Οι Ιταλοί πυροβολούν τους απελπισμένους Αλβανούς μετανάστες, που έφθασαν με το πλοίο «Φλόρα»- Italianët qëllojnë dhe rrahin shqiptarët e dëshpëruar që arritën me anijen Flora në 1991!

7 Αυγούστου 1991. Στο Δυρράχιο Αλβανίας ένα τεράστιο πλήθος κινούνταν με αποφασιστικότητα προς τις πύλες του λιμανιού, που είχε αποκλειστεί από ισχυρές δυνάμεις του αλβανικού στρατού. Ξαφνικά οι φρουροί άνοιξαν πυρ, αλλά οι απελπισμένοι Αλβανοί αντί να διαλυθούν, συνέχισαν να προχωρούν. 8 Αυγούστου 1991. Ένα ετερόκλητος στολίσκος εμφανιζόταν στον ορίζοντα της νότιας Ιταλίας.... Στο κατάμεστο φορτηγό – πλοίο «Φλόρα» βρίσκονταν περισσότεροι από 10 χιλιάδες Αλβανοί, που την προηγούμενη ημέρα είχαν καταφέρει να ξεφύγουν από τα πυρά των συμπατριωτών τους. Η Ιταλία είχε ήδη πάρει τα μέτρα της κηρύσσοντας τις ακτές της Αδριατικής σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Προειδοποιούσε μάλιστα ότι όποιος Αλβανός πατούσε στο έδαφός της θα απελαύνονταν άμεσα. Παρά τις έντονες και οργισμένες προειδοποιήσεις των Ιταλών λιμενικών και τον ναυτικό αποκλεισμό των ακτών, οι Αλβανοί ήταν αποφασισμένοι να προχωρήσουν και να εισέλθουν στο Μπάρι. Όταν το πλοίο έφτασε στο λιμάνι, ξαφνικά πολλοί άρχισαν να πηδούν στη θάλασσα για να βγουν στη στεριά, ρισκάροντας τη ζωή τους για να ζητήσουν άσυλο. Οι Ιταλοί λιμενικοί και οι δυνάμεις ασφαλείας όμως, «έριχναν στο ψαχνό» για να τους αποτρέψουν. Εκείνη την ημέρα 12 Αλβανοί – όπως ανέφερε η αλβανική τηλεόραση – έχασαν τη ζωή τους. Μόλις το πλοίο έδεσε, οι αρχές συγκέντρωσαν και οδήγησαν τους παράνομους Αλβανούς μετανάστες σε ποδοσφαιρικό γήπεδο του Μπάρι. Εκεί η κατάσταση ήταν μονίμως έκρυθμη Πεινασμένοι, εξαθλιωμένοι και αφυδατωμένοι Αλβανοί με τον ήλιο να τους χτυπάει κατακέφαλα, συγκρούονταν μεταξύ τους ή με τους Ιταλούς αστυνομικούς. Ελικόπτερα πετούσαν κάθε λίγη ώρα πάνω από τα κεφάλια τους πετώντας τρόφιμα και νερό, κάνοντας τους Αλβανούς να δίνουν μάχες για να μπορέσουν να δροσιστούν και να φάνε. Κάποιοι προσπαθούσαν απεγνωσμένα να ξεφύγουν από τον νέο εφιάλτη που ζούσαν να επιβιβαστούν σε πούλμαν που θα τους γύριζαν πίσω, άλλοι επιχειρούσαν να ξεφύγουν από τον αστυνομικό κλοιό και να εισέλθουν στο εσωτερικό της Ιταλίας. Ίδια εικόνα και στο λιμάνι του Μπάρι που ήταν στοιβαγμένοι επίσης περίπου 3 χιλιάδες Αλβανοί. Κάθε φορά που γινόταν διανομή ψωμιού δημιουργούνταν πανδαιμόνιο και συχνά η αστυνομία χρησιμοποιούσε γκλομπ και δακρυγόνα για να επιβάλλει την τάξη. Τελικά μέσα σε λίγες ημέρες η ιταλική κυβέρνηση κατάφερε με πλοία, πούλμαν και μεταγωγικά αεροπλάνα να στείλει σχεδόν όλους τους Αλβανούς πίσω στην πατρίδα τους. 17.466 μετανάστες. Για όσους αρνούνταν να επαναπατριστούν η ιταλική αστυνομία έδινε 40 δολάρια και καινούργια ρούχα για να αλλάξει γνώμη και να μη ζητήσει άσυλο. Ο τρόπος μεταχείρισης των Αλβανών προσφύγων έκανε τις ιταλικές εφημερίδες να γράφουν για «το άγριο πρόσωπο της Ιταλίας» και οι δημοσιογράφοι κατέκριναν την κυβέρνησή τους για το «μάντρωμα» στο στάδιο του Μπάρι. Η Κοριέρε Ντε Λα Σέρα έγραφε χαρακτηριστικά: «Το όνειρο των Αλβανών χάθηκε αλλά το ίδιο χαμένοι φάνηκαν και οι Ιταλοί». Καταγγελίες υπήρξαν επίσης από πολλές ανθρωπιστικές οργανώσεις, αλλά ακόμη και από τον Πάπα. Λίγους μήνες μετά μια από τις φωτογραφίες με τους Αλβανούς να κρέμονται από το πλοίο αποτέλεσε αντικείμενο διαφημιστικής καμπάνιας της United Colors of Benneton. Στις συναντήσεις μεταξύ των δύο προέδρων Κοσίγκα και Αλία που ακολούθησαν δίδονταν υποσχέσεις για οικονομική βοήθεια της Αλβανίας, όπως επίσης και από την ΕΟΚ. Η ιταλική επισιτιστική βοήθεια έφτανε στις 30 δισεκατομμύρια λιρέτες, ενώ ο τότε Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Χαν Ντίτριχ Γκένσερ καλούσε την ΕΟΚ να βοηθήσει την Ιταλία στην αντιμετώπιση του κύματος Αλβανών προσφύγων

7 Gusht 1991. Në Durrës të Shqipërisë një grup i madh njerëzish lëvizte me vendosmëri drejt hyrjeve të portit, që ishte izoluar nga forcat e mëdha të ushtrisë Shqiptare. Papritur rojet hapën zjarr, por Shqiptarët e dëshpëruar në vend që të largoheshin vazhduan të ecin. 8 Gusht 1991. Një flotë e çuditëshme shfaqej në horizontin e Italisë Jugore.... Në anijen e tejmbushur – anijen “Flora” gjendeshin më tepër se 10 mijë shqiptarë, që ditën e kaluar kishin arritur të shpëtonin nga plumbat e bashkëatdhetarëve të tyre. Italia kishte marrë tashmë masat duke i shpallur brigjet e Adriatikut në gjëndje emergjente. Bile paralajmëroi që kushdo shqiptar do të shkelte tokën e saj do të kthehej menjëherë. Mgjth paralajmërimet e zemëruara të policëve portualë italianë dhe të izolimin marinar, shqiptarët ishin të vendosur që të ecin dhe të hyjnë në Bari. Kur anija arriti në port pa pritur, filluan shumë që të hidheshin në det e të dilnin në tokë, duke rrezikuar jetën e tyre që të kërkonin azil politik. Policët portualë italianë dhe forcat e sigurisë “ju gjuanin direkt” që ti ndalonin. Atë ditë 12 shqiptarë – siç raportoi televizioni shqiptar – humbën jetën e tyre. Sapo anija u lidh, përgjegjësit mblodhën rrefugjatët shqiptar në fushën e futbollit në Bari. Atje gjendja ishte vazhdimisht e tensionar. Të uritur të munduar dhe të dehidratuar shqiptarët me djellin që ju binte në kokë, përplaseshin ndërmjet tyre ose me policët italianë. Helikopterë fluturonin çdo pak minuta mbi kokat e tyre duke hedhur ujë dhe ushqime dhe kështu i bënin shqiptarët që të japin beteja për tu freskua dhe të për të ngrënë. Disa përpiqeshin të dëshpëruar që të shpëtonin nga mankthi i ri që përjetonin duke hipur nëpër autobuza që do t'i kthenin prapa, të tjerë përpiqeshin që të hynin në brendësi të Italisë. E njejta situatë dhe në portin e Barit që ishin të rradhitur gjithashtu 3000 shqiptarë. Sa herë që bëhej ndarja e bukës krijohej një rrëmujë dhe shpesh polica përdorte shkopinjtë e gomës dhe bomba gazlotësjellëse që të rivendoste rendin. Në fund brenda pak ditësh qeveria italiane arriti që me anije, autobusa dhe aeroplanë të dërgonte pothuajse të gjithë shqiptarët në atdheun e tyre. 17 466 rrefugjatë. Për të gjithë sa nuk donin që të ktheheshin policia italiane jepte 40 dollarë rroba të reja që të ndryshonte mendje dh të mos kërkonte azil politik. Mënyra e përballimit të refugjatëve shqiptarë i bëri gazetat italiane që të shkuanin për “fytyrën e egër të Italisë” dhe gazetarët gjykonin qeverinë e tyre për “vendosjen në stan” në stadiumin e Barit. Corriere dela Serra shkruante: “Ëndërra e shqiptarëve humbi por të humbur u dukën dhe italianët”. Denoncime pati gjithashtu dhe nga organizata humanintare, por dhe nga vetë Papa. Pak muaj më vonë një prej fotografive me Shqiptarët varej në anijen që u bë objekt i fushatës së marketingut të United Colors Benneton. Në takimet e dy presidentëve Kosiga dhe Alia që pasuan u dhanë premtime për ndihmesë ekonomike për Shqipërinë si dhe nga KE. Ndihmesa ushqimore Italiane arrinte 30 miliar lireta, ndërsa Ministri i jashtëm Gjerman i asaj kohen Didrih Genser bëri thirrje KE të ndihmonte Italinë që të përballonte këtë dallgë rrefugjatësh. (fotografi, video)

Ο Πρόεδρος των Σκοπίων στον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο! - Presidenti i FYROM-it viziton Kryepiskopin Anastas!

Στα πλαίσια  της επίσημης επίσκεψης στην Αλβανία ο Πρωθυπουργός των Σκοπίων Γεώργιε Ίβανοφ επισκέφτηκε τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο ο οποίος τον υποδέχτηκε στην έδρα της Ιεράς Συνόδου. Η συνάντηση ήταν φιλική και θερμή και συνεχίστηκε πάνω από μία ώρα και έπειτα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας των Σκοπίων επισκέφτηκε το νέο Καθεδρικό Ναό των Τιράνων αυτό της Αναστάσεως του Κυρίου. 

Ελπίζουμε ο Αρχιεπίσκοπος μας να του ανέφερε και κάτι για τις ζημιές που έχει φέρει το ψευδοκράτος και η Σχισματική τους Εκκλησία στην Ορθοδοξία στην Αλβανία και αλλού. Ένα παράδειγμα  είναι ο Νικόλα Μάρκου που χειροτονήθηκε ιερέας από αυτούς. 

Në kuadrin e vizitës zyrtare në vendin tonë, më 2 prill 2015, Presidenti Gjorgje Ivanov u prit në selinë e Sinodit të Shenjtë, në Tiranë, nga Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë, Anastasi.

 

    Takimi i ngrohtë dhe miqësor vazhdoi për më shumë se një orë dhe më pas Presidenti Ivanov, i shoqëruar nga Kryepiskopi Anastas, vizitoi Katedralen e re “Ngjallja e Krishtit”.

 

 

Έσχατη Προδοσία: ΟΧΙ στο ενδεχόμενο κλείσιμο του Ελληνικού Προξενείου στην Κορυτσά

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες των τελευταίων ημερών, το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδος σχεδιάζει να αναστείλει μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2015 την λειτουργία του Γενικού Προξενείου στην Κορυτσά για «οικονομικούς λόγους».

Τις πληροφορίες ενισχύει το γεγονός ότι ο νυν Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Κορυτσά Ιωάννης Πεδιώτης παραμένει στη θέση του, ενώ η θητεία του κανονικά έχει λήξει από τον Νοέμβριο του 2014, όταν και συμπλήρωσε τρία έτη στην συγκεκριμένη υπηρεσία. Η αντικατάσταση του κ. Πεδιώτη, σύμφωνα με τις έντονες φήμες, δεν έχει πραγματοποιηθεί επειδή δεν προβλέπεται να αναλάβει κάποιος άλλος διπλωμάτης τη θέση του και ως εκ τούτου παραμένει εκεί μέχρι να κλείσει οριστικά το Ελληνικό Προξενείο.

Παράλληλα μαθαίνουμε ότι το Υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα σχεδιάζει την «αναβάθμιση» του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στο Αργυρόκαστρο, γεγονός που θα δημιουργήσει οικονομικά αίτια που θα οδηγήσουν στο κλείσιμο του Προξενείου της Κορυτσάς.

Αν η μητέρα Ελλάδα έχει τόσο μεγάλη ανάγκη να «κάνει οικονομίες» στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, δεν έχει παρά να κλείσει κάποια διπλωματική αντιπροσωπεία στην Ασία, την Αφρική, την Νότιο Αμερική ή οπουδήποτε αλλού δεν υπάρχει έντονη παρουσία του Ελληνισμού.

Ενδεχόμενο κλείσιμο του Προξενείου στην Κορυτσά αποτελεί ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ! 

Η περιοχή της Κορυτσάς αποτελεί γη με ελληνική παρουσία από τα πανάρχαια χρόνια (θυμηθείτε την πόλη Σελασφόρος), με πλούσια ελληνική ιστορία στον διάβα των αιώνων, καθώς και γενέτειρα γνωστών Ελλήνων Εθνικών Ευεργετών (Μπάγκας, Σίνας, Αδάμ κ.α).

Το Ελληνικό Προξενείο στην Κορυτσά αποτελεί έναν φάρο για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό σε μία Περιφέρεια που το αλβανικό κράτος δεν αναγνωρίζει πουθενά ύπαρξη Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας με τα ανάλογα δικαιώματα που προβλέπουν οι διεθνείς συμβάσεις. Πρέπει να τονιστεί ότι ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την εθνική αναγέννηση του Ελληνισμού στην Κορυτσά έδειξε ο εκεί Έλληνας Γενικός Πρόξενος κατά την περίοδο 2009 – 2011 κ. Θεόδωρος Οικονόμου – Καμαρινός, ο οποίος επισκέφθηκε χωριά της περιοχής που οι κάτοικοι τους δάκρυσαν βλέποντας την ελληνική σημαία στο υπηρεσιακό αυτοκίνητο του, αφού είχαν να αντικρύσουν την γαλανόλευκη από τον Ελληνο-ιταλικό Πόλεμο του 1940 - ΄41.   

Το κλείσιμο του  Προξενείου στην Κορυτσά κρίνεται ως εθνικά εγκληματική ενέργεια, ειδικά αυτή την εποχή όπου:

1^ον: Οργιάζει στην περιοχή η ρουμανική προπαγάνδα εις βάρος του βλαχόφωνου πληθυσμού που διεξάγεται από το Προξενείο που έχει εγκαταστήσει εκεί το Βουκουρέστι εδώ και περίπου δύο χρόνια.

2^ον: Εξαπλώνεται η ισλαμική προπαγάνδα, μέσω του τουρκικού θρησκευτικού εκπαιδευτηρίου που λειτουργεί στην Κορυτσά.

3^ον: Συνεχίζεται απρόσκοπτα η προπαγάνδα των Σκοπιανών γύρω από την «μακεδονική» μειονότητα στις όχθες της Πρέσπας.  

Κατόπιν όλων αυτών καλούμε το Υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα να αποσαφηνίσει τη στάση του σχετικά με τον Ελληνισμό της Περιφέρειας Κορυτσάς και να διαψεύσει τις πληροφορίες που θέλουν το κλείσιμο του Ελληνικού Προξενείου στην πόλη της Κορυτσάς.  

3 Απριλίου 2015

Εθνικός  Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914

 

 

Σχόλιο: Όπως καταλαβαίνει κανείς με απλά λόγια, εάν όλα τα παραπάνω αληθεύουν, τότε είναι μια  πράξη έσχατης  προδοσίας για το ελληνισμό και ιδιαίτερα για το ελληνισμό της Κορυτσάς. Για πολλοστή φορά ο ελληνισμός της περιοχής αυτής θα εκτεθεί σε πάρα πολλούς κινδύνους. Έχουμε περάσει τόσα πολλά από την στιγμή που βρισκόμαστε υπό το αλβανικό κράτος. Μας άλλαξαν την καταγωγή, μας αρνήθηκαν την εθνικότητα μας, μας απαγόρευσαν την μητρική γλώσσα, μας τρομοκράτησαν και τρομοκρατούν τόσο που πολλοί εξ ημών ούτε τολμούν να πουν την καταγωγή τους παρά χαμηλόφωνα. Μετά την δικτατορία πολεμήσαμε σκληρά  για να αναστηθούμε, να κερδίσουμε, να βρούμε τον εαυτό μας. Προσπαθήσαμε σκληρά και  με την βοήθεια πολλών αδελφών μας από την Ελλάδα καταφέραμε δύο μεγάλα πράγματα, την ύπαρξη του Ελληνικού Προξενείου στην Κορυτσά και το Ελληνοαλβανικό Σχολείο Όμηρος. Τώρα τι πάτε να κάνετε, έχετε ιδέα το τι πάτε να κάνετε; 

Δεν ξέρουμε ποιος στο σκέφτηκε αυτό αλλά αυτός που θα το κάνει πράξη θα είναι ο μεγαλύτερος σύγχρονος ανθέλληνας και θα δώσει την χαριστική βολή στον ελληνισμό της περιοχής. 

Καταλαβαίνεται τι θα γίνει αν δεν υπάρχει εδώ το Προξενείο; 

Τώρα που ο ισλαμισμός είναι σε έξαρση, ο εθνικισμός μας περικυκλώνει από παντού, εσείς θέλετε να μας απομακρύνετε το τελευταίο φρούριο μας. 

Αν φύγει το Προξενείο οι αλβανοί θα χτυπήσουν με όλους τους τρόπους και πολύ άγρια. Θα μας κυνηγούν ομαδικά και προσωπικά, θα κάνουν ότι περνά από το χέρι τους να κλείσουν το σχολείο μας και χωρίς την προστασία και την μέριμνα του προξενείου σύντομα θα τα καταφέρουν. 

Η Κορυτσά έχει πολλούς Έλληνες, πραγματικούς Έλληνες,  πολλοί εξ αυτών είναι και Έλληνες Πολίτες,  έχουν και άδειες ομογένειας, δείτε τα αρχεία σας. Διαβάστε την ιστορία για να καταλάβετε.

Τι παζάρια γίνονται πάλη στην πλάτη της Κορυτσάς; Πως τολμάτε να μας ανταλλάξετε για ακόμη μια φορά (πισώπλατα και χυδαία με προφάσεις χαζές); Ξέρετε ότι θα εξαφανίσετε για πάντα ότι ελληνικό υπάρχει στην περιοχή; 

Τα αισθήματα που νιώθουμε είναι απογοήτευση, οργή, αμηχανία και πολλά άλλα που δεν μπορούμε να τα περιγράψουμε. Φυσικά έπρεπε να το υποψιαστούμε γιατί μας αρνηθήκατε όταν δεχτήκατε να μην αναγνωρίσετε την ύπαρξη μας στην τελευταία Εφημερίδα της Κυβερνήσεως αλλά ότι θα φτάνατε να μας πάρετε το Προξενείο μας το οποίο και μόνο που υπάρχει μαρτυρεί την ύπαρξη μας και αποτελεί φόβητρο για τους αλβανούς εθνικιστές δεν το σκεφτήκαμε ποτέ!

Εάν αληθεύουν τα παραπάνω το ξαναλέμε αποτελεί ΈΣΧΑΤΗ Προδοσία και είναι η ταφόπλακα για πολλούς Έλληνες της περιοχής. Θα δώσετε στους Αλβανούς αυτό που περίμεναν επί χρόνια και θα φορτωθείτε στην πλάτη την εξαφάνιση χιλιάδων χρονών ιστορίας που την κουβαλάμε μέσα μας και στα μνημεία μας. 

 

Διαμαρτυρόμαστε και εμείς έντονα για όσα φαίνεται πως θα συμβούν και απαιτούμε να μην κλείσει το Ελληνικό Προξενείο Κορυτσάς. 

 

Η ΚΟΡΥΤΣΑ άντεξε και αντέχει αλλά αυτό ίσως να είναι το τελευταίο που θα μπορέσει να αντέξει. ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ.