Σελίδες

Tsipras shpjegon për francezen “Le Point” si e drodhi pas referendumit

Revista e madhe franceze “Le Point”, publikoi të enjten një suplement prej 32 faqesh kushtuar Greqisë, me titullin e përgjithshëm “Greqia, Rilindja”. “Le Point”, publikon edhe një intervistë ekskluzive me kryeministrin grek, të titulluar “Aleksis Tsipras: Askush nuk e besonte”.
Në pyetjen e tyre të parë, gazetarët kanë bërë një përmbledhje: “Europianët vlerësojnë se reformat tuaja patën sukses dhe nuk keni nevojë për një tjetër program axhustimi, rritja ekonomike shkoi te 2% dhe do të mundeni sërish të merrni kredi nga tregjet. A jeni një njeri i lumtur?”.
“I lumtur… është vështirë të thuash, por sigurisht më i lumtur se më përpara”, përgjigjet Tsipras dhe shton: “Do të thosha se vendi im po shkon më mirë dhe se përzgjedhjet e vështira të viteve të fundit po japin fryte. Vendimet e guximshme duan kohë që të zbulojnë vlerën e tyre. Gjërat janë përmirësuar dhe ja ku jemi sërish në normalitet. Mirëpo, edhe pse fituam një betejë të vështirë, lufta vazhdon”.
Duke iu referuar referendumit të 5 korrikut 2015 dhe ndryshimit të politikës me nënshkrimin e marrëveshjes me kreditorët një javë më vonë, Tsipras shpjegon:
“Para referendumit vendi im ishte në një kurth. Kreditorët nuk na linin asnjë hapësirë… më kërkonin sakrifica kolosale, reforma befasuese, por pa para. Vendosëm të organizonim referendumin që Greqia të kthehej në brendësi të gjërave dhe të përfitojë një fuqi në negociatat. Referendumi u mundësoi të gjithëve të vetëdijesohen për presionet… T’ju kujtoj se asnjëherë nuk thashë që dua ta shoh Greqinë jashtë euros. Bëra një kompromis me kushte të vështira për Greqinë, por fituam mjaft kohë dhe para që t’i realizojmë përshtatjet me një mënyrë më normale. Dhe isha në gjendje të rikthehem te populli duke i ofruar një perspektivë”.
Kryeministri grek tha se partnerët europianë “disa herë ishin të pakënaqur” me të, pasi nuk i prisnin gjithë këto… “Mirëpo në fund të gjithë e kuptuan, kreditorët dhe vetë grekët. Sepse popullit i duhej thënë e vërteta. Po të mos bënim gjë, vendi do të kishte falimentuar. Përfundimisht, referendumi kishte mjaft vlera: nga njëra anë luajti rolin e valvulës demokratike të sigurisë, sepse grekët shprehën ndjenjat e tyre. Nga ana tjetër, mundësoi që të gjendej një marrëveshje më e mirë në dobi të të gjithëve”, ka shtuar Tsipras.
Vërejtjes së gazetarëve francezë që, në fakt, nuk u zgjodh që të bënte këto lloj reformash, Tsipras i përgjigjet: “Grekët e kuptuan se reformat do të na lejonin të përcaktojmë një perspektivë, një të ardhme, ndërsa ishim në një situatë falimentimi. Në ato moment, koha është gjëja më e çmuar për një qeveri që përballet me një krizë të tillë. Koha dhe e vërteta. Në 2015-n Greqia nuk kishte asnjë kredibilitet gjeopolitik. Sot, tre vjet më vonë, jemi çliruar nga ajo situatë. Jemi sërish një shtyllë stabiliteti. Greqi përbën pjesë të zgjidhjes, nuk është më Problemi”, ka nënvizuar kryeministri grek, në intervistën për revistën franceze “Le Point”.
Tribuna

Έγραψαν βιβλίο οι "Τσάμηδες", που αρνούνται τη συνεργασία με τους Ναζί και τα εγκλήματα!!!

Κυκλοφόρησε βιβλίο του Hektor Sejko (Έκτορα Σέικο), που παρουσίασε ο πρόεδρος του "Τσάμικου" κόμματος Σπετίμ Ιντρίζι, με τον τίτλο "Αντιφασιστικό Συνέδριο των Τσάμηδων", όπου παραποιείται βάναυσα και βεβηλώνεται η ιστορική αλήθεια, με τον αβάσιμο ισχυρισμό  ότι στη Θεσπρωτία οι Μουσουλμάνοι "Τσάμηδες"  δε συνεργάστηκαν με τους κατακτητές και δεν έκαναν εγκλήματα! Χρειάζεται θράσος   να υποστηρίζει κανείς ότι "οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες  δεν έγιναν οποιαδήποτε ημέρα συνεργάτες των εισβολέων Ναζί-Φασιστών και θυσιάστηκαν ηρωικά για να σταματήσει η επέλαση του Χίτλερ στη γη τους και όχι μόνο"!!! Μάλιστα ο συγγραφέας τολμά να γράψει ότι "τα στοιχεία, που παραθέτει", δεν στηρίζεται σε καμία απολύτως πηγή, μόνο ψέματα χρησιμοποιεί ως επιχειρήματα, "ακυρώνουν τις δίκες των Ιωαννίνων", όπου, ορθά, οι "Τσάμηδες" καταδικάστηκαν ως εγκληματίες πολέμου. Η καλύτερη απάντηση στα μυθεύματα του συγγραφέα είναι η εφημερίδα των Τιράνων "Bashkimi i Kombit", όπου στις 14.3.1944 δημοσιεύθηκαν οι κοινές ενέργειες των "Τσάμηδων" με τους Ναζί, που είχαν ως τραγικό αποτέλεσμα εκατοντάδες δολοφονίες, την πυρπόληση χιλιάδων σπιτιών κ.λπ. Μετά την αποχώρηση των Γερμανών, οι "Τσάμηδες"  συναισθανόμενοι τις συνέπειες από την συμπεριφορά τους στη διάρκεια της Κατοχής, αναζήτησαν  προστασία στην Αλβανία,   και 18.000 άτομα, εγκατέλειψαν την  Ελλάδα, ενώ με βάση  τα στοιχεία της απογραφής στις 7/4/1951, είχαν παραμείνει  στην Ελλάδα  123 "Τσάμηδες¨, που δεν είχαν συμμετάσχει στις εγκληματικές ενέργειες και δεν είχαν τίποτε να φοβηθούν.  Οι "Τσάμηδες" κατηγορήθηκαν για αξιόποινες πράξεις και για συνεργασία με τις κατοχικές δυνάμεις. Το Ειδικό Δικαστήριο Δωσίλογων των Ιωαννίνων, εκδίδει μέχρι το 1948, χίλιες επτακόσιες  και πλέον καταδικαστικές αποφάσεις εις βάρος των Τσάμηδων, με ποινή για πολλούς εξ' αυτών το θάνατο. Ακολούθως πραγματοποιήθηκε η  απαλλοτρίωση και διανομή των περιουσιών των "Τσάμηδων", η οποία επεβλήθη από την ανάγκη εποικισμού των περιοχών, ενώ υλοποιήθηκε και η διαδικασία για την αφαίρεση της ιθαγένειας. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης της Αλβανίας από τους  Χότζα και Αλία το ζήτημα των Τσάμηδων πέρασε ουσιαστικά στο  περιθώριο. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι ο Χότζα αντιμετώπισε στην αρχή τους Τσάμηδες, που κατέφυγαν στην Αλβανία με δυσπιστία, αφού  θεωρήθηκαν συνεργάτες των Ιταλών και γι΄ αυτό ένα μέρος τους μετακινήθηκε προς τα βόρεια της χώρας, στο Δυρράχιο, στο Φίερι και την Αυλώνα. 

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Θέμα "Τσαμουριάς" έβαλαν οι Ιταλοί το 1960, μέσω ΝΑΤΟ!!!

Ενώ ο Ενβέρ Χότζα δεν ασχολήθηκε ποτέ με το "Τσάμικο" ζήτημα, γιατί θεωρούσε ότι δεν υπάρχει, μετά το 1991 προέκυψαν οι παράλογες αξιώσεις των Αλβανών, θέμα "Τσαμουριάς" ανακινήθηκε το Μάιο του 1960, μέσω… ΝΑΤΟ! Σε έγγραφο του ιταλικού Γενικού Επιτελείου Άμυνας προς το αρχηγείο του ΝΑΤΟ, χαρακτηριζόταν ολόκληρη η περιοχή της Ηπείρου «ως έχουσα αλβανικόν χαρακτήρα». Οι συντάκτες του εγγράφου υποστήριζαν ότι: Η πλειοψηφία  του πληθυσμού στις περιοχές της Θεσπρωτίας, των Ιωαννίνων, της Πρέβεζας, της Άρτας και μέρους της Δυτικής Μακεδονίας στην περιοχή της Καστοριάς ήταν σαφώς αλβανική. Την Πίνδο κατοικούσαν «Βλαχορουμάνοι» συμπατριώτες των Αλβανών και αφοσιωμένοι στη Ρώμη. Η Ελλάδα τορπιλίζει οποιαδήποτε προσπάθεια για συνεννόηση των βαλκανικών χωρών με την επιμονή της να διατηρεί τις αξιώσεις της στη Βόρειο Ήπειρο. Στην Αθήνα προκλήθηκε σάλος. «Κακοήθης ιταλική έκθεσις προς το ΝΑΤΟ παρουσιάζει την Ήπειρο ως αλβανικήν» ήταν ο χαρακτηριστικός τίτλος του πρωτοσέλιδου ρεπορτάζ της αντιπολιτευόμενης «Ελευθερίας» και «Η ατιμία» ο τίτλος του κυρίου άρθρου της στις 31 Μαΐου 1960. Η αντιπολίτευση κατηγόρησε την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή  ότι έφτασε τη χώρα στο σημείο να την προσβάλουν στενοί σύμμαχοι. Το υπουργείο Εξωτερικών έκανε διάβημα διαμαρτυρίας, η ιταλική κυβέρνηση εξέφρασε τη λύπη της και έκανε λόγο για ένα «τεχνικό έγγραφο» που «περιλαμβάνει πλάνες» και γι’ αυτό  αποσύρθηκε. Και μια λεπτομέρεια που έχει όμως τη σημασία της. Το θέμα της έκθεσης δεν «έσκασε» σε μια ανύποπτη στιγμή. Αντίθετα βγήκε σε μια στιγμή κατά την οποία στις  σχέσεις Αθηνών – Ρώμης, που ήταν εξαιρετικά φιλικές μέχρι εκείνη την ώρα,  εμφανίστηκαν προβλήματα. Ο λόγος; Η ιταλική κυβέρνηση αντιδρούσε στη σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ φοβούμενη ότι τα ελληνικά γεωργικά προϊόντα θα ανταγωνίζονταν τα ιταλικά στις αγορές της Κοινότητας.