Ο Αυτονομιακός αγώνας και ο Σπυρομήλιος

«Αν δεν έχομεν όπλα, θα έχωµεν τσεκούρια, δόντια και νύχια. Εγώ πάντως μοναχός µε τους Χειμαρραίους θα πολεμήσω και θα νικήσω!»

Τα φλογερά λόγια του Σπυρομήλιου στη σύσκεψη των αρχηγών και ο ζωτικός ρόλος του στον ξεσηκωμό των απανταχού Ελλήνων.

Η Αυτόνομη Βόρειος Ήπειρος - Πρώτη φάση του αγώνα

Οι Βορειοηπειρώτες από καιρό διαισθάνονταν, μαθαίνοντας και τις διεθνείς εξελίξεις ότι οι «Μεγάλοι» της εποχής τους επιφύλασσαν δυσάρεστες εκπλήξεις. Η «Μητέρα Ελλάδα» ήταν φανερό, δεν μπορούσε να βοηθήσει. Αυτό, το οποίο έμενε ήταν να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους. Να πολεμήσουν δηλαδή, ουσιαστικά εναντίον όλων. Άρχισαν λοιπόν να σχηματίζονται στρατιωτικά τμήματα, οι λεγόμενοι «Ιεροί Λόχοι» και να οργανώνονται οι υπηρεσίες επιμελητείας. Τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα, αφού ούτε και το ελληνικό κράτος θα μπορούσε να προσφέρει επισήμως βοήθεια. Πολλοί ήταν εκείνοι, και όχι άδικα ίσως, οι οποίοι συνέστηναν υπομονή και αυτοσυγκράτηση, μήπως και έλθουν καλύτερες ημέρες. Μεταξύ αυτών και ο μετέπειτα πολιτικός ηγέτης της Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου Γεώργιος Ζωγράφος.

Όμως όπως είπε και ο Σπυρομήλιος σε σύσκεψη των παραγόντων της μαρτυρικής περιοχής:

«Πρέπει να ξέρετε αδελφοί ότι η λογική δεν συμβαδίζει µε τας επαναστάσεις. Εάν έπαιρναν έτσι τα πράγματα και οι Πατέρες µας, ουδέποτε θα έπαιρναν τα άρματα, ούτε και το 1821 ακόμα για να κτυπήσουν τους Τούρκους. Το ίδιο και ο Κουντουριώτης. Εάν συζητούσε µε τον εαυτό του τα υπέρ και τα κατά και μετρούσε πόσα είναι τα καράβια του και πόσα των Τούρκων στα Στενά, δεν θα είχαμε τον θρίαμβο της 'Έλλης.

Λέτε και ίσως να έχετε δίκιο, ότι τα όπλα που διαθέτομεν δεν είναι αρκετά. Μη ξεχνάτε όμως πως κοντά µας είναι αι αποθήκαι του Ελληνικού Στρατού, θα πάμε να τα πάρωμεν. Εάν µας κτυπήσουν, θα δεχθούμε και το αδελφικό βόλι, µια φορά θα τα πάρωμεν.

Κατόπιν λέτε πως χρειάζεται επιμελητεία, να όλος ο κάμπος είναι δικός µας και από αυτόν μπορούμε να έχωμεν ότι θέλοµεν, άλλωστε τα βουνά είναι γεμάτα κοπάδια. Θα φθάσουν να µας θρέψουν κι αν πάλι δεν µας φθάσουν, ας θυμηθούμε τους προγόνους µας στο Μεσολόγγι, που τρώγανε γάτες και ποντικούς.

Δεν χωρεί αδέλφια δισταγμός και να ζήσωμεν θα μπορέσουμεν και να πολεµήσωµεν θα κατωρθώσωµεν, ακόμη και στην περίπτωση που δεν έχομεν πολλά όπλα, θα έχωµεν τσεκούρια, δόντια και νύχια. Εγώ πάντως μοναχός µε τους Χειμαρραίους θα πολεμήσω και θα νικήσω».

Τα λόγια του φλογερού Έλληνα συνεπήραν και τους υπόλοιπους. Έτσι στις 17 Φεβρουαρίου 1914 ανακηρύχθηκε η Αυτόνομη Βορειοηπειρωτική Πολιτεία.

Από τις 9 Φεβρουαρίου πάντως, ο Σπυρομήλιος, επιστρέφοντας στην Χειµάρα είχε υψώσει την Σημαία της Ανεξαρτησίας. Οι ξένοι δημοσιογράφοι, οι οποίοι ευρίσκονταν στην περιοχή δεν επίστευαν στα µάτια τους. Όλη την Βόρειο Ήπειρο συνέπαιρνε ένας ιερός ενθουσιασμός. Όλοι οι άνδρες, που μπορούσαν να κρατήσουν όπλο θα έτασσαν τους εαυτούς τους στην διάθεση της πατρίδας, αλλά και οι γυναίκες δεν θα έμεναν πίσω. Ο σκοπός ήταν ιερός και η προσπάθεια τιτάνια. Κανείς δεν περίσσευε. Τα γεγονότα αυτά προκάλεσαν τον ενθουσιασμό στην ελεύθερη Ελλάδα. Ενθουσιασμός, που πολύ γλαφυρά αποτυπώνεται στο συγκλονιστικό ποίημα του Κωστή Παλαμά «Χειμάρρα - Οι Λύκοι».

Εγγραφή στην λίστα ενημερώσεων του himara.gr

Πηγή: www.himara.gr

Ομάδα του 3ου λόχου του Συντάγματος "Ζωγράφου" στους Γεωργουτσάτες

Φωτογραφία:

-Στη μέση ο λοχαγός Ν. Αποστολάκος (έπεσε ένδοξα στην Μ.Ασία το 1922) διοικητής του 3ου λόχου ,με την διάτρητη από τις σφαίρες σημαία (ενθύμιο της μάχης του Λαμπόβου)την οποία με την λήξη του αγώνα κατέθεσε στον Μητροπολιτικό Ναό Αργυροκάστρου ,μαζί του είναι οι τραυματίες: Παν.Σακκάς(επιλοχίας),Δημ.Γιαννούλης(δεκανέας),Δημ. Παπαδημητρίου

(σαλπικτής δεκανέας),Παντ. Κάζος,Στ. Μ.ακας,Ηλ. Γούδας,Γεωρ. Γρηγορόπουλος, Ευ.Μήτσικας,Ηλ.Παπαθανασίου,Ιω.

Καπόλας,Ιω.Ευθυμίου,Γεωρ.Χρυσικάκος(επιλοχίας), Ιω.Παυλάκης (επιλοχίας) και Παν. Καλαντώνης (επιλοχίας).

-Τότε η Κυβέρνηση της Αυτονόμου είχε προσφύγει στους Γεωργουτσάτες (στο χάνι της Ι. Μονής Πρ. Ηλίου-σήμερα Ιατρικό κέντρο"Ο Ευαγγελισμός").

-Με την κατάθεση της Σημαίας στην Μητρόπολη ,ο Μητροπολίτης Δριυνουπόλεως Βασίλειος Υπουργός,έστειλε την παρακάτω επιστολή με αρ. πρωτ.681.:
Πρός τον Αξιότιμον λοχαγόν της Αυτονόμου κ. Δ. Αποστολάκον.

Εις απάντησιν της από 5 τρέχοντος μηνός επιστολής του ενδοξωτάτου διοικητού του Συντάγματος κ. Γ. Ζήρα, γνωρίζω υμίν ότι την αιματοβαφή Σημαίαν του γενναίου Συντάγματος Δρίνου την δοξασθείσαν εις τας διά λόγχης επιθέσεως Λαμπόβου κατά των Αλβανών, εκομισάμεθα και ευχαρίστως θα διαφυλάξωμεν αυτήν εν τη Ι.Μητροπόλει,εις ιεράν ανάμνησιν του ευγενούς Ηπειρωτικού αγώνος, σεπτόν κειμήλιον της αισίας αυτού εκβάσεως και προς τιμήν των ενδόξων αγωνιστών ,οίτινες μαχόμενοι υπέρ ιδεωδών εθνικών δικαίων εστερέωσαν την ελευθερίαν του δεινώς δοκιμασθέντος πληθυσμού της Ελληνικότατης Ηπείρου.
Επι τούτοις διατελώ της υμετέρας ανδοξότητος διάπυρος εν Χριστώ ευχέτης.

Εν Αργυροκάστρω τη 8 Νοεμβρίου 1914.
(υπ.)+ 'Ο Δριυνουπόλεως Βασίλειος.

- See more at: http://gewrgoutsates.blogspot.gr/2013/04/3.html#sthash.dpE5L7OU.dpuf

101η Επέτειος Αυτονομίας Βορείου Ηπείρου

Η 17^η Φεβρουαρίου 1914, ημερομηνία ανακηρύξεως της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου αποτελεί κορυφαίο ορόσημο στη ματωμένη ιστορική πορεία της πολύπαθης αυτής Ελληνικής Γης.

Ο νικηφόρος ένοπλος αγώνας των Βορειοηπειρωτών είχε σαν επιστέγασμα την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου που επισφραγίσθηκε με το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας (17 Μαΐου1914), ενεργό νομικό κείμενο το όποιο αποδέχθηκε και η Αλβανία, χωρίς όμως να σεβασθεί ποτέ τις προβλέψεις του.

Σήμερα, στο ευαίσθητο γεωπολιτικό περιβάλλον της Βαλκανικής, ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός, απειλούμενος παγίως με εθνική συρρίκνωση, αναζητεί ενότητα, όραμα και προοπτική.

Η νέα Ελληνική κυβέρνηση, στις προγραμματικές δηλώσεις της οποίας ουδεμία αναφορά έγινε για το Βορειοηπειρωτικό καλείται να επαναπροσδιορίσει το ζήτημα ως εθνικό θέμα, με στόχο την πλήρη κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αδελφών μας.

Το Βορειοηπειρωτικό δεν θα περάσει ποτέ στη σφαίρα της Εθνικής λησμοσύνης. Ο Αυτονομιακός Αγώνας του 1914, δείχνει το δρόμο!

Αθήνα, 16 Φεβρουαρίου 2015

Το ΚΔΣ της ΣΦΕΒΑ