Μήνυμα Υφυπουργού Εξωτερικών, κ. Κωνσταντίνου Βλάση, προς τον Απόδημο Ελληνισμό για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Mesazh nga zëvendës Ministri i Punëve të Jashtme, z. Konstantinos Vlasis, për Grekët që banojnë jashtë vendit me rastin e përvjetorit të 28 tetorit.

 




Μήνυμα Υφυπουργού Εξωτερικών, κ. Κωνσταντίνου Βλάση, προς τον Απόδημο Ελληνισμό για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.

Mesazh nga zëvendës Ministri i Punëve të Jashtme, z. Konstantinos Vlasis, për Grekët që banojnë jashtë vendit me rastin e përvjetorit të 28 tetorit.
Αγαπητές συμπατριώτισσες, αγαπητοί συμπατριώτες,
Σήμερα ο απανταχού Ελληνισμός γιορτάζει. Είναι η μέρα, που η Ελλάδα μας ύψωσε το ανάστημά της και βροντοφώναξε “ΟΧΙ” ενάντια στον ωμό και αυθάδη εκβιασμό των φασιστικών και ναζιστικών δυνάμεων του Άξονα. Το “ΟΧΙ” της 28ης Οκτωβρίου 1940 ερχόταν από πολύ μακριά και από πολύ παλιά, από τις Θερμοπύλες του “Μολών λαβέ”, από το “ου φεισόμεθα της ζωής ημών” του τελευταίου των Παλαιολόγων, από το “Ελευθερία ή θάνατος” του 1821. Το τελευταίο, αλλά όχι έσχατο, “ΟΧΙ” μνημονεύουν, τιμούν και γιορτάζουν οι Έλληνες στην πατρίδα μας και απανταχού της γης, σε όποιο σημείο πάλλεται και δημιουργεί η ελληνική ψυχή. Η 28η Οκτωβρίου 1940 συμπυκνώνει σε μία ιστορική στιγμή τις μνήμες, τα βιώματα και τις αξίες που πάντοτε καθοδηγούν τον εθνικό μας βίο. Την πλήρη άρνηση στην υποταγή, την καθολική απόρριψη του ολοκληρωτισμού, την προσήλωση στο δημοκρατικό ήθος και την εθνική αξιοπρέπεια.
Η συμμετοχή της Ελλάδας στον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν είναι μία τυχαία στιγμή στον ρου της ελληνικής και ευρωπαϊκής Ιστορίας. Αποτελεί μία γενναία απόφαση των προγόνων μας να πολεμήσουν εναντίον ενός αντιπάλου αριθμητικά υπέρτερου και, μέχρι τότε, ανίκητου. Απέναντι στην υπεροπλία των δυνάμεων του Άξονα, οι Έλληνες προέταξαν το ελεύθερο και ακατάβλητο φρόνημά τους. Μία χώρα μικρή σε μέγεθος, αλλά ιστορικά ταγμένη στην προάσπιση υψηλών ιδανικών, κατήγαγε τις πρώτες σπουδαίες νίκες στο πεδίο της μάχης, οι οποίες έπληξαν το γόητρο και σηματοδότησαν την αρχή του τέλους του φασισμού και του ναζισμού. Δίπλα τους και οι Απόδημοι Έλληνες, με την ελληνική σημαία και την σημαία των νέων τους πατρίδων, έδωσαν την μάχη υπέρ των πανανθρώπινων αξιών, αυτών που ο Ελληνισμός έχει κληροδοτήσει στην ανθρωπότητα.
Στη σημερινή συγκυρία, ο εορτασμός του Έπους του 40’ αναδεικνύεται περισσότερο επίκαιρος και διδακτικός από ποτέ. Στην εθνική μας μνήμη βρίσκεται η κατάλληλη απάντηση στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Έθνος μας. Αυτό το “ΟΧΙ” υπερασπίζονται τα παιδιά μας που φρουρούν στον Έβρο, που αγρυπνούν στο Αιγαίο, που προστατεύουν τη σημαία μας σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Εμείς, που η ιστορία μας τίμησε με βαριά κληρονομιά, δίνουμε καθημερινά - σε θάλασσα, ξηρά και αέρα - την απάντηση που αρμόζει στην αλαζονική προκλητικότητα που επιδεικνύει η Τουρκία. Η εμμονή σε έκνομες ενέργειες, η παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των κανόνων καλής γειτονίας, η διατάραξη της ειρήνης και της ασφάλειας, την εκθέτει στη διεθνή κοινότητα και την καθιστά παράγοντα αστάθειας και παραβατικότητας.
Η Ελλάδα, ως σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, στέλνει σαφές μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση: στους εκβιασμούς και στις απειλές, θα αντιτάσσουμε πάντοτε ένα ανυποχώρητο “ΟΧΙ”. Ένα σθεναρό “ΟΧΙ” στις προσπάθειες καταπάτησης της εθνικής μας κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.
Συμπατριώτες μου σε κάθε γωνιά της γης,
Τιμώντας την 28η Οκτωβρίου 1940, όλοι οι Έλληνες γινόμαστε ένα σαν μία γροθιά, ενώνουμε τις δυνάμεις μας και εντείνουμε τον αγώνα για την προάσπιση των εθνικών μας δικαίων με πυξίδα το σθένος και την εθνική ομοψυχία που μας χαρακτηρίζουν. Έχουμε πίστη στον Θεό και στα ιδανικά του Έθνους.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΛΑΣΗΣ

Χρόνια Πολλά! Μια φωτογραφία γεμάτη νοήματα!


 

Εθνική Εορτή σήμερα και επί χρόνια γινόταν κατάθεση στεφάνων στο ηρώο αφιερωμένο στους ήρωες αυτού του πολέμου.

 Ελάχιστα όμως τα στεφάνια φέτος στο ηρώο στην Μπομποστίτσα. Μόνο από Έλληνες της περιοχής που χωρίς οργάνωση καταθέτουν λουλούδια και στεφάνια προς τιμή και μνήμη των πεσόντων και εμείς ως ιστοσελίδα.

Που είναι η Ομόνοια; Που είναι η περίφημη, δήθεν «Συντονιστική Επιτροπή»; Που είναι οι υποψήφιοι πρόεδροι; Κανείς δεν ξέρει.

Που είναι το Ελληνικό Προξενείο Κορυτσάς; Μήπως είναι απασχολημένο μόνο με όσα νομότυπα και ανούσια  πράττει; Γιατί κάτι το ουσιαστικό δεν έχουμε δει και δεν βλέπουμε.  Δεν μπορούσε έστω και κατ’ ελάχιστο να οργανώσει μια δοξολογία με λίγα άτομα;  Έστω κάτι ηλεκτρονικά; Ένα μήνυμα;  Κάτι; Δεν ξέρουμε! Λέμε τώρα.

Αυτή η Εθνική Επέτειος μας βρίσκει υπό διάλυση. Άνευ κεφαλής. Άνευ ουσιαστικής μέριμνας εκ μέρος των εκπροσώπων της πατρίδας.

Η πατρίδα μας έκλεισε και τα σύνορα για να μας τιμωρήσει και να μην έρθουν ούτε οι συμπατριώτες μας. Ευχόμαστε και εις «ανώτερα».

Μπορεί σε κάποιους να μην αρέσουν όσα αναφέρουμε πιο πάνω. Τόσο μας κάνει. Εάν όλοι δεν συνέλθουμε γρήγορα τότε η συνέχεια θα μας βρει ξεχασμένους στην ανυπαρξία και στην πλήρη αφομοίωση. Όλοι κρινόμαστε από τα έργα μας και όχι από τα λόγια μας. Αυτό μας έδειξαν και οι ήρωες του 1940. Άνθρωποι με ψηλά ιδανικά, με πίστη στην καρδιά, Έλληνες πραγματικοί. Η γιορτή αυτή και τα μηνύματα μας ας γίνουν ξανά η βάση από την οποία να ξεκινήσουμε όλοι.

Χρόνια Πολλά! Ας εμπνευστούμε και ας πάρουμε δύναμη από τους ήρωες μας.

Πελασγός Κορυτσάς.

Αφιέρωμα στην Εθνική Εορτή της 28ης Οκτωβρίου από το Ελληνοαλβανικό Σχολείο "Όμηρος" Κορυτσάς!

 Μια ευχάριστη έκπληξη πήραμε από τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς του Ελληνοαλβανικού Σχολείου Όμηρος. Μια και λόγω της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί με τον κορονοϊό δεν μπορούσαν να μας παρουσιάσουν την γιορτή στο σχολείο όπως κάθε χρόνο, την ετοίμασαν με ηλεκτρονικά μέσα. 

Συγχαρητήρια σε όλους. Χρόνια Πολλά.

"Κάθε χρόνο, το σχολείο μας, για την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, παρουσιάζει μια γιορτή αφιερωμένη στο σημαντικό αυτό ιστορικό γεγονός με παγκόσμιες διαστάσεις.

Μάλιστα οι γιορτές μας εντυπωσιάζουν όσους τις παρακολουθούν αφού μέσα από αυτές, οι θεατές βιώνουν έντονα συναισθήματα και επωφελούνται μέσα από τα ιδανικά, τα μηνύματα και τα νοήματα που μεταφέρουν τόσο τα τραγούδια τόσο και τα θεατρικά δρόμενα,  που με τόση αγάπη ετοιμάζουν μαθητές και εκπαιδευτικοί.

Αυτή την ωραία παράδοση θέλουμε να την συνεχίσουμε.

Φέτος λόγω κορονοϊού δεν μπορέσαμε να ετοιμάσουμε μια γιορτή  στο χώρο μας αλλά ετοιμάσαμε μια γιορτή με ηλεκτρονικά μέσα που σας την παρουσιάζουμε και ελπίζουμε να σας αρέσει.

Ευχαριστούμε τους μαθητές, τις μαθήτριες και τους εκπαιδευτικούς που ετοίμασαν την γιορτή. Συγχαρητήρια!!!

Χρόνια Πολλά."

http://dim-elekp-omhros.europe.sch.gr

Γενικά Η θ Λειτουργία, Ανάμνηση- Αρχιμ Επιφάνιος Χατζηγιάγκου!

 

Άρση εμπολέμου με την Αλβανία: Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης;

 


Του Αντώνη Μπέζα

Το θέμα της άρσης του εμπολέμου που έχει η Ελλάδα εναντίον της Αλβανίας, έθεσε για ακόμη μια φορά ο αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα κατά την πρόσφατη επίσκεψη στην Αλβανία του έλληνα υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια. Το αίτημα αυτό είναι διαρκώς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων από την αλβανική πλευρά τα τελευταία χρόνια, με πιο πρόσφατες τις γνωστές συνομιλίες Κοτζιά- Μπουσάτι και προφανώς τίθεται για να «εκθέσει» την ελληνική πλευρά στα μάτια των ευρωπαίων εταίρων της.

Έχω τονίσει πολλές φορές ότι το ζήτημα χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και κατάλληλο χειρισμό, αφού η αλήθεια δεν είναι όπως την παρουσιάζει η αλβανική πλευρά και στην υπόθεση αυτή η Αλβανία είναι περισσότερο «εκτεθειμένη» από τη χώρα μας. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί εκτός από το «ελληνικό εμπόλεμο», υπάρχει και το «αλβανικό εμπόλεμο».

Τον Απρίλιο του 1939, επί βασιλείας Αχμέτ Ζώγου, η αλβανική Βουλή αποφάσισε ότι όποια χώρα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ιταλία, θεωρείται εχθρική για την Αλβανία. Η απόφαση αυτή, της κήρυξης δηλαδή της εμπολέμου καταστάσεως με την Ελλάδα, συνοδεύτηκε από την ενίσχυση των ιταλικών μεραρχιών που εισέβαλλαν στην Ελλάδα με 18 τάγματα του αλβανικού στρατού. Το Νοέμβριο του 1940, με τον Α.Ν. 2636/1940, αμέσως μετά την εισβολή της Ιταλίας διαμέσου της Αλβανίας, και η Ελλάδα κήρυξε με τη σειρά της εμπόλεμη κατάσταση με την Αλβανία.

Το 1944 ο Ενβέρ Χότζα, στο συνέδριο της Πρεμετής, όπου έθεσε τις βάσεις του κομμουνιστικού αλβανικού κράτους, διακήρυξε την ακύρωση όλων των αποφάσεων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Τον Ιούλιο του 1992, η κυβέρνηση Μπερίσα ακύρωσε με τη σειρά της όλες τις αποφάσεις του κομμουνιστικού καθεστώτος και επανέφερε σε ισχύ εκείνες των κυβερνήσεων του βασιλιά Ζώγου. Έτσι, έχουμε μέχρι σήμερα το «αλβανικό εμπόλεμο», που θέσπισε η αλβανική Βουλή το 1939, το οποίο δεν καταργήθηκε με νόμο από καμιά αλβανική κυβέρνηση.

Από ελληνικής πλευράς, επί κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου και με υπουργό Εξωτερικών τον Κάρολο Παπούλια, στις 28.8.1987, με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου για άρση της εμπολέμου καταστάσεως με την Αλβανία, ο χαρακτήρας της Αλβανίας ως εχθρικού κράτους έπαψε να υφίσταται. Το 1996 μάλιστα, εκτός από την άρση του «ελληνικού εμπολέμου», με νέα πράξη του υπουργικού συμβουλίου η Ελλάδα προχώρησε και στην υπογραφή Συμφώνου Φιλίας με την Αλβανία (Ν.2568/1998).

Ενώ λοιπόν η Ελλάδα έχει άρει πρακτικά και ουσιαστικά το εμπόλεμο, η αλβανική πλευρά δεν αρκείται στην απόφαση του υπουργικού συμβουλίου του 1987 αλλά επιμένει ότι πρέπει να υπάρξει κύρωση μέσω του ελληνικού Κοινοβουλίου. Η υποκρισία τους είναι, ότι ενώ ζητούν από την Ελλάδα την τυπική ολοκλήρωση της διαδικασίας, οι ίδιοι με τη σειρά τους δεν έχουν προωθήσει νομοθετική ρύθμιση για την ακύρωση της απόφασης του «αλβανικού εμπολέμου» του 1939.

Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι το εμπόλεμο και η άρση του δεν σχετίζονται με τη διεκδίκηση των περιουσιών της τσάμικης κοινότητας αλλά με τις περιουσίες Αλβανών υπηκόων (οι Τσάμηδες τότε είχαν ελληνική υπηκοότητα) που βρίσκονταν εκείνη την περίοδο στο ελληνικό έδαφος και χαρακτηρίστηκαν ως «εχθρικές» με τον Α.Ν. 2636/1940. Αυτές τέθηκαν σε καθεστώς μεσεγγύησης έως, θεωρητικά, το τέλος των εχθροπραξιών (περίπου 200 στον αριθμό περιουσίες) και το ελληνικό κράτος έκτοτε τις διαχειρίζεται μέσω της ενοικίασης σε ιδιώτες.

Σ' ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον ειρήνης και συνεργασίας, είναι φυσικό να μην υπάρχει εμπόλεμη κατάσταση και θα πρέπει προφανώς αυτή να καταργηθεί αρχικά από την ίδια την Αλβανία, με δεδομένο ότι η Αλβανία κήρυξε πρώτη τον πόλεμο προς την Ελλάδα. Στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει να υπάρξει επωφελής για την ελληνική πλευρά μέριμνα και για τις «εχθρικές» περιουσίες, με πρακτικές που έχουν εφαρμοστεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Δεν μπορεί όμως οι διεθνείς συνθήκες να ισχύουν για τις αλβανικές περιουσίες που τελούν υπό μεσεγγύηση αλλά αυτές να μη γίνονται σεβαστές από τους Αλβανούς για τα περιουσιακά δικαιώματα, εντός του αλβανικού κράτους, της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας.

Ο Αντώνης Μπέζας, είναι Πρόεδρος της ΕΤΑΔ ΑΕ, πρώην υπουργός και βουλευτής Θεσπρωτίας.

Το παρόν άρθρο συντάχθηκε για το himara.gr. Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Μπέζα

https://www.himara.gr/

Η μάνα και η σημαία είναι οι μόνες που δακρύσαν [Βίντεο]

 

Πραγματοποιήθηκε χθες το μνημόσυνο για τα δυο χρόνια από τη δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα στους Βουλιαράτες και αναρωτιέται κανείς για το πόσο πολλές κάμερες ήταν πριν δυο χρόνια στους Βουλιαράτες και για το πόσο λίγες -μάλλον καμία- χθες.
Επίσης, πόσοι πολλοί πολιτικοί βρέθηκαν εκείνες τις μέρες στο χωριό και το σπίτι του Κωνσταντίνου και το πόσο λίγοι -ίσως και κανένας- ήταν χθες. Τότε, που κάποιοι είδαν τον θάνατό του ως μια ευκαιρία για πολιτικά οφέλη και λίγους μήνες μετά προσπάθησαν να τα εξαργυρώσουν στις εκλογές.

Φαντάζει άλλωστε τραγελαφικό αν δει κανείς το πόσοι πολλοί προσπάθησαν να βγάλουν μια φωτογραφία δίπλα στην εικόνα και τη σημαία του αυτά τα δυο χρόνια -κάποιοι ακόμα και δίπλα στο φέρετρό του - και πόσοι από αυτούς στάθηκαν δίπλα του όσο ήταν ζωντανός ή ακόμη και την ώρα που τον πυροβολούσαν.

Θυμήθηκα ένα τραγούδι που έγραψε εκείνες τις ημέρες ο Ανταίος Τριαντάφυλλος, με τους στίχους του να κουμπώνουν στις σκέψεις αυτές.
"Ήρωα και παλικάρι
που μονάχο σε αφήσαν
Μόνο η μάνα και η σημαία
είναι οι μόνες που δακρύσαν"

 

Δυστυχώς, όταν σβήνουν οι κάμερες και πέφτουν τα φώτα ο πόνος της απώλειας γίνεται μεγαλύτερος γι' αυτούς που πραγματικά τους λείπει.

Επειδή γίνεται και μια συζήτηση -υπήρξαν και κάποιες αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα που ξεσηκώσανε αντιδράσεις - για το τι είναι ο Κωνσταντίνος Κατσίφας, στο δικό μου μυαλό φαντάζει τόσο απλή και εύκολη η απάντηση: Κάποιος που θα έπρεπε να ήταν ζωντανός.


https://apenadi.blogspot.com

200 Χρόνια από την Επανάσταση | Γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν Ἁγία καί τῆς Πατρίδος τήν ἐλευθερία

 

Ο μόνος αληθινός Θεός!


 

π . Δ η μ η τ ρ ί ο υ Μ π ό κ ο υ

Ρώτησαν κάποτε τον αββά Αγάθωνα:

- Εσύ είσαι ο Αγάθων; Ακούμε για σένα ότι είσαι πόρνος και υπερήφανος.

- Ναι, έτσι είναι, απαντά ο ασκητής.

- Εσύ είσαι ο Αγάθων που φλυαρείς και κατακρίνεις;

- Εγώ είμαι.

- Εσύ είσαι ο Αγάθων ο αιρετικός;

- Δεν είμαι αιρετικός, απαντά ο Αγάθων.

- Πες μας, τον παρακάλεσαν τότε, γιατί τόσα σου είπαμε και τα

δέχθηκες, αλλά το τελευταίο δεν το άντεξες;

- Τα πρώτα ωφελούν την ψυχή μου, αλλά η αίρεση είναι χωρισμός απ’ τὸν Θεό, και δεν θέλω να χωρισθώ απ’ τὸν Θεό (από το Γεροντικό).

Να ένα θέμα που σήμερα έπαψε να είναι ουσιώδες και πέρασε σε

δευτερεύουσα μοίρα. Δεν θεωρούμε ότι η ορθή πίστη είναι αναγκαία

προϋπόθεση για τον ορθό τρόπο ζωής. Νομίζουμε ότι στον Θεό και

στη σωτηρία μας (ζητήματα ζωής και θανάτου) μπορούμε να φτάσουμε από χίλια-δυο δρομάκια. Δεν έχει σημασία τελικά ποιά πίστη ακολουθείς, σε τί Θεό πιστεύεις.

Ρωτήθηκε κάποιος που στον καιρό μας από Χριστιανός έγινε

Μουσουλμάνος:

- Πώς το αποφάσισες;

- Μόνος μου, απάντησε. Ψάχνοντας σιγά-σιγά βρήκα αυτό που ήθελα στο Ισλάμ.

- Έμαθα ότι παραλίγο να γινόσουν μοναχός στο Άγιον Όρος!

- Ναι! Δεν έχει καμμία διαφορά. Διαφορετικοί δρόμοι, ίδιο τέλος.

- Δεν υπάρχει απόσταση ανάμεσα στο Άγιον Όρος και το Ισλάμ;

- Απολύτως καμμία. Όταν πας στο Άγιον Όρος η επισκέπτεσαι

κάποιον τεκέ στην Αίγυπτο (=κάτι σαν μοναστήρι ισλαμικό), βλέπεις

ότι δεν υπάρχει απολύτως καμμία διαφορά (Στ. Θεοδωράκη, Οι άνθρωποί

μου, σελ. 214).

Τί Μωάμεθ, τί Χριστός! Ένα και το αυτό λοιπόν; Καμμιά διαφορά;

Μέσα απ’ τὸ κανάλι του παγκοσμίου κινήματος της «Νέας Εποχής»

περνάει το καταστροφικό μήνυμα, ότι οι θρησκείες όλες είναι μία. Δεν

έχουν διαφορά. Σε όποια θέλεις, πηγαίνεις. Και όποιον Θεό θέλεις,

προσκυνάς. Αυτός είναι ο λεγόμενος θρησκευτικός συγκρητισμός,

που λέγεται και εσωτερισμός.

Όμως ο ένας και μοναδικός Θεός, που ποτέ βέβαια δεν είχε α-

φήσει αμάρτυρο (=χωρίς μαρτυρίες, χωρίς σημάδια) τον εαυτό του

(Πράξ. 14, 17), φανερώθηκε ολοφάνερα στον κόσμο με την ένσαρκη πα-

ρουσία του μονογενούς του Υιού Ιησού Χριστού. Ο Χριστός είναι ο

μόνος που ήρθε για να σώσει τον κόσμο (Ιω. 3, 16-18). «Ευαγγελίζομαι

υμίν χαράν μεγάλην», είπε ο άγγελος στους ποιμένες, «ότι ετέχθη

(=γεννήθηκε) υμίν Σωτήρ» (Λουκ. 2, 10-11).

Σωζόμαστε λοιπόν μόνο διά Ιησού Χριστού. Κανένας άλλος δεν

μπορεί, ούτε άνθρωπος, ούτε άγγελος, να μας σώσει. Μόνο ο Κύριός

μας Ιησούς Χριστός, που είπε: «Εγώ (μόνο) είμαι η αλήθεια» (Ιω. 14, 6).

«Και δεν είναι δυνατόν διά κανενός άλλου να σωθούμε. Διότι δεν υ-

πάρχει άλλο όνομα (πλην του ονόματος του Ιησού Χριστού) που να

δόθηκε κάτω από τον ουρανό μεταξύ των ανθρώπων, με το οποίο

ορίσθηκε να σωθούμε» (Πραξ. 4, 12).

Λόγω της απόλυτης, μέχρι σταυρικού θανάτου, υπακοής Του

στον Πατέρα Του, «ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε όνομα,

που είναι πάνω από κάθε άλλο όνομα. Ώστε στο όνομα του Ιησού να

καμφθεί κάθε γόνυ, αγγέλων, ανθρώπων και δαιμόνων, και να ομο-

λογήσει κάθε γλώσσα, ότι Κύριος (όλων είναι ο) Ιησούς Χριστός (και

μόνο)» (Φιλ. 2, 9-10).

Να γιατί ο αββάς Αγάθων νοιαζόταν τόσο πολύ να μην ξεφύγει

από την πίστη αυτή. Εμείς σε ποιόν Θεό κλίνουμε γόνυ; Ποιόν ανα-

γνωρίζουμε Κύριο και Σωτήρα μας;

(ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, αρ. φ. 356, Μάρτιος 2013)

Α ν τ ι ύ λ η

Ι . Ν α ό ς Α γ . Β α σ ι λ ε ί ο υ , 4 8 1 0 0 Π ρ έ β ε ζ α

Τ η λ . 2 6 8 2 0 2 5 8 6 1 / 2 3 0 7 5 / 6 9 8 0 8 9 8 5 0 4

e-mai l : ant iyl i .gr@gmai l .com

Διαδίδω την «Α ν τ ι ύ λ η»

Ἐκτυπώνω/προωθώ σε φιλικά μου e-mails

Πάμε στη Χάγη για την ΑΟΖ με την Αλβανία: Η πρωτοβουλία για προσφυγή στο Δ.Δ. αποτελεί ....

 

Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας (Α) με τον Πρωθυπουργό της Αλβανίας Έντι Ράμα στα Τίρανα. Photo via @NikosDendias


Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ από το hellasjournal.com

Ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ΔΔΧ), για την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αλβανία.

Όπως είναι γνωστό, η ελληνική κυβέρνηση είχε συμφωνήσει με την Αλβανία το 2009, όταν υπουργός Εξωτερικών ήταν η Ντόρα Μπακογιάννη, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της “μέσης γραμμής”,  ο δε τρόπος της οριοθέτησης ονομάστηκε «θαλάσσιο όριο πολλαπλών χρήσεων», διότι δεν είχαμε ανακηρύξει ΑΟΖ.

Υπογράψαμε, τότε, μια άριστη οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, που ήταν απόλυτα συμβατή με το Δίκαιο της Θάλασσας και πρέπει να επαινεθεί ιδιαίτερα η  ομάδα που την διαπραγματεύτηκε, με επικεφαλής  τον πρέσβη Γεώργο Σαββαίδη.

  • Η Αλβανία έκανε αποδεκτή τη θέση της Ελλάδας ότι όλα τα νησιά στην περιοχή έχουν πλήρη δικαιώματα, όπως και οι ηπειρωτικές ακτές. Η οριοθέτηση μεταξύ της Αλβανίας και της χώρας μας ήταν ανάμεσα στις ακτές των Αγίων Σαράντα και της Χιμάρας αφ’ ενός και της Κέρκυρας και των διαποντίων νήσων (Οθωνοί, Ερεικούσσα, Μαθράκι) αφ’ ετέρου. H μόνη εκκρεμότητα θα αφορούσε σε μια συμφωνία στο τριεθνές σημείο, όπου συμπίπτουν οι ΑΟΖ της Ελλάδας, της Αλβανίας και της Ιταλίας.

Ως γνωστό η συμφωνία αυτή καταγγέλθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας με αποτέλεσμα να μην αποσταλεί για κύρωση στο Αλβανικό Κοινοβούλιο, μετά από μια ξεκάθαρη παρέμβαση της τουρκικής πλευράς, αφού με βάση τις αρχές και τους κανόνες με τους οποίους συνομολογήθηκε η οριοθετική αυτή συμφωνία, όπως εφαρμογή της “αρχής της ίσης απόστασης”, εφαρμογή του “συστήματος κλεισίματος των κόλπων”, “δικαιώματα των νησιών να έχουν τις ίδιες θαλάσσιες ζώνες με τις ηπειρωτικές  ακτές πλην των βράχων που δεν διαθέτουν δική τους οικονομική ζώνη”, η Τουρκία αντιλήφθηκε ότι αυτή η συμφωνία δημιουργεί ένα αρνητικό για τα συμφέροντα της  προηγούμενο (precedent).

Έτσι η εφαρμογή των αρχών αυτών στο Αιγαίο και στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο θα είχε ως  αποτέλεσμα να λάβει η Τουρκία στο Αιγαίο μόνο 2,5%  της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ της περιοχής αυτής έναντι 97,5% της Ελλάδος, όπως επίσης να περιέλθει  στην Ελλάδα μεγάλο ποσοστό της ΑΟΖ στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. (Σύμπλεγμα Καστελλόριζου).

Με τη συμφωνία αυτή η Αλβανία ελάμβανε το 50,87% της υφαλοκρηπίδας και της αιγιαλίτιδος ζώνης (1.365,29 τ.χλμ) έναντι 1.318,45 τ.χλμ. της Ελλάδος, ποσοστό 49,13% το οποίο αποτελεί και το μεγαλύτερο ποσοστό που θα μπορούσε να λάβει η Αλβανία με βάση το Διεθνές Δίκαιο και τη διεθνή πρακτική, ιδιαίτερα δε με βάση τις αρχές και τους κανόνες της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, μέρη της οποίας τυγχάνουν τόσο η Ελλάδα όσο και η Αλβανία.

Όπως αναφέρει ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος:

«Η πορεία που ακολούθησε το “θαλάσσιο όριο πολλαπλών χρήσεων” είναι εξαιρετικά λεπτομερής και αυστηρή. Το όριο προσδιορίζεται από 150 σημεία. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι η συμφωνία της Ελλάδος με την Ιταλία το 1977 είχε χρησιμοποιήσει μόλις 6 σημεία. Αντιστοίχως η ιταλο-αλβανική συμφωνία για την υφαλοκρηπίδα το 1992 χρησιμοποίησε 17 σημεία.
Η συμφωνία αποτελεί, χωρίς υπερβολή, πρότυπο θαλασσίας οριοθετήσεως, όπου και οι δύο χώρες μπορούν να είναι απολύτως ικανοποιημένες από το τελικό και ισοβαρές αποτέλεσμα».

  • Πιστεύω ότι η πρωτοβουλία της κυβέρνησης Μητσοτάκη για προσφυγή στη Χάγη αποτελεί μια ιδιοφυή κίνηση, διότι εάν αρχίζαμε πάλι τις διαπραγματεύσεις, η Αλβανία υπό την πίεση της Τουρκίας θα μας ταλαιπωρούσε. Η Χάγη συμφέρει και την Αλβανία, που έτσι αποφεύγει την σκληρή πίεση της Τουρκίας να μη συμφωνήσει με την Ελλάδα.

Να υπενθυμίσουμε εδώ, ότι την Κυριακή 10 Αυγούστου 2014 δημοσιεύτηκε μια συνέντευξη του πρώην Πρωθυπουργού της Αλβανίας Σαλί Μπερίσα στην οποία , μεταξύ άλλων, σημειώνονται τα εξής:

«Στην περίπτωση της Συμφωνίας, εφαρμόστηκαν όλοι οι νόμοι και οι κανόνες του κράτους. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στηρίζεται στη διεθνή Συνθήκη του Montreux. Υπάρχουν δύο μέθοδοι. Στο 96% μέχρι 98% των περιπτώσεων, εφαρμόζεται αυτή που εφαρμόστηκε στην περίπτωση μας, και ονομάζεται μέθοδος του αναλογικού κανόνα και θα μπορούσε να την ελέγξει οποιοσδήποτε που έχει στοιχειώδεις γνώσεις από γεωμετρία και τοπογραφία.

Η δεύτερη μέθοδος, η οποία εφαρμόστηκε σε ποσοστό μικρότερο από το 2% των περιπτώσεων, είναι η μέθοδος των κόλπων που εισέρχονται σε βάθος στην στεριά. Τι απαιτεί η δεύτερη μέθοδος; Απαιτεί από τις δύο πλευρές να συμφωνήσουν πόσο θα πάρει η μία και πόσο η άλλη. Στην Ευρώπη η πρακτική αυτή εφαρμόστηκε σε 2 ή 3 περιπτώσεις. Στη μία περίπτωση, μεταξύ της Γερμανίας και της Δανίας, όπου η Γερμανία αποδέχθηκε τα αιτήματα της Δανίας.

Μετά από την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, η κυβέρνησή μου κατέστησε σαφές στην ελληνική πλευρά ότι δεν υπάρχει καμία άλλη εκδοχή εκτός από την εφαρμογή της απόφασης. Και πρότεινε να παραπεμφθεί το θέμα στο Δικαστήριο, ώστε να αποφασίσει το Δικαστήριο.»

Και καταλήγει με την παρακάτω, πολύ παράξενη παράγραφο:

«Στην πραγματικότητα, η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε και ζήτησε να μην παραπεμφθεί στο Δικαστήριο του Αμβούργου, διότι ο πρόεδρός του ήταν Έλληνας και θα μπορούσαν να δημιουργηθούν προβλήματα, αλλά αντ’ αυτού στο Δικαστήριο της Χάγης, κάτι για το οποίο και εμείς δεν είχαμε αντιρρήσεις.”

Η τελευταία αυτή παράγραφος είναι εντελώς ακατανόητη, διότι αναφέρει ότι η τότε κυβέρνηση Καραμανλή συμφώνησε η υπόθεση αυτή να παραπεμφθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και όχι στο Διεθνές Δικαστήριο του Δίκαιου της Θάλασσας που εδρεύει στο Αμβούργο,  γιατί ο τότε Πρόεδρος αυτού του Δικαστηρίου ήταν Έλληνας! Μπορεί να μας πει ο κύριος Μπερίσα το όνομα του Έλληνα Προέδρου του Διεθνούς Δικαστηρίου του Δικαίου της Θάλασσας (International Tribunal for the Law of The Sea, αφού το Δικαστήριο του Αμβούργου, από τότε που συστάθηκε, δεν είχε ποτέ Έλληνα Δικαστή.

Η απόφαση της Χάγης θα είναι ιστορική για μας, διότι υποψιάζομαι ότι ο τρόπος οριοθέτησης θα είναι παρόμοιος με αυτόν που θα εφαρμοσθεί εάν προσφύγουμε εκεί με την Τουρκία. Τα Διαπόντια νησιά βόρεια της Κέρκυρας μοιάζουν σαν το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου, νότια της Ρόδου.

Μια ματιά στους επόμενους χάρτες δείχνει τις ομοιότητες.

Σύμπλεγμα Διαπόντιων Νήσων

Σύμπλεγμα Καστελλόριζου

Αν λοιπόν η Χάγη για την ελληνοτουρκική οριοθέτηση λάβει απόφαση παρόμοια με αυτή που θα έχει ήδη λάβει για την ελληνοαλαβανική οριοθέτηση, τότε θα αρχίσει ένας άλλος εμφύλιος πόλεμος, διότι όλοι, ειδήμονες ή μη, θα έχουν γνώμη για το εάν μας συμφέρει η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο για την ελληνοτουρκική διαφορά.

Γρηγόρης Καραμέλιος απαντά στην δήθεν "Συντονιστική Επιτροπή Ομόνοιας Κορυτσάς"....(βίντεο)

 

Με δήλωσή του στην εκπομπή "Περπατώντας στον τόπο μας" απάντησε ο βουλευτής της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Κορυτσά, Γρηγόρης Καραμέλιος, στην επίθεση που δέχθηκε από την ΔΕΕΕΜ ΟΜΟΝΟΙΑ μέσω ανακοίνωσης τύπου.

Ο κύριος Καραμέλιος, αφού εκφράζει την λύπη του για την ανακοίνωση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, δηλώνει πως αποδέχθηκε την έδρα του βουλευτή μετά από ομόφωνη απόφαση του Γενικού Συμβουλίου του Παραρτήματος ΟΜΟΝΟΙΑΣ Κορυτσάς, ενώ, επαναλαμβάνει την πρόταση του για ένωση όλων των παραγόντων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας και την συμμετοχή στις επόμενες εκλογές ενωμένοι και ανεξάρτητοι από τα αλβανικά κόμματα. από την ιστοσελίδα

Εμείς ως ιστοσελίδα απαξιώνουμε να δημοσιεύουμε ανακοινώσεις παρωδία, χαμηλού επιπέδου, τύπου λίβελο,  διακοσμημένου με ωραίες εκφράσεις για να δείξουν "βάθος" (λες και αν βάλεις στην λάσπη μαργαριτάρια παίρνει αξία), από μια Ομόνοια που μόνο Ομόνοια δεν είναι. Από μια Ομόνοια που κατάντησε "κατάστημα" ενός ανθρώπου που ψωνίζει όποτε θέλει από εκεί ανθρώπους, ψήφους και ό,τι άλλο θέλει και μόλις τελειώνει την δουλειά του, τους πετάει όλους και τα ξεχνάει όλα. 

«Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω»

Αλλά που ώτα.. εδώ δεν έχουν νου. 
Ακόμη και αν υπήρχε μια συντονιστική επιτροπή, ποιος την όρισε, με ποιους ψήφους, πότε και που! Αν ρωτήσεις την κοινότητα εδώ για την "Ομόνοια" θα σας πουν πως δεν υπάρχει. Άσε που για συντονιστική επιτροπή φάντασμα, ξέρουν μόνο όσοι αποφάσισαν μόνοι τους να οριστούν ως μέλη. 
Έπειτα "οι γαμπροί" και "οι νύφες" για το προεδρείο είναι τα ίδια πρόσωπα που "χαίρονται την ιδιαίτερη εκτίμηση του κόσμου" και που έτσι και λάβουν το προεδρείο θα παραμείνουν "τρεις και ο κούκος" συνολικά και θα λέμε πως υπάρχει "Ομόνοια" ενώ δεν θα υπάρχει.
Λυπούμαστε για την κατάντια μας αυτή. Όλοι φταίμε και ιδιαίτερα ο γνωστός αιώνιος πρόεδρος που εδώ σε μάς (και όχι μόνο) βάζει το χέρι του μόνο για να ανακατώνει και να βγάζει στην επιφάνεια τα απορρίμματα που πάντα επιπλέουν. 
Ζητούμε την ενότητα αλλά μια γνήσια ενότητα που δεν μπορεί να την χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι άνθρωποι που μας έχουν διαλύσει τόσα χρόνια και κοντεύουν να μας εξαφανίζουν εντελώς.
Ώρα για πραγματική αλλαγή και όχι αλλαγή προβιάς. 
Πελασγός Κορυτσάς