Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018

A jemi ne më të mërshirshëm se Zoti, që t’i falim grekët?!

Teatri nuk duhet prishur; megjithatë ai duhet ndërtuar
Alfred Lela
Një zjarr infernal e ka përfshirë Greqinë, vendin fqinj të shqiptarëve, që prej disa ditësh. Flakët e zjarreve, që duket sikur kanë dalë nga kohët antike, kanë hedhur një dritë të re mbi fuqinë e plotfuqishme të natyrës, pafuqinë njerëzore, por edhe solidariten, dhimbjen dhe pamëshirën njerëzore.
Pyetja, që është edhe titulli i këtij editoriali, m’u shfaq sot në ‘perden’ e Facebook-ut, që cila bie e ngrihet çdo ditë me marrëzitë, budalliqet dhe gjenialitetin e njerëzve që jetojnë kësaj ane të botës, bijve të shqipes. Njëri prej të cilëve nuk donte t’i kundërvihej Zotit [a.s] i cili kishte sjellë këtë zjarr mbi Greqinë dhe grekët. Sepse kështu mund të ndodhte (kundërvënia), nëse ai shprehte keqardhje për tragjedinë [më mirë ta kem grurë me Zotin, se sa me të dobëtin].
Sfida e shoqërisë, e kulturës dhe e medias, nuk është zhdukja e rrënjëve të së keqes dhe as e çmendurive dhe budallikut, por përpjekja për një kufizim të gjuhës së urrejtjes me ngjyresa etnike, fetare, gjinore, krahinore, e me radhë. Përkufizimi i ri i asaj që konsiderohet si ‘liri e shprehjes’ e cila, në shumë raste, duhet përkufizuar si ‘liri e (vetë)përmbajtjes. Facebook pas ‘tërheqjes së veshit’ nga Kongresi Amerikan ka filluar një politikë të re rregullimesh duke futur në punë algoritme që kapin dhe kufizojnë gjuhën e urrjetjes apo edhe shkelje të të drejtave të autorit, e të tjera.
Facebook është në fakt pasqyra më e bukur dhe njëkohësisht më e shëmtuar e lirisë së shprehjes. Kjo platformë e fuqishme globale bie edhe si kambanë kujtese për atë se fjala është e lirë, por liria është edhe kufizim. Kur bëhet është shkapërderdhje, banalitet, lapërdhi, liria pushon së qeni dhe bëhet kaos.
Kaosi si definicion (një prej tyre) është mungesë e kufizimit dhe e përkufizimit. Kaos janë zjarret në Greqi, tajfunet në bregun juglindor të Amerikës, cunamet në Azi, sëmundjet infektive në Afrikë, lufta in perpettum në Lindjen e Mesme. Njeriu ndërton vazhdimisht mekanizma për t’iu kundërvënë kaosit. Vetë grekët e lashtë e shpikën Olimpin dhe zotat për të definuar kaosin, për të vendosur një hierarki, një rend.
Sa u takon marrdhënieve shqiptaro-greke, ato janë përshkuar shpesh nga trazirat, keqkuptimet dhe moskuptimet dhe, ndonjëherë, pse jo, edhe nga kaosi. Si kaosi i fundLuftës së Dytë, për shembull, kur grekët përzunë me zjarr e me hekur shqiptarët e Çamërisë nga trojet e tyre. Apo dhe kaosi i fillimviteve ’90, kur grekët u hapën dyert e mikpritjes qindra mijra shqiptarëve, që gjetën strehë, bujari dhe dashuri në vatrat e fqinjëve të panjohur.
Pavarëisht asaj se, ne shqiptarët, mund të kemi qenë më të dëmtuar nga mosrendi i kaosit, tragjedia greke, infernoja e ditëve të fundit, nuk mund të na gëzojë. Duhet të na pikëllojë. Të na kthejë drejt faljes dhe lutjes.
Si në poezinë e Jorgos Seferisit, edhe ne duhet të ndjehemi grekë: të asaj Greqie, të butë dhe njëkohësisht mizore, e cila “ngado shkojmë na hap plagë”.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Διευκρίνηση - Sqarim

Διευκρίνηση- Προς τους αναγνώστες μας

Τα κείμενα και το υλικό, που παρουσιάζει η ιστοσελίδα μας έχουν πηγή τα διάφορα βιβλία και το διαδίκτυο. Αυτά παρουσιάζονται και πολλά μεταφράζονται για να προσφέρουν στους αναγνώστες πνευματική τροφή μέσα από τα κείμενα ορθόδοξης πνευματικότητας αλλά και τροφή για σκέψη και προβληματισμό μέσα από ιστορικά, πολιτιστικά, πολιτικά δεδομένα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά. Υπάρχουν και κείμενα που δεν συμφωνούμε απόλυτα αλλά τα δημοσιεύουμε προς χάρη της αλήθειας, της ελευθερίας του λόγου, του δικαιώματος της έκφρασης της διαφορετικής άποψης. Σε καμία όμως περίπτωση δεν θέλουμε να σπείρουμε μίσος μεταξύ ατόμων, λαών και κρατών. Εμείς πιστεύουμε στην αγάπη και όχι στο μίσος, η αλήθεια όμως πονάει αλλά σώζει.

Sqarim - Për lexuesit tanë.

Tekstet dhe materialet që paraqet faqja jonë, kanë si burim librat dhe rrjetin e internetit. Ato paraqiten dhe shumë përkthehen që t'iu sjellin lexuesve një ushqim shpirtëror nëpërmjet teksteve të spiritualtitet Orthodhoks dhe një ushqim për mendjen dhe pikëpyetje të ndryshme nëpërmjet materialeve historike, kulturore dhe politke që prezantohen për herë të parë. Ka dhe tekste që me të cilat nuk jemi plotësisht dakort por i publikojmë për hir të së vërtetës, të drejtës së lirisë së fjalës dhe të shprehjes së opinionit ndryshe. POR, NË ASNJË RAST nuk dëshirojmë që të mbjellim urrejtje ndër njerëzit, popujt apo shtetet. Ne besojmë tek dashuria, bashkjetesa dhe në asnjë rast tek urrejtja por, e vërteta shumë herë shkakëton dhimbje por të shpëton ndërsa ai që urren në fillim shkatërron veten e tij.