Σελίδες

Από τι κινδυνεύουν τα παιδιά εάν φορούν μάσκα; - Nga çfarë rrezikohen fëmijët nëse mbajnë maska?


«Πάνω απ’ όλα όμως θα πρέπει να γνωρίζουμε ένα σοβαρό κίνδυνο που έχουν τα παιδιά όταν φορούν τη μάσκα.


Όλοι συμφωνούν ότι για να προστατεύει η μάσκα θα πρέπει να εφαρμόζει καλά γύρω από το στόμα και τη μύτη καλύπτοντας και το πηγούνι.


Όμως, μια τέτοια εφαρμογή αναπόφευκτα δυσκολεύει την αναπνοή.


Ένας ενήλικας, αν δεν έχει χρόνιο αναπνευστικό ή καρδιακό πρόβλημα, μπορεί να προσαρμοστεί και να ρυθμίσει ανάλογα την αναπνοή του. Ένα μικρό παιδί αυτό δε μπορεί να το κάνει. Πολύ περισσότερο αν τρέξει, παίξει, γελάσει ή φωνάξει!


Σ’ αυτήν την περίπτωση η αναπνοή του γίνεται πιο γρήγορη, πιο απότομη και πιο βαθιά. Αν λοιπόν το παιδί προσπαθήσει να πάρει μια απότομη και βαθιά αναπνοή μέσα από τη μάσκα, είναι σαν κάποιος να του έχει κλείσει το στόμα και τη μύτη με την παλάμη του.


Η προσπάθεια αναπνοής με φραγμένο το στόμα και τη μύτη δεν προκαλεί είσοδο του αέρα, όπως γίνεται στην κανονική αναπνοή.


Αυτό έχει δύο συνέπειες:


1. απότομη πτώση του οξυγόνου στο αίμα του παιδιού.


2. μεγάλη αύξηση της (αρνητικής) ενδοθωρακικής πίεσης.


Και τα δύο μαζί δυσκολεύουν την καρδιακή λειτουργία με κίνδυνο ή την καρδιακή ανακοπή ή την εμφάνιση οξέος πνευμονικού οιδήματος.


Και τα δυο μπορούν να οδηγήσουν σε αιφνίδιο θάνατο»


Αναστάσιος Χατζής,

MD, PhD, Παιδίατρος - Εντατικολόγος,

Διευθυντής Παιδιατρικής Μονάδας Εντατικής θεραπείας, Παιδιατρικό Κέντρο Αθηνών

Mbi gjithçka duhet të njohim rrezikun serioz që kanë fëmijët kur veshin maskë.



Të gjithë janë dakort se, që maska të mbrojë, duhet të puthitet mirë rreth gojës dhe hundës duke mbuluar dhe mjekrën.



Por një mbyllje e tillë, në mënyrë të pashmangshme do të vështirësojë frymëmarrjen.


Një adult nëse nuk ka problem të vjetër në frymëmarrje ose problem me zemrën, do të mund të përshtatet e të përshtatë respektivisht frymëmarrjen e tij. Një fëmijë i vogël nuk mund ta bëjë këtë gjë. Shumë më tepër nëse vrapon, luan, buzëqesh apo thërret!

Në këtë rast frymëmarrja bëhet më e shpejtë, më e menjëhershme dhe më e thellë. Nëse pra, një fëmijë përpiqet që të marrë një frymëmarrje më të thellë dhe të menjëhershme nëpërmjet maskës, është sikur dikush i ka mbyllur gojën dhe hundën me dorën e tij.


Përpjekja për frymëmarrje me gojën dhe hundën e mbyllur nuk shkakton hyrje të ajrit ashtu si ndodh me një frymëmarrje të rregullt.


Kjo ka dy rrjedhime:


1. Rrënie të menjëhershme të oksigjenit në gjakun e fëmijës.


2. Rritje (negative) të presionit brenda kraharorit.


Që të dyja sëbashku vështirësojnë funksionin kardiak me rrezik shkakëtimin e një infakti kardiak ose shfaqjen e një edeme polmunare akute.

Të dyja mund të na çojnë në një vdekje të menjëhershme”.


Anastasios Haxhis

MD, PhD, Pediatër, Reanimator,

Drejtor i Pavionit Pedriatik të terapisë intesive, Qendra Pedriatike e Athinës.


Γιατί καταφεύγουμε στη Παναγία; - Pse streohemi pranë së Tërëshenjtës?


Γιατί καταφεύγουμε στη Παναγία;


Η Παναγία είναι η ελπίδα των απελπισμένων, η χαρά των πικραμένων, το ραβδί των τυφλών, η άγκυρα των θαλασσοδαρμένων, η μάνα των ορφανεμένων.


Η θρησκεία του Χριστού είναι πονεμένη θρησκεία, ο ίδιος ο Χριστός καρφώθηκε απάνω στο ξύλο κ’ η μητέρα του η Παναγία πέρασε κάθε λύπη σε τούτον τον κόσμο.


Γι’ αυτό καταφεύγουμε σε Κεiνη που την είπανε οι πατεράδες μας:


«Καταφυγή», «Σκέπη του κόσμου», «Γοργοεπήκοο», «Γρηγορούσα», «Οξεία αντίληψη», «Ελεούσα», «Οδηγήτρια», «Παρηγορίτισσα» και χίλια άλλα ονόματα, που δεν βγήκανε έτσι απλά από τα στόματα, αλλά από τις καρδιές που πιστεύανε και που πονούσανε.


Μονάχα στην Ελλάδα προσκυνιέται η Παναγία με τον πρεπούμενο τρόπο ήγουν με δάκρυα με πόνο και με ταπεινή αγάπη.


Γιατί η Ελλάδα είναι τόπος πονεμένος, χαροκαμένος, βασανισμένος από κάθε λογής βάσανο.


Κι από τούτη την αιτία το έθνος μας στα σκληρά τα χρόνια βρίσκει παρηγοριά και στήριγμα στα αγιασμένα μυστήρια της ορθόδοξης θρησκείας μας, και παραπάνω από όλα στο Σταυρωμένο το Χριστό και στη χαροκαμένη μητέρα του, που πέρασε την καρδιά της σπαθί δίκοπο.


Σε άλλες χώρες τραγουδάνε την Παναγία με τραγούδια κοσμικά, σαν νάναι καμιά φιλενάδα τους, μα εμείς την υμνολογούμε με κατάνυξη βαθειά, θαρρετά μα με συστολή, με αγάπη μα και με σέβας, σαν μητέρα μας μα και σαν μητέρα του Θεού μας.


Ανοίγουμε την καρδιά μας να τη δει τι έχει μέσα και να μας συμπονέσει.


Η Παναγία είναι η πικραμένη χαρά της Ορθοδοξίας, «το χαροποιόν πένθος», «η χαρμολύπη» μας, «ο ποταμός ο γλυκερός του ελέους», «ο χρυσοπλοκώτατος πύργος και η δωδεκάτειχος πόλις».


Φώτης Κόντογλου

Pse streohemi pranë së Tërëshenjtës?


E Tërshenjta është shpresa e të dëshpëruarve, gëzimi i të hidhëruarve, bastuni i të verbërve, spiranca e të munduarve nga deti, nëna e jetimëve. 



Feja e Krishtit është një fe e dhembshur, vetë Krishti u gozhdua mbi dru dhe nëna e tij e Tërshenjta kaloi çdo trishtim në këtë botë. 


Prandaj streohemi tek Ajo që etërit tanë e quajtën:


Strehë” “Mbulesë e botës”, “Ajo që dëgjon shpejt”, “Ajo që shpejton në ndihmë” “Mendja e mprehtë” “E mëshirshmja”, “Udhërrfyesja” dhe mijëra emra të tjerë, që nuk dolën kështu thjesht nga gojët, por nga zemrat që besonin dhe dhimbnin. 



Vetëm në Greqi, së Tërshenjtës, i falen me mënyrën e duhur, me lotë dhe dhimbje dhe me dashuri të përulur. 


Kjo ndodh pasi Greqia është një vend i lënduar, i munduar, i torturuar nga çdo lloj mundimi. 


Kjo është dhe arsyeja që kombi ynë në vitet e ashpra gjen ngushëllim dhe mbështetje në misteret e shenjta të besimit tonë orthodhoks dhe mbi të gjitha në Krishtin e Kryqëzuar dhe nënën e djegur nga vdekja, që zemrën e saj e përshkroi thikë me dy tehë. 


Në vende të tjera i këndojnë së Tërshenjtës me këngë njerëzore, sikur të ishte ndonjë shoqja e tyre, por ne e hymnojmë me përulje të thellë, me kurajo por dhe me përmbajtje, me dashuri dhe me respekt, si nënën tonë por dhe si nënën e Zotit tonë. 



Hapim zemrën tonë që ta shohë se çfarë ka brenda që të na ngushëllojë. 


E Tërëshenjta është gëzimi i hidhur i Orthodhoksisë, “zia e gëzueshme”, “gëzimtrishtimi” ynë, “Lumi më i ëmbël i mëshirës”, “kulla i thurrur me ar dhe qyteti me dymbëdhjetë murre”. 


Foti Kontoglou.