Σχόλιο σε μια φωτογραφία του 1940.

Έλληνες Στρατιώτες το 1940 πηγαίνοντας στην Ι. Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Μπομποστίτσα Κορυτσάς. Αριστερά το καμπαναριό της Μονής, όπου ήταν το παλιό νεκροταφείο του χωριού. Εκεί τώρα είναι το μνημείο, ο σταυρός εις μνήμη των πεσόντων, αφού κάτω από το μνημείο έχει ενταφιαστεί Έλληνας στρατιώτης ήρωας του 40.

 

Το μνημείο σήμερα. 

Σχόλιο σε μια φωτογραφία του 1940.

Όσοι διαβάζουν ή γνωρίζουν από την παράδοση, αναρωτιούνται πολλές φορές για το πώς τα κατάφεραν οι Έλληνες του 1940 να νικήσουν έναν πόλεμο που λογικά και με αριθμούς θα έπρεπε να το είχαν χάσει.

Άλλωστε και ο Μουσολίνη,  με τους υπόλοιπους που τον συμβούλευαν, θεώρησε πως ήταν εύκολος στόχος. Προετοιμάστηκε στην Αλβανία για χρόνια γι’ αυτή την ημέρα, όμως απέτυχε οικτρά.

Δεν μπορούσαν να το εξηγήσουν. Δεν μπορούσαν να εξηγήσουν πως χάνουν. Αυτό, όπως μας μαρτυρούν οι αυτόπτες μάρτυρες, φαινόταν σε όλες τους τις εκδηλώσεις και εκφράσεις.

Στην παραπάνω ιστορική φωτογραφία, τραβηγμένη στην Μπομποστίτσα της Κορυτσάς το χειμώνα του 1940, εκεί που σήμερα στέκεται το ηρώο αφιερωμένο στους ήρωες αυτού του δίκαιου πολέμου και ήταν το παλαιό νεκροταφείο του χωριού, βλέπουμε μια ομάδα στρατιωτών που πηγαίνει ημέρα Κυριακή στην Ιερά Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου που είναι πίσω από το καμπαναριό. Πήγαιναν όλοι όσοι έμεναν στο χωριό, κάθε Κυριακή, για την Θεία Λειτουργία.

Όπως, ο εκ Μπομποστίτσης Μπάμπουλλας Σωτήριος (που εδώ και δύο χρόνια  αναπαύεται εν Κυρίω), μας έχει αφηγηθεί, κάθε Κυριακή, οι Έλληνες στρατιώτες, που στεγάζονταν στο χωριό, πήγαιναν στην Θεία Λειτουργία και προσεύχονταν όλοι μαζί. Να φανταστείτε πως δεν χρειάζονταν ψάλτες αφού όλοι μαζί οι στρατιώτες, καθ’ όλη την λειτουργία, έψελναν.

Αν σκεφτεί κανείς, μόνο αυτό το γεγονός, καταλαβαίνει που έβρισκαν την δύναμη αυτοί οι ήρωες να καταφέρουν το ακατόρθωτο.

Αυτοί αντλούσαν την δύναμη στον Θεό, στην βαθιά πίστη την οποία ζούσαν βιωματικά, με πράξεις. Αντλούσαν την δύναμη που χαρίζει, η εν Χριστώ ζωή, το γεγονός πως ήταν κύτταρα του σώματος του Χριστού, πως ανήκαν σε μια κοινότητα, στο σώμα του Χριστού, στην Εκκλησία.

Πως να αντέξεις, άλλωστε, τα χιόνια, την πείνα, το ακραίο κρύο,  τους πόνους, την έλλειψη των ανθρώπων σου και πολλά άλλα, αν δεν έχεις Θεό, αν δεν σε κρατήσει η πίστη, η ελπίδα και η εν Χριστώ αγάπη. 

Με τέτοιους ανθρώπους μεγαλούργησε η Ελλάδα και αν δεν φυλάξουμε τα ιδανικά τους και εμπνευστούμε από το τρόπο της ζωής τους, τότε είναι σχεδόν σίγουρο πώς όχι μόνο δεν θα μεγαλουργήσουμε αλλά μπορεί να οδηγηθούμε σε συνεχόμενες αποτυχίες σε κάθε επίπεδο.

Ο Χρήστος Μάστορας για την Εθνική Εορτή της 28ης Οκτωβρίου!

 

«Παιδιά της Ελλάδος παιδιά, που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά...»

Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 και ως Βοδινιώτης, θα ήθελα να αποδώσω έναν μικρό φόρο τιμής, απλά γνωστοποιόντας την ιστορία τους, σε τρεις Αρτινούς στρατιώτες που έδωσαν τη ζωή τους στη μάχη του Βοδίνου, την πρώτη μάχη που δόθηκε στη βόρεια Ήπειρο, ένα μήνα μετα το «ΟΧΙ», στις 28 Νοέμβρη του 1940.

Στο στρατιώτη του 6ου λόχου, Γραβιά Στέφανο του Χρήστου, από το χωριό Σγάρα

Καταρράκτη Άρτας.

Στο στρατιώτη του 6ου λόχου, Μπουραντά Ιωάννη του Ευαγγέλου, από το χωριό Κομπότι Άρτας.

Στο στρατιώτη του 6ου λόχου, Στάμο Χρήστο του Γεωργίου, από το χωριό Άγναντα Άρτας.

Ο στρατιώτης Κίτσιος Γεώργιος του ΙΙΙ/40 Τάγματος, από το χωριό Καλόβατος Άρτας, θυμάται τη μάχη στο Βοδίνο και σημειώνει: «την άλλη μέρα, ακούμε κάτι πυροβολισμούς κάτω που ήταν το 2ο Τάγμα που είχε προχωρήσει μπροστά. Ήταν σε κάτι χωράφια. Εκεί σ’ αυτά τα χωριά τα χωράφια τα έχουν όλα κλειστά, όπως είναι το κλούρι στην εκκλησιά, όλα κλειστά με πέτρες και στις γωνίες έχουν τρύπες να φεύγει το νερό. Εκεί μέσα ήταν τρυπωμένοι οι Ιταλοί, οι δικοί μας προχώραγαν χωρίς να τους πάρουν χαμπάρι. Τους φώναζαν οι χωριάτες:

– Μην προχωράτε, οι Ιταλοί είναι απέκια και θα σας πιάσουν.

– Προχωρείτε, έλεγε ο αξιωματικός και καβάλαγε ένα άλογο ψαρί, ένα άλογο παρδαλό.

Πετάγονται απάνω οι Ιταλοί τους βάζουν με τα πολυβόλα και σκοτώνονται τρείς δικοί μας και τραυματίστηκαν πολλοί».

Στο χωριό Βοδίνο στην εκκλησια της Αγίας Παρασκευής βρίσκεται ο τάφος/μνημείο των τριών φαντάρων και λίγο πιο κάτω η πλατεία Ηρώων που είναι επίσης αφιερωμένη σε εκείνους. Όποιος θέλει να διαβάσει το ιστορικό της μάχης δεν έχει παρά να googlάρει «Η Μάχη του Βοδίνου».

«Παιδιά της Ελλάδος παιδιά, που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά...» Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου...

Δημοσιεύτηκε από Chris Mastoras στις Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2020

Την φλόγα των Βορειοηπειρωτών για την Εθνική μας Εορτή δεν μπόρεσε να την σβήσει η πανδημία

Παρά τις αντίξοες συνθήκες που επικρατούν και στον βορειοηπειρωτικό χώρο, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, η 28^η Οκτωβρίου, η μέρα της Εθνικής μας Εορτής, γιορτάστηκε μεγαλοπρεπώς.

Οι εορταστικές δραστηριότητες  άρχισαν από το σχολείο Όμηρος της Χιμάρας, για να συνεχίσουν στα εννιάχρονα και μεσαία σχολεία της Φοινίκης, Λιβαδειάς, Μεσοποτάμου,. Βουλιαρατιού και Δερβιτσιάνης, τηρώντας αυστηρά  όλα τα μέτρα προστασίας.

Η ώρα δέκα το πρωί έφτασε στο νεκροταφείο της Κλεισούρας κλιμάκιο της Ελληνικής αντιπροσωπείας με τον Υφυπουργό Εξωτερικών κ. Κωνσταντίνο Βλάση, την πρέσβη της Ελλάδος στα Τίρανα κ. Σοφία Φιλιππίδου, εκπρόσωποι από το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στο Αργυρόκαστρο, τοπικοί και περιφερειακοί παράγοντες. Τελέστη τρισάγιο για την ανάπαυση της ψυχής των πεσόντων, άναψαν λαμπάδες.

Η ώρα  δώδεκα ο υφυπουργός της Ελλάδος, η πρέσβειρα, ο στρατιωτικός Ακόλουθος της Ελληνικής Πρεσβείας στα Τίρανα, στελέχη της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας και πάρα πολλοί που ήρθαν από διάφορα μέρη του βορειοηπειρωτικού χώρου,  παρευρέθηκαν στην επιμνημόσυνη δέηση, που τελέστη στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου, από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αργυροκάστρου κ. Δημήτριο. Σειρά είχε ο τάφος του δολοφονηθέντα, Κωνσταντίνου Κατσίφα, την ημέρα της εθνικής γιορτής, πριν δύο χρόνια, η συνάντηση και η παρηγόρηση των γονέων του.

Η μεγαλειώδης εκδήλωση έγινε στο νεκροταφείο της Αγίας Σκέπης στους Βουλιαράτες όπου συμμετείχαν και εκπρόσωποι της αλβανικής Πολιτείας, όπως ο Περιφερειάρχης Αργυρόκαστρου Οδυσσέας Κότε και η Υπαρχηγός των Αλβανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Μανουσάκε Σέχου.

Τελέστη τρισάγιο από τον Σεβασμιώτατο Δημήτριο και τους ιερείς, για την ανάπαυση της ψυχής των νεκρών, ακολούθησε το προσκλητήριο των πεσόντων, ένα λεπτό σιγής και οι εκφωνήσεις από τον εκπρόσωπο του αλβανικού κράτους Περιφερειάρχη Οδυσσέα Κότε και τον Υφυπουργό Εξωτερικών της Ελλάδος Κωνσταντίνο  Βλάση.

Κατατέθηκαν στεφάνια από τον Υφυπουργό των Εξωτερικών της Ελλάδας κ. Βλάση, την πρέσβη κ. Φιλιππίδου, από την αλβανική αντιπροσωπεία με τον  Περιφερειάρχη  και την Υπαρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων,  τον Πρόεδρο του ΚΕΑΔ κ. Ντούλε, τον Γ. Πρόεδρο της Ομόνοιας κ. Κάγιο, την διευθύντρια Κρατικού Γραφείου Μειονοτήτων κ. Βεζιάνη, τον Δήμαρχο Φοινίκης κ. Κίτσιο, τον εκπρόσωπο του ΔΚ. κ. Μπάρκα, του κόμματος Κίνηση Ενσωμάτωσης κ. Τάβο, τον εκπρόσωπο Δημάρχου Δρόπολης.

 Η εκδήλωση για τα 80 χρόνια του  ιστορικού ΟΧΙ, ένας άνισος, γιγαντιαίος αγώνας, ο ελληνο-ιταλικός, που διεξήχθη στα βορειοηπειρωτικά χώματα, εδώ που ένα μέρος των πεσόντων αναπαύονται στα νεκροταφεία του Βουλιαρατίου και της Κλεισούρας κι ένα άλλο μέρος  τα οστά των οποίων είναι ακόμα διάσπαρτα στα πεδία των μαχών.

Η σημερινή μέρα, η 28^η Οκτωβρίου, έδειξε πως την φλόγα των Βορειοηπειρωτών, για να γιορτάσουν την εθνική τους εορτή, δεν μπορεί να την σβήσει ούτε η μεγαλύτερη πανδημία.

Βαγγέλης Παπαχρήστος

https://www.sfeva.gr/