγράμματα ύλης που το ίδιο το Υπουργείο εκπονεί και επικυρώνει. Εάν λοιπόν θα υπήρχε πολιτική βούληση και εφόσον είναι πασιφανές ότι πρόκειται για πρόκληση χωρίς ουσιαστική έδραση, τότε δύναται αποσυρθούν δια απόφασης της Κυβέρνησης απ’ τα προγράμματα διδασκαλίας και οι εκδοτικοί οίκοι μετά έχουν την υποχρέωση προσαρμογής των κειμένων που εκδίδουν.
Φέτος πάντως είναι πολύ πιο προκλητικοί. Οι νέοι που το Σεπτέμβριο θα λάβουν τα βιβλία τους δεν θα χρειαστεί όπως τα προηγούμενα να φτάσουν κατά το Μάη και να μάθουν τι πρέπει να διεκδικήσουν στη Βαλκανική Χερσόνησο. Απ’ τις πρώτες κιόλας σελίδες και σε θεματική ενότητα που ξεπερνά το 25% του βιβλίου τους σε σελίδες θα πάρουν αρκετή «γνώση». Μακάρι μέχρι το Μάη να την έχουν ξεχάσει για να απελευθερωθούν έστω οικιοθελώς απ’ τα μπούνκερ του παρελθόντος που η πολιτική ηγεσία της χώρας τους κρατά ομήρους…
Με μεγάλη μυστικότητα οι εκλογές της Βορειοηπειρωτικής οργάνωσης ΟΜΟΝΟΙΑ
Η περίοδος των εκλογών στην οργάνωση της Ομόνοιας, αρχίζοντας απ’ αυτές των τοπικών οργανώσεων, τις εκλογές των Παραρτημάτων και μέχρι τη Γενική Συνδιάσκεψη, που θ’ αναδείξει τα ηγετικά όργανα και τον Γενικό Πρόεδρο, είναι από τις πιο σοβαρές και καθοριστικές στιγμές στην πορεία της οργάνωσης. Άρα είναι η περίοδος μιας έντονης και σοβαρής προεκλογικής καμπάνιας, ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης όλων των μελών της. Είναι μια περίοδος συναντήσεων, αντικρούσεων, διαλόγου και συνάμα λογοδοσίας. Με τέτοιο τρόπο και έχοντας ως Ευαγγέλιο το Καταστατικό της προχωρούμε.
Δεν έγιναν αυτά στα δέκα δεκαπέντε τελευταία χρόνια και η οργάνωση άρχισε τον κατήφορο. Έπεσε σε ύφεση. Επισκιάστηκε και μηδενίστηκε η εκλογική περίοδος και αντικαταστάθηκε από ενδιδωδισμό, νιχιλισμό, αδιαλλαξία και αυτοσκοπό. Κάποιοι για τα δικά τους συμφέροντα. Καθορίζονταν οι πρόεδροι των τοπικών οργανώσεων και οι εκλέκτορες, καθορίζονταν και τα δήθεν εκλεγμένα πρόσωπα στα συμβούλια των Παραρτημάτων, το Γενικό Συμβούλιο και το Γενικό Προεδρείο. Στην αρέσκεια των κομμάτων, γιατί, δυστυχώς τα κόμματα (ΚΕΑΔ) αποφάσιζαν και η Ομόνοια εφάρμοζε. Σ’ ένα καιρό που τονίζεται πως η ΟΜΟΝΟΙΑ είναι και θα παραμείνει αφέντρα αυτού του τόπου και κόσμου, πάνω από τα κόμματα.
Ο παραιτηθείς Γενικός πρόεδρος της Ομόνοιας κ. Λεωνίδας Παππάς (πού έχει κι αυτός τα λάθη του) βλέποντας πως δεν λειτουργούσαν τα διορισμένα όργανα της Ομόνοιας (Γενικό Συμβούλιο και Γενικό Προεδρείο) θέλησε να συμμαζέψει κάτι από τα ασυμμάζευτα. Να συνέρθει το Καταστατικό Συνέδριο, το οποίο θα ενέκρινε τις τροποποιήσεις του καταστατικού, την εκλογή του Προέδρου και του Γενικού Συμβουλίου από την βάση. Όλα στην ετυμηγορία των μελών της οργάνωσης Ομόνοια. Με την καταγραφή των μελών, με μητρώα μελών, για μια ανασυγκροτημένη, αναβαθμισμένη Ομόνοια. Μετά το Οργανωτικό Συνέδριο. Αυτό ήταν και το σωστό. Μια πρόταση που ο κ. Κυριαζάτης την είχε ρίξει από καιρό και ο κ. Ντούλε συμφώνησε. Τι έγινε στη συνέχεια; Ποιανού δεν άρεσε μια τέτοια διαδικασία; Ποιος ήθελε μια Ομόνοια υφεσιακή; Αδύναμη; Χωρίς λόγο;
Ήταν αυτοί οι λόγοι που ο κ. Παππάς έδωσε παραίτηση. Λάθος. Έπρεπε να δώσει τη μάχη μέχρι τέλος.
Καθορίστηκε, από ένα Γενικό Συμβούλιο χωρίς απαρτία, μια εκλογική επιτροπή που ανέλαβε να κάνει τις εκλογές από τη βάση και μέχρι την Γενική Συνδιάσκεψη. Δύο άτομα, με πολυτελέστατο, τζιπ πέρασαν από τα καφενεία των κοινοτήτων, συνάντησαν μερικά πρόσωπα, έδωσαν τα άδεια φυλλάδια για να τα γεμίσουν, καθόρισαν τους προέδρους και τους εκλέκτορες και όλα έτοιμα. Κάποιοι κρυφο- ψιθύριζαν: «Είναι όλα έτοιμα, προμελετημένα. Οι πρόεδροι των τοπικών οργανώσεων, οι πρόεδροι των Παραρτημάτων και ο Γενικός Πρόεδρος». Έλα να τους διαψεύσεις.
Έγιναν οι εκλογές στα παραρτήματα με μεγάλη μυστικότητα, μακριά από το κέντρο (στο Αργυρόκαστρο) και κάπου σε ένα ξενοδοχείο στους Άγιους Σαράντα. «Ο Κ. Κυριαζάτης να ’ρθεί να τα πει εδώ, τι έχει να πει», τόνισε ανάμεσα στα άλλα ο κ. Ντούλε στον χαιρετισμό του. Ποιος ειδοποίησε τον Κυριαζάτη. Τα πρώην στελέχη της Ομονοίας, τους ιδρυτές της; Εξαίρετους διανοούμενους του χώρου; Κάποτε ανακοινώνονταν και στα τοπικά ΜΜΕ.
Υπάρχει κι άλλο ένα ελληνικό κόμμα στους Αγίους Σαράντα. Γιατί δεν καλέστηκε να χαιρετήσει ο πρόεδρός του; Απλά να χαιρετήσουν, γιατί τον πρώτο λόγο τον έχει η Ομόνοια. Να το καταλάβουν καλά και αυτοί. Έτσι θα φέρουμε την ένωση;
Οι εκλογές ολοκληρώθηκαν και όπως ενημερωθήκαμε στην Κορυτσά εκλέγει ο κ. Γρ. Καραμέλιος, στο Αργυρόκαστρο ο κ. Στέφανος Κώτσης, στους Αγίους Σαράντα ο κ. Βασίλης Κάγιος και στο Δέλβινο ο κ. Ρολάντ Μπιλέρος. Ας τους ευχηθούμε καλή επιτυχία, να φέρουν την ένωση στην Ελληνική μας Κοινότητα, στον βορειοηπειρωτικό χώρο, γιατί τα προβλήματα είναι τόσα πολλά, μακριά από κόμματα, όποια κι αν είναι αυτά.
Βαγγέλης Παπαχρήστος
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ' την Βόρειο Ήπειρο
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)