Ο Τομ Χανκς έλβε την Ελληνική Υπηκοόητα! -Aktori i njohur Tom Hanks merr nënshtetësinë Greke!

Ο γνωστός αστέρας του Χόλιγουντ είναι λάτρης της Ελλάδας, έχει παντρευτεί με Ελληνίδα και διακρίνεται για το φιλανθρωπικό του έργο

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος υπέγραψε, σήμερα, τιμητική πολιτογράφηση του γνωστού Αμερικανού ηθοποιού Τομ Χανκς.

Ο γνωστός αστέρας του Χόλιγουντ είναι λάτρης της Ελλάδας, έχει παντρευτεί με Ελληνίδα και διακρίνεται για το φιλανθρωπικό του έργο.

Εδώ και πολλά χρόνια ο Αμερικανός Τομ Χανκς περνάει τα καλοκαίρια του στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αντίπαρο. 

 

----

Ylli i njohur i Hollywood-it është një adhurues i Greqisë, është martuar me një zonjë që ka origjinë helene dhe dallohet për veprën e tij filantropike. 

 

Presidenti i Greqisë z Prokop Pavllopullos nënshkroi, sot dhënien e nënshtetësisë  aktorit të njohur amerikan Tom Hanks. 

 

Ylli  i njohur është një prej adhuruseve të Greqisë, gruaja e tij është helene dhe kontributi i tij në fushën e filantropisë është i njohur. Këtu e shumë vite aktori Tom Hanks kalonë verën në Greqi dhe më konkrretisht në Antiparo. 

Ένωση της Βορείου Ηπείρου με την Ελλάδα: Εθνικός στόχος ή πολιτική πραγματικότητα;

 

Λίγα χιλιόμετρα βόρεια της Θεσσαλονίκης στο συνοριακό σταθμό της Γευγελής συνάντα κανείς την πρώτη πινακίδα στα αλβανικά: Maqedonia e Veriut λοιπόν, ως απόρροια του δώρου πού έδωσαν τα Σκόπια στην αλβανική τους μειονότητα για να στηρίξει τη συμφωνία των Πρεσπών και ένας ακόμη διεκδικητής της ιστορίας και της πατρίδας του Μεγάλου Αλεξάνδρου προστέθηκε επίσημα και με ελληνική μάλιστα συνυπογραφή.

Περνώντας λοιπόν μέσα από τη Γή των Σκιπιτάρων πού την προσδιόριζε στο ομώνυμο έργο του ο Γερμανός συγγραφέας Κάρλ μει το 1870 στην περιοχή της πόλης των Σκοπίων, βλέπει τους αλβανικούς μουσουλμανικούς πληθυσμούς να κυριαρχούν σέ μεγάλες περιοχές τριών κρατων-Τέτοβο στα Σκόπια, περιοχή βόρεια του Γενούσου ποταμού στην Αλβανία, κοιλάδα του Πρέσεβο στη Σερβία-και φυσικά στην αποσχισθείσα σερβική επαρχία του Κοσσυφοπεδίου. Συνεχίζοντας ΒΔ μετά την Κροατία και τη Σλοβενία και φθάνοντας στα γερμανόφωνα κράτη ανακαλύπτει πολυπληθείς αλβανικές κοινότητες, κυρίως στην Ελβετία, μέχρι να καταλήξει στο αλβανικό τζαμί στο Ντούισμπουργκ της Γερμανίας, κοντά στα σύνορα με την Ολλανδία.

Έχοντας λοιπόν μία Ελβετίδα καθηγήτρια Καλλιτεχνικών από τη Ζυρίχη πολλούς Αλβανούς μαθητές και για να τους προσεγγίσει καλύτερα παιδαγωγικά, θέλησε να επισκεφτεί την πατρίδα τους. Ταξίδεψε λοιπόν με τον Ιταλό σύζυγό της φέτος το καλοκαίρι και βρέθηκε στην περιοχή της… Κορυτσάς! το ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αρχιτεκτονική και τη ζωγραφική τους παρακίνησε να αναζητήσουν τους καταπληκτικούς βυζαντινούς ναούς των χωριών της περιοχής και τις μοναδικές αγιογραφίες πού αναφέρονταν στον πολύ λεπτομερή και ενημερωμένο γερμανικό ταξιδιωτικό οδηγό τους. Οδηγώντας στους δύσβατους δρόμους των χωριών, περπατώντας σε χωράφια και βάλτους και χάρη στην ευγένεια και την αγάπη των κατοίκων για τον τοπο τους, ανακάλυψαν και θαύμασαν τα ανεκτίμητα αυτα ελληνικά μνημεία. Ταυτόχρονα έγιναν μάρτυρες της εγκατάλειψης τους και της προσπάθειας του αλβανικού κράτους να εξαφανίσει κάθε ίχνος ελληνικής παρουσίας στη Βόρειο Ήπειρο, είτε αφήνοντας τα να ρημάζουν, είτε σβήνοντας τις ελληνικές επιγραφές διαπράττωντας ένα τεράστιο έγκλημα κατά της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Πάντως διαπίστωσαν ότι εκεί όπως τους είπε και ο ανεπίσημος ντόπιος ξεναγός τους δεν υπάρχει…αλβανικός πολιτισμός.

Πράγματι όταν κάποιος αγοράζει κάποιο τουριστικό πακέτο για την Αλβανία, ουσιαστικά δε βλέπει τίποτα αλβανικό αφού συνήθως κατευθύνεται στη Βόρειο Ήπειρο. Ξεκινώντας από τις ακτές του Ιονίου με τους Αγίους Σαράντα, την ελληνική Χιμάρα, και το βορειότερο ελληνικό χωριό τη Νάρτα στην Αυλώνα όπως αναφέρουν οι ξένοι ταξιδιωτικοί οδηγοί, συνεχίζοντας για το πανέμορφο Αργυροκάστρο και φθάνοντας στη Μοσχοπόλη και την Κορυτσά έχει περάσει δεκάδες ελληνικά χωριά και ιστορικούς τόπους του Ελληνισμού. Ιδίως η παρουσία των μοναστηριών και των εκκλησιών οριοθετεί την περιοχή και θυμίζει το πρόσφατο αμερικανικό σχέδιο στο Κοσσυφοπέδιο να αποδώσει στους Σέρβους την περιοχή όπου υπάρχουν Ορθόδοξα μοναστήρια. Πέρα όμως από τη ζωντανή μνήμη, υπάρχει η αγάπη των κατοίκων για την Ελλάδα πού ξεπερνάει και αυτή το γεωγραφικό περιορισμό των 99 μειονοτικών χωριών. για τους παλαιότερους, η απελευθέρωση και η παρουσία του Ελληνικού Στρατού το 1940-41 είναι η πιο γλυκιά παιδική ανάμνηση ελευθερίας και ταυτόχρονα θαυμασμού και συμπόνιας για τους Έλληνες στρατιώτες. Μία νεότερη κυρία από αυτά τα μέρη πού απαγορεύτηκε η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας ήδη από τη δεκαετία του 1930, διηγήθηκε χαρακτηριστικά ότι τα τελευταία λόγια της μητέρας της ήταν το Πάτερ ημών στα ελληνικά. τη γλώσσα πού σήμερα σχεδόν όλη η νέα γενιά γνωρίζει ή θέλει να μάθει.

Μετά από δεκαετίες διώξεων και μαρτυρίου δημιουργείται λοιπόν εκ των πραγμάτων μία μεγάλη ευκαιρία για τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου να ορθοποδήσει, αρκεί να αφυπνιστεί ο απανταχού Ελληνισμός και να δράσει και το επίσημο Ελληνικό κράτος. το παρόν εξαιρετικό διπλωματικό προσωπικό της Ελλάδας στο χώρο αυτό καλείται να αντιμετωπίσει τον πρωτόγονο και υποκινούμενο αλβανικό εθνικισμό με αποφασιστικά βήματα για την προστασία της ζωής, της περιουσίας και των δικαιωμάτων όλων των Βορειοηπειρωτών. Όπως είπε στην πρόποσή του ένας νεαρός οικογενειάρχης, στο πανηγύρι του χωριού του στη Βόρειο ¨Ήπειρο, απευθυνόμενος στους καλεσμένους από την Ελλάδα: να είμαστε ενωμένοι. Και συνέχισε: Οι ορεσίβιοι Αλβανοί αποζητούν την Ευρώπη. Εμείς εδώ είμαστε Ευρώπη!

Δημ. Πέτκος
Βορειοηπειρωτικό ΒΗΜΑ

Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ’ την Βόρειο Ήπειρο

Χριστούγεννα 2019: Τα έθιμα στην Ήπειρο των παραδόσεων

Τα σπάργανα του Χριστού (φωτ.: epirus-tv-news.gr)


Τα χιλιάδες πολύχρωμα λαμπιόνια που στολίζουν τις γειτονιές και τις πλατείες σε κάθε χωριό ή πόλη, τα χριστουγεννιάτικα δένδρα, οι ευρηματικές ιδέες συλλόγων με τις μουσικές και τα κεράσματα, οι μυρωδιές από τα ζαχαροπλαστεία και τους φούρνους δημιουργούν γιορτινή ατμόσφαιρα, γεμίζουν φως και ελπίδα τον κόσμο και τον προετοιμάζουν για τη Γέννηση του Θεανθρώπου και τον ερχομό της νέας χρονιάς. Μέσα σε αυτόν τον γιορτινό καμβά, στην Ήπειρο των παραδόσεων τα ήθη και τα έθιμα του τόπου, που έρχονται από το βάθος του χρόνου, αποτυπώνουν τις πτυχές της πολιτιστικής και πολιτισμικής ταυτότητας του τόπου, καθώς είναι άμεσα συνυφασμένα με τις συνθήκες του μακρινού παρελθόντος, με τις αρχές και τις αξίες των περασμένων γενεών.


Οι Ηπειρώτες είχαν βαθιά πίστη. Το «σαρανταήμερο» (από τις 15/11 έως και τις 24/12) νήστευαν, για να υποδεχτούν τη Γέννηση του Χριστού. Ακόμη και σήμερα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που με ευλάβεια τηρούν τη νηστεία.

Τα έθιμα των Χριστουγέννων για κάθε οικογένεια άρχιζαν με το σφάξιμο του χοίρου, που σε ορισμένες περιοχές ήταν ιεροτελεστία. Το χοιρινό είχε εξέχουσα θέση στο γιορτινό τραπέζι, αλλά και στα γλέντια που γίνονταν ανήμερα των Χριστουγέννων στις πλατείες των χωριών.

«Τα σπάργανα του Χριστού» (βλ. κεντρική φωτ.) είναι το γλύκισμα-έθιμο που συναντάμε σε όλη την Ήπειρο και αναβιώνει έως σήμερα. Σε κάθε σπίτι ετοιμάζουν τα σπάργανα για το τραπέζι της παραμονής. Πρόκειται για χυλό από σταρένιο αλεύρι που ψήνεται σε πυρωμένη πέτρα μέσα στο τζάκι, ενώ στη συνέχεια τις «τηγανίτες» αυτές τις μελώνουν σε ζαχαρόνερο, με καρύδια και κανέλλα. Είναι το γλύκισμα που τρώγεται το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων. Το έθιμο συμβολίζει τα σπάργανα του Ιησού στη φάτνη. Σε χωριά του Πωγωνίου τα λένε «λαλαγγίτες» και είναι το γλύκισμα για το τραπέζι της παραμονής.


(Φωτ.: epirusgate.blogspot.com)

Στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι έως και σήμερα, σε πολλά σπίτια, οι νοικοκυρές μαγειρεύουν τα «γιαπράκια». Είναι οι γνωστοί μας λαχανοντολμάδες, και συμβολίζουν το φάσκιωμα του νεογέννητου Χριστού.

Το αναμμένο πουρνάρι και το έθιμο της φωτιάς
Το έθιμο συμβολίζει τους βοσκούς που πήγαν να προσκυνήσουν το θείο βρέφος και είχαν ανάψει ένα ξερό κλαδί για να βλέπουν μέσα στη νύχτα. Πρόκειται για πολύ παλιό έθιμο στην Ήπειρο, που ακόμα συναντάται με μικρές παραλλαγές στις διάφορες περιοχές της. Το έθιμο τηρείται κυρίως στα χωριά της Άρτας.

Ανήμερα Χριστούγεννα, όποιος επισκεφτεί φιλικό ή συγγενικό σπίτι για να ευχηθεί χρόνια πολλά, καθώς και οι παντρεμένοι που θα πάνε στο πατρικό τους, κρατούν ένα κλαρί από πουρνάρι που το ανάβουν στο δρόμο.


Τα φύλλα του τρίζουν καθώς καίγονται και η ευχή στον κάθε οικοδεσπότη είναι να μεγαλώνει η φαμίλια και να προκόβουν τα κοπάδια.

Στα Γιάννενα δεν κρατούν το πουρνάρι αναμμένο στο χέρι τους, αλλά στη χούφτα τους έχουν δαφνόφυλλα και πουρναρόφυλλα. Όταν μπουν στο σπίτι, τα πετούν μέσα στο τζάκι και καθώς τα φύλλα καίγονται πετάνε σπίθες. Τότε δίνεται η καλύτερη ευχή στον νοικοκύρη: «Αρνιά, κατσίκια, νύφες και γαμπρούς!». Δηλαδή, να προκόβουν τα κοπάδια του, να πληθαίνει η φαμελιά του, να μεγαλώνουν τα κορίτσια και τα παλικάρια του, να του φέρνουν στο σπίτι νύφες και γαμπρούς, να του δώσουν εγγόνια που δε θ' αφήσουν τ' όνομα το πατρικό να σβήσει.


(Φωτ.: pixabay.com)

Στο χωριό Πουρνιά της Κόνιτσας, την παραμονή των Χριστουγέννων, το παραδοσιακό «έθιμο της φωτιάς» δημιουργεί γιορτινή διάθεση. Το πρωί στην πλατεία του χωριού ανάβει μια μεγάλη φωτιά και ο κόσμος, κρατώντας μαγκούρες στα χέρια, πηγαίνει σε όλα τα σπίτια του χωριού για τα κάλαντα. Οι νοικοκυρές προσφέρουν φρεσκοψημένα καρβέλια ψωμί. Στην Αγία Παρασκευή της Κόνιτσας τα παιδιά την παραμονή έπαιρναν τις «τζιουμάκες», ξύλα από κρανιά σαν μπαστούνι, και χτυπούσαν με αυτό τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών για τα κάλαντα.

Τα περασμένα χρόνια στα χωριά της Ηπείρου επέστρεφαν για τις γιορτινές μέρες οι ξενιτεμένοι και στηνόταν το «Ζιαφέτι», ένα μεγάλο πανηγύρι στις πλατείες και τις αυλές των εκκλησιών με τα κλαρίνα να αντηχούν στα βουνά, και το γλέντι να κρατά ακόμη και δύο μέρες.


Το «αμίλητο νερό» είναι χριστουγεννιάτικο έθιμο της Άρτας.

Ανήμερα των Χριστουγέννων, και νωρίς το πρωί πριν ξημερώσει, οι γυναίκες πήγαιναν χωρίς να μιλάνε, να πάρουν νερό από ξένη βρύση και έλεγαν «όπως τρέχει το νερό στη βρυσούλα μου, έτσι να τρέχει και η σοδειά μου». Από το «αμίλητο νερό» έπιναν όλοι στο σπίτι, για το καλό. Στη βρύση η γυναίκα άφηνε εδέσματα «για να την ταΐσει», όμως στην πραγματικότητα για να βρουν οι φτωχοί συγχωριανοί φαγητό.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Μ. Τζώρα.