Το δίδαγμα των Βουλιαράτων και η παθογένεια των Ελληνοαλβανικών σχέσεων - Mësimi i Vuliartës dhe patogjenia e marrdhënieve shqiptarogreke!

Του Νίκου Μελέτη Ο θάνατος ενός νέου ανθρώπου μέλους της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στην Αλβανία και με ελληνική ιθαγένεια και τα όσα ακολούθησαν στις 11 ημέρες μέχρι την ταφή του έφεραν στην επιφάνεια όλη την παθογένεια των ελληνοαλβανικών σχέσεων. Ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα, από την πρώτη στιγμή έδειξε ότι δεν ενδιαφέρονταν να υπάρξουν κινήσεις που θα οχύρωναν τις διμερείς σχέσεις από αντιπαραθέσεις και από εντάσεις που υποδαυλίζονταν από ακραίες φωνές και στις δυο πλευρές των συνόρων και αντιθέτως πυροδότησε ο ίδιος το κλίμα με την πρώτη αναφορά του στο επεισόδιο των Βουλιαράτων, με την ανάρτηση στο twitter. Ο Έντι Ράμα αγνόησε επιδεικτικά τα μηνύματα που έστειλε από την πρώτη στιγμή η ελληνική κυβέρνηση η οποία σε ένα πολύ βαρύ και εύφλεκτο κλίμα στο εσωτερικό επέμενε να κρατά χαμηλούς τόνους, προκειμένου να μην πυροδοτηθεί περαιτέρω η ένταση. Η τελευταία κίνηση με την μαζική κήρυξη ως ανεπιθύμητων 52 Ελλήνων πολιτών, επιδιώκει ακριβώς να μην τερματισθεί αλλά να αναζωπυρώνεται διαρκώς η ένταση. Καθώς υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί τρόποι για να εμποδισθεί η είσοδος ενός ξένου πολίτη στο έδαφος μιας χώρας αν και εφόσον αντιμετωπίζει συγκεκριμένες κατηγορίες. Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις αποτελούν case study για το πως το κακό κλίμα η προκατάληψη και η καχυποψία και η κακοπιστία μπορεί να αποτελούν μόνιμα βαρίδια στην ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ των δύο κρατών. Παρά την αρνητική στο παρελθόν και πολλές φορές στα όρια του ρατσισμού αντιμετώπιση της Αλβανίας και των Αλβανών πολιτών από την ελληνική κοινή γνώμη υπάρχουν συγκεκριμένα δεδομένα: Η Αλβανία επιβίωσε τις τελευταίες τρεις δεκαετίες μέσω των πολιτών της που ήρθαν παράνομα η νόμιμα και εργάσθηκαν σκληρά στην Ελλάδα δημιούργησαν και μπορούν πλέον να συνεισφέρουν στην αλβανική οικονομία. Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες όσοι ηγήθηκαν του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών επένδυσαν πολιτικά με μεγάλο πολιτικό κόστος στην φιλική σχέση με την Αλβανία: Κάρολος Παπούλιας, Θεόδωρος Πάγκαλος, Γιώργος Παπανδρέου, Ντόρα Μπακογιάννη, Δημήτρης Αβραμόπουλος, Βαγγέλης Βενιζέλος, Νίκος Κοτζιάς. Οι περισσότεροι εξ αυτών δέχθηκαν κριτική ότι παρέβλεψαν εθνικά συμφέροντα προκειμένου να διασφαλίσουν και να θεμελιώσουν καλές σχέσεις με την Αλβανία. Η Ελληνική εξωτερική πολιτική βρέθηκε να αντιμετωπίζει όμως μια σταθερά ανθελληνική πολίτικη είτε αφορούσε τις κυβερνήσεις του «φιλέλληνα» (και προσωπικού φίλου και χρηματοδοτούμενου από τον Άκη Τσοχατζόπουλο και το ΠΑΣΟΚ) Φατος Νάνο, είτε του (υποστηριζόμενου από τον Κωσταντίνο Μητσοτάκη) Σαλί Μπερίσα, είτε του Έντι Ράμα και όλων όσων κυβέρνησαν στα ενδιάμεσα διαστήματα. Οι αλβανικές ηγεσίες που εκμεταλλεύθηκαν και απόλαυσαν τα πλεονεκτήματα από τις κινήσεις όλων των προαναφερθέντων Ελλήνων πολιτικών δεν έδειξαν να το εκτιμούν και συνήθως φρόντισαν ώστε οι Έλληνες πολιτικοί που είχαν δουλέψει μαζί τους για την βελτίωση των διμερών σχέσεων να βρεθούν βαθύτατα εκτεθειμένοι. Η μοναδική εξαίρεση, η επιβολή από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη των έξι όρων στην Αλβανία, όταν η τότε αλβανική κυβέρνηση επιχείρησε να προβοκάρει τις διμερείς σχέσεις με αφορμή και την υπόθεση των τριών μητροπολιτών. Ορισμένοι εξ αυτών (Φατος Νανο, Παντελή Μάικο κ.α.) και προσωπικά ειχαν επωφεληθεί από την Ελληνική Πολιτεία). Ο Κ. Παπούλιας είχε δει την φιλοαλβανική πολιτική του να καταλήγει στην «Δίκη των 5», οι διάδοχοι του να έχουν να αντιμετωπίζουν την συστηματική πολιτική εναντίον της ελληνικής μειονότητας , η Ντ. Μπακογιαννη την ακύρωση της Συμφωνίας οριοθέτησης των θαλασσίων συνόρων που είχε υπογράψει, ο Δ. Αβραμόπουλος είδε τον Σ. Μπερίσα να ωθεί σε ακύρωση την επίσκεψη του στα Τίρανα καθώς πρόβαλε το όραμα της «Μεγάλης Αλβανίας» και τελικά η προηγούμενη και η νυν κυβέρνηση βρέθηκαν απέναντι στον Ε. Ράμα και τις κινήσεις εναντίον της ελληνικής μειονότητας, την συντήρηση του θέματος Τσάμηδων και με την υπονόμευση της συμφωνίας για τις θαλάσσιες ζώνες. Είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καλά στον πυρήνα των διμερών σχέσεων και γι αυτό δεν ευθύνεται ο νεκρός πια Κωσταντίνος Κατσίφας. Ο κ. Ράμα και η αλαζονεία του προφανώς δεν του επιτρέπουν να κατέβει από τον θρόνο του και να δει ρεαλιστικά τις ελληνοαλβανικές σχέσεις. Και κυρίως μέσα στο παραλήρημα που μπορεί να προκαλεί η ναρκοζάλη από τα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια του εμπορίου ναρκωτικών, η αλβανική ηγεσία δεν μπορεί να δει την πραγματικότητα των ελληνοαλβανικών σχέσεων. Δυστυχώς η συζήτηση με την Αλβανία πρέπει να γίνει υπό άλλους όρους ώστε να καταλάβει ο κ. Ράμα ότι όταν ένας Έλληνας πρωθυπουργός, μια ελληνική κυβέρνηση, που έχει έναν νεκρό, μέλος της ελληνικής μειονότητας και Έλληνα πολίτη άταφο για δέκα ημέρες, του τείνουν χείρα φιλίας, δεν μπορεί να την αγνοεί. Γιατί η Ελλάδα όσο και αν δεν θέλει να το αντιληφθεί έχει το πάνω χέρι σε αυτή την σχέση. Όσο κι αν δεν θέλει να το εκμεταλλευθεί… Πρέπει να διαμηνυθεί άμεσα στα Τίρανα ότι ο χρόνος μετράει αντίστροφα για τον Ιούνιο: χωρίς ξεκάθαρα βήματα αναγνώρισης των δικαιωμάτων της Ελληνικής μειονότητας και αποκατάσταση άμεσα των περιουσιακών δικαιωμάτων της, χωρίς σαφή και ρητή αποκήρυξη κάθε αλυτρωτισμού και ιδεών περί Μεγάλης Αλβανίας , «αλβανικών εδαφών μέχρι την Πρέβεζα και την Φλώρινα», χωρίς πάταξη της καλλιέργειας και εμπορίας χασίς και ναρκωτικών, και χωρίς την επίλυση της διαφοράς για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών , δεν θα υπάρξει στην Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου ελληνική συναίνεση για άνοιγμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Και συγχρόνως να υπενθυμιστεί στον κ. Ράμα ότι η Ελλάδα δεν χρησιμοποιεί τους Αλβανούς πολίτες που ζουν στην χώρα μας και χρηματοδοτούν την αλβανική οικονομία ,ως ομήρους. Και αυτό πρέπει να το εκτιμήσει… Και εάν ο κ. Ράμα μιλά για ύαινες και κοράκια και θέλει η συζήτηση να γίνει με τέτοιους όρους δεν θα πρέπει να χάνει την επαφή με τη πραγματικότητα. Και να ξεχνά ότι το ποντίκι δεν τρομάζει πάντοτε τον ελέφαντα. https://www.liberal.gr/

Nga Niko Meleti Vdekja e një të riu, anëtar të Minoritetit Etnik Grek në Shqipëri i cili kishte dhe nënshtetësinë helene dhe të gjitha ato sa pasuanë në 11 ditët deri në varrimin e tij nxorrën në sipërfaqe të gjithë patogjeninë në marrdhëniet shqiptaro-greke. Kryeministri Shqiptar Edi Rama që ditën e parë tregoi se nuk interesohej që të kishte lëvizje të cilat do të mbronin marrdhëniet dypalëshe nga përplasjet apo tensionet të cilat ushqeheshin nga zërat ekstremë në të dyja anët e kufijëve por në kundërshtim ai i hodhi benzinë zjarrit me refereminin e tij të parë në lidhje me episodin në Vuliarates në Twitter. Edi Rama injoroi në mënyrë demostrative mesazhet që dërgoi që në çastin e parë qeveria helene e cila në një klimë të brendshme shumë të rëndë dhe gati për shpërthim, këmbëngulte që të ruante tone të ulta, në mënyrë që të mos shkaktonte tensione të tjera. Lëvizja e fundit me shpalljen si persona non grata të 52 qytetarëve helenë, ka si synim që të mos mbyllet por dhe të rigjallet vazhdimisht ky tension. Pasi ka shumë mënyra dhe të ndryshme që të ndalohet hyrja e një qytetari të huaj në një vend nëse dhe pëderisa ka akuza konkrete. Marrdhëniet shqiptaro-greke përbëjnë një çështje për studim (case study)  për mënyrën se si klima e keqe ose paragjykimi, dyshimi mund të përbëjnë pengesa të përhershme për zhvillimin e marrdhënieve të të dy shteteve. Mgjth të kaluarën negative dhe përballimit të shpeshtë të Shqipërisë dhe qytetarëve shqiptarë në kufijtë e racizmit nga opinionin publik grek ka disa të dhëna konkrrete. Shqipëria mbijetoi tre dhjetëvjeçarët e fundit nëpërmjet qytetarëve të saj që hynë në mënyrë të paligjshme  ose të ligjshme  dhe punuan fort në Greqi, krijuan dhe munden tashmë të ofrojnë në ekonominë shqiptare. Gjatë tre dhjetëvjeçarëve të fundit të gjithë ata sa udhëhoqën Ministrinë e Jashtme Helene investuan politikisht dhe me kosto të madhe politike në një marrdhënie miqësore me Shqipërinë: Karlo Papulia, Theodhor Pangalo, Jorgo Papandreu, Dora Bakogianni, Dhimitris Avramopoulos, Vangjeli Venizelo, Niko Kotzia. Shumica prej tyre u kritikuan se anashkaluan interesat kombëtare në mënyrë që të sigurojnë dhe të themelojnë marrdhënie të mira me Shqipërinë. Politika e jashtme Helene, u gjend përballë një politike të qëndrueshme antihelene  qoftë nga qeveritë "filohelene" ( të mikut të ngushtë dhe të financuar nga Aki Tsohatsopoulo i PASOK-ut) Fato Nanos, qoftë ( dhe të mbështeturit nga Konstantin Mitsotaki)  Sali Berisha, qoftë dhe nga ajo e Edi Ramës dhe të gjithë atyre sa qeverisën në periudhat e ndërmjetme. Udhëheqjet shqiptare që u braktisën dhe shijuan privilegjet që vinin nga lëvizjet e të gjithë politikanëve helenë të sipërpërmendur, nuk treguan që e vlerësonin  dhe zakonisht siguroheshin që politikanët helene që kishin punuar me ta për përmirësimin e marrdhënieve dypalëshe të gjenden thellësisht të ekspozuar. Rasti i vetëm që përbën përjashtim është kushti i gjashtë orëve që i vuri Konstantin Mitsotaki për çështjen e tre Mitropolitëve. Disa prej tyre (Faton Nano, Pandeli Majko etj) që personalisht kishin përfituar nga Shteti Helen) . Karolos Papulias kishte parë politikën filoshqiptare të tij të përfundonte në "Gjyqin e të 5-tëve", pasardhësit e tij kishin për të përballuar një politikë sistematike kundër minoritetit helen, D Bakogianni në anullimin e Marrveshjes të caktimit të kufijve detarë të cilën e kishte nënshkruar, Dh Avramopoulos pa Sali Berishën që të anullonte vizitën e tij në Tiranë pasi shpalli vizionin e "Shqipërisë së Madhe" dhe në fund qeveria e kaluar dhe e sotmja u gjendën para E Ramës dhe lëvizjeve të tij kundër Minoritetit, mbajtjen në rend  të çështjes së Çamëve dhe minimin e marrveshjes për zonat detare. Është mëse e qartë që diçka nuk shkon mirë në thelbin e marrdhënieve dypalëshe dhe për këtë nuk e ka fajin i vdekuri tashmë Konstandin Katsifa. Rama dhe arroganca e tij me sa duket nuk lejojnë që të zbresë nga froni i tij dhe të shohë realisht marrdhëniet shqiptaro-greke. Kryesisht brenda përçartjes që mund të shkakëtojë zalisja nga droga nga miliona dollarë të tregëtisë së dorgave, udhëheqja shqiptare nuk mund të shikojë realitetin e marrdhënieve shqiptarogreke. Fatkeqësisht biseda me Shqipërinë duhet të bëhet nën kushte të tjera në mënyrë që të kuptojë z Rama se kur një Kryeministër  Helen, një qeveri helene, që ka një të vdekur, anëtar të minoritetit etnik grek dhe qytetar grek të pavarosur për dhjetë ditë, i zgjatin dorën e miqësisë, nuk mundet që ta injorojë. Sepse Greqia sado që të mos dojë që ta kuptojë,  ka superioritet në këtë marrdhënie. Sado që nuk do ta shfrytëzojë..... Duhet të dërgohet menjëherë lajmi në Tiranë se koha ecën mbrapsht deri në Qershor: pa hapa konkrretë të njohjes së të drejtave të minoritetit etnik grek dhe rregullimit në mënyrë të menjëhershme të të drejtave të tyre mbi pronën, pa distancimin e qartë dhe të formuluar të çdo lloj ideje irrendentiste për Shqipëri të Madhe, "territoreve shqiptare deri në Prevezë dhe Follorinë",  pa ndalimin e mbjelljes dhe tregëtimit të hashashit dhe drogave, pa zgjidhjen e problemit të caktimit të zonave detare, nuk do të ketë në Mbledhjen e Kryesisë së BE-së  mbështetje greke për hapjen e negociatave për anëtarësim. Në të njejtën kohë duhet që ti qartësohet z Rama se Greqia nuk përdor qytetarët shqiptarë që jetojnë në vendin tonë dhe financojnë ekonominë shqiptare si rrobër. Këtë duhet ta vlerësojë..... Nëse  z Rama flet për hiena dhe korba dhe do që biseda të bëhet me këto kushte nuk do të duhet që të humbasë kontaktin me realitetin duke harruar se elefanti nuk e ka gjithmonë frikë miushin. Përktheu: Pelasgos

Ο γαλλικός τύπος για την Αλβανία: Μια νάρκο-πολιτεία στην καρδιά της Ευρώπης; - Media franceze për Shqipërinë: Një narko-shtet në zemër të Europës?

Αναφορά του γαλλικού ραδιοφωνικού σταθμού κύρους, Radio France Internationale, του δημοσιογράφου Jean-Arnault Derensπεριγράφει την Αλβανία ως «νάρκο –πολιτεία στην καρδιά της Ευρώπης». «Ενώ η παραγωγή και η διακίνηση της κάνναβης έχει ανθίσει σ’ αυτή τη χώρα εδώ και χρόνια, οι ΗΠΑ και οι ευρωπαϊκές χώρες άρχισαν να ασκούν όλο και ισχυρότερη πίεση πάνω στην κυβέρνηση του Έντι Ράμα, αναφέρει ο δημοσιογράφος Jean-Aranult Derens, επιχειρώντας μια ανάλυση των σχέσεων της διακίνησης των ναρκωτικών με την κυβέρνηση. «Η Αλβανία ήταν πάντοτε γνωστή για την παραγωγή κάνναβης, αλλά με την άνοδο στην εξουσία του Έντι Ράμα το 2013, αυτή η παραγωγή που παλαιότερα είχε επικεντρωθεί μόνο στο Νότο, έχει εξαπλωθεί σε όλη την επικράτεια, εκτοπίζοντας την παραδοσιακή γεωργία. Οι αγρότες έχουν εγκαταλείψει τις γαίες τους , προτιμώντας να εργάζονται στις χασισοφυτείες. Αυτή η παραγωγή έχει σταλεί μαζικά στην Ιταλία και σε μικρότερες ποσότητες και στην Ελλάδα. Για την προστασία της παραγωγής της κάνναβης είχε επιστρατευτεί όχι μόνο η αστυνομία, αλλά τέθηκαν σε ετοιμότητα και χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγωγή των ναρκωτικών και οι αεροπορικές και ναυτικές βάσεις του στρατού. Παράλληλα, τα χρήματα που αποκομίστηκαν χρησιμοποιήθηκαν για τη στήριξη της εκλογικής καμπάνιας του Έντι Ράμα. Γύρω στους 20 σοσιαλιστές βουλευτές έχουν βεβαρυμμένο ποινικό μητρώο, αφού έχουν καταδικαστεί στο παρελθόν για διακίνηση ναρκωτικών ή για σχέσεις με τα καρτέλ διακίνησης ναρκωτικών. Στα τέλη Οκτωβρίου, ξαδέρφια του πρώην υπουργού Εσωτερικών, Σαϊμίρ Ταχίρι, συλλήφθηκαν στη Σικελία, ενώ παράλληλα η αλβανική εισαγγελία ζήτησε την άρση της ασυλίας του πρώην υπουργού Εσωτερικών, αλλά ο Έντι Ράμα και το Σοσιαλιστικό Κόμμα ψήφισαν κατά της άρσης της ασυλίας. Επίσης η διακίνηση της ηρωίνης και κοκαΐνης με προέλευση από την Τουρκία και με χώρα τράνζιτ τα Σκόπια έχει αυξηθεί τελευταία. Υπάρχουν στοιχεία ότι τα αλβανικά κυκλώματα έχουν πάρει πια στα χέρια τους την εμπορεία των σκληρών ναρκωτικών, η οποία παλαιότερα ελέγχονταν από τους Σέρβους και τους Μαυροβούνιους. Επί μακρό χρονικό διάστημα οι δυτικές πρεσβείες στα Τίρανα έχουν κλείσει τα μάτια, σε μια εποχή που η Αλβανία είναι χώρα, για την οποία έχουν ανοίξει οι διαδικασίες ένταξης στην ΕΕ. Στην ουσία, δεν ήθελαν να φέρουν σε δύσκολη θέση τον Έντι Ράμα, τον οποίο εκτιμούσαν για την προ-ευρωπαϊκή ρητορική του και είχε δώσει την εντύπωση του εγγυητή για τη σταθερότητα της Αλβανίας και των Βαλκανίων. Οι τελευταίες εκθέσεις της ιταλικής Guardiadi Financaκαι της τελωνειακής ιταλικής αστυνομίας είναι κραυγαλέες, όπως και οι πιο εμπιστευτικές έρευνες των μυστικών υπηρεσιών των δυτικών χωρών. Τις τελευταίες μέρες, ο αμερικανός πρέσβης Λου ανέβασε τους τόνους απαιτώντας «συγκεκριμένα αποτελέσματα» στον αγώνα κατά του οργανωμένου εγκλήματος, αλλά το μήνυμα αυτό δεν θα έχει την τύχη να εισακουστεί. Στις 30 Οκτωβρίου ο αρχηγός της αλβανικής μυστικής υπηρεσίας παραιτήθηκε, διότι δεν είχε κατορθώσει να κάμψει τις πολιτικές πιέσεις που του γίνονταν για την παρεμπόδιση της έρευνας των κυκλωμάτων διακίνησης ναρκωτικών. Το ερώτημα που τίθενται είναι αν ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα είναι ακόμη ικανός να απεμπλακεί από την επικίνδυνη εξάρτησή του από τους εγκληματίες και τους βαρόνους των ναρκωτικών». Πηγή: https://lapsi.al/ Μετάφραση tachydromos.org

Një raportim në radion prestigjioze të Francës, Radio France Internationale, nga gazetari Jean-Arnault Derens e përshkruan Shqipipërinë si një “narko-shtet në zemër të Europës”. “Ndërkohë që prodhimi dhe trafikimi i kanabisit ka shpërthyer në këtë vend prej disa vitesh, SHBA dhe vendet europiane kanë filluar të ushtrojnë presion gjithnjë e më të fortë mbi qeverinë e Edi Ramës” deklaron gazetari Jean-Aranult Derens, për të vazhduar me një analizë të lidhjeve të trafikut të drogës me qeverinë. “Shqipëria ka qenë gjithnjë e njohur për prodhimin e kanabisit por me ardhjen në pushtet të Edi Ramës në 2013, prodhimi nga i përqendruar vetëm në jug, është shtrirë në të gjithë vendin, duke zbythur bujqësinë tradicionale. Fermerët kanë braktisur tokat e tyre, duke preferuar të punojnë në këto plantacione. Ky prodhim është dërguar masivisht në Itali dhe në një sasi më të vogël në Greqi. Jo vetëm policia mbronte prodhimin e kanabisit, por edhe bazat ajrore dhe detare të ushtrisë janë përdorur për të eksportuar drogën, ndërkohë që paratë e fituara janë përdorur për të financuar fushatën elektorale të PS së Edi Ramës. Rreth 20 deputetë socialistë kanë qenë të dënuar në të kaluarën për trafik droge ose për lidhje me trafikun e drogës. Në fund të tetorit, kushurinj të ish-ministrit të brendshëm, Saimir Tahiri, janë arrestuar në Sicili, ndërkohë që Prokuroria shqiptare ka kërkuar arrestimin e ish-ministrit të brendshëm, por Edi Rama dhe partia socialiste kanë refuzuar heqjen e imunitetit. Gjithashtu edhe trafiku i heroinës e kokainës përmes Shqipërisë, së ardhur nga Turqia dhe tranzituar në Maqedoni, është rritur. Ka të dhëna që klanet shqiptare janë duke marrë tregun e drogave të forta që më parë kontrolloheshin nga serbët dhe malazezët. Për një kohë të gjatë ambasadat perëndimore në Tiranë kanë mbyllur sytë, ndërkohë që Shqipëria prej disa vitesh ka hapur negociatat për anëtarësim në BE. Në fakt ato nuk donin të vinin në vështirësi Edi Ramën, të cilin e vlerësonin për retorikën e tij pro-europiane i cili ishte perceptuar gjithashtu si një garant i stabilitetit të Shqipërisë dhe Ballkanit. Por dimensioni që ka marrë kultivimi dhe trafikimi i drogës e ka tronditur rëndshëm këtë pozicion të Shqipërisë. Raportet e fundit të Guardia di Finanza dhe të policisë doganore italiane janë të tmerrshme si edhe studimet më konfidenciale të shërbimeve sekrete të vendeve perëndimore. Këto ditët e fundit ambasadori amerikan Lu ka ngritur tonin duke kërkuar “rezultate konkrete” në luftën kundër krimit të organizuar, por ky mesazh nuk ka shanse të dëgjohet. Në 30 tetor shefi i shërbimit sekret shqiptar ka dhënë dorëheqjen, sepse ai nuk kishte mundur të suportonte presionet politike që i bëheshin për të penguar hetimin e trafiqeve të drogës. Pyetja që shtrohet është nëse kryeministri Edi Rama është ende i aftë të shkëputet nga kapja e rrezikshme prej kriminelëve dhe baronëve të drogës” Për të dëgjuar raportimin e gazetarit francez nga Tirana, klikoni në linkun më poshtë: http://www.rfi.fr/emission/20171109-albanie-narco-etat-europe-cannabis

Δεν φταίει η Αλβανία για τη Βόρειο Ήπειρο

• ΣΑΒΒΑΣ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία άρχισε να εγκαταλείπει τα εδάφη των δυτικών Βαλκανίων μετά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1878, που έληξε με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, η οποία εκτός από την ίδρυση της Μεγάλης Βουλγαρίας προέβλεπε και την αποχώρηση των Οθωμανών από το πιο σημαντικό διοικητικό και θρησκευτικό κέντρο για τον σουλτάνο στην περιοχή, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, και την ανάληψη της διοίκησής της από την Αυστροουγγαρία.

Μετά από 30 χρόνια, και ενώ η Οθωμανική Αυτοκρατορία, μετά την ήττα στους Βαλκανικούς Πολέμους, είχε μπει στην ημιτελική φάση της διάλυσής της (η τελική ήταν το πέρας του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου), οι Οθωμανοί άρχισαν να αποχωρούν από την Αλβανία και τα Σκόπια.
Είναι κρίσιμο να σημειώσουμε ότι οι Αλβανοί δεν έκαναν ποτέ εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, όταν οι άλλοι λαοί των Βαλκανίων, κυρίως Σέρβοι και Έλληνες, διεκδικούσαν με εξεγέρσεις και ένοπλο αγώνα την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους, γιατί ως έθνος ήταν διχασμένοι σε οθωμανολάτρες και σε εκείνους που ήθελαν την ανεξαρτησία τους, υπό την προστασία της Δύσης.Για το λόγο αυτόν δεν σφυρηλατήθηκε μέσα από εθνικούς αγώνες ενιαία εθνική συνείδηση, διαδικασία που γίνεται τις τελευταίες δεκαετίες με τον «πόλεμο» στο Κοσσυφοπέδιο και την ένοπλη εξέγερση στο Τέτοβο της πΓΔΜ. Γι’ αυτόν το λόγο τα τελευταία χρόνια σφυρηλατείται και το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας, με στόχο την ένωση όλων των Αλβανών σε ένα ενιαίο ανεξάρτητο κράτος.

Όταν λοιπόν οι Οθωμανοί άρχισαν να τα «μαζεύουν» από τα εδάφη της σημερινής Αλβανίας, εξεγέρθηκαν οι Έλληνες της Χειμάρας και απαίτησαν την ένωσή τους με την Ελλάδα. Μάλιστα, μικρή δύναμη Χειμαριωτών και Κρητών εθελοντών, με επικεφαλής τον ταγματάρχη Σπύρο Σπυρομήλιο, στις 18 Νοεμβρίου 1912 αποβιβάστηκε στην περιοχή της Χειμάρας και εκδίωξε τις οθωμανικές δυνάμεις.

Το ίδιο διάστημα, και συγκεκριμένα στις 28 Νοεμβρίου 1912, έγινε η πρώτη σύνοδος της εθνοσυνέλευσης των Αλβανών με 83 αντιπροσώπους στον Αυλώνα, η οποία ανακήρυξε την Αλβανία σε ανεξάρτητο κράτος, ενώ με τη δεύτερη σύνοδο στις 4 Δεκεμβρίου 1912 η εθνοσυνέλευση σχημάτισε προσωρινή κυβέρνηση που άσκησε τα καθήκοντά της μέχρι τις 22 Ιανουαρίου 1914.

Η ανεξαρτησία της Αλβανίας αναγνωρίστηκε από τη Διάσκεψη του Λονδίνου, στις 29 Ιουλίου 1913.

Όλο αυτό το διάστημα η περιοχή της Χειμάρας παρέμεινε υπό τον έλεγχο του Ελληνικού Στρατού και κήρυξε την αυτονομία της τον Φεβρουάριο του 1914, αντιδρώντας στην απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων να την εντάξουν στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος.

Εν τω μεταξύ, στις 13 Φεβρουαρίου 1914, η Πανηπειρωτική Συνέλευση, βλέποντας την ..............
διαβάστε την συνέχεια εδώ